Συρία : μια χώρα προς τουρκική επιτήρηση;

Ενώ ο εμφύλιος στη Συρία συνεχίζεται και η διεθνής κοινότητα παραμένει αμήχανη στο τι μέλλει γενέσθαι στο Προεδρικό Μέγαρο της Δαμασκού, διαπιστώνονται βασικές ομοιότητες με άλλες περιφερειακές κρίσεις της Μέσης Ανατολής που συνέβησαν κατά το παρελθόν. 

Παρά την γεωστρατηγική και διπλωματική πολυπλοκότητα που διακρίνει την περιοχή, το ασφαλέστερο συμπέρασμα που μπορεί να εξάγει κανείς εξετάζοντας διαχρονικά τα τεκταινόμενα είναι πως τελικά, στη Μέση Ανατολή εκπλήξεις δεν υπάρχουν : 

Όποτε εκδηλώνονται ενδοκοινοτικές -εθνοτικές, πολιτικές ή θρησκευτικές- διαμάχες σε κάποια από τις χώρες της ευρείας Μέσης Ανατολής, και από τη στιγμή που δεν υπάρχουν εσωτερικοί πολιτικοί μηχανισμοί αποσώβησής τους, είναι ζήτημα χρόνου αυτές οι διαμάχες να αποκτήσουν υπερχειλή περιφερειακή ή διεθνή διάσταση. 

Η Συρία, αν και έδινε επί δεκαετίες την εντύπωση ενός κράτους με εσωτερική σταθερότητα, τελικά αποδείχθηκε ότι κάτω τέτοιο δεν ήταν αληθές. Παρά το ότι στη δεκαετία του '80 το καθεστώς του Χάφεζ Άσσαντ έδειξε το σκληρό του πρόσωπο καταστρέφοντας ολοκληρωτικά την πόλη Χάμα, που ήλεγχαν οι τότε αντικαθεστωτικοί αντάρτες, τίποτα δεν συνηγορεί στην υπόθεση ότι ο σημερινός εμφύλιος αποτελεί τη συνέχεια όσων συνέβησαν τότε. Παρόλαυτά, άγνωστες αποτελούν ακόμα οι ιδεολογικές καταβολές των σύριων αντικαθεστωτικών, αφού οι πηγές πληροφόρησης από το εσωτερικό της χώρας είναι λιγοστές.

Είναι γεγονός ότι πολύ λίγα ξέρουμε για το όραμα που έχουν οι αντάρτες για τη χώρα τους, όταν πλέον αυτή δεν θα διοικείται από το καθεστώς του προέδρου Άσσαντ που φυλλορροεί. Αυτό όμως που σίγουρα ξέρουμε είναι ότι η Διεθνής Κοινότητα, και ιδιαίτερα η Δύση, κοιτά τα τεκταινόμενα με περισσή αμηχανία. 

Η δυτική στάση έναντι της εκρηκτικής κατάστασης στη Συρία, πολύ λίγο θυμίζει την αποφασιστική τακτική που ακολούθησε στις ανάλογες περιπτώσεις της Τυνησίας, της Λιβύης λίγους μήνες πριν -χωρίς να υπολογίσουμε τη στάση έναντι του Ιράκ ή του Αφγανιστάν. 

Η τωρινή δυτική αμηχανία όμως, δεν είναι ανεξήγητη.

Ανάλογη αμηχανία επέδειξε η Νατοϊκή Συμμαχία, μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου στα μέσα της δεκαετίας του '60. Οι αιματηρές ενδοκοινοτικές ταραχές στην Κύπρο είχαν απειλήσει σοβαρά τη συνοχή του ΝΑΤΟ, καθότι η ενδοκυπριακή διαμάχη είχε δημιουργήσει αντίστοιχη ένταση ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία , χώρες-μέλη της συμμαχίας. Παράλληλα, η ΕΣΣΔ από τη μια και η νασερική Αίγυπτος από την άλλη, είχαν βρει την ευκαιρία να διευρύνουν τις σφαίρες επιρροής τους στην περιοχή λαμβάνοντας καθαρή θέση υπέρ της ελληνοκυπριακής πλευράς, με αποτέλεσμα αφ'ενός η Αθήνα να αποδυναμώνεται από επιχειρήματα εντός Νατοϊκών πλαισίων, αφ'ετέρου η Άγκυρα εκμεταλλεύθηκε τις περιστάσεις, λαμβάνοντας ρόλο του δυτικού τοποτηρητή στο νησί μια δεκαετία αργότερα..

