πανευρωπαϊκή καριέρα, made in Rhodes!

Προφανώς δεν το γνωρίζετε : 

Το 2012 είναι το "Ευρωπαϊκό Έτος Διαλόγου μεταξύ των Γενεών" και με αυτήν την ευκαιρία το "Ευρωπαϊκό Δίκτυο Εκπαίδευσης και Εξειδίκευσης" γνωστό και ως EU-NET, είχε διοργανώσει έναν πανευρωπαϊκό διαγωνισμό φωτογραφίας με αυτό ακριβώς το θέμα. Έτσι, διάφοροι κοινωνικοί φορείς και σωματεία των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κλήθηκαν να επιλέξουν και να στείλουν από μία φωτογραφία επαγγελματία ή ερασιτέχνη φωτογράφου, για να επιλεγεί η φωτογραφία εκείνη που θα πλαισιώσει και θα χρωματίσει με τον πιο εύστοχο τρόπο το φετινό Ευρωπαϊκό Έτος Διαλόγου μεταξύ των Γενεών. Και παρ'όλο που όλο αυτό ακούγεται σαν κάτι το εξαιρετικά απλό, στην πράξη κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν.. Επί μήνες οι υπεύθυνοι του Σπιτιού της Ευρώπης στη Ρόδο έσπαγαν το κεφάλι τους να βρουν ποιά φωτογραφία να στείλουν -και κατ'αρχάς, από πού θα τη βρουν..!

Ήταν μέσα Ιουλίου του 2011, και όπως κάθε χρόνο ο Σύλλογος "Ωρίωνας" πραγματοποιεί στο Παραδείσι (σ'ένα από τα πιο αγαπημένα μου ροδίτικα χωριά, άλλωστε σάς το'χω ξαναπεί αυτό) την ετήσια έκθεση φωτογραφίας και ζωγραφικής. Αν και η έκθεση ήταν φέτος ελαφρώς αδικημένη, από άποψης χώρου και δημοσιότητας σε σχέση με τις προηγούμενες, μπορώ να πω ότι με εξέπληξε ακόμα μια φορά ευχάριστα. Το κυριότερο όμως : ανάμεσα στις φωτογραφίες της, μία από αυτές μού χτύπησε δυνατά το "καμπανάκι". Αυτουργός ήταν ο ερασιτεχνικός φακός της Κατερίνας Χατζηχριστοδούλου. 

Με το που είδα τη φωτογραφία, χωρίς δεύτερη σκέψη και 'επί τόπου' έριξα τα σχετικά τηλέφωνα. Δείτε την όμως κι εσείς, πριν σας πω τη συνέχεια:

Η Κατερίνα Χατζηχριστοδούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρόδο. Αποφοίτησε από το ΤΕΙ Φυσιοθεραπείας στη Λαμία και οι μεταπτυχιακές της σπουδές είχαν αντικείμενο μεθόδους αντιμετώπισης του πόνου στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Από το 2007 εργάζεται ως φυσιοθεραπεύτρια στο Κέντρο Αποθεραπείας, Φυσικής και Κοινωνικής Αποκατάστασης Ρόδου (ευρύτερα γνωστού ως ΚΑΦΚΑ) και η ερασιτεχνική της ενασχόληση με τη φωτογραφία συστηματοποιήθηκε μόλις πριν ένα χρόνο, μέσα από τα μαθήματα φωτογραφίας του "Ωρίωνα". 

Η χαμογελαστή ηλικιωμένη κυρία είναι μία από τους ασθενείς του Κέντρου και η κοπέλα που μάς χαμογελάει στο φακό είναι μία από τις συναδέλφους της Κατερίνας. Μία λήψη τυχαία και καθόλου σκηνοθετημένη, όπως έμαθα εκ των υστέρων. Μια ματιά 'της στιγμής', χωρίς πολλή σκέψη αλλά με γερή δόση αυθορμητισμού. 

