Τουριστικοί Φαινότυποι (Μέρος Γ' και Τελευταίο)

Μιας και φέτος κυνηγάμε τους τουρίστες με το κυάλι, και μιας και σάς το έχω υποσχεθεί εδώ και καιρό, με αυτήν εδώ την ανάρτηση τελειώνω το αφιέρωμα στους Τουριστικούς Φαινότυπους. (Για τους αδιάβαστους -κακά παιδιά!- , το Μέρος Α' θα το βρείτε εδώ και το Μέρος Β' θα το βρείτε εδώ).

Τώρα θα μού πείτε - και ίσως με το δίκιο σας, εδώ που φτάσαμε- "Τι μάς νοιάζουν μωρέ οι Φαινότυποι; Ας έρθουν επιτέλους οι τουρίστες φέτος, κι ας μην ξέρουμε γρι για τους φαινότυπούς τους". Ομολογώ πως δεν μπορώ να αντιτάξω τίποτα σ'αυτό. Επειδή όμως μού φαίνεται πως φέτος ..μόνοι μας θα το περάσουμε αυτό το ρημάδι το καλοκαίρι, καλό είναι να ξέρουμε πέντε πράγματα εκ των προτέρων για τους τουρίστες που ΘΑ μας έρθουν ..έστω του χρόνου. 

Σας φύλαξα για το τέλος έναν φαινότυπο που έχει παντελώς εξαφανισθεί από την τουριστική Ρόδο. Έτσι, για να μαθαίνουν οι νέοι, αλλά κυρίως για να αναπολούν οι παλιοί τι τουριστικές αγορές και πόσες τουριστικές ευκαιρίες χάθηκαν άνευ σπουδαίου λόγου και στην κυριολεξία μέσ'απ'τα χέρια μας.. 

Λοιπόν, Κυρίες και Κύριοι..

Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν..

Ο Ιαπωνικός Φαινότυπος 

Ο Λάκης Λαζόπουλος είχε έρθει δεύτερος, όταν ασχολιόταν με τον ..Ανώνυμο Γιαπωνέζο Τουρίστα - τύπου "Τι Είδε Ο Γιαπωνέζος". Εμείς οι Ροδίτες ξέραμε ήδη, και μάλιστα πολλά χρόνια πριν, τι έβλεπε (και βέβαια τι φωτογράφιζε μανιωδώς).

Η έλευση των Σαμουράι θυμάμαι μάς είχε βρει αμέριμνους, έναν κάποιον βροχερό χειμώνα στα μέσα της δεκαετίας του '80. Και ξαφνικά το νέο έσκασε και το κέντρο της πόλης της Ρόδου γέμισε με παρέες-παρέες χαμογελαστών, κοντών, και για την εποχή εκείνη εξαιρετικά προσεγμένα καλοντυμένων τουριστών. Μη φανταστείτε τίποτα το εκκεντρικό. Σπορ ντύσιμο, αλλά ..ατσαλάκωτο, φρεσκοσιδερωμένο, με χρώματα βαλμένα έτσι ώστε να περνούν σχεδόν ..απαρατήρητα. 

Θυμάμαι σαν παιδάκι, χάζευα τις φωτογραφικες τους μηχανές, αλλά κυρίως τις θήκες τους. Φερμουάρ από δω, τσέπες από κει, τι να σάς λεω. Κι αυτοί οι φακοί που αποκαλύπτονταν έτσι ξαφνικά. Ακόμα αισθάνομαι δέος μπροστά σε εκείνην την διαστημική τεχνολογία, που τη χειρίζονταν με τόση ευκολία, με τόση μαεστρία παναθεμά τους!

Εξαιρετικά αθόρυβοι έως εκνευριστικά ευγενείς, έδιναν μια γερή ανάσα στις χειμωνιάτικες επιταγές των ντόπιων εμπόρων. Πότες όμως δεν υπήρξαν ποτέ, αφού ως γνωστόν, τούς λείπει ένα ένζυμο και δεν αντέχουν το πολύ αλκοόλ. Τα εμπορικά μαγαζιά της Παλιάς Πόλης όμως, τα τιμούσαν δεόντως. 

Άλλο βασικό χαρακτηριστικό :  δεν έρχονταν ποτέ κατά μόνας. Δεν έρχονταν όμως ούτε και ως συνηθισμένο τουριστικό γκρουπ. Έρχονταν πάντα όλοι μαζί και δη ως.. Εταιρεία! Και το Έψιλον γραμμένο με Κεφαλαίο , αφού η έννοια της Εταιρείας στη Χώρα του Ανατέλοντος Ηλίου είναι κάτι το ιερό. Κάτι σαν τον Αυτοκράτορα Χιροχίτο. 

Και τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, δεν αποκλείεται αυτός να ήταν ο λόγος που δεν θα έβλεπες ποτέ μα ποτέ έναν γιαπωνέζο τουρίστα π.χ. να ξεσαλώνει στα μπουζούκια ή μια γιαπωνέζα να τσιλιμπουρδίζει εδώ κι εκεί. Οι συνταξιδιώτες ήταν όλοι τους συνάδελφοι και το κλίμα προφανώς δεν θα σήκωνε πολλά πολλά.. Εξ ού και το "ασέξουαλ" του εν λόγω Φαινοτύπου.

Έλα όμως που δεν ήταν και τελείως έτσι!

Και θα σάς πω αμέσως τι εννοώ.

Όταν θεσπίστηκε ο πολιτικός γάμος στην Ελλάδα, οι μικρές κοινωνίες -όπως αυτή της Ρόδου- στάθηκαν ιδιαίτερα επιφυλακτικές σε τέτοιους άθεους νεωτερισμούς. Άμα δεν παντρευτείς με παπά και με κουμπάρο, με ρύζια, με χορό του Ησαΐα και με το ανεκδιήγητο "η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα- κλατς με το τακούνι", Γάμος δεν νοείτο.

Και όμως! 

Το Δημαρχείο της Ρόδου κάθε χειμώνα έκανε έναν ωραιότατο σεφτέ, με τα τέλη που πλήρωναν οι ..Γιαπωνέζοι που ήθελαν καλά και σώνει να.. παντρευτούν στη Ρόδο, και δη πολιτικά! Δεν ξέρω ποιός ευφυής τουριστικός πράκτορας σχεδόν.. επέβαλε στα νεαρά ζευγάρια της Ιαπωνίας να θέλουν την ευλογία του εκάστοτε Ροδίτη ..Ληξιάρχου(!!) για να αρχίσουν τη νέα τους ζωή. Θα ήθελα όμως, έστω και αργά, να τού δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια! 

 

Αμέτρητα γιαπωνέζικα σπιτικά άνοιξαν με αυτόν τον όλως ανορθόδοξο τρόπο και δη made in Rhodes. Κι έτσι, νά τα κουφέτα, οι φωτογραφίες και οι τότε πρωτόγονες ροδίτικες επαγγελματικές βιντεοκάμερες Και από το πουθενά, δημιουργήθηκε μια περίεργη σύνδεση του νησιού με αυτόν τον τόσο περίεργο Ιαπωνικό Φαινότυπο. Που σιγά σιγά όμως, άρχισε να αραιώνει τις εμφανίσεις του.. Δυστυχώς.. Κι ας είχαν μπει στον τουριστικό χορό δυναμικά, και μάλιστα σε μια εποχή που η πόλη και το νησί ολόκληρο ζούσε την χειμερία του νάρκη.

Δεν χρειάζεται να σάς το πω εγώ. Το ξέρετε ήδη : 

Οι Γιαπωνέζοι είναι πάνω απ' όλα ευγενείς. 

Δεν θα σού πουν ποτέ μια κακή κουβέντα κατάμουτρα. Δεν θα στραβομουτσουνιάσουν. Προπάντων, σε καμμία περίπτωση δεν πρόκειται να ..κοκκινίσουν απ' το κακό τους (εδώ έβαλε το χεράκι της και η φύση βέβαια). Έτσι, και το πούλμαν να έρθει μια ώρα αργότερα, και η μπριζόλα να είναι σόλα, και το κρασί να έχει γίνει ξύδι - ο γιαπωνέζος θα σε πληρώσει αδιαμαρτύρητα, θα σού χαμογελάσει γλυκά, θα σού υποκληθεί ευγενικά και όλα ωραία και καλά. 

Κι εσύ βέβαια θα νομίζεις ότι απλώς ..τους γέλασες.

Έλα όμως που δεν είναι έτσι!

Μια βδομάδα μετά την αναχώρησή τους, κατέφθαναν αμέτρητα φαξ απ' ευθείας από Ιαπωνία (τότε email δεν υπήρχαν). Και ήταν γεμάτα από παράπονα. Και μάλιστα σε λίστες! Αριθμημένα!
Και κάθε λίστα παραπόνων αφορούσε και διαφορετικούς τομείς! 