Χαρακτηριστικό είναι το συμπέρασμα του τότε Πρέσβη του Ισραήλ στην Άγκυρα, Μοσέ Σασσών, ο οποίος αναλύοντας την τότε κατάσταση στην Κύπρο σε απόρρητη έκθεσή του τον Απρίλιο του 1964, επιρρίπτει ευθύνες για τον εκτροχιασμό της ενδοκοινοτικής διαμάχης στην ίδια τη Νατοϊκή Συμμαχία και στην αμηχανία που επεδείκνυε, θεωρώντας την μάλιστα ως την μόνη ηττημένη από τις εξελίξεις που ολοένα έθεταν την κατάσταση στην περιοχή εκτός ελέγχου. 

Τότε μάλιστα, και ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '60, είχε εκτιμήσει ότι εάν δεν εκδηλωθεί εγκαίρως μια ενιαία δυτική στάση, τότε τίποτα δεν θα μπορούσε να σταματήσει μια τουρκική εισβολή στο νησί κάποια στιγμή στο μέλλον. Ήταν σαφές ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '60 πως η Δύση, θέλοντας να διασφαλίσει την απεμπόλιση του νασερισμού αλλά και του κινδύνου 'κουβανοποίησης' της Κύπρου, προτίμησε την Τουρκία ως τοποτηρητή.

Εδώ και μήνες στη Συρία ζούμε ένα παρόμοιο σενάριο "δυτικής αμηχανίας", με αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της κατάστασης τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στην περιοχή γενικότερα. Παράλληλα, αυτή η αμηχανία εκ μέρους της Δύσης αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα να εκδηλωθούν ψύγματα του πάλαι ποτε διπολισμού μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Διπλωματικές προσπάθειες αντιμετώπισης της συριακής κρίσης εντός των πλαισίων του ΟΗΕ πέφτουν στο κενό λόγω της σαφούς φιλοκαθεστωτικής στάσης που υιοθετούν η Ρωσία και η Κίνα. 

Οι ευρωπαϊκές χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αδυνατούν να βρουν κοινό σημείο ανάληψης δράσης, κυρίως λόγω της νομισματικής κρίσης που μαστίζει την κοινωνική και πολιτική τους σταθερότητα. 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνονται να παρατηρούν αμήχανα τα τεκταινόμενα επειδή γνωρίζουν πολύ καλά ότι εάν η Συρία αποτελέσει έναν ακόμα Νατοϊκό στόχο -όπως είχε αποτελέσει κατά το παρελθόν η Σερβία και πρόσφατα η Λιβύη- αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την αναζωπύρωση ενός νέου Ψυχρού Πολέμου έναντι της Ρωσίας, την απαρχή μίας στρατιωτικής επέμβασης κατά του Ιράν, με αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα απειλούσαν σοβαρά την ασφάλεια του Ισραήλ, του σημαντικότερου συμμάχου τους στην περιοχή. 

Η παρουσία ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στο συριακό λιμάνι Ταρτούς δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας ότι η Μόσχα επιθυμεί να έχει τον πρωτεύοντα -αν όχι τον τελευταίο- λόγο για το ποιός θα είναι ο Σύρος Πρόεδρος της επόμενης μέρας. 

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η ισραηλινή κυβέρνηση πιέζει τους τελευταίους μήνες εντονότατα την αμερικανική ηγεσία να λάβει αποφασιστικά μέτρα κατά της ιρανικής πυρηνικής μηχανής, χωρίς ακόμα να έχει καταφέρει να βρει υποστηρικτές στο περιβάλλον του Προέδρου Ομπάμα.

Όπως ακριβώς στην περίπτωση της Κύπρου της δεκαετίας του '60, έτσι και στην περίπτωση της αυτοσπαρασσόμενης Συρίας του 2012, η Τουρκία αναμένει υπομονετικά να αναδεχθεί το ρόλο που η αμήχανη Δύση δείχνει πως δεν είναι σε θέση να αναλάβει. Άραγε, μία τουρκική στρατιωτική κατοχή ενός τμήματος της Συρίας θα αποτελούσε σήμερα μία ρεαλιστική λύση "δυτικής επιτήρησης";

Εάν υποθέσουμε ότι η Άγκυρα θα αναδεχθεί για ακόμα μια φορά το ρόλο του δυτικού 'τοποτηρητή' της περιοχής, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να τη φέρει αργά ή πολύ γρήγορα αντιμέτωπη με έναν νέο κουρδικό ανταρτοπόλεμο όχι μόνο στο κατεχόμενο τμήμα της Συρίας αλλά και στις τουρκικές πόλεις όπου υπάρχει έντονο κουρδικό στοιχείο. 

Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία δεν μπορεί πλέον να υπολογίζει στην ισραηλινή γεωστρατηγική περιφερειακή κάλυψη, δεδομένου ότι η Άγκυρα έκανε ό,τι μπορούσε για να εγκαθιδρύσει εξαιρετικά πρώιμα το νεοθωμανικό της όραμα, ρίχνοντας το Τελ Αβίβ στην "αγκαλιά" της Λευκωσίας και στην αναντικατάστατη ενεργειακή συνεργασία Κύπρου-Ισραήλ στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. 

Έτι περαιτέρω, η αγνόηση της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στα συριακά παράλια αλλά και στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο θα είχε μοιραίες επιπτώσεις, προσδίδοντας ανεπιθύμητες διεθνείς διαστάσεις στο συριακό πρόβλημα. Τέλος, δεν είναι καθόλου βέβαιο εάν η Δύση πράγματι εξυπηρετείται από τις τουρκικές νεοθωμανικές βλέψεις, οι οποίες κατά το πρόσφατο παρελθόν εκδηλώθηκαν με διπλωματικούς χειρισμούς που εν πολλοίς ξάφνιασαν τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους γενικότερα.

Οι σημερινές εύθραυστες γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, οι πρώτες ενδείξεις αναβίωσης του διεθνούς διπολισμού με αφορμή την επικείμενη κατάρρευση του καθεστώτος Άσσαντ, αλλά και το ρίσκο υψηλού κινδύνου τόσο εκ μέρους της Δύσης όσο και εκ μέρους της Άγκυρας, δεν επιτρέπουν ίδιες λύσεις στη Συρία με αυτές που η Δύση επέλεξε για την Κύπρο του '60 και του '70. 

Μία πιθανή αναβάθμιση της Τουρκίας, αναλαμβάνοντας το ρόλο του τοποτηρητή δια της κατοχής συριακού εδάφους, θα έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση του ήδη υπάρχοντος κουρδικού Δούρειου Ίππου στο εσωτερικό της αφ'ενός, αφ'ετέρου το νεοθωμανικό της όραμα είναι ασύμβατο με την πραγματικότητα μιας κατοχής αραβικών εδαφών -γεγονός που θα την εξομοίωνε στα μάτια των Αράβων, ούτε λίγο ούτε πολύ, με το Ισραήλ.. 

Από την άλλη, η Άγκυρα δεν θα μπορούσε να ελπίζει πλέον σε αποφασιστική ισραηλινή στήριξη υπό τις παρούσες συνθήκες, αφού έτσι κι αλλιώς η αναβίωση μιας τέτοιας συμμαχίας θα αναιρούσε παντελώς το νεοθωμανικό δόγμα Νταβούτογλου, που η τουρκική κυβέρνηση έχει υιοθετήσει ως θεμέλιο λίθο της περιφερειακής της πολιτικής.

Παρ'όλ'αυτά, οιαδήποτε εκτίμηση για τις επερχόμενες εξελίξεις στη Συρία καθίσταται εξαιρετικά ελλιπής, όσο δεν αποσαφηνίζονται οι ιδεολογικές καταβολές των σύριων αντικαθεστωτικών και το πώς αντιλαμβάνονται τη θέση της Συρίας στην περιοχή μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Άσσαντ. 

Αποφασιστικό ρόλο θεωρείται σίγουρο ότι θα παίξει η στάση της Ρωσίας, η οποία αφ'ενός στηρίζει διπλωματικά το καθεστώς Άσσαντ, αφ'ετέρου όμως διατηρεί στρατιωτική παρουσία στη χώρα αναμένοντας να δει την επόμενη μέρα για να πει -ή για να επιβάλει- την τελευταία της λέξη. Και στο ενδεχόμενο ύπαρξης μιας ακόμα τουρκικής επιτήρησης στην περιοχή, η Ρωσία προς το παρόν τουλάχιστον, δεν έχει κανέναν λόγο να πει "Ναι".

