καί τοῦ χρόνου

Εἶναι τόσα πολλά πού ἔχω νά σᾶς γράψω, ἀλλά μέ πιέζει τόσο πολύ ὁ χρόνος καί τά δρομολόγια τῶν τραίνων, ὁπότε τό μόνο πού προλαβαίνω νά κάνω εἶναι νά σᾶς εὐχηθῶ Καλά Χριστούγεννα ἀπό τήν -ὄχι καί τόσο μακρυνή τελικά- Βαλλωνία καί (γιά νά μήν ξεχνιόμαστε) νά σᾶς δώσω ἰδέα ἀπό τίς καμπάνες τοῦ χριστουγεννιάτικου σημείου ἀναφορᾶς τῆς Ἀμβέρσας, τοῦ καθεδρικοῦ της ναοῦ πού βρίσκεται στἠν καρδιά τοῦ κέντρου της.

...καί τί νόημα ἔχουν οἱ ὄρκοι ἄν δέν τούς καταπατᾶς; έρωτῶ.

Ἄν δώσω βάση στά δελτία καιροῦ, ἀπό ἀπόψε ἡ Ἀμβέρσα θά γίνει κάτασπρη στό χιόνι. Ἀλλά ἐγώ δέν θά τό δῶ ἀπό κοντά.

Γιά λόγους...ἀνωτέρας βίας ἀπόψε θά καταπατήσω ἕναν ...ὄρκο πού εἴχα δώσει πρίν χρόόόόνια καί τελικά θά πατήσω τό ποδάρι μου ...νοτίως τῶν Βρυξελλῶν, σέ αὐτήν τήν ἄγνωστη καί μακρυνή χώρα πού ὀνομάζεται Βαλλωνία.

Καί γιατί θά γίνει αὐτό;
Λοιπόοοον, οἱ πιστοί ἀναγνώστες τοῦ μπλόγκ ἴσως θυμᾶστε τήν τελείως τυχαία γνωριμία μου στό Μπόντρουμ τῆς Τουρκίας μέ τήν Ἀσλί καί τόν Ἀτίλ.

(γιά νά μπεῖτε στό θέμα πατῆστε έδῶ).

Ὕστερα λοιπόν ἀπό τό περιπετειώδες -πλήν σωτήριο- διαζύγιό του Ἀτίλ, τό καλοκαίρι πού μᾶς πέρασε κάτι ψηνόταν μέ κάποια Καρίν, βελγίδα ξεναγό ἄν δέν κάνω λάθος. Μάλιστα ἡ Ἀσλί (συμβουλάτωρ παιδιόθεν τοῦ Ἀτίλ) μοῦ εἴχε εκμυστηρευτεῖ πώς ἡ βαλλώνη τύπισσα εἶναι ὅ,τι πρέπει γιά τήν τρελλάρα (τόν φίλο μας). Πληροφορούμενος ὁ Ἀτίλ ἀπό τό Facebook (ξανά, ἔλεος) πώς βρίσκομαι στό Βέλγιο, ἤρθε στό inbox μου ἡ ἀναπάντεχη εἴδηση τοῦ μέλλοντος νά γίνει γάμου του μέ τήν Καρίν καί μάλιστα στήν Κωνσταντινούπολη -ἀκριβῶς πότε , ἄγνωστο ἀκόμα.
Ὄμως, γιά νά γνωριστοῦν οἱ γονεῖς -ἔστω καί τήν ὕστατη στιγμή πρίν νά συμπεθεριάσουνε-, ἐδῶ καί μέρες διεξάγεται μία ...συνάντηση κορυφῆς ἀνάμεσα στά δύο (δοκιμαζόμενα ἴσως;;) σόγια.
Τόπος; Τό σπίτι τῆς νύφης, στήν πόλη Charleroi (μιλᾶμε γιά hard core Βαλλωνία).