Οι κακές γλώσσες μάλιστα λένε πως η Κατερίνα, μανιώδης ερασιτέχνης φωτογράφος, κυκλοφορεί νυχθημερόν με τη μηχανή της παραμάσχαλα και με το που έπιασε το ενσταντανέ είπε στα ξαφνικά ένα "Ώπα! Ακίνητες!" -και όλα τα υπόλοιπα, είναι γνωστά..

από την απονομή του Πρώτου Βραβείου που έγινε στην πόλη Μετς της Γαλλίας

τον Οκτώβριο του 2011

Κι έτσι, κυριολεκτικά από το πουθενά και κατά τύχη, αυτή η φωτογραφία κατάφερε και... τσέπωσε χωρίς πολύ κόπο το Πρώτο Πανευρωπαϊκό Βραβείο του Διαγωνισμού παρακαλώ. Η επιλογή έγινε στο Μετς της Γαλλίας, τον Οκτώβριο που μας πέρασε.

Και ορίστε , νά'την!  

Η φωτογραφία της ροδίτισας Κατερίνας Χατζηχριστοδούλου φιγουράρει πρώτη πρώτη στην αφίσα που μέσα στο 2012 θα κυκλοφορεί συχνά-πυκνά ανά την Ευρώπη, και μαζί μ'αυτήν και όλες οι υπόλοιπες φωτογραφίες που διαγωνίσθηκαν, σε μία κινητή ομαδική έκθεση, που θα ταξιδέψει όλη τη Γηραιά Ήπειρο -ούτε λίγο, ούτε πολύ!-

Ε, δεν έχω δίκιο κι εγώ 

να νιώθω πραγματικά πολύ τυχερός,

που όσο νἀ'ναι, 

έβαλα το χεράκι μου λιγουλάκι..; 

Ε;

πήγατε ἤ ἀκόμα;

Πρόκειται ἴσως γιά τήν πιό πολυδιαφημισμένη ἔκθεση φωτογραφίας πού ἔγινε ποτέ στή Ρόδο μοῦ φαίνεται, καί ἡ ποιότητά της δέν μᾶς πρόδωσε.

Ξέρω, εἶμαι θετικά προκατειλημμένος ἀλλά ἄν κρίνω ἀπό τα σχόλια ὅσων βρέθηκαν στό Γαλλικό Κατάλυμα (ὁδός Ἱπποτῶν) στά ἐγκαίνια τῆς ἔκθεσης "Νέα Ματιά" τοῦ Ὤρίωνα ἀλλά καί κατά τή διάρκεια τοῦ σαββατοκύριακου, πρόκειται γιά μία κάθε ἄλλο παρά ἐρασιτεχνική δουλειά.

Ἡ ἔκθεση διαρκεῖ μέχρι καί τήν έρχόμενη Πέμπτη 30 Ἀπριλίου,

ἀπό τίς 5 τό ἀπόγευμα μέχρι καί τίς 9 τό βράδυ.
Ἡ εἴσοδος εἶναι ἐλεύθερη
καί οἱ 20 ἐρασιτέχνες φωτογράφοι τῆς ὁμάδας
θά εἶναι ὅλοι ἐκεί.

τό team

Τώρα, δέν ξέρω ἄν θά πιστέψετε πώς πρόκειται γιά ἁπλή σύμπτωση, ἀλλά καί ἐδώ δέν ἔλειψε ἡ γνωστή (στούς τακτικούς ἐπισκέπτες αὐτοῦ τοῦ μπλόγκ) Sagrada Familia. Ὁ περίφημος πλέον Θανάσης μας, πού μᾶς κοψοχώλιασε τόν περασμένο Σεπτέμβριο, φωτογραφήθηκε μέ τό σαξόφωνό του ἀπό τόν Σταμέλο Ρόκα, βρῆκε τόν ἑαυτό του.."κρεμασμένο" καί καδραρισμένο. Καί πολύ τό χαρήκαμε!