Ξεχωριστή λίστα για τα παράπονα για το φαγητό, άλλη για τη διαμονή, άλλη για τις εκδρομές, άλλη για τις τιμές, άλλη για τη συμπεριφορά... Και οι ροδίτες επιχειρηματίες του χώρου γούρλωναν τα μάτια τους, αφού ποτέ δεν θα φανταζόντουσαν ότι αυτοί οι τόσο ευγενικοί και καλόβολοι άνθρωποι θα αγανακτούσαν τόσο πολύ π.χ. από το αυγό που δεν ήταν αρκετά μελάτο μέχρι και τον τρόπο που ο σερβιτόρος τοποθέτησε άγαρμπα και θορυβοδώς τα μαχαιροπήρουνα αγγίζοντάς τους τον ώμο να κάνουν λίγο πιο πέρα... 

Όχι πως δεν υπήρχαν και παράπονα λογικά. Υπήρχαν και μάλιστα πολλά! 

Αλλά, εν πάση περιπτώσει, ο πελάτης συνήθως έχει δίκιο. Κι ακόμα να μην έχει δίκιο, την επόμενη χρονιά κοιτάς να λάβεις υπ'όψιν σου ότι έχεις να κάνεις με έναν Τουριστικό Φαινότυπο που στο κάτω κάτω δίνει ζωή και χρήμα στον νεκρό χειμώνα της Ρόδου, και δικαιούται να έχει μια-δυο παραξενιές στο κάτω κάτω της γραφής. Τίποτα εμείς! Γιαπωνέζοι-ξεΓιαπωνέζοι, Εμείς τον χειμώνα τουρισμό ΔΕΝ κάνουμε επειδή βαριόμαστε. Κι άμα τους αρέσει!  

Έτσι, με τσαμπουκά.

 σαν μού φαίνονται λίγο τσαντισμένοι εδώ

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη - 

Ε, τελικά οι γιαπωνέζοι αποφάσισαν ότι οι ευχές του Ροδίτη ληξιάρχου τούς ήταν πλέον παντελώς άχρηστες (στο κάτω κάτω, Σιντοϊστές είναι οι άνθρωποι..), υπάρχουν και άλλα νησιά στη Μεσόγειο, και όπως και να το κάνουμε, καλός-χρυσός ο Ιαπωνικός Φαινότυπος, απαιτεί όμως κι εκείνος να τον σέβεσαι λιγουλάκι παραπάνω..

Κι έτσι, πάει κι αυτόοοος ο Φαινότυποοοοος...

Ήλθε, Είδε, Νυμφεύθηκε, Υποκλήθηκε, και στην τελική.. Απήλθε.

Άπαξ δια παντός..

Για να το πω και στα παλιά Ροδίτικα..  

"'Έκοψε Ρόδα Μυρωμένα" 

.. κι από τότε- Ούτε εμείς τον ξανάδαμε, Ούτε κι αυτός μάς ξανάδεεε...

Κάθε χρόνο όλοι ανεξαιρέτως παραπονιούνται ότι ο τουρισμός δεν πάει καλά.

Ε λοιπόν, φέτος παιδιά, ο τουρισμός όντως δεν πάει ..καθόλου καλά.

Απ' ό,τι φαίνεται λοιπόν, επειδή αυτό το καλοκαίρι θα το περάσουμε λίγο έως πολύ..μόνοι μας, δεν θα έβλαπτε να σκεφτούμε λίγο πιο σοβαρά σε τι Τουριστικούς Φαινότυπους απευθυνόμαστε, τι πρέπει να κάνουμε και κυρίως τι ΔΕΝ πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε για να τους έχουμε εδώ. 

Και ποιός ξέρει, ας ελπίσουμε ότι του χρόνου θα βλέπουμε να ανοίγουν ξενοδοχεία κι όχι να κλείνουν. Να ανοίγουν εστιατόρια και μαγαζιά και όχι να κυνηγάνε μύγες. Να λέμε ότι όντως ζούμε σε έναν τουριστικό προορισμό που δεν θα μαραζώνει περισσότερο.. 

Άραγε, νοιαζόμαστε γι' αυτό;

Θα βάλουμε μυαλό;   

Αμφιβάλλω.

Καθημερανοητότητα

Είναι αλήθεια, έχω να σάς γράψω πολύ καιρό. 

Δεν το μετανιώνω και μην το θεωρείτε απαραίτητα κακό. Άλλωστε, όλον αυτόν τον καιρό που πέρασε άπραγος,  είχατε τόσες άλλες γωνιές του διαδικτύου να σάς μαυρίζουν την ψυχή. Κι εγώ δεν θα είχα τίποτα το ευχάριστο να σάς πω. Αυτά ως εισαγωγή.

Εάν αυτό θα είχε κάποια σημασία για σας (πολύ αμφιβάλλω), είπα να.. λύσω τη σιωπή μου σήμερα, ανήμερα του Αγίου Πνεύματος. Αφορμή στάθηκε ένα ολοκαίνουργιο βιβλίο που κυκλοφόρησε μόλις δυό βδομάδες πριν. Ένα μυθιστόρημα δια χειρός ενός συνάδελφου μπλόγκερ και 'φίλου από το facebook', με τον οποίον δεν έχω συναντηθεί ποτέ μου δια ζώσης. 

Ο Γιώργος Χατζελένης, πάνω κάτω στην ίδια ηλικία με μένα, νησιώτης κι αυτός -από τη Χίο-, συντηρητής αρχαιοτήτων στο επάγγελμα και εργαζόμενος εδώ και χρόνια στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, είχε την καλοσύνη να μού στείλει με το ταχυδρομείο ένα από τα πρώτα αντίτυπα της "Καθημερανοητότητας" - έτσι λέγεται το μυθιστόρημά του, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδη. Και είναι και το πρώτο του.

Μία ιστορία που μιλάει για αλλαγές - μεγάλη υπόθεση αυτό, αυτήν την τόσο ρευστή περίοδο για πολλούς από μας. Και παραδέχομαι ότι η γραφή του κατάφερε να μού κεντρίσει το ενδιαφέρον ήδη από την πρώτη του σελίδα. Χωρίς περισπούδαστες λογοτεχνίζουσες φράσεις, φρου φρου κι αρώματα και πολλές κουβέντες. Το απαιτεί και η εποχή.

 μυωπία; κλικάρετε στην εικόνα για μεγέθυνση..

Η "Καθημερανοητότητα" είναι γραμμένη με τρόπο ευσύνοπτο, χωρίς τίποτα το περιττό και αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα γραφής των ανθρώπων της γενιάς μου. Αναμφισβήτητα επηρεασμένη από την γρήγορη εναλλαγή τηλεοπτικών εικόνων, τη δυναμική των διαλόγων και όχι της αφήγησης, τον σύγχρονο τρόπο ζωής που σου δίνει σχετικά λίγο χρόνο να 'φορμάρεις', να εξωρραΐσεις τις εντυπώσεις. 

Πιστεύω πως εάν για παράδειγμα ένας Παπαδιαμάντης θα ξεφύλλιζε αυτό το μυθιστόρημα των 122 σελίδων, θα το έβλεπε σαν ..σημειώσεις για το πλήρες βιβλίο που θα γραφόταν αργότερα. Αυτό όμως είναι τελικά και το μεγάλο του ατού.

Πάντως, νομίζω πως ο ίδιος ο συγγραφέας έχει πολλά πιο ουσιώδη να σάς πει στο βίντεο που ακολουθεί (Ένα βιντεάκι που ..εγκαινιάζει μια ιδέα που δούλευα στο μυαλό μου εδώ και πολύ καιρό :  πώς είναι να κάνεις μια μικρή συνέντευξη μέσω Skype! Είπαμε, αν μη τι άλλο, ζούμε μεγάλες στιγμές! Συγχωρέστε μου όμως τα μικρά σαρδάμ..)

η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε την 3.6.2012 μέσω Skype, μεταξύ Ρόδου και Αθηνών

Σε αντίθεση με τον τρόπο γραφής, τη θεματολογία και το λογοτεχνικό χρόνο της σημερινής Αθήνας - οι αλλαγές δεν έχουν ούτε ηλικία, ούτε πρόγραμμα, ούτε καν γεωγραφικές συντεταγμένες. Αυτή άλλωστε είναι η γοητεία τους. Κι όποιος δεν έχει την ικανότητα να την αναγνωρίσει, απλώς έχασε.

Συμφωνείτε;

  

Για τους Ροδίτες αναγνώστες : 

Την "Καθημερανοητότητα" θα τη βρείτε στο Bιβλιοπωλείο "Ακαδημία" (Αμερικής 93)

σβήσ'το το ρημάδι το φως!

