ψωνίζοντας ελληνικά (και άλλες περιπέτειες..)

Δεν υπάρχει κανόνας χωρίς εξαιρέσεις..
Αυτό διαπίστωσα από τη στιγμή που αποφάσισα να αγοράζω συνειδητοποιημένα και να κάνω τον κόπο να βλέπω στο πίσω μέρος της συσκευασίας το barcode για τη χώρα προέλευσης κάθε προϊόντος που θα έβαζα στο σπίτι μου. Και ομολογώ ότι σε πολλές περιπτώσεις, προσπαθώντας να 'αγοράζω ελληνικά', ομολογώ πως δεν πίστευα στα ίδια μου τα μάτια..

Κατ'αρχάς, ως μανιώδης πότης καφέ, στάθηκε αδύνατον να βρω ελληνικό καφέ φίλτρου ή έστω κάποιον ταπεινό στιγμιαίο. Έχοντας πλέον πάρει απόφαση ότι η πράσινη συσκευασία του καφέ Jacobs δεν θα ξανάβλεπε το κατώφλι μου, είπα να γυρίσω για τελευταία φορά το στρογγυλό μπουκαλάκι -και τι να δω; Τον κωδικό 520 ! Σαν να επρόκειτο δηλαδή για καφέ ντόπιο γέννημα-θρέμα..

Την ίδια ..'ελληνοποίηση' παρατήρησα σε όλα τα πακέτα τσιγάρα, από τα L&M μέχρι και τα Camel! Κι ας μην ανοίξω το στόμα μου για τα κάθε είδους Ουίσκυ, Whiskey ή Whisky. 

Τα πάντα ήταν.. 520!

Σαν να μην έφταναν όλ'αυτά, η θεωρία του '520' άρχισε να καταρρίπτεται και με αντίθετα παραδείγματα! Έπαθα μεγάλη ήττα διαπιστώνοντας ότι η good-old Σοκο-Φρέτα της ΙΟΝ, αντί για κωδικό 520 έχει τελικά 501 (Ηνωμένο Βασίλειο!) - κι ας φιγουράρει η γαλαζόλευκη λεζάντα "Ελληνικό Προϊόν" φαρδιά πλατιά.
Αλλά και πάλι μπερδεύτηκα ακόμα περισσότερο όταν ύστερα από σχετικό ψάξιμο στο ίντερνετ, διαπίστωσα ότι η ΙΟΝ ανήκει ακόμα σε ελληνικά χέρια..! 

Τι να πω; 

Τελικά, η θεωρία του '520' έχει σίγουρα πολλά ψιλά γράμματα που αξίζει να τους ρίχνουμε και μια, και δυό, και τρεις ματιές.Και δεν μιλάω για το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης, που σε πολλές περιπτώσεις καθιστά όλους αυτούς τους κωδικούς των barcodes παντελώς άνευ σημασίας. Μιλάω για προϊόντα που μέχρι τώρα παράγονταν σε ελληνικά εργοστάσια και έδιναν δουλειά σε συμπολίτες μας, τα οποία πλέον ουδεμία σχέση έχουν με την ουσιαστική και πηγαία εγχώρια παραγωγή -και τώρα στην ουσία εισάγονται και είναι παντελώς 'ξένα'. 

Κι έτσι, ο μαγικός αριθμός '520' κρύβει πολλά μυστικά..

Ας αρχίσουμε λοιπόν από τα απλά : 
Παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα, που παράγονται από μικρές βιοτεχνίες, φέρουν επάξια τον κωδικό '520'. Ελληνικό προϊόν 100% , και το προτιμάμε -τελεία και παύλα.

Με τον κωδικό '520' καταχωρούνται προϊόντα που είναι ξένα, παράγονται και τυποποιούνται στο εξωτερικό, αλλά είτε συσκευάζονται στην Ελλάδα -ειδικά για τους έλληνες καταναλωτές- είτε εισάγονται από θυγατρικές εταιρείες ξένων συμφερόντων, που έχουν την έδρα τους στην Ελλάδα. Αυτά τα προϊόντα δεν είναι ελληνικά, αλλά για τους παραπάνω λόγους έχουν απλώς καταχωρηθεί ως ελληνικά.

Αντιθέτως πάλι, υπάρχουν προϊόντα που είναι 100% ελληνικά  ως προς τις πρώτες ύλες και την τυποποίηση, πλην όμως παραδόξως δεν είναι καταχωρημένα με τον κωδικό 520! Οι λόγοι ποικίλουν, οι περισσότεροι όμως σίγουρα έχουν σχέση με καθαρά επιχειρηματικές επιλογές.

Και έτσι... η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!

Συμπερασματικά πάντως, αγοράζοντας ελληνικά προϊόντα ενισχύουμε όσο μπορούμε την ταλαίπωρη ελληνική οικονομία, έστω και τώρα. Από την άλλη όμως, ακόμα και οι εταιρείες συσκευασίας, εισαγωγής ή και οι θυγατρικές εταιρείες των ξένων πολυεθνικών, που δραστηριοποιούνται στη χώρα απασχολώντας κι αυτές ελληνικά χέρια -άρα, δεν θα ήταν ούτε σωστό ούτε έξυπνο να τις θέσουμε συλλήβδην στο πυρ το εξώτερον.. Έτσι δεν είναι;

Ύστερα από αρκετή σκέψη, αυτό που θα πρότεινα, προτού αποφασίσουμε τι να πρωτοδιαλέξουμε από το ράφι του σούπερ μάρκετ, θα ήταν καλό να θέσουμε στον εαυτό μας το εξής απλό ερώτημα :
Η καθαυτή αγορά ενός συγκεκριμένου προίόντος, είτε φέρει κωδικό 520 είτε όχι, οφελεί ουσιαστικά την ελληνική οικονομία ή όχι; 

Και οι απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα είναι σχετικά απλούστερες :

• Εάν οι πρώτες ύλες είναι προϊόντα της ελληνικής γης, φυσικά και οφελούν την εγχώρια οικονομία χωρίς δεύτερη σκέψη.

• Εάν πάλι η συσκευασία γίνεται στην Ελλάδα, προφανώς και δίνει δουλειά σε συμπολίτες μας και φέρνει έναν μισθό σε κάποιο σπιτικό.

• Ακόμα κι αν είναι γνωστό ότι ένα προίόν ή μια εταιρεία είναι ελληνική αλλά έχει την έδρα της στο εξωτερικό, τότε βάζουμε λίγο νερό στο κρασί μας και το προτιμάμε, αποκλείοντας κάτι το παντελώς ξένο -και άρα παρείσακτο.

Όσο για τις δύσκολες ερωτήσεις πάντως, υπάρχουν αρκετά αναλυτικοί κατάλογοι προϊόντων στο διαδίκτυο που σίγουρα αποτελούν έναν χρήσιμο μπούσουλα για τα ψώνια μας (δείτε π.χ. αυτόν εδώ!), και εάν δεν υπάρχουν ελληνικά προϊόντα που να μπορούν να αντικαταστήσουν τα ξένα, δεν θα ήταν καθόλου μα καθόλου άσχημη ιδέα να... ελληνοποιήσουμε τις καταναλωτικές μας ανάγκες και συνήθειες. Ας αρκεστούμε επιτέλους σε ό,τι οφελεί την εγχώρια αλλά και την τοπική μας οικονομία, όσο γίνεται περισσότερο.
Δεν είναι ποτέ αργά.

Κανείς δεν είπε ότι είναι εύκολο να ψωνίζουμε συνειδητά. 

Καιρός να ξεβολευτούμε.. 

Δεν πειράζει.

 Α! Να μην το ξεχάσω.. Αν πέσει το μάτι σας σε barcode με κωδικό 529, καλό είναι να ξέρετε ότι προέρχεται (ή έχει κάποια σχέση τέλος πάντων) με την Κύπρο μας.  Οπότε, ελλείψει "520" ,  προτιμάμε τον κωδικό 529 έναντι όλων των άλλων..

(Βυσινάδα ΚΕΑΝ ή μπύρα ΚΕΟ έχετε πιεί; 
Όχι;!  Ε, χάνετε!)

Διαβάστε περισσότερα
για τον κωδικό 520
πατώντας εδώ

ένας Πρόεδρος χωρίς Κράτος

Η σημαντικότερη πολιτική προσωπικότητα που συνδέθηκε άρρηκτα με την εθνοτική τουρκοκυπριακή οντότητα της Κύπρου, από χθες το βράδυ αμετάκλητα πια τίθεται στην κρίση των ιστορικών του μέλλοντος.

Ο Ραούφ Ντενκτάς έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, έχοντας αφήσει το στίγμα του επί μισό και πλέον αιώνα στην πολυτάραχη νεότερη Κυπριακή Ιστορία.

Ex officio αμφισβητίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και του νομικού status που προσέδιδε το Κυπριακό Σύνταγμα στην εθνοτική κοινότητα της οποίας ηγήθηκε επί σειρά δεκαετιών, ο Ντενκτάς με τις δηλώσεις, τις πράξεις αλλά την αδιαμφισβήτητη σταθερή σχέση αλληλεξάρτησής του με την Άγκυρα σε όλες τις περιόδους της πολιτικής του καριέρας, κατέστησε σαφές στην ως επί το πλείστον διαιρεμένη πολιτικά ελληνοκυπριακή πλευρά ότι η de facto διχοτόμηση του νησιού αποτελούσε ανέκαθεν την μόνη και κύρια προτεραιότητά του. Εκμεταλλεύθηκε κατά τρόπο αποφασιστικό τις διεθνείς και περιφερειακές ισορροπίες προς το συμφέρον της τουρκικής πολιτικής που υπηρέτησε πιστά και απαρέγκλιτα. Και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι σε αυτό το εγχείρημα, υπήρξε άριστος.

Το βασικό του επίτευγμα ήταν η αποφασιστική του συμβολή στη δημιουργία μίας ιδιαίτερης 'τουρκοκυπριακής εθνοτικής συνείδησης', παρά το ότι η συνταγματική έννομη τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ουδέποτε την αμφισβήτησε, ούτε ως προς τους θεσμούς που εισήγαγε, ούτε και ως προς την εσωτερική ή εξωτερική πολιτική που το νεοσύστατο κυπριακό ανεξάρτητο κράτος είχε κληθεί να εφαρμόσει με βάση το Σύνταγμα του 1960.

Από την άλλη, διαπιστώνεται σαφώς ότι κατά την περίοδο προ των δραματικών γεγονότων του '74, σε καμμία από τις δύο κοινότητες δεν είχε εμπεδωθεί αυτό που θα μπορούσε να ονοματισθεί ως 'κοινή κυπριακή εθνική συνείδηση'. Ο Ραούφ Ντενκτάς, σε αντίθεση με τους ελληνοκύπριους ηγέτες που διαδέχθηκαν θέσεις-κλειδιά, από την αρχή εξέφρασε ανοικτά την αμφισβήτησή του προς το κυπριακό κρατικό υβρίδιο, που αποτέλεσε στην ουσία αποτέλεσμα εθνικών συμβιβασμών ένθεν και ένθεν. Βασικός άξονας της πολιτικής του στάσης ήταν η εκπεφρασμένη του στήριξη στην ιδέα της τουρκοκυπριακής αυτονομίας, αν όχι ανεξαρτησίας. Και ο προσωπικός του στόχος δεν άργησε να επιτευχθεί :

Απόγειο της πολιτικής του καριέρας υπήρξε η ανακήρυξή του ως ο πρώτος "Πρόεδρος" του τουρκοκυπριακού Ψευδοκράτους. Η ύπαρξη του παράνομου κρατικού μορφώματος της αποκαλούμενης ως "Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου" θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μία ηχηρή απόπειρα της πολυπόθητης για την Άγκυρα 'de jure διχοτόμησης' της ενιαίας και μοναδικής διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπήρξε όμως παράλληλα και η μεγάλη προσωπική νίκη του εκλιπόντος τουρκοκύπριου ηγέτη.