κρεμασμένος, καδραρισμένος μά πάνω ἀπ'ὅλα ὑπερήφανος ὁ Θανάσης μας.
καί ἐννοεῖται ὅτι σύσσωμη ἡ Sagrada Familia τόν χειροκροτήσαμε ἀλλαλάζοντας

Δεῖτε στιγμιότυπα ἀπό τά ἐγκαίνια τῆς ἔκθεσης, ὅπως τά τράβηξε ὁ φακός τῆς ροδιακῆς ἱστοσελίδας RodosNightLife.com ὑπό τούς ἤχους τοῦ compilation "Rhodes Summer Chic" τοῦ "δικοῦ μας" dj Τάσου Γιασιράνη
(ὄχι, δέν θά πῶ ὅτι ὁ Τάσος ὑπῆρξε συμμαθητής μου γιατί -ὡς γνωστόν- κακογέρασα...)


στό βίντεο : ὁ βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Τάσος Καραμάριος, ο Νομάρχης Δωδεκανήσου κ. Γιάννης Μαχαιρίδης, ἡ Πρόεδρος τοῦ ΟΠΑΔ κα. Τζένη Φάκκα καί ἡ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ὠρίωνα, φίλη καί καλή συνάδελφος Ἰωάννα Βολονάκη στήν πρώτη της ἐμφάνιση μπροστά στό φακό -Ἰωάννα, προσλαμβάνεσαι! δέν ξέρω ἀκόμα ποῦ, ἀλλά τή θέση τήν καπάρωσες, τέλος!-

tip: μήν ξεχάσετε νά δεῖτε τίς φωτογραφίες καί τῶν "προχωρημένων", στή "μέσα" αἴθουσα, καθῶς μπαίνετε στόν έκθεσιακό χῶρο, στά δεξιά σας!

μια Νέα Ματιά

Αν κανείς από σας βρέθηκε στις ερημιές του νησιού, στα όρη και στα βουνά κάποια Κυριακή απόγευμα και κάπου στο βάθος έτυχε να πάρει τ'αυτί του τους ήχους των φλας και τα χαρακτηριστικά κλικ της φωτογραφικής μηχανής, ξέρει ήδη το θέμα αυτής της ανάρτησης. Αν πάλι βρέθηκε (πάλι Κυριακή) σε κάποιο ταβερνείο και είδε μια παρέα νέων παιδιών με στοιβαγμένες 20 φωτογραφικές μηχανές σε μία από τις καρέκλες, πάλι ξέρει με τι ασχολείται αυτή τη φορά τό μπλογκ..

η Ομάδα Φωτογραφίας του "Ωρίωνα"
με την επιμελήτρια της έκθεσης Νίκη Σπάρταλη

Είκοσι νέα παιδιά, όλα μέλη της Ομάδας Φωτογραφίας του πολιτιστικού συλλόγου νέων Παραδεισίου "Ωρίωνας", έχουν βαλθεί να ..μάς φωτογραφίσουν, να φωτογραφηθούν και να μας "τα πούν στα ίσα" με τις συνολικά 150 φωτογραφίες που έβγαλαν όλες αυτές τις Κυριακές που τριγυρνούν από ΄δω κι από 'κεί και που στη συνέχεια επεξεργάστηκαν θεματικά και τεχνικά στα μαθήματα φωτογραφίας που παραδίδει ο Σύλλογος δύο φορές την εβδομάδα για αρχάριους/προχωρημένους και για δεύτερη κατά σειρά χρονιά.

Η θεματολογία των φωτογραφιών που θα εκτεθούν αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό.
Όσοι όμως "κατάσκοποι" του μπλογκ κατάφεραν να ρίξουν μια κρυφή ματιά από την κλειδαρότρυπα του Συλλόγου, που εδρεύει (πού αλλού) στο Παραδείσι - 10 περίπου χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Ρόδου και μερικά βήματα μακριά από τον διάδρομο του Διεθνούς Αεροδρομίου "Διαγόρας" - ανέφεραν υπευθύνως ότι όλες τους είναι.. αριστοτεχνικά εμπνευσμένες τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς την τεχνική τους και ότι κάθε άλλο παρά περί ερασιτεχνικής απόπειρας πρόκειται.