Έχω την τιμή να βλέπω φάτσα-κάρτα έξω απ'το σπίτι μου ένα γραφείο μίας δημόσιας υπηρεσίας. Με τους υπολογιστές της, τα στυλό και τους φακέλλους στα ράφια της, όλα όσα τέλος πάντων είναι απαραίτητα για την εύρυθμη λειτουργία του Κράτους μας.  Κι ως εδώ, όλα καλά.

Το πρωί για να είμαι ειλικρινής εκεί μέσα δεν ξέρω με τι ακριβώς ασχολούνται. Φαντάζομαι πως θα εργάζονται σκληρά. Δεν έχω κανέναν λόγο να αμφιβάλλω γι'αυτό. Άλλωστε μόνο έτσι δικαιολογείται να ανεμίζει αενάως και δη κουρελιασμένη η ελληνική σημαία στην πρόσοψη της πολυκατοικίας που την φιλοξενεί. Ο φόρτος δουλειάς είμαι σίγουρος πως θα είναι πολύ μεγάλος και είναι φυσικό να μην μπορεί να βρεθεί καιρός για τέτοιες λεπτομέρειες. 

Το θέμα μου όμως Δεν είναι η σημαία.  

Κι εδώ που φτάσαμε πια, και φρεσκοσιδερωμένη και κολλαριστή να ήταν η γαλανόλευκη, δεν θα σήμαινε τίποτα απολύτως..

Από παιδί μού είχαν μάθει να ακολουθώ απλούς κανόνες οικονομίας. Ένας απ'αυτούς αποδεικνύεται τώρα στα γεράματα ιδιαίτερα χρήσιμος : "Στο σπίτι να κλείνω πάντοτε όσα φώτα μού είναι άχρηστα."

Δεν ήταν εύκολο να το μάθω αυτό, το ομολογώ. 

Αμέτρητες οι κατσάδες που άκουγα μικρός του τύπου "Γιατί ξέχασες το φως στο χωλ και μετά πήγες και κοιμήθηκες;", "Πού ξανακούστηκε να αφήνεις την τηλεόραση ανοιχτή και να φεύγεις για το σχολείο το πρωί; Για να καίει χωρίς λόγο μέχρι το μεσημέρι;" Κι έτσι απλά, ο καταναγκασμός "Σβήνω Τα Φώτα Που Δεν Χρειάζομαι" μού έγινε συνήθεια, και σήμερα αποδεικνύεται πολύ χρήσιμη. Μια συνήθεια που κάποτε κάποια ψυχή μού την είχε χρεώσει ως.. τσιγκουνιά. Ε όχι μαντάμ ! Άλλο πράμα να'σαι γαλαντώμος κι άλλο νἀ'σαι σπάταλος με τα λεφτά του άλλου. Και ειδικά τώρα, που η ΔΕΗ δεν σηκώνει καθόλου αστεία..

Αυτές τις γραμμές σάς τις γράφω απόψε, και είναι Σάββατο βράδυ.
Τα φώτα που δεν χρειάζομαι στο σπίτι είναι κλειστά.
Και όμως, το μισό μου σπίτι συνεχίζει να φωτίζεται..

Να πω την αλήθεια, ..ξαφνιάστηκα.

Βγαίνω στο μπαλκόνι και ορίστε τι βλέπω μπροστά μου : 

 Ρόδος, Σάββατο 19 Μαΐου 2012

Το γραφείο της δημόσιας υπηρεσίας που σάς έλεγα : Χιλιοφωτισμένο.

Παντελώς έρημο από υπαλλήλους, αλλά οι διακόπτες ανοιχτοί. 

Προφανώς ξεχασμένοι από χθες. 

Από το μεσημέρι της Παρασκευής. 

Και προφανώς : Το ρεύμα θα καίει μέχρι και το πρωί της Δευτέρας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Έχω παρατηρήσει κάποια Σαββατοκύριακα να καίει μόνιμα το φως της τουαλέτας της συγκεκριμένης δημόσιας υπηρεσίας, και είπα να μην το κάνω θέμα. 

Αλλά αυτή η αποψινή Φωταψία σε ένα γραφείο που στεγάζει μία Δημόσια Υπηρεσία, η οποία με τη σειρά της ανήκει σε ένα Κράτος Χρεωκοπημένο που έχει το Μέγα Θράσος να κόβει το ρεύμα σε απλούς πολίτες που δυσκολεύονται πλέον να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους τα βασικά ..-ε, με όλο το σεβασμό που σάς ...θρέφω, αγαπητοί κύριοι απέναντι :

Αυτή εδώ η Φωταψία είναι τουλάχιστον Πρόκληση!

Πρόκληση με κεφαλαίο το γράμμα Πι.

Ελπίδα - "Κοίτα Το Φως" (1975)

Δώστε βάση στους στίχους!

Αφιερωμένοι λέξη-λέξη στ'αφεντικά απέναντι...

Δίνω ακόμα μία ευκαιρία στο σπάταλο Δημόσιο που κατοικοεδρεύει δίπλα μου.

Γιατί την επόμενη φορά που θα με.. ξαναχρεώσετε με το ρεύμα που σπαταλάτε, 

θα πω Όνομα δρόμου, Αριθμό, Όροφο και (βέβαια) Υπηρεσία.

Επιτέλους!

Σβήστε το το ρημάδι το φως, που σάς πληρώνω! 

Τουριστικοί Φαινότυποι (Μέρος Β')

Παραλίγο να το ξεχάσω με τη χθεσινή και σημερινή βροχή, αλλά -ναι, η τουριστική περίοδος έχει αρχίσει στη Ρόδο για τα καλά. Αφού τελειώσαμε με τους Φαινότυπους του μέσου Γερμανού, Σουηδού, Φιλανδού, Νορβηγού και Άγγλου τουρίστα, συνεχίζω ακάθεκτος με τους λοιπούς..  

(όποιος θέλει να δει αυτό το πόνημα από την αρχή,

 το Μέρος Α' βρίσκεται εδώ!)

Ο Ιταλικός Φαινότυπος

Αγαπημένος. 

Χαρακτηριστικά του δείγματα ενδημούν στη Ρόδο αμέσως μετά την τούρλα του Αυγούστου, όταν πλέον έχουν γυρίσει στα σπίτια τους όλοι οι υπόλοιποι. Φασαριόζοι, μονίμως ντυμένοι στην τρίχα ανεξαρτήτως ημέρας, ώρας, τόπου και χρόνου. Μιλάει πάντα τραγουδιστά και δυνατά χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος. Σκασίλα του για τις αρχαιότητες, μιας και το κέντρο της Ρόδου σίγουρα τού θυμίζει γνώριμες γωνιές. 

Παρ'όλ'αυτά, δεν δείχνει κανενός είδους νοσταλγία για το παρελθόν, γιατί είναι πολύ απασχολημένος στην Dolce Vita (δεν είναι τυχαίο που ο όρος είναι ιταλικός). Αντιθέτως, έτσι και θελήσει να ..μην φύγει και να μείνει μόνιμα εδώ, το κάνει ευχαρίστως και δέχεται τις μύριες όσες αναποδιές που θα τού τύχουν στο διάβα του με χιούμορ. Αν και το ταυτόσημα της "φάτσας" είναι μύθος, είμαστε "συγγενείς" σε πολλά. 

Η επιτεδευμένη του εξωτερική εμφάνιση, όταν συνοδεύεται από χαμόγελα, αποτελεί τον ορισμό της γοητείας. Στην αντίθετη περίπτωση όμως, κάνει τα νεύρα τσατάλια.. Όπως και νά'χει όμως, ..έχει πλάκα -τι να κάνουμε..

Ο Αμερικανικός Φαινότυπος

Σχεδόν αόρατος. 

Κάνει την εμφάνισή του στα ξαφνικά και για λίγο. Ξεμυτίζει για λίγες ώρες από τα κρουαζιερόπλοια -ακόμα και μες στο καταχείμωνο-, και βολτάρει βιαστικά πάνω-κάτω στην οδό Σωκράτους της Παλιάς Πόλης μπαινοβγαίνοντας στα τουριστικά μαγαζιά που ανοίγουν ειδικά και μόνο γι'αυτόν. Αν και δεν το έχω διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, λέγεται ότι ψωνίζει πολύ. Και το μεγαλύτερό του προτέρημα : δεν πολυψειρίζει τις τιμές (νά'ναι καλά το στριμωγμένο ωράριο της ακριβοπληρωμένης κρουαζιέρας).  Εξαιρετικά αμήχανος, καθότι έξω απ'τα νερά του. Κι αυτό τον κάνει συμπαθή.