Πολύ λίγη σημασία πλέον έχει εάν και κατά πόσον η δράση, οι επιλογές και οι χειρισμοί του Ραούφ Ντενκτάς αποτέλεσαν την μόνη τίμια και συνεπή εθνική αναγκαιότητα για τους τουρκοκύπριους πολίτες. Άλλωστε, η κυπριακή πολιτική σκηνή ήταν ανέκαθεν αλληλένδετη με τις εξελίξεις στην Ελλάδα, την Τουρκία αλλά και τους γενικότερους διεθνείς και περιφερειακούς συσχετισμούς. Θα ήταν όμως μεγάλο σφάλμα να παραβλέψουμε τώρα ότι η πάλαι ποτε πολυετής ενδοκοινοτική διαμάχη πολύ λίγη σχέση έχει πια με τη σημερινή πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα στην κυριολεξία 'αγνώριστη' με αυτήν που ίσχυε το '60, το '70 ή το '80 στην Κύπρο.

Αντιθέτως, εξετάζοντας τα σημερινά γεωπολιτικά δεδομένα αλλά και τα άλυτα προβλήματα που αναζητούν επείγουσα λύση, δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν τα αποτελέσματα των επιλογών του Ραούφ Ντενκτάς αλλά και της τουρκικής πολιτικής στην Κύπρο.

Η τουρκοκυπριακή κοινότητα από το 1974 μέχρι σήμερα απομονώθηκε διεθνώς. Έπεσε στην ουσία θύμα της αδιέξοδης τακτικής της "προστάτιδας Μητρόπολης" να μην σέβεται τελικά ούτε η ίδια την ανάγκη αυτοδιάθεσης ή αυτονομίας των κυπρίων ομοεθνών της.

Οι επιλογές Ντενκτάς έφεραν τον τουρκοκυπριακό πληθυσμό στη δυσάρεστη θέση να κατοικεί σε σπίτια και να καλλιεργεί χωράφια, που κατά κυριότητα στην ουσία δεν τους ανήκουν. Οι τουρκοκύπριοι υποβιβάστηκαν ηθικά σε κοινούς σφετεριστές ξένων περιουσιών, γεγονός το οποίο προφανώς τούς αδικεί. Ακόμα περισσότερο : υποβιβάσθηκαν σε σιωπηρή μειονότητα, με το να ανέχονται τους τούρκους εποίκους από την Ανατολία, ένα ξένο συμπαγές σώμα που φέρεται να έχει ισχυρότερο λόγο στα κέντρα λήψεως αποφάσεων του Ψευδοκράτους. Ο τουρκικός στρατός κατοχής απομόνωσε το βόρειο τμήμα του νησιού, το έθεσε υπό τον πλήρη διοικητικό έλεγχο της μητροπολιτικής Τουρκίας, και έτσι ο ουσιαστικά εγκλωβισμένος τουρκοκυπριακός πληθυσμός καταδικάσθηκε στην ένδεια και στην οικονομική καθυστέρηση επί δεκαετίες. Τα ψευδεπίγραφα 'διαβατήρια' της αυτοαποκαλούμενης "ΤΔΒΚ" δεν μπορούν στην ουσία να χρησιμοποιηθούν από τους "πολίτες" της. Και εν τέλει, το μόνο που όντως μπόρεσε να καταφέρει η αδιέξοδη πρακτική του Ραούφ Ντενκτάς και της Άγκυρας όλα αυτά τα χρόνια ήταν να αυξηθεί κατά πολύ η τουρκοκυπριακή διασπορά στη Βρετανία και στην Αυστραλία -μέρη στα οποία αναγκάστηκαν να διαφύγουν γενιές και γενιές τουρκοκυπρίων για μια καλύτερη τύχη.

Απόδειξη των αποτυχημένων τυχοδιωκτικών τακτικών της πολιτικής Ντενκτάς ήταν να εγκλωβιστούν οι Τουρκοκύπριοι υπό τον ζυγό της Μητέρας-Πατρίδας Τουρκίας, με αποτέλεσμα τώρα να κινδυνεύουν να χάσουν τη μεγάλη ευκαιρία της επανένωσης αλλά και της συνεκμετάλλευσης των μεγάλων πλουτοπαραγωγικών πηγών που πρόσφατα ανακαλύφθηκαν στον θαλάσσιο χώρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Απόδειξη της επίγνωσης του αδιεξόδου της πολιτικής του απομονωτισμού, ήταν η μαζική έξοδος των απλών τουρκοκυπρίων στις ελεύθερες περιοχές για να εφοδιασθούν με τα νόμιμα διαβατήριά τους που η Κυπριακή Δημοκρατία πολύ ορθά τούς χορήγησε με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων.

Ο Ραούφ Ντενκτάς ακολούθησε κατά γράμμα το τουρκικό σχέδιο διχοτόμησης, το οποίο με μεγάλη προσοχή και ακρίβεια είχε εξυφάνει η Άγκυρα πολύ πριν από τη δημιουργία της ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Λάθη και παραλείψεις της ελληνοκυπριακής πλευράς και της εν πολλοίς τυχοδιωκτικής ελλαδικής πολιτικής, σε συνδυασμό πάντα με τους τότε διεθνείς συσχετισμούς, προσέφεραν απλόχερα πλείστες ευκαιρίες στον φιλόδοξο τουρκοκύπριο ηγέτη να ανελιχθεί πολιτικά.

Και όμως, αυτή η πρόοδός του στην τοπική πολιτική σκηνή δεν συνοδεύτηκε με την πρόοδο και την ανάπτυξη της κοινότητας, το συμφέρον της οποίας διατεινόταν ότι υπηρετούσε. Αντιθέτως, η εμμονή του στην προάσπιση των συμφερόντων της δικής του Μητρόπολης καταδίκασε εν τέλει τους τουρκοκυπρίους πολίτες να χαρακτηρίζονται μέχρι σήμερα σε πολίτες ενός μη-κράτους, χωρίς ουσιαστικά δικαιώματα ούτε καν στο εσωτερικό της εδώ και χρόνια γκετοποιημένης "ΤΔΒΚ" , τελώντας σε πλήρη απομόνωση και αποτελώντας το ένα και μοναδικό παράδειγμα 'κρατικής πειρατείας', που όμοιό του δεν υπάρχει πουθενά.

Μήπως θα ήταν καιρός η ίδια η τουρκοκυπριακή κοινωνία να πάρει στα χέρια της την τύχη της, να αντιληφθεί την πλάνη στην οποία υπέπεσε όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και να δει καθαρά πια ότι η επανένταξή της στην κυπριακή συνταγματική νομιμότητα αποτελεί τον μόνο ασφαλή μονόδρομο προς την ευημερία και την πρόοδο;

Ίσως τελικά να μην είναι πολύ αργά..

Παρακολουθείστε απόσπασμα συνέντευξης
που παραχώρησε πριν χρόνια ο Ραούφ Ντενκτάς
στο Πρώτο Κανάλι της Τηλεόρασης του ΡΙΚ
πατώντας εδώ.

Χριστούγεννα με πραγματικά πυρά στην Κυπριακή ΑΟΖ

Μετά από την ανακοίνωση του Ισραήλ στις 22/12 ότι ακυρώνει την πώληση των προηγμένων συστημάτων ραντάρ προς την Τουρκία αλλά και ύστερα από τη δήλωση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια (23/12) με την οποία κάλεσε την Τουρκία να εγκαταλείψει την τακτική της 'διπλωματίας των όπλων' στην περιοχή, ο άξονας Κύπρου-Ισραηλ ολοένα και ενισχύεται.

Σύμφωνα με σημερινό εκτενές ρεπορτάζ της έγκυρης ισραηλινής ιστοσελίδας για θέματα ασφάλειας Tik-Debka, τόσο η ακύρωση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Άγκυρας και Ιερουσαλήμ αλλά και οι δηλώσεις Χριστόφια ήρθαν ως απάντηση στις προκλητικές ρήψεις πραγματικών πυρών του τουρκικού στόλου που πραγματοποιούνται συνεχώς από την Τετάρτη 21.12.2011 και συνεχίζονται σποραδικά μέχρι σήμερα εντός των διεθνών χωρικών υδάτων και μεταξύ του οικοπέδου 12 της Κυπριακής ΑΟΖ και του ισραηλινού κοιτάσματος Λεβιάθαν. 

Η ίδια ιστοσελίδα μάλιστα αναφέρει ότι εξ αιτίας αυτής της εξέλιξης, τόσο ο ισραηλινός όσο και ο κυπριακός πολεμικός στόλος έχουν αυξήσει τις δυνάμεις τους στη γύρω περιοχή.

Επικαλούμενη στρατιωτικές πηγές που η ισραηλινή ιστοσελίδα δεν κατονομάζει, ήταν επιλογή της Κύπρου και του Ισραήλ να μην δοθεί έκταση στο γεγονός αρχικά, στη συνέχεια όμως ο κ. Χριστόφιας αποφάσισε να λύσει τη σιωπή του την Παρασκευή 23/12, ενόσω το τουρκικό πολεμικό ναυτικό συνέχιζε τις προκλητικές βολές στην περιοχή. Εν τω μεταξύ, ισραηλινές πηγές αναφέρουν ότι η Ιερουσαλήμ προειδοποίησε ότι και άλλες αμυντικές συμφωνίες με την Τουρκία θα ακυρωθούν όσο η Άγκυρα συνεχίζει να παρεμποδίζει τις έρευνες για την ανεύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου εντός της Κυπριακής και Ισραηλινής ΑΟΖ, τονίζοντας ότι η Αθήνα, η Λευκωσία και η Ιερουσαλήμ θα συνεχίζουν να στηρίζουν σταθερά και με κάθε μέσο την επιτυχή συνέχεια των ερευνών.

Η ισραηλινή ιστοσελίδα αναφέρει πως τα κοιτάσματα αερίου της Κυπριακής ΑΟΖ έχουν τη δυνατότητα να αποτελέσουν την κύρια πηγή αερίου για όλη την Ευρώπη, με αποτέλεσμα να απεξαρτηθεί από τους ρωσικούς και τουρκικούς αγωγούς. Ενδεικτικό είναι ότι την 19/12 η αμερικανική εταιρεία Noble Energy ανακοίνωσε ότι τα ισραηλινά κοιτάσματα 'Λεβιάθαν' ανέρχονται σε 20 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια -αντί των 16 τρισεκατομμυρίων που αρχικά υπολογίζονταν. Η ίδια ιστοσελίδα αναφέρει ότι πολύ σύντομα η Κύπρος θα ανακοινώσει επίσημα ότι εντός της ΑΟΖ της ανευρέθηκαν νέα κοιτάσματα φυσικού αερίου, άνω των 20 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδών. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο λόγος της καθυστέρησης αυτής της επίσημης ανακοίνωσης εκ μέρους της Λευκωσίας οφείλεται στην εκτίμηση ότι η Τουρκία θα αυξήσει ακόμα περισσότερο την παρουσία του στόλου της στην περιοχή.