Ξέρω, εκτίθεμαι ανεπανόρθωτα με όσα γράφω, αλλά ομολογώ πως εμπιστεύομαι τυφλά τους κατασκόπους μου.. Άλλωστε, καλή ή κακή, με τεχνική αρτιότητα ή όχι, κάθε "Νέα Ματιά" έχει τη δική της βαρύτητα και σημασία.
Διόλου τυχαία λοιπόν και η επιλογή του γενικότερου τίτλου αυτής της έκθεσης, που ελπίζω να την τιμήσετε.


Οι νέοι ροδίτες φωτογράφοι μας Βαλάντης Χατζηκαντής, Μαρία Γρηγορά, Μαρία Σπανού, Χρυσούλα Τσιμέτα, Άννα Τσιμέτα, Αγαπητός Παπακαλοδούκας, Μιχάλης Βαγής, Σέβη Νεσφυγέ, Γιώργος Νεσφυγές, Εβίτα Κούρου, Χάρις Αλεξανδριανός, Σταμέλος Ρόκας, Δημήτρης Πίτσος, Λευτέρης Σπάρταλης, Αντώνης Αναγνώστου, Ιωάννα Βολονάκη, Νικήτας Καραγιάννης, Σοφία Πόπορου, Ειρήνη Γκούζια και Μόσχος Κούκουλας, με μέσο όρο ηλικίας 30 ετών και οι περισσότεροι από το Παραδείσι, θα μας περιμένουν εναγωνίως στο Γαλλικό Κατάλυμα στην οδό Ιπποτών της Παλιάς πόλης της Ρόδου στα εγκαίνια της έκθεσης την ερχόμενη Παρασκευή 24 Απριλίου στις 7:30 το απόγευμα.
Ας μην τους "στήσουμε"!

Εκεί θα βρίσκεται και η "δασκάλα" των νέων ταλέντων μας και επαγγελματίας νεαρή φωτογράφος Νίκη Σπάρταλη, που τους καθοδηγεί στα μαθήματα φωτογραφίας του Ωρίωνα.

Οι φωτογραφίες τους θα συνεχίσουν να βρίσκονται στη θέση τους για μια ολόκληρη εβδομάδα, έως και τις 30 Απριλίου, από τις 5 το απόγευμα έως τις 9 το βράδυ
και η είσοδος θα είναι πάντα ελεύθερη.

Όσο για τις φωτογραφίες τους :
τα παιδιά είναι ακάθεκτα!
Δεν είναι προς πώληση!

κλίκ!

Την έκθεση "Νέα Ματιά" συνδιοργανώνει ο Σύλλογος Νέων Παραδεισίου "Ωρίωνας" με τον Οργανισμό Πολιτιστικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου ΟΠΑΔ, ο οποίος και διέθεσε δωρεάν το Γαλλικό Κατάλυμα και κάλυψε τα έξοδα εκτύπωσης των φωτογραφιών.

Τη διοργάνωση συνέδραμαν κατά τον καλύτερο τρόπο ως χορηγοί οι επιτυχημένες ροδίτικες επιχειρήσεις (η σειρά είναι παντελώς τυχαία!):
FotisGraphics , Alis Residence, Pane di Capo, Χεππάκης Α.Ε., Columbia-Papastamatis A.E. και Logismiki-I.T. Solutions

Χορηγοί επικοινωνίας είναι το Ραδιόφωνο Λυχνάρι και η εβδομαδιαία εφημερίδα Η ΔΡΑΣΙΣ

Τη διαδικτυακή ενημέρωση ανέλαβαν το αλλούκιαλλού (αυτό το μπλόγκ ντε!) και η δωδεκανησιακή ενημερωτική ιστοσελίδα RodosEvents.gr - χωρίς να λείπουν και άλλες ιστοσελίδες που πήραν είδηση τι συμβαίνει και αφιέρωσαν διαδικτυακό χώρο για τη "Νέα Ματιά" ( Tranzistoraki.gr , AboutMyLamia.blogspot.com , RodosNightLife.com , Rhodes24.gr , Ροδοσυλλέκτης , Προβολέας τῆς Τέχνης καί τοῦ Πολιτισμοῦ).