Όπως και νά 'χει πάντως, οι εξ Αμερικής τουρίστες καλό θα ήταν να βάλουν τη Ρόδο στο πρόγραμμά τους για περισσότερες μέρες στο μέλλον, όχι τίποτα -για να'χουμε να γράφουμε περισσότερα την επόμενη φορά..  (καλωσήρθε το Δολλάριο και οι Θείες από την Αμερική)

Ο Ρωσικός Φαινότυπος

Οι κακές γλώσσες έχουν πει πολλά και έχουν υπονοήσει ακόμα περισσότερα. Ίσως γι'αυτό το λόγο, ο Ρωσικός Φαινότυπος είναι ο πιο ενδιαφέρων των τελευταίων ετών. 

Λέγεται ότι ξοδεύουν πολλά. Λέγεται επίσης ότι έχουν να ξοδέψουν ακόμα περισσότερα. Κυκλοφορούν περισσότερο το βράδυ, δεν χάνουν τον καιρό τους και ό,τι θέλουν το θέλουν τώρα, ατάκα κι επιτόπου. Απαιτητικοί, έως ιδιότροποι. Μουρτζούφληδες, έως και θυμωμένοι. Αλλά το χρήμα ρέει εδώ και τώρα, και περί τούτου ουδείς παραπονείται. 

Λέγεται ότι είναι και καλοί χριστιανοί, αλλά γι'αυτό δεν έχω να πω πολλά. Ο ιδιαίτερος αυτός Φαινότυπος δεν ενδημεί στις Μονές... Τουναντίον μάλιστα! 

Το μόνο σίγουρο : δεν έχουμε δει ακόμα τίποτα..

Ο Τουρκικός Φαινότυπος

Σινιαρισμένος, φορτωμένος με ψώνια, και γενικώς : Φοράει Μάρκες Παντού, απ'την κορφή ως τα νύχια. Εμφανίζεται με μαζικότητα στις μουσουλμανικές θρησκευτικές γιορτές, ενώ τρώει, πίνει και ξοδεύει μετά μανίας όπου κι αν βρίσκεται. 

Κούρεμα, χτένισμα, ξύρισμα -πρωί βράδυ στην τρίχα. Κυκλοφορούν κατά οικογένειες και οπωσδήποτε θα κάνουν πολλές γυροβολιές στην Παλιά Πόλη της Ρόδου. Δεν μένουν πολλές μέρες, αλλά οι περισσότεροι θα ξαναγυρίσουν κατά πάσα πιθανότητα του χρόνου. Το μεγαλύτερό τους προτέρημα : δεν κουράζουν τα γκαρσόνια (μιας και ξέρουν τι παραγγέλνουν) και είναι εξαιρετικά φιλικοί. 

Ο Τουρκικός Φαινότυπος συμπίπτει 100% με τον φαινότυπο του Κωνσταντινουπολίτη της συνοικίας Nisantasi - ομώνυμο του αθηναϊκού Κολωνακίου. Και με το όλο κλίμα μας, ταιριάζει μια χαρά. 

Α, όλα κι όλα! Το σωστό να λέγεται.

Ο Ισραηλινός Φαινότυπος

Παντός καιρού. Ειδικά τη χρονιά που μάς πέρασε, δεν μάς εγκατέλειψε ποτέ.
Οι απόψεις για τον ισραηλινό τουρίστα διίστανται. Ψοφάει για τις πολυεθνικές αλυσίδες ρούχων, δεν δείχνει όμως να ενθουσιάζεται για τα ντόπια μαγαζιά. Πάντως, αν κάπου τούς στρώνουν τα κόκκινα χαλιά είναι στα μπουζούκια, όπου έχουν και τις καλύτερες θέσεις. Αυτός ο εξαιρετικά παρεξηγημένος φαινότυπος ενδημεί κυρίως στο Καζίνο (πού αλλού;). Τζογαδόρος μέγας! -μιας και στο Ισραήλ το σπορ απαγορεύεται δια νόμου-. 

Το μεγαλύτερό του προτέρημα : η παρουσία του χειμώνα-καλοκαίρι, και κυρίως κατά τις εβραϊκές γιορτές που είναι κινητές, κι έτσι μάς ξαφνιάζουν. Το χειρότερό τους : το δίχως όρια παζάρι στις τιμές όπου κι αν βρίσκονται και για ό,τι θα ήθελαν να αγοράσουν (μέχρι και στα ποτά στα μπαρ... καταντράπηκα τις προάλλες για λογαριασμό τους). Και τελικά, δεν φημίζονται για την ανοιχτοχεριά τους. 

Μήπως θα πρέπει να ανεβάσουμε λίγο τις τιμές στην διαμονή, να ανέβει λιγουλάκι και το έρμο το επίπεδο; Τι λέτε;

Ο Ελληνικός Φαινότυπος

Ο μεγάλος απών. 

Αλλά, πάλαι ποτε, ο καλύτερος όλων. 

Ξόδευε, γέλαγε, αγόραζε, έπινε, ξενύχταγε, ξαναρχότανε και ήταν γενικώς 'έξω καρδιά'. Τώρα, πάνε αυτά. Άφαντος.  

Τον ξεχάσαμε και μάς ξέχασε κι αυτός. Και δεν φταίει μόνο η κρίση. Ανέκαθεν πανάκριβη η μετακίνηση από την ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι τα μέρη μας. Οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες έχουν τα χάλια τους και παλιότερα οι αεροπορικές κρατήσεις άκρως προβληματικές. 

Δεν τον αδικώ που δεν μάς έρχεται πια. Δεν αποκλείεται κι εμείς να τον σνομπάραμε αρκετά. Επειδή όμως η φύση απεχθάνεται τα κενά, παρατηρείται φέτος το φαινόμενο πρώην έλληνες τουρίστες από τον βορρά, να έχουν βρει δουλειά στα μέρη μας για την τουριστική περίοδο. 

Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό..

Διάολε, θά'ρθουν καλύτερες μέρες.. 

Πού θα πάει.. δεν μπορεί..

έπεται συνέχεια....

Τουριστικοί Φαινότυποι (Μέρος Α')

Δεν είναι μυστικό - Η Ρόδος είναι ένα μέρος τουριστικό.

Και σ'όλους εμάς που γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε σ'αυτή τη γωνιά της Ελλάδας, αυτός ο μόνιμος συγχρωτισμός με χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο, αναμφίβολα μάς έχει δώσει πολλά. Και δεν μιλάω ούτε για λεφτά ούτε για εξώγαμα (ναι, είναι μεγάλη μας τιμή να κατέχουμε επάξια εις τους αιώνας των αιώνων τον αθάνατο όρο "ροδίτικο καμάκι", τη στιγμή που όλα τα άλλα νησιά μάς ακολουθούν τελευταία και καταϊδρωμένα).

Δεν ξέρω εάν η φετινή τουριστική περίοδος θα μάς σώσει -μάλλον όχι καθ'όπως φαίνεται-. Δεν ξέρω εάν θα γεμίσει το νησί με συνάλλαγμα -καιρός να ξανασυνηθίζουμε τον ξεχασμένο αυτόν όρο σιγά σιγά-. 

Το μόνο για το οποίο βάζω το χέρι μου στη φωτιά είναι ότι το αθάνατο Ροδίτικο Know-How σε ό,τι αφορά τον Φαινότυπο κάθε τουρίστα δεν πρόκειται κανείς να μάς το πάρει απ'τα χέρια μας! Είτε θα έρθουν οι τουρίστες είτε όχι, οι Ροδίτες ξέρουμε καλύτερα από κάθε άλλον το Who-Is-Who κάθε κατόχου διαβατηρίου που πατάει το ποδάρι του φάτσα-κάρτα στο μαχαλά μας.

Ας δούμε λοιπόν τον Φαινότυπο του μέσου ξένου Τουρίστα, προς γνώσιν και συμμόρφωσίν μας. Ένα θέμα που μόνο ένα ροδίτικο μπλογκ θα μπορούσε να το χειριστεί με αξιώσεις.

Αρχίζω λοιπόν :

ο Γερμανικός Φαινότυπος

Αυτός ο πολύ ενδιαφέρων φαινότυπος θα μπορούσε να συνοψισθεί με την πασίγνωστη φράση : We love to hate him. Συνεπέστατος στις κρατήσεις του, κυρίως μεσήλικας, προτιμά τα πεντάστερα ξενοδοχεία και γενικά δεν επιφυλλάσσει πολλές εκπλήξεις. Αντιμετωπίζει με συγκρατημένες εκφράσεις τυχόν φουσκωμένους λογαριασμούς, καπνίζει όπου επιτρέπεται, δεν καπνίζει όπου δεν επιτρέπεται, είναι νομοταγέστατος σε όλα και γενικώς τρώει πολύ. Ακολουθεί κατά γράμμα το όποιο πρόγραμμα εκδρομών, ξυπνάει νωρίς για να μην χάσει το πρωινό του, και σε γενικές γραμμές δεν ξενυχτάει. 