Από την άλλη πλευρά, στο ίδιο ρεπορτάζ τονίζεται ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν πλήρως τις κυπριακές έρευνες, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνουν οι δηλώσεις της Υπουργού Εξωτερικών Ερατούς Κοζάκου-Μαρκουλλή μετά το πέρας της συνάντησής της με την αμερικανίδα ομόλογό της Χίλαρι Κλίντον στην Ουάσιγκτον, στις 19/12

Πηγή : Tik-Debka
Αποκλειστικότητα για το www.theinsider.gr

Κύπρος-Ισραήλ : η ορολογία μιας συμμαχίας

Την ημέρα της 19ης Σεπτεμβρίου 2011 θα τη θυμόμαστε για πολλά χρόνια μετά. Είναι η μέρα κατά την οποία άρχισαν οι έρευνες για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο επειδή οι έρευνες καθαυτές δίνουν νέες προοπτικές στην κυπριακή οικονομία αλλά και για τις νέες γεωστρατηγικές συμμαχίες που άρχισαν να αναπτύσσονται στην περιοχή μας από τον Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα. 

Η ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην άλλοτε 'νεκρή' από πλουτοπαραγωγικής απόψεως γωνιά της Γης θα καταστήσει τις χώρες της περιοχής όχι μόνο ενεργειακά αυτάρκεις -σε χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον 50ετίας-, αλλά παράλληλα θα τις δώσει τη δυνατότητα απόκτησης σημαντικότατων εσόδων που θα προέρχονται από τις εξαγωγές του φυσικού τους πλούτου. 

Πρωταγωνιστές των τελευταίων εξελίξεων είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ, αφού οι έρευνες άρχισαν από το Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, εντός του οποίου φέρονται να βρίσκονται πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων που εξυπηρετούν κατ΄αρχήν την Κύπρο, αλλά τα αποτελέσματα των ερευνών θα αποτελέσουν πρόκριμα για την ύπαρξη και άλλων κοιτασμάτων που φέρονται να βρίσκονται εντός της γειτνιάζουσας Ισραηλινής ΑΟΖ.

Η Τουρκία διατείνεται ότι η συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τής δίνει το δικαίωμα να έχει και εκείνη αξιώσεις στα κυπριακά κοιτάσματα, μέσω του Ψευδοκράτους που δημιούργησε.

Η τουρκική διπλωματία είχε έναν χρόνο ολόκληρο να προετοιμάσει τις κινήσεις της για να αποτρέψει τις γεωτρήσεις, δεδομένου ότι η έναρξη των ερευνών στην περιοχή είχε προαναγγελθεί πολύ πριν από την αμερικανική εταιρεία Noble, τη Λευκωσία και την Ιερουσαλήμ. Το καθεστώς Ερντογάν τεχνηέντως -και ευφυώς- απέφυγε να αναφερθεί άμεσα στην διεκδίκηση επί των κοιτασμάτων και δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει κατά τρόπο κυνικό την διεθνή ευαισθησία υπέρ των αμάχων Παλαιστινίων της Γάζας, να παραπλανήσει τους ανά τον κόσμο αγνούς φιλειρηνιστές ακτιβιστές και προσπάθησε να συνδέσει κατά τρόπο έμμεσο τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας με το νόμιμο διεθνές εμπάργκο εις βάρος των παράνομων λιμανιών του Ψευδοκράτους -σχεδιάζοντας το δρομολόγιο της ανθρωπιστικής βοήθειας του Mavi Marmara προς τη Γάζα από την κατεχόμενη Αμμόχωστο. 

 το δρομολόγιο του Mavi Marmara, τον Μάιο του 2010

Σκοπός της Τουρκίας όμως ήταν η δημιουργία ζητήματος ελευθερίας ή μη της διεθνούς ναυσιπλοΐας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μόνο και μόνο για να μπλοκάρει κατά τρόπο νομιμοφανή τις επερχόμενες έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, που εκτείνεται στα διεθνή ύδατα της περιοχής -γεγονός το οποίο επιτρέπει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Και όλα αυτά, επειδή η τουρκική διπλωματία γνωρίζει ότι η παρανομία της κατοχής του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί γι'αυτήν τον κύριο ύφαλο και το κακό προηγούμενο που διαψεύδει εμπράκτως κάθε ισχυρισμό της περί δήθεν ανθρωπιστικής βοήθειας υπέρ οποιουδήποτε λαού που αδικείται, αποφάσισε δήθεν να προασπίσει τα δικαιώματα του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας, παρά το ότι επί δεκαετίες δρούσε εναντίον του -εμμέσως πλην σαφώς. 

Βασικό πρόβλημα της Τουρκίας ήταν η εδώ και δεκαετίες σταθερή συμμαχία της με το Ισραήλ, η οποία αναπτύχθηκε σε όλους τους τομείς, με τις ευλογίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Από την άλλη όμως, η ενεργειακή αυτάρκεια που υπόσχονται τα κοιτάσματα στην περιοχή, εκ των πραγμάτων ανάγκασε την Άγκυρα να επιλέξει να διαγράψει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και να αναζητήσει εναλλακτικές στην Μέση Ανατολή, τονίζοντας ξαφνικά προς τις αραβικές χώρες το ισλαμιστικό και νεο-οθωμανικό της προφίλ και εκμεταλλευόμενη την σταθερή της συμμαχία με τη Δύση και το ΝΑΤΟ.

Τα γεγονότα απέδειξαν ότι η ρήξη των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων δεν αποτέλεσε ισραηλινή απόφαση, αφού τα διπλωματικά τελεσμένα έδειχναν να ξαφνιάζουν την Ιερουσαλήμ και την ισραηλινή κοινή γνώμη, με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2011, όταν οι διπλωματικές σχέσεις υποβαθμίσθηκαν με πρωτοβουλία της Άγκυρας και ισραηλινοί πολίτες βρέθηκαν να εξευτελίζονται απρόκλητα από τούρκους αστυνομικούς στο διεθνές αεροδρόμο της Κωνσταντινούπολης.

Έτσι, προτού η Άγκυρα προλάβει να κατασκευάσει θερμό επεισόδιο στα διεθνή ύδατα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου προφασιζόμενη τον όψιμο ανθρωπισμό της προς τον παλαιστινιακό λαό, θέλοντας ακόμα μια φορά να παραπλανήσει τη διεθνή κοινή γνώμη και τους απανταχού αγνούς ακτιβιστές, η Κυπριακή Δημοκρατία με τη στήριξη τόσο της Ελλάδας όσο και του Ισραήλ, άρχισε τις έρευνες στο Οικόπεδο 12 της δικής της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης κατά τρόπο αιφνιδιαστικό την 19η Σεπτεμβρίου 2011, δηλαδή ένα δεκαήμερο πριν από την 1η Οκτωβρίου -ημέρα που είχε αρχικά ανακοινωθεί. 

Και κάπως έτσι, οι συμμαχίες στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο άλλαξαν άρδην εν μέσω ευρέων και ποικίλων πολιτειακών ανακατατάξεων στον αραβικό κόσμο, που ακόμα δεν έχουν σχηματοποιηθεί οριστικά.

Από ισραηλινής πλευράς, η αντικατάσταση της έως τώρα σταθερής γεωστρατηγικής συμμαχίας με την Τουρκία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Για το Ισραήλ, η Άγκυρα αποτέλεσε επί δυόμιση δεκαετίες το μοναδικό περιφερειακό 'μαξιλάρι' σε ένα περιβάλλον ξεκάθαρα εχθρικό από κάθε άποψη. Όλες αυτές τις δεκαετίες είχαν αναπτυχθεί όχι μόνο ισχυρές οικονομικές σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά παράλληλα δημιουργήθηκε ένα πολύ ισχυρό ακαδημαϊκό υπόβαθρο που υποστήριζε αυτή τη συμμαχία. Αμέτρητα κοινά ερευνητικά προγράμματα επί δεκαετίες στήριζαν με επιχειρήματα τις πολιτικές επιλογές των εκάστοτε ισραηλινών και τουρκικών κυβερνήσεων και στρατιωτικών επιτελείων. 

Ενδεικτικό γεγονός αυτού του φιλοτουρκικού 'μονοπωλείου' στον ισραηλινό ακαδημαϊκό χώρο ήταν η παντελής απουσία πολιτικής ανάλυσης της τουρκικής μεταστροφής μετά τα γεγονότα του Mavi Marmara, τον Μάιο του 2010. Η ισραηλινή τηλεόραση εκείνες τις μέρες μετέδιδε τα γεγονότα σχεδόν ασχολίαστα, αναπαράγοντας τις ανακοινώσεις της Άγκυρας και του Υπουργού Εξωτερικών Λίμπερμαν, χωρίς να υπάρχει ούτε ένας ειδικός από τον ισραηλινό ακαδημαϊκό χώρο να εξηγήσει 'γιατί άραγε συμβαίνουν ξαφνικά όλα αυτά'. Γεγονός καθόλου τυχαίο, αφού η ακαδημαϊκή ελίτ και τα πολλαπλά ερευνητικά ινστιτούτα της χώρας είχαν καταλήξει ομόφωνα και ξεκάθαρα ότι η Τουρκία αποτελούσε την μόνη δυνατή και αξιόπιστη σύμμαχο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Έναν χρόνο μετά τα γεγονότα του Mavi Marmara και επ'ευκαιρία της δημοσίευσης της συμπερασμάτων της ειδικής εξεταστικής επιτροπής του ΟΗΕ που δικαίωσε εν μέρει τα αιτήματα της Τουρκίας, αναγνωρίζοντας όμως τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Γάζας εκ μέρους του Ισραήλ ως καθ'όλα νόμιμο, τα Ισραηλινά ΜΜΕ άρχισαν πλέον και αυτά να αμφισβητούν ανοιχτά τις μέχρι πρότινος έγκυρες ακαδημαϊκές φωνές που καλούσαν καθ'όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα την κυβέρνηση της χώρας να γίνει περισσότερο διαλλακτική στις απαιτήσεις της Άγκυρας και να μην διαταρράξει τις σχέσεις της με τον καλύτερο περιφερειακό της σύμμαχο.

Έτσι, το καλοκαίρι του 2011 θα μείνει στην ιστορία των ισραηλινών ΜΜΕ ως το πιο 'αντιτουρκικό' όλων των εποχών. Ευρείες ήταν οι αναφορές στο Ολοκαύτωμα των Αρμενίων, παραλληλίζοντάς το με το αντίστοιχο εβραϊκό. Ολοένα και περισσότερα άρθρα αναφέρονταν στον κουρδικό απελευθερωτικό αγώνα, τονίζοντας τις τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του κουρδικού πληθυσμού στην Νοτιοανατολική Τουρκία και στο Βόρειο Ιράκ. 