Χθές χτυπάει τό κινητό μου καί -περιέργως-ἀκούω τήν Καρίν (πού σημειωτέον προσωπικά δέν ἔχω γνωρίσει). "Λοιπόν, τί θά γίνει θά ἔρθεις;; Γίνεται ἕνας χαμός ἔτσι κι ἀλλιῶς. χαχαχα, Χαρά μου νά ἔρθεις. Καί θά κοιμηθεῖς καί στό σπίτι μας ἐδῶ῾, στό Charleroi!"
Ἔ, μποροῦσα τώρα ἐγώ νά ἀρνηθῶ; (...ὄοοοχιιιι..)
Καί -ἐκτός τῆς ἀναμενόμενης σχετικῆς πλάκας (τά μυρίζομαι αὐτά), ἡ λέξη "Χαμός"μέ ἐξίταρε οὔτως ἠ ἄλλως..

Πρίν λοιπόν ξενιτευτῶ στά ...ξένα, ἐκεί πέρα, στά νότια τοῦ τσαντισμένου αύτοῦ Βασιλείου, ὀρίστε λίγες φωτογραφίες ἀπό τή χθεσινή Ἀμβέρσα τό βράδυ, πρίν ξασπρίσει ἀπόψε -ἐνόσω ἐγώ θἄ'μαι ἀλλοῦ-.

μύρισε Χριστούγεννα;

Καί ξαφνικά φαίνεται πώς ἐπετεύχθη ὁμόνοια στίς δύο κοινότητες τῆς χώρας! Καί πῶς φάνηκε αὐτό; Μά , ἀπό τίς μαζικές άναλήψεις μετρητῶν ἀπό τήν τράπεζα Fortis. Οἱ φλαμανδοί -γιά νά περισώσουν τά λεφτά τους ἀπό τούς γάλλους, οἱ βαλώνοι -γιατί τελικά ἡ ἀγοραπωλησία φαίνεται πώς δέ θά γίνει.. Κι ἔτσι ἡ ἀγορά γέμισε μετρητά καί, ὅπως γράφουν καί οἱ τοπικές ἐφημερίδες, ὁ τζίρος τῶν καταστημάτων στήν Ἀμβέρσα μόνο σημείωσε αὔξηση 3% ἀπό πέρσι -καί οἱ γιορτές δέν τελείωσαν ἀκόμα-.

Ἡ δεύτερη Κυριακή μέ ἀνοιχτά καταστήματα - 3% καλύτερα ἀπό πέρσι

Ὁ πεζόδρομος Μέηρ (ὅρα Ἑρμοῦ πρό 6ης Δεκεμβρίου) γεμάτος ἀπό κόσμο. Καταστήματα κατάμεστα, γεμάτες τσάντες παντού.
Ὄχι θά κάτσουν νά σκάσουν οἱ φλαμανδοί.

καί τό'ριξαν στά χριστουγεννιάτικα γκάτζετ στίς ἀντικαταθλιπτικές σοκολάτες στίς ἀμαρτωλές βάφλες -χρονιάρες μέρες-
τά φλαμανδάκια τά σπᾶνε στά καρουσέλ

ἄλλοι πάλι βούτηξαν στήν ντοματόσουπα..
καί ὅοοολοι μαζί βρέθηκαν τουλάχιστον μία φορά στό φοβερό καί τρομερό καινούργιο ἐμπορικό κέντρο τῆς Μέηρ, ὀνόματι StadsFeestZall, πού μόνο καί μόνο γιά τήν ἀρχιτεκτονική του ἄποψη ἀξίζει ὥρες ὁλόκληρες νά περάσει κανείς ἐκεί μέσα..
διά τοῦ λόγου τό ἀληθές...