Λατρεύει την ηλιοθεραπεία, όχι όμως και το κολύμπι. Παρατηρεί με κατανόηση τους κακούς δρόμους και το κακό σέρβις που θα βρει στο διάβα του. Και εννοείται : θεωρεί τουλάχιστον αυτονόητο πως όλη η ανθρωπότητα οφείλει να γνωρίζει γερμανικά, μιας και ο μέσος γερμανός δεν ξέρει ξένες γλώσσες. 

Το μεγαλύτερό του όμως προσόν είναι ότι έτσι και ευχαριστηθεί, είναι ικανός να κάνει τις διακοπές του στο ίδιο μέρος, στο ίδιο ξενοδοχείο, ει δυνατόν - στο ίδιο δωμάτιο! Κι όσο ξινός κι αν φαίνεται, τελικά δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας αυστηρός κριτής. Κι αν τα τεστ περάσουν επιτυχώς, αποτελεί την πλέον σίγουρη επένδυση ..! Τις εποχές μάλιστα που το Δυτικογερμανικό Μάρκο μεσουρανούσε, οι Γερμανοί Τουρίστες γίνονταν μέχρι και αξιολάτρευτοι, μιλάμε..

ο Σουηδικός Φαινότυπος

Μεγάλο κεφάλαιο! Είναι να μην πατήσει το πόδι του ο Σουηδός, αλλά έτσι κι έρθει, πάει έμεινε! Κι όχι μόνο αυτό. Αμέτρητα τα δράματα της ξανθιάς ψηλής σουηδέζας που έκλεισε σπίτια, αμέτρητα όμως και τα σπίτια που ..άνοιξε! Και ξαφνικά, εκεί που όλα τα ροδιτάκια στις παρελάσεις ήταν κοντά και μαυριδερά, ξαφνικά νἀ'σου το σουηδέζικο γονίδιο να κάνει τη διαφορά.

Ανεκτικός σε όλα, χαμογελαστός, καλός πότης αλλά με στυλ, υπομονετικός και αποφασισμένος να περάσει καλά, ο κόσμος να χαλάσει. Χωρίς πολλές απαιτήσεις στο φαγητό, καλόβολος σε όλα του. Και ειδικά οι σουηδέζες, πάνω απ'όλα ερωτεύσιμες και έτοιμες ακόμα και για γάμο ανά πάσα στιγμή. Καθόλου αδιάφορος στα ιστορικά μνημεία, αλλά όχι εις βάρος της διασκέδασής του. Κι αν χάσει και κανένα πρωινό, δεν το κάνει θέμα. Το μεγαλύτερο προσόν - φιλέλληνας χωρίς δεύτερες κουβέντες, και για πολλούς και ποικίλους λόγους.. 

ο Φιλανδικός Φαινότυπος

Παντελώς ασύμβατος με τον Σουηδικό Φαινότυπο (η αντιπάθεια αμοιβαία!) , αλλά τι μάς νοιάζει εμάς; 
Η φράση που τού ταιριάζει περισσότερο είναι το γνωστό "Μη μου τους κύκλους τάραττε!". Αν θες να ξαναδείς τον φιλανδό τουρίστα να ξανάρχεται στο μαχαλά σου ξανά και ξανά, δεν έχεις παρά να τού δώσεις την ψευδαίσθηση ότι δεν κουνήθηκε ρούπι από τη γειτονιά του. Θέλει λίγα, ευχαριστιέται πολύ και έχει τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο να σού το δείχνει. Και για να γίνω σαφέστερος : αν έχει την μπύρα του το πρωί, την μπύρα του το μεσημέρι και την μπύρα του το βράδυ - το ζήτημα θεωρείται λήξαν. Στρατοπεδεύει σ'όποιο μπαρ δει τη σημαία του. Αδιαφορεί για τις εκδρομές, δεν είναι περιπετειώδης και θέλει να κάνει τη ζωή του από απλή έως απλούστερη. Αν μπερδευτεί στο φαΐ και κυρίως στο ποτό, τον έχασες. Αν τού'χεις και την εφημερίδα του από το Ελσίνκι από δίπλα απ'το τραπέζι του, μόλις απέκτησες έναν πιστό φίλο. Θα έρθει και θα ξανάρθει ξανά και ξανά, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Και θα παραγγείλει την ίδια μπύρα, την ίδια ώρα και στο ίδιο κάθισμα του ίδιου μπαρ. Αγαπά την Ελλάδα και όσες φιλανδέζες έμειναν εδώ, έγιναν πιο Ροδίτισες κι απ'τις Ροδίτισες. 

Με λίγα λόγια, αξιολάτρευτος φαινότυπος. Και μακάρι να ήταν όλοι έτσι.

 
ο Νορβηγικός Φαινότυπος

Άσπονδοι εχθροί του : οι Σουηδοί. Και σνομπάρει έντονα ο,τιδήποτε Φιλανδικό, έμψυχο και μη.. Αλλά (και πάλι) τι μάς νοιάζει εμάς;

Σε γενικές γραμμές, ισχύουν όλα τα παραπάνω, αν και ομολογουμένως περισσότερο απόμακροι από τους ομοειδείς σκανδιναβικούς φαινότυπους. Δεν φοβούνται τις εκπλήξεις, αν και δεν εκδηλώνουν εύκολα τα συναισθήματά τους. Σε γενικές γραμμές δεν τσιγκουνεύονται στα χαμόγελα. Πάντως, ακόμα κι αν την επομένη δείξουν πως δεν σε ξέρουν -μην το πάρεις προσωπικά : Η ζέστη των 25 βαθμών είναι γι'αυτούς καύσωνας... 

Δεν είναι οι αγαπημένοι μου, ίσως επειδή έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τους Σουηδούς και τους Φιλανδούς, όσο κι αν θεωρούν ότι διαφέρουν ριζικά από τους άλλους.. Το μεγαλύτερο προσόν τους : στέκονται στο ύψος τους και δεν προβληματίζουν κανέναν. Οπότε.. ok.

ο Αγγλικός Φαινότυπος

Οι απόψεις διίστανται. Και ίσως όχι άδικα.

Δεν ξέρω με τι tour operators έχουμε μπλέξει, πάντως εάν όλη η Μεγάλη Βρετανία κατοικείται από έναν τέτοιο φαινότυπο, δεν μπορώ να καταλάβω από πού προέρχεται τόσο τουπέ. Από πού ν'αρχίσω και πού να τελειώσω; Από την απαράδεκτη συμπεριφορά; Από τα δημόσια ξεβρακώματα στο Φαληράκι; Από το στραβομουτσούνιασμα επί παντός επιστητού; Από την κακογουστιά στο ντύσιμο; Από τη μιζέρια όταν έρχεται η λυπητερή στο σουβλατζίδικο; Από πού; 

Ας όψεται η οικονομική κρίση αλλά και η δυσδιάκριτου γούστου σεξουαλική λιγούρα, εγχώρια και μη. Είπαμε, μπορεί να είμαστε ένας λαός φιλόξενος, αλλά η αλήθεια καλό είναι να λέγεται πότε πότε..

έπεται συνέχεια... 

Ωραία ρε βλάκα, τα κατάφερες!

Είναι από τις πολύ λίγες φορές που αποφασίζω 

να αναδημοσιεύσω κείμενο που δεν είναι δικό μου.

Οι γραμμές που ακολουθούν ανήκουν στην πολύ καλή μου φίλη Αλίκη Παπαχελά. Και παρά το ότι δεν χρησιμοποιώ εύκολα τους υπερθετικούς, θα τολμήσω να πω ότι μέσα στον ψεύτικο τούτο κόσμο του ίντερνετ, η διαδικτυακή Aliki, το Αλικάκι μας, η δική μου "Άλις" -είναι πάντα παρούσα.

Η Αλίκη βιώνει την κρίση πάνω απ'όλα με χιούμορ, αλλά και με οργή. Όπως όλοι μας. Και οι γραμμές που ακολουθούν, νομίζω πως λίγο έως πολύ, εκφράζουν όλους εμάς, τους πολίτες μιας χώρας που κάθε μέρα δείχνει να μάς αποχαιρετά με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο.