Τουριστικοί Φαινότυποι (Μέρος Β')

Παραλίγο να το ξεχάσω με τη χθεσινή και σημερινή βροχή, αλλά -ναι, η τουριστική περίοδος έχει αρχίσει στη Ρόδο για τα καλά. Αφού τελειώσαμε με τους Φαινότυπους του μέσου Γερμανού, Σουηδού, Φιλανδού, Νορβηγού και Άγγλου τουρίστα, συνεχίζω ακάθεκτος με τους λοιπούς..  

(όποιος θέλει να δει αυτό το πόνημα από την αρχή,

 το Μέρος Α' βρίσκεται εδώ!)

Ο Ιταλικός Φαινότυπος

Αγαπημένος. 

Χαρακτηριστικά του δείγματα ενδημούν στη Ρόδο αμέσως μετά την τούρλα του Αυγούστου, όταν πλέον έχουν γυρίσει στα σπίτια τους όλοι οι υπόλοιποι. Φασαριόζοι, μονίμως ντυμένοι στην τρίχα ανεξαρτήτως ημέρας, ώρας, τόπου και χρόνου. Μιλάει πάντα τραγουδιστά και δυνατά χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος. Σκασίλα του για τις αρχαιότητες, μιας και το κέντρο της Ρόδου σίγουρα τού θυμίζει γνώριμες γωνιές. 

Παρ'όλ'αυτά, δεν δείχνει κανενός είδους νοσταλγία για το παρελθόν, γιατί είναι πολύ απασχολημένος στην Dolce Vita (δεν είναι τυχαίο που ο όρος είναι ιταλικός). Αντιθέτως, έτσι και θελήσει να ..μην φύγει και να μείνει μόνιμα εδώ, το κάνει ευχαρίστως και δέχεται τις μύριες όσες αναποδιές που θα τού τύχουν στο διάβα του με χιούμορ. Αν και το ταυτόσημα της "φάτσας" είναι μύθος, είμαστε "συγγενείς" σε πολλά. 

Η επιτεδευμένη του εξωτερική εμφάνιση, όταν συνοδεύεται από χαμόγελα, αποτελεί τον ορισμό της γοητείας. Στην αντίθετη περίπτωση όμως, κάνει τα νεύρα τσατάλια.. Όπως και νά'χει όμως, ..έχει πλάκα -τι να κάνουμε..

Ο Αμερικανικός Φαινότυπος

Σχεδόν αόρατος. 

Κάνει την εμφάνισή του στα ξαφνικά και για λίγο. Ξεμυτίζει για λίγες ώρες από τα κρουαζιερόπλοια -ακόμα και μες στο καταχείμωνο-, και βολτάρει βιαστικά πάνω-κάτω στην οδό Σωκράτους της Παλιάς Πόλης μπαινοβγαίνοντας στα τουριστικά μαγαζιά που ανοίγουν ειδικά και μόνο γι'αυτόν. Αν και δεν το έχω διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, λέγεται ότι ψωνίζει πολύ. Και το μεγαλύτερό του προτέρημα : δεν πολυψειρίζει τις τιμές (νά'ναι καλά το στριμωγμένο ωράριο της ακριβοπληρωμένης κρουαζιέρας).  Εξαιρετικά αμήχανος, καθότι έξω απ'τα νερά του. Κι αυτό τον κάνει συμπαθή.

Όπως και νά 'χει πάντως, οι εξ Αμερικής τουρίστες καλό θα ήταν να βάλουν τη Ρόδο στο πρόγραμμά τους για περισσότερες μέρες στο μέλλον, όχι τίποτα -για να'χουμε να γράφουμε περισσότερα την επόμενη φορά..  (καλωσήρθε το Δολλάριο και οι Θείες από την Αμερική)

Ο Ρωσικός Φαινότυπος

Οι κακές γλώσσες έχουν πει πολλά και έχουν υπονοήσει ακόμα περισσότερα. Ίσως γι'αυτό το λόγο, ο Ρωσικός Φαινότυπος είναι ο πιο ενδιαφέρων των τελευταίων ετών. 

Λέγεται ότι ξοδεύουν πολλά. Λέγεται επίσης ότι έχουν να ξοδέψουν ακόμα περισσότερα. Κυκλοφορούν περισσότερο το βράδυ, δεν χάνουν τον καιρό τους και ό,τι θέλουν το θέλουν τώρα, ατάκα κι επιτόπου. Απαιτητικοί, έως ιδιότροποι. Μουρτζούφληδες, έως και θυμωμένοι. Αλλά το χρήμα ρέει εδώ και τώρα, και περί τούτου ουδείς παραπονείται. 