- όποια άλλη ιστοσελίδα ή blog καλύπτει το γεγονός,
παρακαλώ πολύ ας μού στείλει τον σύνδεσμο
στο alloukiallou@gmail.com
για να πράξω τα δέοντα!-

Το τηλεοπτικό σποτάκι της έκθεσης δημιουργήθηκε από τους Γαβριήλ Χαρίτο και Νίκο Τζεδάκη και οι φωτογραφίες που προβάλλονται σε αυτό είναι της Νίκης Σπάρταλη.
Οι τηλεοπτικοί σταθμοί πανδωδεκανησιακής εμβέλειας ΊριδαTV, TVKOSMOS, TV4 και RED (κι εδώ η σειρά είναι τυχαία!) το προβάλλουν κατά τη διάρκεια του προγράμματός τους αφιλοκερδώς

-και τους ευχαριστώ προσωπικά γι'αυτό!-

Παρασκευή 24 Απριλίου -
19:30'
στο Γαλλικό Κατάλυμα (οδός Ιπποτών - Παλιά Πόλη)

Κοπιάστε
και ρίξτε μια "Νέα Ματιά"

Ωρίωνας

Το Παραδείσι βρίσκεται στη Ρόδο, αλλά σε αντίθεση με τα άλλα χωριά του νησιού, δεν θα το βρείτε εύκολα στους ταξιδιωτικούς οδηγούς. Με το επίσημο όνομά του "Villanova" που επέλεξε η ιταλική κατοχική γραφειοκρατία , το Παραδείσι είχε αναπτύξει αυτό που σήμερα θα χαρακτηρίζαμε "αστικό πολιτισμό" και τόσο πριν όσο και μετά την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα και αποτέλεσε πόλο έλξης των "πιο ψαγμένων" της εποχής.

Οι Παραδεισιώτες ανέκαθεν έδιναν σημασία στα γράμματα και τις τέχνες με γνώμωνα την εθνική επαγρύπνηση κατά τη διάρκεια της Ιταλοκρατίας, καταφέρνοντας να παντρέψουν τα δεδομένα μιας ευρωπαϊκής κατοχής με το ντόπιο ανθρώπινο δυναμικό. Χαρακτηριστικό άλλωστε ήταν το στόλισμα του πρώτου δημόσια φωτισμένου Χριστουγεννιάτικου δέντρου, μία μόδα που εμφανίστηκε δεκαετίες αργότερα.

Αυτή η παράδοση άρχισε με τον πολιτιστικό σύλλογο "Κλεάνθης", ο οποίος δραστηριοποίησε τους ανήσυχους φιλότεχνους ντόπιους νέους της εποχής, με φωτεινό παράδειγμα την Κατίνα Εγγλέζου, που αφού έκανε τα πρώτη της βήματα στα θεατρικά δρώμενα του Συλλόγου στην κεντρική πλατεία του χωριού, ετοίμασε τις βαλίτσες της και με εφόδιο το ταλέντο της έφτασε -ούτε λίγο ούτε πολύ- μέχρι την Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης!

Η καλλιτεχνική δράση του μικρού χωριού με τον μεγάλο απάγγειο κάμπο διακόπηκε βίαια με την απαγόρευση της Ελληνικής γλώσσας σε όλα τα Δωδεκάνησα από τους Ιταλούς κατακτητές, ενώ μετά την Απελευθέρωση -με οικείες τις μυρωδιές του καμμένου και των βομβαρδισμών- σιγά σιγά οι Παραδεισιώτες βρήκαν τον παλιό καλό τους εαυτό κατά τη διάρκεια του '50 και του '60. Δανειστικές βιβλιοθήκες, συναυλίες χωρωδιών, θεατρικά μονόπρακτα, ποιητικές βραδιές, ο μεγαλύτερος αριθμός πολιτιστικών συλλόγων αναλογικά με τον πληθυσμό του μικρού χωριού και βέβαια ...μπαρ, εστιατόρια και νυκτερινά κέντρα βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη του Παραδεισίου -αλλά και στην ημερήσια διάταξη των τότε bon-viveurs της μάλλον κοντινής Δωδεκανησιακής Πρωτεύουσας (τότε τα 10 χιλιόμετρα με τα αυτοκίνητο πήγαιν'έλα έμοιαζαν ταξίδι ολόκληρο..)