Κι ὅσο γιά μένα...
Μέσω facebook ἐντοπίσθηκα ἀπό τήν Ἔφη, παιδική μου γειτόνισσα, καί τόν ἄνδρα της, τόν Μπένυ, ροδίτη τοῦ ἐξωτερικοῦ-ἑβραϊκῆς καταγωγῆς, πού εἴπαν νά ἔρθουν λίγο Εὐρώπη γιά νά ξεφύγουν ἀπό τήν (κυριολεκτικά ὄμως) Ζούγκλα (με Ζ κεφαλαῖο!) τοῦ Κονγκό/πρώην Ζαϊρ, ὅπου ἔλαχε νά τούς βγάλει μιά μαύρη -κατάμαυρη- μοίρα..
Καί μιά και δυό, βρέθηκα Βρυξέλλες (μόνο 35' μέ τό τραῖνο ἀπό ἐδῶ).
Καί ἐπιδοθήκαμε καί τά τρία μας σέ ἕνα ἀτέρμωνο ὄργιο κατανάλωσης θερμίδων, πού ὅμοιό του εἴχα πολύ πολύ καιρό νά κάνω.. Τί βάφλες, τί Κρῆκ (μπύρα ἀπό βατόμουρο και ἀγριοκέρασο - ρε παιδιά, εἶναι must καί τό λέω ἐγώ πού δέν εἴμαι σπουδαῖος πότης!), τί φοντύ -ἄσε νά μήν τά λέμε-..

Κρῆκ -μέ τ'ὄνομα..

βάφλες...χωρίς ὄνομα

Καί ἐνῶ συνεχίζαμε ἀμέρημνοι τή ζωή μας καί ζούσαμε ὅλες μας τίς ἀμαρτίες στήν Gallerie de la Reine , ἔπεσε τό μάτι μας σέ ἕνα καμμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο!!!
Καί σαφῶς ἀναστενάξαμε καί τά τρία μας ὅλο νοσταλγία "ἄχ, Πατρίδα μας γλυκιά..."

Καί ἰδού ὁ γνωστός ἄγνωστος πού τό'καψε μπροστά στά μάτια μας (ὁ παλιομπάσταρδος!)

καί σάν νά μήν ἔφτανε αὐτό, τό παλιοκάθαρμα ἔκανε καί τόν.. σοκαρισμένο ὅταν ἀντίκρυσε δήθεν τυχαίως τά κατορθώματά του. Νά τί σημαίνει Παρακράτος.. Καί μέσα στήν καρδιά τῆς ἑνωμένης Εὐρώπης...
Σάαααα δέ ντρέπεσαι λίγο..

τσαντισμένα Χριστούγεννα -2

Ὅταν τό 1990 βρέθηκα γιά πρώτη φορά στήν Ἀμβέρσα σέ περιοδεία μαζί μέ τήν Παιδική Νεανική Χορωδία τοῦ Δήμου Ροδίων ἔχοντας προσκληθεῖ ἀπό ἀντίστοιχη φλαμανδική, δέν πίστευα στ'αὐτιά μου ὅταν ὁ ντόπιος ξεναγός μᾶς ἔλεγε οὔτε λίγο οὔτε πολύ ὅτι...Βέλγιο δέν ὑπάρχει. Ἔκτοτε κάθε φορά πού βρίσκομαι στήν πλατεία Δημαρχείου στήν παλιά Ἀμβέρσα βλέποντας τό ἄγαλμα μέ τόν νεαρό ἄνδρα νά ρίχνει ἕνα..χέρι πρός τον νότο, αὐτόματα μοῦ ἔρχονται ἐκείνα τά λόγια στό μυαλό. Ἴσως ἐπειδή ὅσες φορές ἔχει τύχει νά εἶμαι ἐδῶ, πάντοτε τό Βέλγιο ἀντιμετωπίζει ἀκόμα μία κυβερνητική κρίση, ἀκόμα μία φορά οἱ Ἀμβερσιῶτες εἶναι μέσα στά νεύρα, ἀκόμα μία φορά κάτι δέν πάει καλά στό Βασίλειο...