Μάς τσουβάλιασαν όλους μαζί σε ένα σταυροδρόμι που δεν επιλέξαμε. Μάς οδήγησαν παραμονές των εκλογών όλους με καλυμμένα τα μάτια, και μάς ρωτάνε πού θέλουμε να πάμε. Και δεν ξέρουμε τι είναι καλύτερο για μας. Τόση οργή άραγε πού μπορεί να σε οδηγήσει; Πόσο μακριά;

Το κείμενο που ακολουθεί δεν θα μπορούσε παρά να είναι όλο ..δικό μας. 

 

 Αλίκη Παπαχελά

Ωραία ρε βλάκα, τα κατάφερες!

Επειδή σε καλοπληρώσανε, για να μου πείς, ότι με την λιτότητα και την απαξίωση θα βγούμε απ την κρίση που εσύ και τ αφεντικά σου δημιουργήσατε. Πού ακούστηκε ότι κόβοντάς μου τα πάντα θα αναπτυχθώ; Έχεις ακούσει ποτέ, να κόβουν σε μωρό το γάλα και να αναπτύσσεται; Στον θάνατο το οδηγεί!  

Μου έκοψες τα λεφτά, μου έκοψες την ζωή, μου έκοψες τις διόδους...

Και; Τι κατάλαβες; 

Μείωσες την αξία της περιουσίας μου, πατρογονικής και προσωπικής στο 1/4. 

Μού αύξησες την φορολογία στα ανύπαρκτα πιά εισοδήματά μου. 

Μου στέρησες βασικά αγαθά για την επιβίωσή μου.

Με άφησες άνεργο και χωρίς μία.

Με έκανες να μην έχω να πάω μιά βόλτα.

Με έκανες να απομονωθώ απ τους φίλους μου, επίσης επειδή δεν έχω.

Με έκανες να φοβάμαι να σηκώσω το τηλέφωνο ή ν ανοίξω την πόρτα. 

Με έκανες να μην ξέρω τι να πω στα παιδιά μου, γιατί αλλάζουν σχολείο ή γειτονιά.

Με έκανες καταθλιπτικό και κατηφή.

Με έκανες να βλέπω τους τοίχους του σπιτιού μου σαν τα ντουβάρια της φυλακής μου.

Με έκανες να μην μπορώ να βοηθήσω κανέναν δίπλα μου.

Με έκανες να μην ξέρω τι να πω στον γέροντα πρόγονό μου, όταν με ρωτάει "γιατί;"

Με έκανες να μην μπορώ ούτε το κατοικίδιό μου να ταΐσω.

Με έκανες να μην βρίσκω πουθενά χαρά.

Κυρίως με έκανες, την κάνη που ήθελα να στρέψω πάνω σου, 

για όσα κακά μου έκανες, να την στρέφω στο δικό μου κεφάλι.

Τρία δεν κατάφερες να μου πάρεις: 

Την αξιοπρέπεια, την ελπίδα, και το χαμόγελο.

Και μ' αυτά θα σε πολεμήσω, 

όσο και να προσπαθείς να με εξαθλιώσεις μέχρις εσχάτων. 

Τον νου σου, γιατί είναι πολύ ισχυρά όπλα. 

Και τώρα πιά είμαστε απέναντι: 

Ή εσύ ή εγώ! 

Κυριακή κοντογιορτή!

Ελλάδα,

παραμονές Βουλευτικών Εκλογών

της 6ης Μαΐου 2012

Καλά Μυαλά..

Ε όχι!

Δεν θα σάς κάνω τη χάρη να μιζεριάσω ακόμα περισσότερο.

Λίγες μόλις μέρες έμειναν ώσπου να τελειώσει αυτή η τόσο θλιβερή από κάθε άποψη προεκλογική περίοδος. Ας το γιορτάσουμε λοιπόν!  

Ας το διασκεδάσουμε όσο μπορούμε,
..μιάς και δεν μάς παίρνει να κάνουμε τίποτε άλλο πια!

Έτσι απλά, και χωρίς πολλή σκέψη...
..λέω σήμερα να μάς κάνω ένα δώρο!

Απολαύστε το βίντεο που ακολουθεί, με το 'κλείσιμο' μίας από τις πάμπολλες τηλεοπτικές πολιτικές αναμετρήσεις που γίνονται όλες αυτές τις μέρες στα κανάλια της Αθήνας και της Επαρχίας. 

Αποτελεί άλλωστε απτή απόδειξη ότι τελικά δεν έχουν μείνει "κάγκελο" οι τρίχες μόνο του δικού μας κεφαλιού..

 όποιος έχει τα χτένια...

υ.γ. Είναι πολύ πιθανόν η επόμενη ανάρτηση να σάς έρθει λίγο μετά από τις εκλογές της Κυριακής. Αν δεν τα πούμε νωρίτερα, να σάς ευχηθώ από σήμερα Καλή Ψήφο, Καλά Μυαλά -κι όσο για τα.. Μαλλιά σας, ψάξτε γύρω σας, κι όποιο Κάγκελο βρείτε μπροστά σας -ξέρετε εσείς!...

η προεκλογική περίοδος και τα πολλά "Γιατί"

Αναμφίβολα, αυτές οι εκλογές δεν έχουν προηγούμενο στη χώρα. 

Και δεν χρειάζεται να αναλύσω τους λόγους - έχουν χιλιοειπωθεί.

Χωρίς προηγούμενο όμως είναι και η προεκλογική περίοδος που διανύουμε.
Και για να μην μακρυγορώ, θα σάς πω ευθύς αμέσως τι εννοώ.

Κοινός παρονομαστής των πολιτικών συζητήσεων στην τηλεόραση είναι η άνοδος των ποσοστών της Χρυσής Αυγής στις δημοσκοπήσεις, τα αποτελέσματα των οποίων εμείς οι κοινοί θνητοί "δεν μάς επιτρέπεται να μάθουμε", άγνωστο το Γιατί!

Κοινός παρονομαστής των εκπροσώπων των κομμάτων που εμφανίζονται στις οθόνες μας είναι η συμφωνία τους πως η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή  είναι πολύ πιθανή.

Με λίγα λόγια, όλοι ανεξαιρέτως μιλούν για τη Χρυσή Αυγή, αλλά τελικά
η.. ίδια η Χρυσή Αυγή δεν βγαίνει στην τηλεόραση ποτέ να μιλήσει 
για..τον εαυτό της. 

Γιατί;

Σε μία δημοκρατική κοινωνία υπάρχουν θεσμοθετημένες δεικλίδες ασφαλείας που αποτρέπουν κάθε παρέκκλιση από τους κανόνες λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Στην Ελλάδα υπάρχει ένα Σύνταγμα αλλά και ένας Άρειος Πάγος που έχει τη δυνατότητα ακόμα και να αποκλείει όποιο κόμμα συμβάλει ή πρεσβεύει την όποια συνταγματική εκτροπή. 

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Άρειος Πάγος απαγόρευσε σε κομματικό μηχανισμό να συμμετέχει στην εκλογική διαδικασία - και επομένως και στην προεκλογική εκστρατεία. Συγκεκριμένα μάλιστα, στις προσεχείς εκλογές ενώ αρχικά είχαν υποβάλλει αίτηση συμμετοχής 36 κόμματα, τελικά ο Άρειος Πάγος απέκλεισε 4 και ενέκρινε τα υπόλοιπα 32. 

Σκοπός της προεκλογικής περιόδου είναι να δωθεί η ευκαρία σε όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στις εκλογές να παρουσιάσουν το πρόγραμμά τους στο εκλογικό σώμα και να έχουν όλα τη δυνατότητα -έστω και αναλογικά- να  κάνουν χρήση των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων, οι οποίες αποτελούν δημόσιο αγαθό, προσβάσιμο σε όλους. Και πολύ σωστά η "Δράση" του Στέφανου Μάνου και η "Φιλελεύθερη Συμμαχία" αφού από κοινού προσέβαλαν σχετική απόφαση της Διοίκησης, κατάφεραν τελικά τη δικαιότερη κατανομή τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού χρόνου που διατίθεται στα μικρά κόμματα.

Παρ' όλ' αυτά όμως, τίποτα δεν φαίνεται να άλλαξε στην αντιμετώπιση των ΜΜΕ ως προς την -έστω ακραία- φωνή ενός κόμματος που -είτε μάς αρέσει είτε όχι- "πέρασε" από το "φίλτρο" του καθ' ύλην αρμόδιου Αρείου Πάγου και δεν εμποδίσθηκε να συμμετέχει στις εκλογές της 6ης Μαΐου. 

Και έτσι, αυτό το ίδιο "Γιατί" παραμένει αναπάντητο.

Η καλώς εννοούμενη δημοκρατία δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από κανέναν.

Η καλώς εννοούμενη δημοκρατία δεν γνωρίζει κανένα αδιέξοδο.