Όσον αφορά την Κύπρο όμως, η μέχρι τώρα ισραηλινή θέση σε σχέση με τη συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή του νησιού δεν έδειχνε να εκφράζεται σε εξίσου αντιτουρκικούς τόνους.

Παρά τις κατά καιρούς τουρκικές πιέσεις να αναγνωρίσει το Ισραήλ το Τουρκοκυπριακό παράνομο κρατικό μόρφωμα, η ισραηλινή κυβέρνηση ουδέποτε το έπραξε. Η Ιερουσαλήμ δεν ήθελε να διαταρράξει τις σχέσεις της με την μοναδική γειτονική χώρα που δεν είχε έρθει ποτέ σε σύγκρουση, ούτε ήθελε να μειώσει ακόμα περισσότερο τις πιθανότητες σύσφιγξης των σχέσεών της με την Αθήνα, όσο λίγες και αν ήταν αυτές κατά το παρελθόν. Το ισραηλινό υπουργείο εξωτερικών επανειλημμένως κατά το παρελθόν, απευθυνόμενο σε ισραηλινούς επενδυτές και επιχειρηματίες, τόνισε κατά καιρούς με ανακοινώσεις του ότι η αγορά ακίνητης περιουσίας στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι παράνομη, και επομένως επιχειρηματικά επισφαλής.

Όμως, όλα τα χρόνια από το 1974 και εντεύθεν, τα ισραηλινά ΜΜΕ έδειχναν να υιοθετούν την άποψη της τουρκικής θεώρησης σχετικά με την Κύπρο : ότι δηλαδή υπάρχουν δήθεν δύο κρατικές οντότητες στο νησί. 

Ἐτσι, κατά την προφανώς πεπλανημένη ισραηλινή δημοσιογραφική γλώσσα όλα αυτά τα χρόνια υπάρχει από τη μια η "Ελληνική Κύπρος" και από την άλλη η αντίστοιχη "Τουρκική Κύπρος". 

Η παράνομη τουρκική κατοχή στο νησί μετονομαζόταν απλώς σε 'τουρκική προέλαση', σαν να επρόκειτο για ένα απόλυτα δικαιολογημένο φυσικό επόμενο. 

Εκπρόσωποι της ισραηλινής ακαδημαϊκής ελίτ έτειναν να δικαιολογούν εμμέσως πλην σαφώς την τουρκική παρουσία στο νησί, εκφράζοντας πάντοτε τη λύπη τους για τις συνεχόμενες αποτυχημένες προσπάθειες για την επανένωση του νησιού, αποφεύγοντας τεχνηέντως να χρησιμοποιήσουν την τόσο απλή και σύντομη φράση : "Τουρκική Κατοχή".

Κι όσο για τη λέξη  "Ψευδοκράτος" : 

στην εβραϊκή γλώσσα, αυτή η λέξη δεν υπάρχει.

Η ιδιότυπη αυτή 'μάχη λέξεων' όσον αφορά το Κυπριακό Πρόβλημα ήταν ιδιαίτερα έντονη στα ισραηλινά δελτία ειδήσεων, στον Τύπο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση της χώρας το καλοκαίρι του 2011. Αποτέλεσμα : οι ισραηλινοί σχολιαστές έχουν σήμερα χωριστεί σε δύο παρατάξεις -στην φιλοκυπριακή από τη μια, και στην φιλοτουρκική από την άλλη.

Περιέργως, στην φιλοτουρκική πλευρά ανήκουν οι λεγόμενες αντιπολιτευόμενες σήμερα, 'αριστερές-φιλειρηνικές φωνές', οι οποίες αν και καταδικάζουν την ισραηλινή πολιτική στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, δείχνουν να βάζουν 'νερό στο κρασί τους' ως προς την αντίστοιχη τουρκική κατοχή στην Κύπρο, βάζοντας σε πρώτη προτεραιότητα τη στρατηγική σημασία που έχει η Τουρκία για το Ισραήλ.

Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της τάσης ήταν το αμέριστα φιλοτουρκικό οδοιπορικό στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας του γνωστού δημοσιογράφου Tzvi Barel, που υιοθέτησε εξ ολοκλήρου την καθαρά διχαστική και ιστορικά διαστρεβλωτική ρητορική του Ψευδοκράτους και  δημοσιεύθηκε στις 5.8.2011 στην αντιπολιτευόμενη  εφημερίδα Ha'Aretz.

Από την άλλη, οι φιλοκυβερνητικές φωνές της ισραηλινής κυβερνώσας δεξιάς, υπεραμύνονταν τις ελληνοκυπριακές θέσεις -χωρίς όμως να έχουν την ακαδημαϊκή κάλυψη των ειδικών πολιτικών αναλυτών, που πιθανώς βρίσκονται ακόμα εγκλωβισμένοι στα ακριβοπληρωμένα κοινά τουρκοϊσραηλινά ερευνητικά προγράμματα. 

Είναι  όμως χαρακτηριστικό ότι, ακόμα και στα ισραηλινά δημοσιεύματα, που διάκεινται άκρως θετικά προς την Κυπριακή Δημοκρατία, χρησιμοποιείται ακόμα η συνεχώς επαναλαμβανόμενη ανιστόρητη ορολογία : "Τουρκική Κύπρος" (αντί για Ψευδοκράτος) ή "Τουρκική Προέλαση" (αντί για 'παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή'). 

Και όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ οι σχέσεις των δύο χωρών διάγουν την καλύτερη εποχή της ιστορίας τους.

Αν και δεν ήταν αναμενόμενο, εκτός από την έναρξη των ερευνών για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, η 19η Σεπτεμβρίου 2011 δεν αποκλείεται να μείνει στην ιστορία της ισραηλινής δημοσιογραφίας αναφορικά στον τρόπο που προσεγγίζει την Κυπριακή πραγματικότητα. 

Κι όλα αυτά, χάρη στην προσθήκη μιας μικρής λέξης που δημοσιεύθηκε εκείνη τη μέρα στο φύλλο της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Israel Hayom: 

εφημερίδα Israel Hayom, 19.9.2011

Το δημοσίευμα αυτό αναφέρεται στις δηλώσεις που έκανε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, σύμφωνα με τις οποίες η Τουρκία προτίθεται να παγώσει τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία θα αναλάβει την Προεδρία της Ε.Ε. κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2012. 

Η Israel Hayom επικαλείται συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Τουρκικής Κυβέρνησης Μπασίρ Αταλάυ "που έδωσε σε ραδιοφωνικό σταθμό στο κατεχόμενο τουρκικό τμήμα της Κύπρου". Και η λέξη σε κόκκινο κύκλο δεν είναι άλλη από το επίθετο "κατεχόμενο".  

Αν δεν είναι η πρώτη φορά που ο ισραηλινός Τύπος χρησιμοποιεί αυτό το επίθετο για τις κατεχόμενες βόρειες επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, σίγουρα είναι μία από τις εξαιρετικά ..πολύ σπάνιες και δυστυχώς, μετρημένες στα δάχτυλα της μίας χειρός.

Όλα δείχνουν ότι η θεαματική προσέγγιση των δύο χωρών που εκδηλώθηκε έντονα το καλοκαίρι του 2011 δεν είναι απλώς μια ευκαιριακή συγκυρία. Η ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στις γειτνιάζουσες αποκλειστικές οικονομικές τους ζώνες αποτελεί την αιτία αλλά και την αφορμή για έναν ενεργειακό 'γάμο' που στην χειρότερη των περιπτώσεων θα κρατήσει μισό αιώνα από την ημέρα που θα πραγματοποιηθεί η πρώτη διύληση των υδρογονανθράκων της Κυπριακής ΑΟΖ.

Παρ'όλ'αυτά, η οικονομική συνεργασία ανάμεσα σε δύο χώρες δεν είναι δυνατόν να ευοδωθεί χωρίς την αμοιβαία ενημέρωση και κατανόηση των προβλημάτων που καθεμιά τους αντιμετωπίζει. Και η σωστή και αντικειμενική ενημέρωση της ισραηλινής κοινής γνώμης για το τι ακριβώς συμβαίνει στο γειτονικό νησί που απέχει μόνο 25 λεπτά πτήσης από το διεθνές αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να κτισθεί βήμα-βήμα κοινό πεδίο συνεννόησης, όχι μόνο ανάμεσα στις κυβερνήσεις αλλά και ανάμεσα στους λαούς. 

Και οι λέξεις, όσο μικρές και να είναι, έχουν τη δική τους πολύ μεγάλη σημασία, ειδικά όταν στο Ισραήλ έχουν προηγηθεί δεκαετίες φιλοτουρκικής παραπληροφόρησης και διαστρέβλωσης της ιστορικής πραγματικότητας, και δη δια στόματος έγκυρων πολιτικών αναλυτών της χώρας.

19/9 : τεστ αντοχής για την Τουρκία

Την 19η Σεπτεμβρίου θα δοθεί το μεγάλο τεστ της τουρκικής πολιτικής στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με αφορμή την έναρξη των ερευνών για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, έρευνες τις οποίες η κυβέρνηση της Άγκυρας επανειλημμένως και σε όλους τους τόνους δήλωσε ότι δεν θα αποδεχθεί.
Αυτό τονίζει η έγκυρη ισραηλινή ιστοσελίδα Debka Files που ειδικεύεται σε θέματα άμυνας, διπλωματίας και γαιοστρατηγικής με σημερινό της δημοσίευμα, υποστηρίζοντας αφ' ενός ότι το πολεμικό ναυτικό και η αεροπορία της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ βρίσκονται ήδη σε κατάσταση επιφυλακής και αφ' ετέρου ότι από τουρκικής πλευράς, ήδη από την περασμένη Τρίτη 13/9 βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση μεταφοράς πρόσθετων ισχυρών δυνάμεων πεζικού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.  

Σε συνέχεια προηγούμενου δημοσιεύματος της ίδιας ισραηλινής ιστοσελίδας, που πρώτο το INSIDER δημοσίευσε στο ελληνικό διαδίκτυο και σύμφωνα με το οποίο την 14/9 ενεργοποιήθηκε το κοινό στρατιωτικό δόγμα Ελλάδας-Ισραήλ, στο σημερινό της δημοσίευμα η Debka Files αναφέρει ότι αυτές τις μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη ο συντονισμός του πολεμικού ναυτικού και της αεροπορίας της Ελλάδας και του Ισραήλ, που καλύπτει γεωγραφικά και την Κύπρο.

Η εκμετάλλευση των κυπριακών κοιτασμάτων βρίσκεται σε άρρηκτη σχέση με την εκμετάλλευση των αντίστοιχων ισραηλινών, όχι μόνο λόγω της γεωγραφικής τους εγγύτητας, αλλά και επειδή η αμερικανική ετσιρεία Noble Energy έχει συμβληθεί τόσο με την Κύπρο όσο και με το Ισραήλ προκειμένου να εξορυχθεί πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ικανό να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες των δύο χωρών σε βάθος χρόνου.