ό,τι λίγο απέμεινε από τον κάμπο του Παραδεισίου

Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα χωριά της Ρόδου, ο όρος "τουριστική ανάπτυξη" είχε ως αποτέλεσμα το Παραδείσι να αρχίσει να πέρνει την οικονομική και κατ'ακολουθία πολιτιστική κατιούσα στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στις αρχές της δεκαετίας του '70. Το σημερινό Διεθνές Αεροδρόμιο "Διαγόρας" -απαραίτητο για την επικοινωνία του νησιού με την κυρίως Ελλάδα αλλά και με τις εταιρείες τσάρτερ που γέμισαν τα Δωδεκάνησα με τουρίστες και νέες θέσεις εργασίας- κυριολεκτικά εξαφάνισε τον παραλιακό κάμπο του Παραδεισίου. Επόμενο ήταν να μην είναι λογικό να κτισθούν επικερδείς ξενοδοχειακές μονάδες στην γύρω περιοχή του χωριού, αφού κάθε λίγο και λιγάκι ακούγονταν τα χλιμιντρίσματα των "σιδερένιων πουλιών" που ανεβοκατέβαιναν τη χρυσή εκείνη εποχή του ροδιακού τουρισμού.

Αν και χωρίς την ίδια αίγλη που είχε το Παραδείσι όσον αφορά τα πολιτιστικά δρώμενα, στη δεκαετία του '80 έγινε μια πολύ φιλότιμη προσπάθεια από τον σύλλογο "Αναγέννηση" αλλά και από τήν τότε Κοινότητα Παραδεισίου, με έμφαση στις εικαστικές τέχνες, στο θέατρο και στη μουσική, δραστηριότητες όμως που τελικά δεν διήρκησαν όσο θα αναμενόταν.

η αφίσα της περσινής ομαδικής
εικαστικής έκθεσης-απολογισμού του Ωρίωνα

Τα νέα παιδιά που είτε ζούσαν είτε κατάγονταν από το Παραδείσι και που έλειπαν στη δεκαετία του '90 για σπουδές μακριά από το νησί, δημιούργησαν τον Αύγουστο του 2006 τον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέων "Ωρίωνας", που κατά τα τρία χρόνια της λειτουργίας του έχει να επιδείξει σημαντικό έργο και έχει γίνει πόλος έλξης ανθρώπων με προβληματισμούς και καλλιτεχνικές ανησυχίες από το Παραδείσι αλλά και από τη Ρόδο. Ο Σύλλογος άρχισε ένα νέο κεφάλαιο και σαν να αναγεννιέται το κοντινό αλλά μέχρι πρότινος τόσο μακρινό Παραδείσι για μας τους Ροδίτες, που το πολιτιστικό μας βεληνεκές έφτανε μόλις δυό βήματα έξω από το σπίτι μας -και βέβαια έχοντας εξασφαλίσει απαραιτήτως μιά θέση πάρκινγκ για το τζιπ-.

Εκτός από το Τμήμα Φωτογραφίας που διοργανώνει την έκθεση "Νέα Ματιά" από τις 24 έως τις 30 Απριλίου στο Γαλλικό Κατάλυμα της οδού Ιπποτών, ο "Ωρίωνας" λειτουργεί τμήματα ζωγραφικής, θεατρικού παιχνιδιού και χορών λάτιν ενώ έχει στο ενεργητικό του εκπαιδευτικές ημερίδες, συλλογικές δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την ευαισθητοποίηση της οικολογικής συνείδησης εν γένει, ημέρες εθελοντικής αιμοδοσίας, παρουσιάσεις βιβλίων, μουσικές βραδιές και προβολές ταινιών. Στις 17 Ιουλίου κάθε χρόνο , ανήμερα της Αγίας Μαρίνας, Προστάτιδας του χωριού, ο "Ωρίωνας" διοργανώνει ποικίλες εκδηλώσεις, κάνοντας πράξη τον ετήσιο απολογισμό του.