Στά φλαμανδικά ἡ πόλη ὀνομάζεται Antwerpen. Μία λέξη μέ σημασία, ἀφοῦ προέρχεται ἀπό τή φράση "Ant Werpen", ὅπου "ant" σημαίνει "χέρι" καί "werpen" σημαίνει "ρίχνω". Αὐτήν ἀκριβῶς τήν κίνηση ἀναπαριστᾶ τό ἄγαλμα πού σᾶς ἔλεγα προηγουμένως. Καί δέν δίχνει τυχαία προς τόν νότο, πρός τις γαλλόφωνες δηλαδή περιοχές τοῦ Βελγίου, τήν Βαλλωνία. Αἰῶνες έπί αἰώνων διεξαγόταν ἕνας έξαιρετικά βίαιος πόλεμος ἀνάμεσα στούς Φλαμανδούς καί τούς Βαλλώνους, μέ βασικό λόγο...τή γραμματική. Ναί, ὅσο καί νά μή μας ξενίζει ἐμᾶς τούς Ἔλληνες ἡ ὕπαρξη αὐτοῦ πού λέμε "γλωσσικό ζήτημα", τουλάχιστον ἐμεῖς μακρᾶν ἀπείχαμε ἀπό τοῦ νά ξεκληρίζονται οἰκογένειες ἤ νά καίγονται ὁλόκληρες πόλεις στό ὄνομα τῆς σωστῆς γραμματικῆς καί γλώσσας. Ἐδῶ ὄμως συνέβησαν ὅλα αύτά καί ἔτσι -πῶς σέ μᾶς ὑπάρχει π.χ. Νέα Σμύρνη, Νέα Φώκαια κ.λ.π. - ἔτσι κι ἐδῶ ὑπάρχουν δύο πόλεις μέ τό ἴδιο ὄνομα πού μαρτυροῦν βίαιη προσφυγιά -ἡ φλαμανδική Leuven καί ἡ βαλλώνικη Louvain La Neuve (ἡ νέα Λουβαίν) πού προέκυψε ἀπό τούς ἠττημένους γαλλόφωνους πρόσφυγες κάποιες ἐκατοντάδες χρόνια πρίν..

Καί καλά, μετά άπό τόσα χρόνια τό μένος ἀκόμα κρατεῖ;
Δέν ξέρω ἀκριβῶς.
Εἶναι άκόμα ὄμως συζητήσιμο καί κατά καιρούς πάρα πολύ ἐπίκαιρο. Καί αὐτό ἐπειδή οἱ πολίτες αύτῆς τής χώρας άπό τή μιά λίγο δείχνουν νά νοιάζονται τόσο οἱ φλαμανδοί ὅσο καί οι βαλλώνοι γιά τήν τύχη τοῦ ἑνιαίου Βελγίου, άπό τήν ἄλλη ὄμως τόσο περισσότερο τούς νοιάζει νά ἀλλάξουν τό στάτους κβο πού ...κάποτε ἀπό κάποια προηγούμενη ἐνσάρκωση κάποιου ἄλλου Σχεδίου Ἀνάν a-la-Belge τούς ἐπιβλήθηκε. Τά περιθώρια ἐλιγμῶν ἀπό τή φλαμανδική πλευρά ἦταν πάντοτε πολύ περιορισμένα, ἀφού δέν εἴχαν τήν ὑποστήριξη τῆς ὑπερδύναμης Γαλλίας (σέ ἀντίθεση μέ τούς Βαλλώνους) , δέν ἤθελαν νά γίνουν ἁπλά μέρος τῆς Ὁλλανδίας (γιατί κατά τούς φλαμανδούς τά ὁλλανδικά ἤθη παραῆταν καί παραεἶναι ἀκόμα καί σήμερα χαλαρά..), δέν εἴχαν καμμία διάθεση ποτέ νά γίνουν μέρος τῆς Γερμανίας, ὁπότε ἁπλά ἔκαναν μόνοι τους ὅ,τι μποροῦσαν γιά νά διαλυθεῖ αὐτός ὁ γάμος μέ τούς γαλλόφωνους συντοπίτες τους. Ὅλος ὁ ντουνιᾶς ξέρει ὅτι αὐτό τό ζεῦγος δέν τα πάει καλά ἐδῶ καί πολύ καιρό καί μάλιστα μετά τό τέλος τοῦ Β'Παγκοσμίου Πολέμου συζητιόταν σοβαρά νά διαλυθεῖ τό Βασίλειο-Ψευδαίσθηση καί νά δημιουργηθοῦν δύο κράτη ἤ νά προσαρτηθεῖ ὁ νότος στή Γαλλία, νά τελειώνουμε. Ἔτσι ὄμως οἱ γαλλογερμανικές ἰσορροπίες καί ἡ "σοφά" μοιρασμένη Μπενελούξ δέν θά ἦταν πιά τό "μαξιλάρι" πού θά ἀπορροφοῦσε τούς κραδασμούς ἀνάμεσα στά δυό πρωτοπαλίκαρα τῆς Δύσης (Γαλλία/Δυτική Γερμανία).
Κι ἔτσι τό Βέλγιο παρέμεινε "ἀτυχῶς παντρεμένο". Καί σάν νά μήν ἔφταναν ὅλα αύτά, οἱ Βρυξέλλες γίνονται καί ἕδρα τοῦ ΝΑΤΟ , στή συνέχεια γίνονται καί πρωτεύουσα τῆς ΕΟΚ πού μετά ἔγινε Ἕνωση, καί ἄντε τώρα νά γίνει ἡ ἀπαρχή τῆς διάσπασης του Βελγίου ἀκριβῶς μέσα ἀπό τό κέντρο τοῦ Ἑνωτικοῦ Ἰδεώδους τῆς Δύσης.