Από την άλλη πλευρά, πάντα σύμφωνα με την ίδια ισραηλινή ιστοσελίδα, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποφεύγει επιμελώς να συνδέσει το Ισραήλ με το ζήτημα της εξόρυξης των κυπριακών υδρογονανθράκων. Δεν είναι τυχαίο ότι τις τελευταίες ημέρες, αναφερόμενος στις σχέσεις της χώρας του με το Ισραήλ ενώπιον των νεοσύστατων αραβικών κυβερνήσεων στην Αίγυπτο και στην Τυνησία, προβάλει το θέμα της ελευθερίας της διεθνούς ναυσιπλοΐας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο - υπενθυμίζοντας στον αραβικό πολιτικό κόσμο την ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση κατά του πλοίου Mavi Marmara στα διεθνή ύδατα τον Μάιο του 2010. 

Η ιστοσελίδα παραθέτει δήλωση της 15/9 του εκπροσώπου του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, με την οποία δίνεται με σαφήνει το πράσινο φως στην αμερικανική εταιρεία Noble Energy να προχωρήσει στις έρευνες χωρίς αναβολή. "Οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν την προσπάθεια να υπάρξει ενεργειακή πολυμορφία στην Ευρώπη, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι αμερικανική εταιρεία συμμετέχει σε αυτό το εγχείρημα." ("US support the efforts to enhance energy diversity in Europe, noting the fact that a US company was involved was also positive."). Την επομένη ημέρα, 16/9, η Αθήνα επανέλαβε ότι εάν η Τουρκία παρέμβει στις έρευνες για τα κυπριακά κοτάσματα, θα παραβεί όλες τις διεθνείς συνθήκες και όλες τις υποχρεώσεις της προς τη διεθνή κοινότητα.

Σύμφωνα πάντοτε με την ίδια ιστοσελίδα, η Τουρκία από την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου έως και σήμερα συνεχίζει να μεταφέρει μεγάλο όγκο δυνάμεων πεζικού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα του νησιού, ενώ είναι φανερό ότι την 19/9 θα αρχίσει και η Τουρκία έρευνες για ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, όλως παρανόμως.

Η ισραηλινή ιστοσελίδα Debka Files εκτιμά ότι η 19η Σεπτεμβρίου, ημέρα έναρξης των ερευνών για τα κυπριακά κοιτάσματα, θα είναι η ημέρα κατά την οποία θα κριθεί πώς θα κινηθεί στο εξής η Τουρκία. Συγκεκριμένα, εάν η Τουρκία επέμβει στρατιωτικά και προσπαθήσει να εμποδίσει τις εργασίες πάνω και γύρω από την αμερικανικής ιδιοκτησίας πλατφόρμα της Noble Energy,  (σ.σ. η πλατφόρμα έχει ήδη εγκατασταθεί στο σημείο των ερευνών και παρακολουθείται στενά από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό), τότε θα ακολουθήσει στρατιωτική εμπλοκή μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών - Κύπρου - Τουρκίας - Ισραήλ - Ελλάδας. 

Από την άλλη πλευρά,  συνεχίζει η ιστοσελίδα, εάν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιλέξει να μην εμπλακεί στρατιωτικά και απλώς περιορισθεί σε μία συμβολική έναρξη ερευνών για υδρογονάνθρακες σε άλλο σημείο της Κυπριακής ΑΟΖ, θα δώσει την εντύπωση ότι τελικά οι απειλές που εκτόξευε όλο αυτό το διάστημα ήταν άνευ περιεχομένου, γεγονός που θα έχει συνέπειες στην εικόνα που επιθυμεί να δώσει στον αραβικό κόσμο. 

Όπως επισημαίνει ειδικότερα η ίδια ιστοσελίδα, υπάρχει το ενδεχόμενο η Τουρκία να στρέψει τον αραβικό παράγοντα κατά του Ισραήλ, επ' ευκαιρία της επερχόμενης έντασης. 

Αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα που εξετάζουν από κοινού τα Αμερικανικά και Ισραηλινά επιτελεία, εκτιμώντας τις τελευταίες ώρες ότι η πρώτη στρατιωτική σύγκρουση στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο πλησίον της Κύπρου θα προκαλέσει σειρά αεροπορικών και θαλάσσιων στρατιωτικών επιχειρήσεων ανάμεσα στην Κύπρο, την Ελλάδα, την Τουρκία και το Ισραήλ - καταλήγει με έμφαση η ισραηλινή ιστοσελίδα.

(σ.σ. Το δημοσίευμα της ιστοσελίδας Debka Files 
αναρτήθηκε στο διαδίκτυο το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 
09:34 ώρα Ελλάδος).          

Αποκλειστικότητα

www.TheInsider.gr

σε εφαρμογή το κοινό στρατιωτικό δόγμα Ελλάδας-Ισραήλ

Η έγκυρη ισραηλινή ιστοσελίδα για θέματα άμυνας και διπλωματίας Debka Files δημοσιεύει σήμερα εκτενές ρεπορτάζ, υποστηρίζοντας ότι χθες, 14/9, και κατόπιν τηλεφωνικής συνομιλίας του Έλληνα Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου με τον ισραηλινό ομόλογό του Μπ.Νετανιάχου, ετέθη σε εφαρμογή το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών. Το σύμφωνο αυτό είχε υπογραφεί την 4/9 - με την άφιξη του Έλληνα Υπουργού Αμύνης κ.Μπεγλίτη στο Τελ Αβίβ. 

Όπως αναφέρει η ίδια ιστοσελίδα, ο λόγος που ετέθη χθες σε εφαρμογή το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας- Ισραήλ είναι οι απειλητικές κινήσεις του πολεμικού ναυτικού και της αεροπορίας της Τουρκίας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου κράτησε πολλή ώρα, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Έλληνας Πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς τόσο στις κινήσεις του τουρκικού πολεμικού στόλου στο Αιγαίο, όσο και στο ότι τις τελευταίες 48 ώρες πέταξαν πάνω από το Καστελόριζο κατασκοπευτικά τουρκικά αεροπλάνα συνοδευόμενα από τουρκικά μαχητικά.

Το δημοσίευμα της ισραηλινής ιστοσελίδας αναφέρει ότι από ελληνικής πλευράς εκφράζονται φόβοι ότι η Τουρκία θα θελήσει είτε να επιτεθεί στο νησί είτε να το πλήξει και να το ελέγξει. Από ισραηλινής πλευράς εκφράζονται ανάλογοι φόβοι - ότι δηλαδή μία τουρκική στρατιωτική επιχείρηση κατά του Καστελορίζου θα δόσει το έναυσμα για περαιτέρω τουρκική στρατιωτική δράση στην περιοχή των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Κυπριακή και Ισραηλινή ΑΟΖ.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, όπως αναφέρει η ισραηλινή ιστοσελίδα, στην χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων ότι δεν πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η Τουρκία να προσπαθήσει να ξαφνιάσει την Ελλάδα, επιτιθέμενη συγχρόνως και σε άλλους ελληνικούς στόχους στο Αιγαίο.

Οι επιμέρους όροι του συμφώνου στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας δεν ανακοινώθηκαν επισήμως ούτε από την Αθήνα ούτε από την Ιερουσαλήμ. Η ισραηλινή ιστοσελίδα αναφέρει ότι οι όροι που αφορούν την ισραηλινή πλευρά προβλέπουν τη στάθμευση ισραηλινών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών σε ελληνικές στρατιωτικές βάσεις καθώς επίσης και την ανταλλαγή πληροφοριών στον τομέα των μυστικών υπηρεσιών.

Οι τουρκικές απειλές για ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά του Ισραήλ σε περίπτωση που θα πραγματοποιηθούν οι έρευνες στην περιοχή των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ισραηλινή και Κυπριακή ΑΟΖ, διοχετεύθηκαν μέσω του τουρκικού Τύπου στις 12/9. 

Σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα, εάν : 1) ισραηλινά πολεμικά πλοία εμποδίσουν τα τουρκικά πλοία που θα μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Γάζα και 2) εάν τα ισραηλινά πολεμικά πλοία εξέλθουν εκτός των ισραηλινών χωρικών υδάτων, που εκτείνονται στα 12 ναυτικά μίλια, τότε τουρκικά πολεμικά πλοία θα προσεγγίσουν τα ισραηλινά φθάνοντας σε απόσταση έως και 100 μέτρων, με σκοπό να τα αδρανοποιήσουν. Δεδομένου ότι τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται πέραν των 60 ναυτικών μιλίων από τις ισραηλινές ακτές, το παραπάνω σενάριο τουρκοϊσραηλινής στρατιωτικής σύγκρουσης ισχύει και στην περίτπωση των κοιτασμάτων.

Το εκτενές δημοσίευμα αναφέρει ότι επίσημοι κύκλοι στην Ιερουσαλήμ προσπαθούν να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη ή μη ασυνήθιστης τουρκικής στρατιωτικής κινητικότητας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου.

Επίσημοι κύκλοι στην Ιερουσαλήμ πάντως συστήνουν αυτοσυγκράτηση προτείνοντας στην πολιτική ηγεσία "να αφήσουμε τους Τούρκους λίγο χρόνο να ξεθυμάνουν". Άλλη πλευρά ισραηλινών εμπειρογνομώνων επιβεβαίωσε ότι οι άλλες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ αλλά και Ελλάδας και Κύπρου, και έχουν δοθεί τα κατάλληλα μηνύματα στην κυβέρνηση Ερντογάν να μην προβεί σε στρατιωτική εμπλοκή στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Το δημοσίευμα καταλήγει ότι θεωρείται βέβαιο ότι η Ουάσιγκτον έχει ήδη δώσει το πράσινο φως τόσο στην Αθήνα όσο και στην Ιερουσαλήμ για να προχωρήσουν στην έναρξη ισχύος αυτής της σημαντικής από κάθε άποψη συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών.

Αποκλειστικότητα

www.TheInsider.gr

Welcome! - as always..

Μπορεί οι μέρες να πέρασαν και τα γεγονότα να τρέχουν, το προχθεσινό πρωτοσέλιδο όμως της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Israel Hayom με τον τίτλο "Το Εξπρές των Εξευτελισμών", η ισραηλινή κοινή γνώμη δεν φαίνεται να το ξεχνάει εύκολα.

Οι λεπτομερείς περιγραφές της συμπεριφοράς των τούρκων αστυνομικών στο αεροδρόμιο Ατατούρκ τηες Κωνσταντινούπολης σε μία ομάδα 40 ισραηλινών τουριστών που τόλμησαν να πετάξουν με δύο πτήσεις των Τουρκικών Αερογραμμών την περασμένη Δευτέρα 5/9, έκαναν το γύρο των τοπικών μέσων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησαν έντονα τα αμυντικά ανακλαστικά της κοινής γνώμης της χώρας. Δεν υπήρχε άνθρωπος εδώ στο Ισραήλ που να μην ήξερε τι είχε συμβεί μόλις το προηγούμενο βράδυ στην Κωνσταντινούπολη.

διαφήμιση τούρκικου καφέ της ισραηλινής εταιρείας Ελίτ

Ενώ περιμέναμε στη σειρά για να σφραγισθούν τα διαβατήριά μας, οι αστυνομικοί τα πήραν, τα κράτησαν και μάς άφησαν να περιμένουμε όλοι οι ισραηλινοί στη γωνία, χωρίς να ξέρουμε τι γίνεται. Στη συνέχεια ήρθαν περίπου πενήντα αστυνομικοί. Κάθε ένας από μάς συνοδεύτηκε από δύο τούρκους."