Όταν οι θεσμοί λειτουργούν όπως πρέπει, ακόμα και η αιρετική φωνή της Χρυσής Αυγής δεν έχει εκ των πραγμάτων τη δύναμη να τούς αναιρέσει.

Αντιθέτως, η παρουσία εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής στα τηλεοπτικά πάνελ θα δώσει την ευκαιρία στους επικριτές της να αντικρούσουν την πολιτική της θέση, να καταρρίψουν τα επιχειρήματά της και είναι σίγουρο πως θα βοηθήσουν τον μέσο πολίτη να ακούσει, να κρίνει, να συγκρίνει και να αποφασίσει. 

Είναι πιθανόν μάλιστα η παρουσία εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής στις πολιτικές συζητήσεις ακόμα και να ..μειώσει το λεγόμενο δημοσκοπικό της ρεύμα. 

Στο κάτω κάτω.. Γιατί a priori θα πρέπει να αποκλείεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο; 

Επιπροσθέτως - και με δεδομένο ότι όσο περνούν οι μέρες, όλο και περισσότερο ακούγεται πως τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής ανεβαίνουν στις μυστικές δημοσκοπήσεις-, μήπως τελικά αυτός ο αποκλεισμός έχει ως αποτέλεσμα αυτήν ακριβώς την αύξηση; 

Μα επιτέλους, αυτό θέλουν τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα; 

Την ...ενδυνάμωση του αντιπάλου τους;;!! 

Είναι δυνατόν;;! 

 

Δημοκρατία σημαίνει να ακούγονται όλες οι απόψεις. 

Να τίθενται όλες ανεξαιρέτως επί τάπητος. 

Να αντικρούονται όλες με επιχειρήματα ένθεν και ένθεν. 

Να τίθενται όλα τα κόμματα στην κρίση όλων και για όλα.

Από την Χρυσή Αυγή και τον Βεργή μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ΟΑΚΚΕ. 

Από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ μέχρι ακόμα και το κόμμα με την απίστευτη έως κωμική ονομασία.. "Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Σπίτια κ.λ.π."

Από τη στιγμή που ο Άρειος Πάγος, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, επέτρεψε στον συγκεκριμένο πολιτικό σχηματισμό να συμμετέχει στις προσεχείς εκλογές, γιατί δεν τού δίνεται η δυνατότητα να ακουσθεί απευθείας; 

Στο κάτω-κάτω, γιατί δεν δίνεται η ευκαιρία στην Χρυσή Αυγή ακόμα και να.. εξευτελιστεί απ' ευθείας και εις επήκοον όλων;

Ως απλός ψηφοφόρος, που θέλει να σχηματίσει άποψη, 

θέλω να ακούγονται όλες οι απόψεις.

Ακόμα και αυτές με τις οποίες δεν τυγχάνει να συμφωνώ.

Και μη με ρωτήσετε "Γιατί;" 

Θά'πρεπε να ξέρετε πολύ καλά

τι είναι αυτό που το λένε "Δημοκρατία"..

Τα'πε όλα ο Βολταίρος χρόνια πριν.

η Θεωρία περί Κολάσεως

Θα'ταν τα χρόνια που ήμουν στο Γυμνάσιο, όταν το "1984" , το γνωστό μυθιστόρημα του Τζωρτζ Όργουελ είχε γίνει ξαφνικά μπεστ-σέλλερ. Ατελείωτες οι συζητήσεις τότε για το πού οδεύουμε και τι τελικά σημαίνει αυτό που οι άνθρωποι γενικά ονομάζουν 'Κόλαση'. Ένα θέμα που γενικά με είχε απασχολήσει αρκετά σε εκείνα τα εφηβικά χρόνια της δεκαετίας του '80.

Η μητέρα μου τότε μού είχε πει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες απόψεις για το τι είναι η 'Κόλαση'. Μία άποψη που τα τελευταία χρόνια άρχιζα να συνειδητοποιώ ότι θα έπρεπε να είναι η επικρατέστερη. 

"Γαβριήλ, να σού πω.. 

Εγώ νομίζω ότι η 'Κόλαση' είναι να μπορείς με μεγάλη ευκολία να επικοινωνείς και να γίνεσαι φίλος με ανθρώπους που βρίσκονται χίλια μίλια μακριά και που ίσως ποτέ δεν θα μπορέσεις να τούς αγγίξεις και να τούς συναναστραφείς στην πραγματική ζωή. Κι από την άλλη, να είναι πολύ δύσκολο, ίσως και αδύνατον να επικοινωνήσεις και να γίνεις φίλος με τον διπλανό σου, που ζει δίπλα σου.. 

Αυτό εγώ νομίζω πως είναι η πραγματική Κόλαση, Γαβριήλ.." 

Και βεβαίως εγώ, εκείνη την εποχή, αυτομάτως απέρριψα εκείνην την παντελώς τρελή Θεωρία περί Κολάσεως, αραδιάζοντας στη μητέρα μου χιλιάδες λογικά αντεπιχειρήματα.. 

Έτσι νόμιζα τότε. 

"Τη γνώμη μου δε ρώτησες; Ορίστε, σού την είπα.. Τι θες τώρα;" 

Και η συζήτηση τελείωσε εκεί.

Χθες ήταν ένα από τα πολλά βράδια που δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. 

Δεν θυμάμαι πόσα εικονίδια είχαν περάσει μπροστά από τα μάτια μου στην οθόνη του υπολογιστή. Πόσα σχόλια, like, εικόνες που έστελναν άνθρωποι που ούτε γνώριζα, ούτε με γνώριζαν, ούτε απευθύνονταν αποκλειστικά σε μένα. 

Και όλα αυτό το θαυμαστό από τεχνολογικής άποψης φαινόμενο - να συνομιλείς με αγνώστους και μάλιστα στον φιλικότατο ενικό, χωρίς ποτέ στην πραγματικότητα να σε έχουν δει, ούτε κι εσύ αυτούς - δεν ήταν απλώς μία Θεωρία. Ήταν η πραγματικότητα. 

Ήταν πραγματικότητα να σού λένε τον πόνο τους κι εσύ τον δικό σου, γνωρίζοντας όλοι μας ότι το πιθανότερο σε αυτήν τουλάχιστον τη ζωή να μην τα φέρει η τύχη να ανταλλάξουμε ένα απλό "γειά σου" στο δρόμο.

Και τότε μού ξανάρθε στη μνήμη εκείνη η παράλογη "Θεωρία περί Κολάσεως" των εφηβικών μου χρόνων. Και αναρωτήθηκα εάν τελικά εκείνη η θεωρία, ύστερα από τόσα χρόνια, επιβεβαιωνόταν χθες βράδυ ακριβώς μπροστά στα δικά μου μάτια.

Αλήθεια, πώς και δεν το είχα συνειδητοποιήσει νωρίτερα..; 

Το ένα σχόλιο έφερνε τ' άλλο.

Ύστερα το ένα μήνυμα έφερε τ' άλλο. 

Είχαν φτάσει χαράματα, και στο inbox μου με περίμενε ένα τραγούδι που μού το έστελε ακόμα μια 'φιλία', από αυτές που το πιθανότερο είναι να μην ..γνωρίσω στην πραγματικότητα ποτέ μου.

Εκεί μέσα λοιπόν, στο ηλεκτρονικό μου γραμματοκιβώτιο (μα πόσο περίεργα μού ακούγεται αυτή η φράση!..) με περίμενε ένα τραγούδι γεμάτο ευχές. Στίχοι γεμάτοι αγάπη και ειλικρίνεια. 

Ένα τραγούδι που μού το έστειλε μία άγνωστη 'φίλη', που από το πουθενά με σκέφτηκε, και μού το έστειλε μόνο από αγάπη και χωρίς κανένα αντάλλαγμα. 

Και έτσι, και για ακόμα μια φορά..

εκείνη η Θεωρία περί Κολάσεως... καταρρίφθηκε.

 

"Σού Εύχομαι" - Σαρίτ Χαντάντ
"Meakhelet Lekha" - Sarit Hadad / מאחלת לך - שרית חדד   

Σού εύχομαι να είσαι ευτυχισμένος,

όποιον δρόμο κι αν διαλέξεις.

Να σού χαμογελά ο ήλιος,

όπως και σε μένα χαμογελά.

Σε ευλογώ με Φως,

για να μην βρεις μπροστά σου κανένα εμπόδιο και δυσκολία.

Σού εύχομαι δρόμο ανοιχτό,

να βρεις ηρεμία και θαλπωρή.

Να μη γνωρίσεις στενοχώρια και πόνο,

σαν κι αυτόν που μ' άφησες στην καρδιά.

Να μη γνωρίσεις τι σημαίνει απιστία,

σαν κι αυτήν που μ' άφησες στην ψυχή.