Ἔκτοτε ἡ τσαντίλα τῶν φλαμανδῶν εἴναι διαρκής, μέ αἰχμή τοῦ δώρατος τίς ἴδιες τίς Βρυξέλλες, ἡ ὁποῖα ένῶ διοικητικά καί ἱστορικά ὑπήρξαν ἀνέκαθεν ἡ πρωτεύουσα τῶν Φλαμανδῶν καί ένῶ τό βελγικό Σύνταγμα αὐτό άκριβῶς ὁρίζει, μέ μία τροποποίηση του Συντάγματος δημιουργήθηκε μία τρίτη διοικητική νησίδα στή χώρα -περικυκλωμένη ἀπό τή Φλαμανδία- , ὀνόματι "Κοινότητα Βρυξελλῶν". Ἡ Κοινότητα λοιπόν αὐτή, ἄν καί ἔχει ἕδρα τή συνταγματικά ἀναγνωρισμένη πρωτεύουσα τῆς φλαμανδόφωνης κοινότητας, εἶναι ταυτόχρονα ἡ ἕδρα τῆς...δίγλωσσης "Κοινότητας τῶν Βρυξελλῶν", ἀποτρελλαίνοντας τά νεύρα τῶν Φλαμανδῶν.

Στό σύγχρονο Βέλγιο ἡ μόνιμη ἐρώτηση εἶναι "what's next", ἀφού εἶναι γεγονός ὅτι πέρασε ἀνεπιστρεπτί ἡ έποχή πού οἱ φλαμανδοί ἔριχναν πέτρες στόν νότο, ὅμως μετά τόν Β'Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα πετᾶνε τό γάντι στούς Βαλλώνους, ἔχοντας ἀναπτυχθεῖ οἰκονομικά καί βιομηχανικά καί ὅλο καί περισσότερο αἰσθάνονται τό βάρος τῆς φορολογίας που καλοῦνται νά πληρώοσυν γιά τούς "φτωχούς γάλλουςτούς νότου", ὅπως ὅλο καί περισσότερο τούς ἀποκαλοῦν. Καί οἱ κρίσεις διαδέχοντάι ἡ μία τήν ἄλλη. Τό 2007 ἡ χώρα εἴχε μείνει χωρίς κυβέρνηση γιά 6 μῆνες γιατί -πῶς νά τό κάνουμε- οἱ δύο κοινότητες δέ γουστάρανε νά κάνουνε χωριό!
Κι ὅταν τελικά κατάφερε νά σχηματισθεῖ κυβέρνηση μέ τον πολλά ὑποσχόμενο Leterme, τόν νεώτερο σέ ἡλικία εὐρωπαῖο πρωθυπουργό, νά'τό σκάνδαλο τῆς Τράπεζας Fortis... Καί τήν πρώτη μέρα πού ἔφτασα, νά'σου ἡ δραματική δήλωση τοῦ Βασιλιά , ὅτι δηλαδή "δέν θά ἀφήσει τό Βέλγιο νά κυλήσει στό χάος".. Καί μαθαίνοντας τίς λεπτομέρειες, πολύ καλά τά εἴπε ὁ ἄνθρωπος, γιατί...ἄλλο νά μιλᾶμε γιά γραμματική καί συντακτικό καί ἄλλο νά πουλᾶμε τή δυνατότερη βελγική Τράπεζα ἐν μία νυκτί , καί μάλιστα νά πουλιέται στήν γαλλική Banque Bationale de Paris χωρίς νά ρωτήσει κανείς τούς πολυπληθεῖς ψηφοφόρους και (κυρίως) φλαμανδούς μικρομετόχους. Καί τό χειρότερο - νά ἀποκαλύπτονται λεπτομέρειες γιά κρυφές ἐπαφές τοῦ πρωθυπουργοῦ μέ ἀνώτερους δικαστικούς, συστήνοντάς τους νά περάσουν ...στό ντούκου τίς προσφυγές τῶν φλαμανδῶν μικρομετόχων.
Τί νά λέμε τώρα...Ἕνας χαμός!