"Οι αστυνομικοί μάς ζήτησαν να ανοίξουμε τις χειραποσκευές μας. Τις πήραν και έριξαν στο πάτωμα ό,τι είχαν αυτές μέσα. Ύστερα μάς ζήτησαν να βγάλουμε τα ρούχα μας για σωματικό έλεγχο μέχρι τα εσώρουχά μας. Μετά μάς είπαν να μαζέψουμε τα προσωπικά μας είδη που ήταν στο πάτωμα και να τα βάλουμε πάλι μέσα στις χειραποσκευές μας."

"Μάς έβαλαν όλους σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Άρχισαν να μού κάνουν σωματικό έλεγχο. Τους εξήγησα ότι δεν φοράω σουτιέν, αυτοί συνέχισαν. Άνοιξαν το παντελόνι μου και έπιαναν γύρω γύρω τη μέση μου. Στο μεταξύ έφερναν στο ίδιο δωμάτιο και άλλους ισραηλινούς και τούς έλεγαν να βγάλουν τα ρούχα τους μπροστά μας. Περάσαμε ένα μαρτύριο."

Όλες οι καταθέσεις επώνυμες, σε εκτενές ρεπορτάζ της έγκυρης εφημερίδας Χα'Άρετς στο φύλλο της 6/9, μίας εφημερίδας που δεν αρέσκεται σε πρωτοσέλιδα γραμμένα με στόμφο.

"Το Εξπρές των Εξευτελισμών"

Israel Hayom, 6.9.2011

Όπως ανακοινώθηκε στον τοπικό Τύπο, οι τουρκικές αρχές ισχυρίσθηκαν ότι ο έλεγχος που έγινε στους ισραηλινούς τουρίστες -γυναίκες στην πλειοψηφία τους, και οι περισσότερες ασυνόδευτες- αποφασίσθηκε ως 'απάντηση' στις διαμαρτυρίες τούρκου επιβάτη που είχε αρνηθεί να βγάλει τη ζώνη του σε έλεγχο ασφαλείας που είχε γίνει στο αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ ένα εικοσιτετράωρο πριν... 

Η τουρκική αυτή εξήγηση έγινε αντικείμενο χλευασμού για ώρες επί ωρών στους τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, εντείνοντας περισσότερο το πιο αντιτουρκικό κλίμα που γνώρισε ποτέ η ισραηλινή κοινωνία.

 "As always, Turkey welcomes you" - 

Τελ Αβίβ, 7.9.2011

   

Η πολύχρωμη σουρρεαλιστική πινακίδα σε αστικό λεωφορείο του Τελ Αβίβ ακόμα και χθες συνέχιζε να διαφημίζει φθηνά ονειρεμένα τριήμερα στην Αντάλυα με το γνωστό σλόγκαν "As Always, Turkey welcomes you". 

Ο ταξιτζής -αγανακτισμένος από τη ζέστη, την υγρασία αλλά κυρίως από το μποτιλιάρισμα που δεν έλεγε να τον απαλλάξει από την παρουσία του λεωφορείου που βρισκόταν μπροστά του, έβλεπε την τεράστια διαφήμιση μονολογώντας : "Κλαίω μέχρι και το τελευταίο σέκελ που ξόδευα κάθε καλοκαίρι στους Τούρκους. Ούτε να τους ξαναδώ στα μάτια μου. Άκουσες τι έγινε χθες στο αεροδρόμιο;"

Κι όλα αυτά ενώ από δίπλα περνούσε ακόμα ένα αστικό λεωφορείο, που πρότεινε έκπτωση 1.000 σέκελ (200 ευρώ) για κάθε αγορά ψυγείου της γνωστής τουρκικής μάρκας ΒΕΚΟ. 

 "1.000 σέκελ δώρο, με κάθε ψυγείο ΒΕΚΟ"

Χθες τα κόμματα της ισραηλινής δεξιάς κάλεσαν τους πολίτες να μην επισκέπτονται την Τουρκία για τουριστικούς λόγους, ενώ ανακοινώθηκε ήδη πως όλες οι κρατήσεις για τα άλλοτε δημοφιλή θέρετρα της Αντάλυα, Αλάνια, Μαρμαρίς και Κουσάντασι ακυρώθηκαν μαζικά.

Το θέμα όμως φαίνεται να μην σταματά εδώ. 

Ενδεικτικό της έντονης λαϊκής δυσαρέσκειας είναι η αυθόρμητη πρωτοβουλία απλών πολιτών, οι οποίοι μέσα από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης καλούν τους ισραηλινούς να μην αγοράζουν τουρκικά προϊόντα, αναγράφοντας μάλιστα και έναν μακρύ κατάλογο από καταναλωτικά αγαθά που από προχθές κάνει το γύρο του τοπικού διαδικτύου: 

Όλα τα οικιακά ηλεκτρικά είδη της Βeko, κλιματιστικά Amcor που κατασκευάζονται στην Τουρκία, ορισμένοι τύποι τηλεοράσεων -LG, πληντύρια και στεγνωτήρια Siemens, Bosch και Constructa, ξηροί καρποί εισαγωγής, πλαστικές σακκούλες, μακαρόνια και αλεύρι τυποποιημένα από  συγκεκριμένη ισραηλινή αλυσίδα σούπερ-μάρκετ, αποσμητικά χώρου Glade, τζελ ξυρίσματος Crema, μαγειρικά σκεύη Soltam, σαμπουάν και σαπούνια Dove, μαλλακτικό μαλλιών l'Oreal, υγρό σαπούνι Family, τσάι Lipton σε κίτρινη συσκευασία, υγρό σαπούνι χεριών Palmolive, τσιγάρα Pall Mall, αποσμητικό Axe. 

Η λίστα περιλαμβάνει ακόμα και τα αυτοκίνητα που συναρμολογούνται στην Τουρκία και είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στο Ισραήλ, όπως το νέο Honda Civic, ορισμένοι τύποι του Toyota Corolla, Fiat Fiorino, Hyundai Accent, όλοι οι τύποι των αυτοκινήτων Renault και ορισμένοι τύποι μάρκας Peugeot. 

Τέλος, οι πολίτες καλούνται να ενημερώνουν τους καταστηματάρχες ότι δεν αγοράζουν το συγκεκριμένο προϊόν, επειδή ακριβώς είναι τουρκικό.

Χωρίς να είναι βέβαιο ότι το εμπάργκο (τουριστικό ή και εμπορικό) θα έχει διάρκεια, είναι πράγματι εντυπωσιακή η απότομη μεταστροφή της γνώμης του απλού πολίτη προς την Άγκυρα, ενώ όλο και περισσότεροι σχολιαστές στα ισραηλινά ΜΜΕ θυμούνται πόσες συγγνώμες χρωστά η Τουρκία στους γείτονές της -τους Αρμενίους, τους Κούρδους αλλά κυρίως στους Ελληνοκυπρίους από το '74 και μέχρι σήμερα.
Είναι όμως επίσης βέβαιο ότι ποτέ το Ισραήλ δεν ήταν τόσο αντιτουρκικό αλλά και παράλληλα τόσο φιλοκυπριακό, όσο αυτό το περίεργο καλοκαίρι του 2011 που διανύουμε.

  

αναζητώντας περιφέρεια

Η 5η Σεπτεμβρίου 2011, ημερομηνία πραγματοποίησης του 1ου Συνεδρίου για την Περιφερειακή Συνεργασία που διοργάνωσε το ισραηλινό Υπουργείο Περιφερειακής Συνεργασίας στο Τελ Αβίβ, μπορεί να είχε καθορισθεί μήνες πριν, και δεν αποκλείεται μάλιστα η προγραμματισμένη ατζέντα του να ήταν τότε τελείως διαφορετική.  

Οι εξελίξεις όμως πήραν τη δική τους τροπή και σε αυτό το πρώτο συνέδριο του είδους στο Ισραήλ κατέδειξε πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται ο πολιτικός κόσμος της χώρας την νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην περιοχή, και μάλιστα λίγες μόλις μέρες πριν την αναμενόμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20/9 -ημερομηνία κατά την οποία κατά πάσα πιθανότητα πλήθος χωρών θα αναγνωρίσουν την μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας ενός παλαιστινιακού κράτους με τα σύνορα που ίσχυαν πριν τον Πόλεμο του 1967.

Το φλέγον ζήτημα παρ'όλ'αυτά, ήταν η διάλυση του άξονα Τουρκίας-Ισραήλ. Πολλαπλές ευχές για την καλυτέρευση των σχέσεων των δύο χωρών ακούστηκαν όχι μόνο από τον Ισραηλινό Πρόεδρο Σιμόν Πέρες και τον Τόνυ Μπλερ, εκπρόσωπο του Κουαρτέτου, αλλά και από τον ίδιο τον Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ισραήλ Νταν Σαπίρο -ο οποίος ήταν ο μόνος που αναφέρθηκε στην προσέγγιση Ισραήλ-Ελλάδας και Κύπρου, χαρακτηρίζοντάς την ως θετική εξέλιξη, την οποία στηρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. 

Από την άλλη πλευρά, ο διευθυντής της Τράπεζας του Ισραήλ Στάνλεϋ Φίσερ τόνισε τις μέχρι τώρα άριστες οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών, ως επίσης και την πρόβλεψη για περαιτέρω ανάπτυξη της τουρκικής οικονομίας κατά το άμεσο χρονικό διάστημα -υπονοώντας το μέγεθος της οικονομικής απώλειας για την ισραηλινή οικονομία σε περίπτωση κατά την οποία οι επιχειρηματικές τους σχέσεις μειωθούν ή διακοπούν.
Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν, κι ενώ η Τουρκία έλαμψε δια της απουσίας της, τελικά κατάφερε να είναι πανταχού παρούσα.

Ο ισραηλινός Τύπος των τελευταίων ημερών αλλά και ακαδημαϊκοί κύκλοι της χώρας εκφράζουν έντονες ανησυχίες για το μέγεθος της απώλειας που πολύ σύντομα θα φανεί όχι μόνο στην ισραηλινή οικονομία, αλλά και στην ίδια την ασφάλεια της χώρας που θα στερείται της τουρκικής γεωστρατηγικής σκέπης. 

Οι πληροφορίες για πιθανή επίσημη επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Γάζα και την ενδεχόμενη ανησυχητική συμμαχία Τουρκίας-Αιγύπτου δημιουργούν πλείστους προβληματισμούς ως προς την άρνηση της ισραηλινής κυβέρνησης να ζητήσει επίσημα 'συγγνώμη' προς την Άγκυρα για το αιματηρό επεισόδιο στο Mavi Marmara τον Μάιο του 2010. Διακεκριμένοι ισραηλινοί αναλυτές μάλιστα αμφισβητούν ανοικτά το ενδεχόμενο αντικατάστασης της συμμαχίας με την Τουρκία με την σύσφιγξη των σχέσεων της χώρας με την Κύπρο, την Ελλάδα ή ακόμα εσχάτως και με την μακρινή Βουλγαρία.