Λέγεται ότι είναι και καλοί χριστιανοί, αλλά γι'αυτό δεν έχω να πω πολλά. Ο ιδιαίτερος αυτός Φαινότυπος δεν ενδημεί στις Μονές... Τουναντίον μάλιστα! 

Το μόνο σίγουρο : δεν έχουμε δει ακόμα τίποτα..

Ο Τουρκικός Φαινότυπος

Σινιαρισμένος, φορτωμένος με ψώνια, και γενικώς : Φοράει Μάρκες Παντού, απ'την κορφή ως τα νύχια. Εμφανίζεται με μαζικότητα στις μουσουλμανικές θρησκευτικές γιορτές, ενώ τρώει, πίνει και ξοδεύει μετά μανίας όπου κι αν βρίσκεται. 

Κούρεμα, χτένισμα, ξύρισμα -πρωί βράδυ στην τρίχα. Κυκλοφορούν κατά οικογένειες και οπωσδήποτε θα κάνουν πολλές γυροβολιές στην Παλιά Πόλη της Ρόδου. Δεν μένουν πολλές μέρες, αλλά οι περισσότεροι θα ξαναγυρίσουν κατά πάσα πιθανότητα του χρόνου. Το μεγαλύτερό τους προτέρημα : δεν κουράζουν τα γκαρσόνια (μιας και ξέρουν τι παραγγέλνουν) και είναι εξαιρετικά φιλικοί. 

Ο Τουρκικός Φαινότυπος συμπίπτει 100% με τον φαινότυπο του Κωνσταντινουπολίτη της συνοικίας Nisantasi - ομώνυμο του αθηναϊκού Κολωνακίου. Και με το όλο κλίμα μας, ταιριάζει μια χαρά. 

Α, όλα κι όλα! Το σωστό να λέγεται.

Ο Ισραηλινός Φαινότυπος

Παντός καιρού. Ειδικά τη χρονιά που μάς πέρασε, δεν μάς εγκατέλειψε ποτέ.
Οι απόψεις για τον ισραηλινό τουρίστα διίστανται. Ψοφάει για τις πολυεθνικές αλυσίδες ρούχων, δεν δείχνει όμως να ενθουσιάζεται για τα ντόπια μαγαζιά. Πάντως, αν κάπου τούς στρώνουν τα κόκκινα χαλιά είναι στα μπουζούκια, όπου έχουν και τις καλύτερες θέσεις. Αυτός ο εξαιρετικά παρεξηγημένος φαινότυπος ενδημεί κυρίως στο Καζίνο (πού αλλού;). Τζογαδόρος μέγας! -μιας και στο Ισραήλ το σπορ απαγορεύεται δια νόμου-. 

Το μεγαλύτερό του προτέρημα : η παρουσία του χειμώνα-καλοκαίρι, και κυρίως κατά τις εβραϊκές γιορτές που είναι κινητές, κι έτσι μάς ξαφνιάζουν. Το χειρότερό τους : το δίχως όρια παζάρι στις τιμές όπου κι αν βρίσκονται και για ό,τι θα ήθελαν να αγοράσουν (μέχρι και στα ποτά στα μπαρ... καταντράπηκα τις προάλλες για λογαριασμό τους). Και τελικά, δεν φημίζονται για την ανοιχτοχεριά τους. 

Μήπως θα πρέπει να ανεβάσουμε λίγο τις τιμές στην διαμονή, να ανέβει λιγουλάκι και το έρμο το επίπεδο; Τι λέτε;

Ο Ελληνικός Φαινότυπος

Ο μεγάλος απών. 

Αλλά, πάλαι ποτε, ο καλύτερος όλων. 

Ξόδευε, γέλαγε, αγόραζε, έπινε, ξενύχταγε, ξαναρχότανε και ήταν γενικώς 'έξω καρδιά'. Τώρα, πάνε αυτά. Άφαντος.  

Τον ξεχάσαμε και μάς ξέχασε κι αυτός. Και δεν φταίει μόνο η κρίση. Ανέκαθεν πανάκριβη η μετακίνηση από την ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι τα μέρη μας. Οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες έχουν τα χάλια τους και παλιότερα οι αεροπορικές κρατήσεις άκρως προβληματικές. 