Προσεύχομαι μόνο για το δικό σου καλό.

Να βρεις μια γυναίκα και να κάνεις μια οικογένεια.

Να' χεις φώτιση,

για να ξεχωρίζεις το καλό απ' το κακό.

Σού εύχομαι να είσαι ευτυχισμένος,

όποιον δρόμο κι αν διαλέξεις.

Η ζωή να σού χαμογελά,

όπως μού χαμογέλασε σε μένα.

Να είσαι υγιής, ευτυχισμένος και ζωντανός.

Ο καλύτερος γιατρός είναι ο χρόνος.

Και παρά το ότι είμαστε χώρια, εγώ είμαι ακόμα εδώ.

(Σ' ευχαριστώ για το μήνυμα. 

Ξέρεις εσύ.)

    

Τι θα ψηφίσεις στις 6 Μαΐου; - Δημοσκόπηση.

Λοιπόν, ας το πάρουμε απόφαση : αυτές οι εκλογές δεν θα θυμίζουν σε τίποτα όλες τις προηγούμενες. Κι όποιος από σάς δεν το έχει συνειδητοποιήσει ακόμα, πλανάται πλάνην οικτράν.

Θα ήταν όμως κρίμα το όλο αυτό κλίμα να επηρεάσει και έναν σημαντικό θεσμό, που τουλάχιστον για ιστορικούς και μόνο λόγους, έχει σημασία. Και ο θεσμός αυτός δεν είναι άλλος από τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης. 
Ένας θεσμός που δικαίως έχει εκπέσει της αρχικής του σημασίας, αφού είναι κοινό μυστικό πως οι εταιρείες που αναλαμβάνουν να τις διενεργήσουν, πληρώνονται αδρά από τα κομματικά επιτελεία.

Ακούγεται ουτοπικό, όμως οι ξεχασμένες καλές κἀγαθές προθέσεις..
..κάπου υπάρχουν.

Έτσι, από χθες , 13 Απριλίου 2012 και μέχρι την παραμονή των εκλογών της 6ης Μαΐου 2012 μπορείτε να συμμετάσχετε στην προεκλογική δημοσκόπηση, ψηφίζοντας στην ειδική στήλη του μπλογκ alloukiallou.blogspot.com . 

Μία δημοσκόπηση που σίγουρα δεν είναι επιστημονική, 

πλην όμως δεν είναι ..προπληρωμένη!

Από την άλλη όμως, για να έχουν τα αποτελέσματά της ουσιαστική αξία, χρειάζεται η δική σας συνδρομή. Και αυτή η συνδρομή συνοψίζεται με δύο απλές λέξεις : 

Ειλικρίνεια και Ωριμότητα.

Γιατί μόνο με ισχυρή δόση ειλικρίνειας και ωριμότητας εκ μέρους των "διαδικτυακών ψηφοφόρων", θα μπορούν να υπερκαλυφθούν οι πάμπολλες αντικειμενικές τεχνικές αδυναμίες του εγχειρήματος.

Και σας εξηγώ ευθύς αμέσως τι εννοώ :

• Μπορείτε να ψηφίσετε μόνο ένα κόμμα / απάντηση

• Μπορείτε να αλλάξετε την ψήφο σας όσες φορές θέλετε καθ'όλη τη διάρκεια της ψηφοφορίας.

• Η "διαδικτυακή κάλπη" θα κλείσει οριστικά την 5η Μαΐου 2012 και στις 23:59 ώρα Ελλάδος, οπότε και δεν θα είναι πλέον δυνατόν να αναθεωρήσετε την επιλογή σας (παρά μόνο στην.. πραγματική κάλπη που θα στηθεί την επομένη..)

Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα...

Ξέρω, για πολλούς από σας είναι δύσκολο, αλλά για να έχει νόημα το όλο εγχείρημα θα πρέπει να ακολουθήσετε πιστά τις εξής απλές οδηγίες :

• Ψηφίστε μόνο μία φορά!  Το σύστημα δεν μπορεί να "μπλοκάρει" την ψήφο σας εάν διπλοψηφίσετε από την ίδια IP διεύθυνση

• Ψηφίστε μόνο εφόσον έχετε δικαίωμα ψήφου! Οπότε, οι ανήλικοι, οι μη Έλληνες υπήκοοι, ή όσοι για κάποιον άλλο λόγο δεν σάς επιτρέπεται να ψηφίσετε σε αυτές τις εκλογές, συγκρατηθείτε... 

• Ψηφίστε ειλικρινά! Ποιόν κοροϊδεύετε; Τον εαυτό σας ή εμένα;

• Αποβάλλετε το κομματικό σας "υπερεγώ"! Κανένα κομματικό επιτελείο δεν θα επιβραβεύσει την πολλαπλή ψήφο σας.. Οι πραγματικές εκλογές θα γίνουν στις 6 Μαΐου πίσω από το παραβάν, και όχι στο λάπτοπ σας..

• Πείτε στους φίλους σας να συμμετάσχουν στη δημοσκόπηση, στέλνοντας το link του μπλογκ alloukiallou.blogspot.com ! Όσοι περισσότεροι ψηφίσετε, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το δείγμα και τόσο πιο αξιόπιστα θα είναι και τα αποτελέσματα! Ήδη, μέσα στις πρώτες 24 ώρες της διαδικτυακής ψηφοφορίας, συγκεντρώθηκαν 145 ψήφοι. Και απομένουν πάμπολλες ολόκληρες μέρες μέχρι το πέρας της δημοσκόπησης, στις 5 Μαΐου στις 23:59 ΩΕ. Οπότε, έχετε όλο τον καιρό να τους ενημερώσετε. 

• Τέλος, οι Έλληνες ψηφοφόροι που βρίσκονται στο εξωτερικό, συμμετέχουν στη δημοσκόπηση κανονικά. 
  

Και τώρα κάποια χρήσιμα tips :

• Ψηφίστε το πολιτικό κόμμα που έχετε πραγματικά σκοπό να ψηφίσετε και όχι αυτό που θα θέλατε να ψηφίσετε ή το κόμμα που πιστεύετε ότι θα "πάει καλά"

• Να έχετε υπ'όψιν σας ότι οι επιλογές "Δεν Ξέρω Τι Να Ψηφίσω", "Λευκό" ή "Δεν Θα Ψηφίσω" σημαίνουν ότι, σύμφωνα με το ισχύον εκλογικό σύστημα, άθελά σας ψηφίζετε το πρώτο κόμμα, που μπορεί να μην σάς εκφράζει καθόλου. Καλό λοιπόν θα ήταν, μέχρι τις 5 Μαΐου και έως τις 23:59 ώρα Ελλάδος, να αποφασίσετε τι πραγματικά θα ψηφίσετε.

• Η επιλογή "Άλλο Κόμμα" έρχεται να καλύψει το κενό που υπάρχει στη στήλη των κομμάτων που συμμετέχουν στις προσεχείς εκλογές. Δυστυχώς, όταν συμπληρωνόταν η λίστα των κομμάτων και με τα κόμματα που είχαν παραλειφθεί, ήδη είχε συγκεντρωθεί σημαντικός αριθμός ψήφων και ήταν αδύνατον να μεταβληθεί η λίστα των ηλεκτρονικών επιλογών. Ζητώ συγγνώμη λοιπόν σε δύο ψηφοφόρους της "ΑΝΤΑΡΣΥΑ" και του "Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών", οι οποίοι δικαίως διαμαρτυρήθηκαν επειδή δεν βρήκαν τα κόμματά τους στη λίστα της ψηφοφορίας. Σε εκείνο το στάδιο, από τεχνικής απόψεως ήταν αδύνατον να γίνει οιαδήποτε συμπλήρωση. Έτσι, από τις ψήφους στα "Άλλα Κόμματα", τουλάχιστον μία ανήκει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τουλάχιστον μία ακόμα στο "Άρμα Πολιτών". (Ουφ, τα'πα!)  

Αυτά λοιπόν τα λίγα για αυτήν την.. απλήρωτη (και ως εκ τούτου, τίμια) 

προεκλογική δημοσκόπηση του alloukiallou.blogspot.com   

Και εφόσον πιστεύετε στις καλές της προθέσεις, 

παρακαλείσθε να συμμετάσχετε, 

ακολουθώντας πιστά αυτές τις παραπάνω απλές οδηγίες.

  

Τώρα , όσον αφορά τις τεχνικές αδυναμίες -που όντως υπάρχουν!-, 

το μόνο που μπορώ να σάς πω είναι ότι αυτή η δημοσκόπηση 

επαφίεται αποκλειστικά στη δική σας ειλικρίνεια!

(και οι καλοί λογαριασμοί, κάνουν μόνο καλούς φίλους!)

Καλή Ψήφο σε όλους!