Από την άλλη πλευρά, ο ισραηλινός Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης Σιλβάν Σαλόμ και οι υπόλοιποι ομηλιτές εκ των διοργανωτών απέφυγαν να θίξουν το ζήτημα της ρήξης με την Τουρκία ή της προσέγγισης με την Κύπρο και την Ελλάδα. Αντιθέτως, τόνισαν τις προόδους που έχουν σημειωθεί στον τομέα χαμηλής πολιτικής με την Παλαιστινιακή Αρχή -παρά τη στασιμότητα των συνομιλιών με τη Ραμάλα-, ως επίσης και με την γειτονική Ιορδανία, την μοναδική αραβική γειτονική χώρα που εκπροσωπήθηκε στο συνέδριο από πολιτικούς αναλυτές και επιχειρηματίες. 

Μοναδική ψύχραιμη φωνή έναντι του ελεγχόμενου πανικού που κυριαρχεί στο Ισραήλ μετά τις δραματικές διπλωματικές εξελίξεις, ήταν αυτή της Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Τσίπι Λίβνι. 

Αναφερόμενη στο πόρισμα της Επιτροπής Πάλμερ, δήλωσε ότι ο θαλάσσιος αποκλεισμός της Γάζας -που η δική της κυβέρνηση είχε επιβάλει και η παρούσα συνεχίζει να εφαρμόζει- κρίθηκε νόμιμος και από τον ΟΗΕ, επιβεβαιώνοντας την νομική ορθότητα των πολιτικών επιλογών του κόμματός της. Εκπλήσσοντας το κοινό, η κα.Λίβνι δεν έδειξε να πανικοβάλλεται από την αναμενόμενη ρήξη με την Άγκυρα, χωρίς βέβαια να κρύβει και την απογοήτευσή της για τις εξελίξεις. "Οι τελευταίες τουρκικές επιλογές δεν είναι συγκυριακές, αλλά αποτελούν εφαρμογή της κρατούσας ιδεολογίας της τουρκικής κυβέρνησης, την οποία δεν είναι δουλειά μου να σχολιάσω", υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι η νεο-οθωμανική θεώρηση της πραγματικότητας στη Μέση Ανατολή και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο δεν συνάδει με τις ισραηλινές προτεραιότητες. 

Και κατέληξε στο κοινό συμπέρασμα όλων των ισραηλινών και ξένων αξιωματούχων : Κλειδί για την αδρανοποίηση των πολιτικών -ίσως και στρατιωτικών- αλυσιδωτών επιπτώσεων της ρήξης με την Άγκυρα, είναι η άμεση και αποφασιστική επίλυση των θεμάτων που εκκρεμούν με την Παλαιστινιακή Αρχή και τον καθορισμό των συνόρων του Ισραήλ με το μελλοντικό ανεξάρτητο Παλαιστινιακό Κράτος.

Η ουσιαστική πρόοδος των συνομιλιών με την Παλαιστινιακή Αρχή αναγνωρίσθηκε ως η βασική προϋπόθεση για την ομαλή διέξοδο από την κρίση, και μάλιστα όσο πιο γρήγορα γίνεται, προτού έρθει η 20η Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία ο Πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ζητήσει από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να αναγνωρισθεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος με σύνορα τα όσα ίσχυαν πριν τον Πόλεμο του 1967 και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Ο Τόνυ Μπλερ δεν έκρυψε μάλιστα ότι εντείνονται οι παρασκηνιακές προσπάθειες να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες Ισραηλινών -Παλαιστινίων πριν το κρίσιμο ραντεβού στον ΟΗΕ στις 20/9, ενώ παράλληλα έγινε σήμερα γνωστό ότι ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ είχε συναντηθεί για τον σκοπό αυτό με τον Μαχμούντ Αμπάς στο Αμμάν της Ιορδανίας πριν μόλις 10 ημέρες. 

Σε αντίθετη περίπτωση, η προσφυγή της Παλαιστινιακής Αρχής προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υπό τις παρούσες συνθήκες, θα "ρίξει λάδι στη φωτιά", δίνοντας την ευκαιρία να ανέβουν οι τόνοι από πλευράς Ισραήλ, να διακοπεί άπαξ δια παντός η ειρηνευτική διαδικασία και πιθανότατα να ανοίξει ο δρόμος για μια τρίτη Ιντιφάντα, ανοίγοντας ακόμα ένα κεφάλαιο έντασης στον ήδη ταραγμένο αραβικό κόσμο.

Η άποψη που δεν ακούστηκε στο χθεσινό συνέδριο ήταν η θέση της -ούτσς ή άλλως περιθωριοποιημένης- ισραηλινής αριστεράς, η οποία εκτιμά ότι η ανακήρυξη ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους θα αποτελέσει στην ουσία τον καταλύτη για την πρόοδο της ειρηνευτικής διαδικασίας και θα αναγκάσει εν τέλει την ισραηλινή πλευρά να συμφωνήσει να αποσυρθεί από τη Δυτική Όχθη. 

Σύμφωνα πάντως με την κα. Λίβνι, "εάν το Ισραήλ δεν εκμεταλλευθεί τον λιγοστό χρόνο που απομένει μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου για να ξαναρχίσουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την τελική λύση του παλαιστινιακού προβλήματος, στο άμεσο μέλλον η ισραηλινή πλευρά θα συρθεί στις συνομιλίες, και τότε οι συνθήκες θα είναι περισσότερο δυσμενείς απ'ό,τι τώρα". Και αυτή ακριβώς ήταν η αίσθηση των περισσοτέρων ξένων αναλυτών.

Ανεξάρτητα από τις εκτιμήσεις που ακούστηκαν ή από τον τρόπο που παρουσιάσθηκαν, είναι γεγονός ότι η πραγματοποίηση αυτού του 1ου Συνεδρίου Περιφερειακής Συνεργασίας που πραγματοποιήθηκε ποτέ από το ομώνυμο ισραηλινό υπουργείο -ένα υπουργείο που αξίζει να επισημανθεί ότι υφίσταται από το 1999- αποτελεί ένδειξη ότι το Ισραήλ δείχνει πως αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι σε δυσμενείς συγκυρίες, δεν μπορεί να εναποθέτει όλες τις ελπίδες του για την ασφάλειά του μόνο στην μακρινή Ουάσιγκτον ή σε ανομοιογενείς κατά βάσιν συμμαχίες, που αποδείχθηκε πλέον περίτρανα ότι είχαν ημερομηνία λήξεως.

 

Τουρκία-Ισραήλ : το διαζύγιο

Όπως ήταν αναμενόμενο εδώ και μήνες, η επισημοποίηση του διαζυγίου Τουρκίας-Ισραήλ είναι πλέον γεγονός, μετά την απέλαση του Ισραηλινού Πρέσβη στην Άγκυρα την περασμένη Παρασκευή (2/9). Μία ιστορία αγάπης που η κυβέρνηση Ερντογάν αποφάσισε ότι έπρεπε να λάβει τέλος. 

Αφορμή για αυτό το διαζύγιο στάθηκε η αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην αποκλεισμένη Γάζα με το πλοίο Mavi Marmara τον περσινό Μάιο, μία αποστολή που σημαδεύτηκε με τον θάνατο 9 τούρκων ακτιβιστών κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάληψής του εκ μέρους του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού. 

Ενώ πτυχές του περιεχομένου του πορίσματος της ειδικής εξεταστικής επιτροπής που συνέστησε ο ΟΗΕ για την απόδοση ευθυνών για το αιματηρό εκείνο συμβάν είχαν ήδη διαρρεύσει στον τουρκικό και ισραηλινό Τύπο εδώ και καιρό, παράλληλα εντείνονταν οι παρασκηνιακές προσπάθειες τόσο της ισραηλινής όσο και της αμερικανικής διπλωματίας ούτως ώστε η Άγκυρα να ικανοποιηθεί με κάτι λιγότερο από την επίσημη 'συγγνώμη' που επιζητούσε από την ισραηλινή ηγεσία. Μάλιστα, ενώ οι δύο πλευρές είχαν επανειλημμένως συναινέσει να μην ανακοινωθεί το πόρισμα της Επιτροπής Πάλμερ μέχρις ότου βρεθεί μία διπλωματική λύση και περισωθεί κάτι από τις μέχρι πρότινος άριστες σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, τελικά κάτι τέτοιο δεν επετεύχθη. 

Έτσι, ο ΟΗΕ εξέδωσε το πόρισμα της εξεταστικής του επιτροπής το πρωί της Παρασκευής 2/9/2011 δικαιώνοντας εν μέρει και τις δύο πλευρές, δυσαρεστώντας όμως εξ ίσου και τις δύο. 

Σύμφωνα με το πόρισμα, ο θαλάσσιος αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας εκ μέρους του Ισραήλ αποτελεί νόμιμο μέσο αυτοάμυνας της χώρας έναντι των 'ενόπλων τρομοκρατικών ομάδων που δρουν στην περιοχή'. Νόμιμη χαρακτηρίσθηκε επίσης και η χρήση στρατιωτικής δράσης στα διεθνή ύδατα, 'προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος παραβίασης του νόμιμου θαλάσσιου αποκλεισμού της Γάζας', πλην όμως η στρατιωτική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε από το ισραηλινό πολεμικό ναυτικό για τον έλεγχο του Mavi Marmara χαρακτηρίσθηκε 'αμετροεπής ως προς την εφαρμογή της'. 

Η Επιτροπή Πάλμερ καταλόγισε ευθύνες και στην τουρκική πολιτική ηγεσία, επειδή 'δεν έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να μειώσει την ένταση στην περιοχή, παρέχοντας πλήρη πολιτική κάλυψη' προς την τουρκική μη κυβερνητική ισλαμιστική οργάνωση ΙΗΗ, η οποία είχε την πρωτοβουλία για το όλο εγχείρημα. 

Τέλος, ο ΟΗΕ δια του πορίσματος της Επιτροπής Πάλμερ, ως λύση της διένεξης ανάμεσα στις δύο χώρες προτείνει την καταβολή αποζημιώσεων εκ μέρους του Ισραήλ στις οικογένειες των τούρκων θυμάτων και τραυματιών, ζητώντας παράλληλα από το Ισραήλ να εκφράσει 'τη βαθειά λύπη του' προς την Τουρκία, και όχι "συγγνώμη" όπως απαιτούσε η Άγκυρα.

Οι δύο κυβερνήσεις, σε πλήρη ευθυγράμμιση  με την κοινἠ γνώμη των χωρών τους, απέρριψαν εν μέρει το πόρισμα του ΟΗΕ, ως προς τα σημεία που δεν δικαίωναν τις πολιτικές τους επιλογές. Η Τουρκία όμως προχώρησε πολλά βήματα περισσότερο : απέλασε τον Ισραηλινό Πρέσβη από την Άγκυρα, υποβαθμίζοντας έτσι στο κατώτερο δυνατό επίπεδο τις διπλωματικές της σχέσεις με την Ιερουσαλήμ. Αποφάσισε την επ'αόριστον αναστολή των συμφωνιών αμοιβαίας στρατιωτικής συνεργασίας, απείλησε να εφαρμόσει οικονομικό και εμπορικό εμπάργκο στο Ισραήλ και δεσμεύθηκε να ενθαρρύνει και να στηρίξει οικονομικά και πολιτικά την άσκηση αγωγών αποζημιώσεως των τούρκων πολιτών που θα στραφούν ενώπιον των δικαστηρίων στην Τουρκία ή σε τρίτες χώρες κατά του Ισραηλινού στρατού και των υπευθύνων για την επιχείρηση στο Mavi Marmara.  