Οπότε, βάλτε βενζίνη στο ρεζερβουάρ.
Αξίζει το "ταξίδι" (εκ πείρας).

Επικοινωνήστε με τον "Ωρίωνα":
οδός Κλεάνθους - Παραδείσι Τ.Κ.85106
orionas06@gmail.com

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον κ. Μανώλη Μπινόγλου
για τα ιστορικά στοιχεία που μού παραχώρησε

μιά νέα ματιά - ένα νέο βίντεο

Ακούγεται εύκολο, αλλά να κάτσεις και να προβάλεις μια φωτογραφική έκθεση δεν είναι και το πιο απλό πράγμα. Έτσι, βασική προϋπόθεση αναφορικά στο περιεχόμενο του βίντεο ήταν ότι δεν έπρεπε να περιέχεται ούτε μία φωτογραφία από τις συνολικά 150 που θα εκτεθούν στην έκθεση. Άλλωστε, η Ομάδα Φωτογραφίας του "Ωρίωνα" είχε αποφασίσει να κρατήσει ως επτασφράγιστο μυστικό τις φωτογραφίες που θα εκτεθούν στο Γαλλικό Κατάλυμα.

Μια πρώτη σκέψη μας ήταν κάθε ένας από τους συμμετέχοντες φωτογράφους να πει με μια λέξη τι σημαίνει γι'αυτόν ο όρος 'φωτογραφία' και στο τέλος να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι "η φωτογραφία είναι ζωή - ελάτε να τη μοιραστούμε" ενώ ταυτόχρονα θα έπεφταν οι τίτλοι για τον τόπο και τη διάρκεια της έκθεσης. Αν και ως πρώτη ιδέα το όλο στήσιμο ακουγόταν πιασάρικο, τελικά τα μέλη της Ομάδας δεν ήθελαν να βγουν μπροστά στο φακό ("η θέση μας άλλωστε είναι πίσω από το φακό!") και εδώ που τα λέμε , δεν είχαν κι άδικο.
Έτσι αποφασίσαμε να δωθεί ένας περισσότερο εικαστικός και λιγότερο "ενημερωτικός" χαρακτήρας στο βίντεο που θα προοριζόταν για την τηλεόραση και το διαδίκτυο. Λίγα λόγια, λίγοι τίτλοι, πολλές εικόνες και ρυθμική μουσική για να κρατάει σε ενδιαφέρον τον θεατή, προκειμένου να καθήσει και να μάθει από μόνος του τα βασικά ερωτήματα του γεγονότος -τι, πού, πότε, ποιοί και γιατί-
Το βίντεο διάρκειας μόλις 36 δευτερολέπτων βασίζεται στη ρυθμική εναλλαγή μίας σειράς φωτογραφιών που τράβηξε η νέα επαγγελματίας φωτογράφος Νίκη Σπάρταλη (που ...κρύβεται επιμελώς στη φωτογραφία...) επικεφαλής του Τμήματος Φωτογραφίας του "Ωρίωνα" και επιμελήτριας της έκθεσης, με αντικείμενο τις λεπτομέρειες μιας σύγχρονης φωτογραφικής μηχανής.