Yves Leterme - τά ἔκανε μαντάρα

Ὁ Leterme παραιτήθηκε, ἡ βρώμικη bon-marché τῆς BNP προφανῶς θά ἀκυρωθεῖ ἀπό τή Γενική Συνέλευση τῶν μικρομετόχων τόν ἐρχόμενο Φεβρουάριο, οἱ Ἀμβερσιῶτες στά καφενεἰα καί στά γκάλλοπ δηλώνουν "ἀγανακτισμένοι πολίτες" καί ἀκόμα καί οἱ μετριοπαθεῖς φλαμανδοί ἀρχίζουν νά μετρᾶνε τό κάθετί στό πολιτικό σύστημα τῆς χώρας.

Τσαντίλας συνέχεια ἐς αὔριον. Tot ziens!

τσαντισμένα Χριστούγεννα

Πάει, πέρασε καί τό σχετικό τζέτλαγκ ὕστερα ἀπό συνολικά ἕνα 10ωρο μέσα σέ ἀεροπλάνα, ἀναμονές στά ἀεροδρόμια, στομαχική ταλαιπωρία μέ ὅλα αὐτά τά γεμάτα "Ε" πού μᾶς ταϊζουν οἱ ἀεροπορικές ἐταιρίες καί βρίσκομαι στό Βέλγιο. Γιά νά ἀκριβολογήσω, στήν Ἀμβέρσα, τήν κυριότερη πόλη της Φλαμανδίας, τοῦ βόρειου δηλαδή τμήματος του Βασιλείου.. Καί ὅσοι δέν τό πρόσεξαν, ὁ τύπος πού κοιτάει στήν κεφαλίδα τοῦ μπλόγκ εἶναι ὁ Ρούμπενς, ἕνας ἀπό τούς κυριότερους φλαμανδούς ζωγράφους -ἡ ζωγραφική, μία ἀπό τίς σπεσιαλιτέ τῆς χώρας-. Γιατί Φλαμανδία; Φιλίες σχεδόν 2 δεκαετιῶν παραμένουν ἀναλλοίωτες έδῶ καί -Χριστούγεννα δέν ἔχουμε;- ἐ, ἄς χρησιμοποιήσουμε καί καμμιά κουκούλα ...γιά τό κρύο

Καί μιᾶς καί μιλᾶμε γιά "τσαντισμένα Χριστούγεννα" (κάτι ἄκουσα ἀπό τά μέρη μας, γιά κάτι σκουπίδια λέει στο διασημότερο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο τῆς εὐρωπαϊκῆς ἡπείρου), μόνο στή Φλαμανδία θά ἔπρεπε νά βρίσκομαι. Στη χώρα τοῦ πιό...τσαντισμένου λαοῦ τῆς Εὐρώπης. Μόνο πού μᾶλλον φέτος ἀρχίζουμε ἑμεῖς νά παίρνουμε τά πρωτεία στήν σταντίλα, μέσα ἀπό τά χέρια τῶν Φλαμανδῶν.

Καλωσόρισα καί καλῶς σᾶς βρῆκα (δέν μπορῶ νά κάνω χωρίς ἐσᾶς)
Ὁσονούπω περισσότερα.