Ένας τρίτος παρατηρητής ίσως δεν αντιλαμβάνεται πλήρως την ένταση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στις δύο χώρες, με αποτέλεσμα τη διάλυση της πιο ισχυρής περιφερειακής συμμαχίας που γνώρισε ποτέ η Μέση Ανατολή μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η Τουρκία υπήρξε ο δεύτερος σημαντικότερος σύμμαχος του εβραϊκού κράτους μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, και ο μόνος στρατιωτικός εταίρος του στην περιοχή κατά τα τελευταία είκοσι και πλέον χρόνια. 

Άραγε ο άξονας Άγκυρας-Ιερουσαλήμ ήταν τόσο ευάλωτος, ώστε να διαλυθεί τόσο εύκολα, και μάλιστα παρά την σταθερή επιμονή της Ουάσιγκτον να τον διατηρήσει πάση θυσία;

Η Μέση Ανατολή σήμερα δεν μοιάζει σε τίποτα με αυτό που ήταν τον Μάιο του 2010, όταν η Τουρκία αργά αλλά σταθερά έκτιζε την Νεο-οθωμανική της πολιτική στην περιοχή. Ο σπόρος του εκδημοκρατισμού που η αμερικανική ηγεσία δοκίμασε ανεπιτυχώς να εφαρμόσει στο Ιράκ μετά την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, είχε σαν αποτέλεσμα να ανθίσουν απρόσμενοι καρποί στον αραβικό κόσμο λίγους μήνες μετά το συμβάν στο Mavi Marmara. Αρχής γενομένης στην Τυνησία τον Δεκέμβριο του 2010 και μετέπειτα στην Αίγυπτο, στο Μπαχρέην, στην Υεμένη, στη Λιβύη και εσχάτως και στη Συρία, στις αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής εκτυλίσσεται ως φαινόμενο-ντόμινο η απαρχή της βίαιης αντικατάστασης των σταθερών πολιτικών δομών με άλλες, άγνωστες ακόμα ως προς τον μελλοντικό διεθνή προσανατολισμό τους. 

Η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις, τη στιγμή μάλιστα που και η ίδια είναι ευάλωτη στο εσωτερικό της -όχι μόνο λόγω της διαιωνούμενης εσωτερικής αντιπαλότητας ανάμεσα στον κεμαλικό στρατό και στην παρούσα νεοϊσλαμιστική πολιτική ηγεσία, αλλά και εξ αιτίας της ολοένα και αυξανόμενης έντασης που παρατηρείται στο εσωτερικό κουρδικό μέτωπο των  νοτιοανατολικών επαρχιών της. 

Η Νεοοθωμανική θεώρηση της πραγματικότητας και η εφαρμογή του δόγματος Νταβούτογλου στη Μέση Ανατολή, στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στις (τουρκογενείς, κατά την άποψη της Άγκυρας) πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας -δεν μπορεί να συνάδει με τη διατήρηση του άξονα Άγκυρας-Ιερουσαλήμ, ο οποίος πλέον δείχνει να είναι όχι μόνο ανεπαρκής αλλά και επιζήμιος για τα τουρκικά ζωτικά συμφέροντα.

Με την απαρχή της "Αραβικής Άνοιξης", όπως μάλλον υπερβολικά αισιόδοξα αποκαλείται η παρούσα εναλλαγή κυβερνώντων στις αραβικές χώρες, η Άγκυρα επιδιώκει να διασκεδάσει τις δυσμενείς προς αυτήν εντυπώσεις ύστερα από πολλές δεκαετίες αντιαραβικής και αντίστοιχα, φιλοδυτικής και φιλοϊσραηλινής πολιτικής. Έτσι, ενώ πολύ πριν τις διαδηλώσεις της Τύνιδας που έφεραν την βίαιη ανατροπή Μπεν-Αλί, η Τουρκία υιοθετώντας την νεο-οθωμανική της πορεία, είχε ήδη αποφασίσει την διάλυση του άξονά της με το Ισραήλ σχεδιάζοντας με μαθηματική ακρίβεια την κρίση του Mavi Marmara. 

Τώρα, και με δεδομένο ότι οι αραβικές ηγεσίες του παρελθόντος θα ανατραπούν η μία μετά την άλλη, δεν έχει πολλά περιθώρια ελιγμών στις αποφάσεις της. Εμμένει σταθερή στην φιλοαραβική της στροφή προετοιμαζόμενη για την επόμενη μέρα που έρχεται στη Μέση Ανατολή, στρέφοντας το βλέμμα της στα τεκταινόμενα στη γειτονική Συρία αλλά και στην σημαντικότατη αριθμητικά κουρδική μειονότητα που κατοικεί στα νοτιοανατολικά της σύνορα. 

Όσο περνάει ο καιρός και το καθεστώς Άσαντ μετρά τις μέρες αντίστροφα, τόσο περισσότερο η Άγκυρα τείνει χέρι βοηθείας στον εξεγερμένο συριακό λαό υπονοώντας ακόμα και τη στρατιωτική του  προστασία(!) -με απώτερο σκοπό όχι τόσο να εξασφαλίσει τον ομαλό εκδημοκρατισμό της Δαμασκού αλλά για να ελέγξει τον κουρδικό εθνικισμό στις συριακές επαρχίες που συνορεύουν με την τουρκική επικράτεια. Δεν αποκλείεται μάλιστα η Άγκυρα να επιδιώξει να τεθεί ως 'εγγυητής' της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας, όταν πλέον και επισήμως οι αντικαθεστωτικές διαμαρτυρίες εξελιχθούν σε πραγματικό εμφύλιο σπαραγμό, γεγονός που αργά ή γρήγορα δεν αποκλείεται να φέρει στην επιφάνεια και το παλαιότατο αίτημα του κουρδικού λαού για αυτονομία ή ακόμα και ανεξαρτησία. 

Μία τέτοια εξέλιξη σαφώς θα απειλούσε τα τουρκικά ζωτικά συμφέροντα, αφού έτσι η τουρκική επικράτεια θα συνορεύει με κουρδικές κρατικές οντότητες τόσο στα ανατολικά της (Βόρειο Ιράκ) όσο και στα ούτως ή άλλως ευάλωτα νοτιοανατολικά της σύνορα.

Εκτός από το μέχρι τώρα αδιαμόρφωτο πολιτικό σκηνικό στον αραβικό κόσμο, η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη διαμόρφωση του κοψίματος της "ενεργειακής πίτας" στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με μήλον της έριδος τα πλούσια σε φυσικό αέριο κοιτάσματα  εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, που συνορεύει με την αντίστοιχη Ισραηλινή. Ο ισχυρισμός της Άγκυρας ότι τα κυπριακά κοιτάσματα  δεν βρίσκονται εντός των χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά ανήκουν στο τουρκοκυπριακό Ψευδοκράτος που εκείνη συνέστησε και μόνο εκείνη αναγνωρίζει, προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση της ισραηλινής πολιτικής ηγεσίας, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια θεώρηση ως 'απαράδεκτη τουρκική θρασύτητα'. 

Και ενώ την 1η Οκτωβρίου θα αρχίσουν οι έρευνες με σκοπό την έναρξη της άντλησης του κυπριακού φυσικού αερίου από αμερικανική εταιρεία, που ήδη αντλεί το ισραηλινό φυσικό αέριο λίγα ναυτικά μίλια νοτιοανατολικότερα, η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με την Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και με τον άλλοτε σταθερό της στρατηγικό εταίρο, το Ισραήλ.

Με βάση λοιπόν τα ως άνω δεδομένα, η τουρκική πολιτική ηγεσία επιδεικνύει σταθερή αδιαλλαξία μετρώντας 'φίλους κι εχθρούς' στη Μέση Ανατολή, μέσα σε ένα περιβάλλον ευμετάβλητο όσο ποτέ. Εμμένει στις νεο-οθωμανικές της φιλοδοξίες, αυτοδεσμευόμενη στις φιλοαραβικές της επιλογές όχι μόνο για να ικανοποιήσει το ισλαμιστικό αίσθημα της τουρκικής κοινής γνώμης αλλά και για να περισώσει την ενότητα της επικράτειάς της έναντι πιθανών κουρδικών αξιώσεων αυτονομίας ή ανεξαρτησίας, στο πνεύμα 'διαμαρτυρίας και ανατροπής' που κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος όχι μόνο στην γειτονική Συρία και στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο αλλά και στα δυτικά think-tanks, που δείχνουν να ακολουθούν τις εξελίξεις παρά να τις προβλέπουν. 

Έτσι, δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν η Τουρκία να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των αράβων πολιτών για ελευθερία και δημοκρατία από τη μια, ενώ από την άλλη να συνεχίζει την στρατιωτική της συνεργασία με το εβραϊκό κράτος.

Από την άλλη, τα συγκρουόμενα συμφέροντα με το Ισραήλ στο τομέα της ενέργειας, με επίκεντρο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κυπριακής ΑΟΖ που θα εξασφαλίσουν τόσο στην Κυπριακή Δημοκρατία όσο και στο Ισραήλ ενεργειακή αυτονομία σε βάθος χρόνου 150 ετών, δεν επιτρέπουν άλλη επιλογή παρά τη διάσπαση του άξονα Άγκυρας-Ιερουσαλήμ.

Οι προκλήσεις για την τουρκική πολιτική είναι μεγάλες και ίσως ανυπέρβλητες, λαμβάνοντας υπ'όψιν την αμερικανοβρετανική επίκριση της τουρκικής βουλιμίας επί του κυπριακών κοιτασμάτων. Από την άλλη πλευρά, η αποκαλούμενη "Αραβική Άνοιξη" και η βούληση των αραβικών λαών για απαλλαγή από τα μονολιθικά αραβικά καθεστώτα, σε καμμία περίπτωση δεν αναγορεύει την Άγκυρα σε 'προστάτιδα των Αράβων', όπως ίσως εκείνη θα επιθυμούσε να ακούσει.

Οι νεο-οθωμανικές ασκήσεις επί χάρτου ακούγονται ευχάριστα στην κοινή γνώμη της Γείτονος και ιδιαίτερα δημοφιλή προς εσωτερική κατανάλωση. Άλλωστε, οι ισλαμιστικές κορώνες και οι εκδηλώσεις μουσουλμανικής αλληλεγγύης αποτελούν πρωτόγνωρα συστατικά για την μέχρι τώρα σταθερά προσανατολισμένη στα κεμαλικά ιδεώδη σύγχρονη Τουρκία. 

Η εφαρμογή τους όμως και η επικράτηση του σύγχρονου τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού στη Μέση Ανατολή και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο κατά το δόγμα Νταβούτογλου, σε καμμία περίπτωση δεν αποτελούν εύκολη υπόθεση.

Είναι άραγε τόσο δυνατή η Τουρκία του 2011 για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στους τόσο υψηλούς στόχους που έθεσε η ίδια για τον εαυτό της, δείχνοντας να αγνοεί φίλους κι εχθρούς; 

Οι επόμενοι μήνες ίσως λύσουν αυτήν την απορία.