Η πρώτη δυσκολία του βίντεο, όπως ίσως θα καταλάβετε, συνίσταται στο μοντάζ, που το φρόντισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ο Νίκος Τζεδάκης, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τις τεχνικές δυνατότητες που δίνει το ερασιτεχνικό πρόγραμμα Pinnacle. Το ρυθμό της εναλλαγής "έδωσαν" τα δύο κύρια κρουστά της μουσικής επένδυσης: τα ταμπούρλα και οι μαράκες, τη συχνότητα των οποίων προσπαθήσαμε να πλαισιώσουμε οπτικά με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πιστότητα.
Η δεύτερη δυσκολία του βίντεο (όπως υποθέτω συμβαίνει πάνω-κάτω σε όλα τα διαφημιστικά σποτ) ήταν η τοποθέτηση των τίτλων. Έπρεπε να "χωρέσουν" σε λίγα δευτερόλεπτα όλα τα ονόματα των συμμετεχόντων φωτογράφων, όλα σε ίσο χρόνο και με ίδιο μέγεθος γραμματοσειράς. Έτσι, τα ονόματα ομαδοποιήθηκαν σε 4 πεντάδες κατά τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει συμμετρία στον αριθμό των γραμμάτων που περιλαμβάνονταν σε κάθε ομάδα, για να υπάρχει "ισότητα" στο μέγεθος των ονομάτων, στο χρόνο προβολής τους αλλά και για να διακρίνονται όσο το δυνατόν ευκολότερα από τον θεατή.
Η τρίτη δυσκολία ήταν η ομαδοποίηση των αντικειμένων στα οποία εστιάζονταν οι επιλεγείσες φωτογραφίες. Τοποθετήθηκαν επαλλήλως οι φωτογραφίες που είχαν ως αντικείμενο τον φακό, τα κουμπιά της φωτογραφικής μηχανής, την οθόνη υγρών κρυστάλλων και -τέλος- τη φωτογραφική μηχανή ως σύνολο. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το αντικείμενο κάθε φωτογραφίας βρισκόταν στο ίδιο ύψος και στην ίδια πλευρά του 'κάδρου', κάναμε invert για να δημιουργηθεί το οπτικό παιχνίδι που θα κρατήσει τον θεατή σε "εγρήγορση".
Τέλος, η τέταρτη δυσκολία ήταν η τοποθέτηση του λογοτύπου του Οργανισμού Πολιτιστικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου (ΟΠΑΔ) -συνδιοργανωτή της έκθεσης- το οποίο ήταν σε αρχείο .tif Έπρεπε να απομονωθεί αρχικά το λευκό πλαίσιο που είχε αρχικά ως φόντο και να αναδειχθεί το έξυπνο εικαστικά λογότυπό του, που απεικονίζει σε μικρά παραλληλόγραμμα τα νησιά της Δωδεκανήσου. Δυστυχώς αποτύχαμε να "ασπρίσουμε" το λογότυπο (για να φαίνονται καθαρότερα τα γράμματα "ΟΠ" που είναι σε βαθύ μπλε χρώμα) αλλά αισθητικά νομίζουμε ότι το αποτέλεσμα δεν μας απογοήτευσε. Παρ'όλ'αυτά, από τεχνικής απόψεως δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε την "εξαφάνιση" του λογοτύπου όταν εμφανίζονται οι υπόλοιποι τίτλοι του βίντεο. Ελπίζουμε να ..βρούμε το κόλπο και την επόμενη φορά να τα καταφέρουμε.


Τώρα, για τους απαιτητικότερους από σας, όσο και να ψάξαμε να βρούμε πώς λεγεται το μουσικό κομμάτι που διαλέξαμε, δεν καταφέραμε να το μάθουμε...
Ήταν ένα από τα χιλιάααααδες κομμάτια που βρέθηκαν σε ένα αρχείο mp3 . Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι το "τσακώσαμε" (ή, καλύτερα, μάς.. τσάκωσε αυτό) σε μία καφετέρια της πόλης και ο dj μάς λυπήθηκε και μας το έδωσε να το αντιγράψουμε, αφού τού εξηγήσαμε γιατί το θέλαμε..
(θένξ Horus Cafe!!)

Δείτε το βίντεο, όπως προβάλλεται από τα τηλεοπτικά κανάλια ΊριδαTV, KOSMOSTV, TV4 και RED , τους υπεύθυνους των οποίων ευχαριστούμε θερμότατα για την φιλική τους βοήθεια στην προβολή της έκθεσης "Νέα Ματιά".

Περιμένουμε τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας,
για να γίνουμε καλύτεροι.

Γαβριήλ Χαρίτος - Νίκος Τζεδάκης