Δεν τον αδικώ που δεν μάς έρχεται πια. Δεν αποκλείεται κι εμείς να τον σνομπάραμε αρκετά. Επειδή όμως η φύση απεχθάνεται τα κενά, παρατηρείται φέτος το φαινόμενο πρώην έλληνες τουρίστες από τον βορρά, να έχουν βρει δουλειά στα μέρη μας για την τουριστική περίοδο. 

Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό..

Διάολε, θά'ρθουν καλύτερες μέρες.. 

Πού θα πάει.. δεν μπορεί..

έπεται συνέχεια....

Ουτσουντζού Προγκραμμά..

Είναι παρατηρημένο ότι η επέλαση των τουρκικών σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση από τη μια έχει δημιουργήσει φανατικούς εχθρούς αλλά και -όπως φαίνεται από τα ποσοστά τηλεθέασης- εξίσου φανατικούς θεατές και υποστηρικτές. Ανεξάρτητα από το χαμηλό τους κόστος αλλά και από την έτσι κι αλλιώς 'μαγεία' που πάντοτε ασκούσε στην ελληνική κοινή γνώμη ο,τιδήποτε είχε να κάνει με τη Μικρά Ασία, όπως και να το κάνουμε κάθε τι καινούργιο ασκεί ξεχωριστή γοητεία στο τηλεοπτικό κοινό, παγκοσμίως.

Κακά τα ψέμματα : η μανία των τουρκικών σήριαλ δεν είναι τίποτα άλλο παρά ακόμα μία παιδική αρρώστια που απ'ό,τι φαίνεται, πρέπει να περάσει το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό. Αρκεί να θυμηθούμε τις συνεχόμενες τηλεοπτικές μεταφορές των μυθιστορημάτων του Γρηγορίου Ξενόπουλου της πάλαι ποτε ΥΕΝΕΔ, αργότερα τα νεοελληνικά σήριαλ της άχαρης "πράσινης" εποχής της τηλεόρασης του '80, μετά ήρθαν τα λεγόμενα 'μεσοαστικά' δήθεν χιουμοριστικά επεισόδια τύπου "Ρετιρέ".. Μετά ήρθαν οι σαπουνόπερες με πρώτη και καλύτερη την αλήστου μνήμης "Τόλμη και Γοητεία", με φυσικό επακόλουθο τα αντίστοιχα δικά μας (ποιός θυμάται τη λαίλαπα της "Λάμψης" και τις απομιμήσεις της;), που και αυτά έδωσαν με τη σειρά τους τη γνωστή συνταγή του σύγχρονου ελληνικού sitcom -που απαιτούσε την ύπαρξη ενός σπιτιού και πολλών συγκατοίκων ή γειτόνων που ανοιγόκλειναν πόρτες ίσα ίσα για να δικιολογηθεί κάποια στοιχειώδης πλοκή και πολλά -μα πάρα πολλά όμως!-διαφημιστικά διαλείμματα.. Και τέλος, φτάσαμε στο άρτιο καλλιτεχνικά αλλά τραγικά  καταθλιπτικό "Νησί", που επιτέλους έκανε τους έλληνες τηλεθεατές να αποκτήσουν την ευτυχή ψευδαίσθηση ότι επιτέλους εκείνοι βλέπουν από τον καναπέ τους κάποιους άλλους να ζουν σε γκέτο λεπρών, ξεχνώντας για λίγο το γκέτο που οι ίδιοι χτίσαμε για τον εαυτό μας (οράτε Ειδήσεις..). 

Και κάπως έτσι, φτάσαμε στη σημερινή τουρκόφωνη τηλεψυχαγωγία..

Ανάλογες παιδικές ασθένειες βιώσαμε όμως και στο ραδιόφωνο. 

Το Πρώτο, το Δεύτερο και το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ έδωσαν τη θέση τους στη λεγόμενη 'Ελεύθερη Ραδιοφωνία' που επιτέλους μιλούσε χωρίς τη βούλα και την έγκριση του εκάστοτε αρμόδιου Υπουργείου. Αλλά με τα χρόνια δυστυχώς καταλήξαμε στο παλιό αγαπημενο, γνωστό και πανάρχαιο ρητό  
"ουκ εν τω πολλώ το ευ".. 

Κι έτσι φτάσαμε στο σημείο οι θεματικοί μουσικοί σταθμοί να έχουν σήμερα το μεγαλύτερο μερίδιο ακροαματικότητας -μιας και δυστυχώς οι ειδήσεις και η πολλή ενημέρωση τελικά βλάπτουν σοβαρά την υγεία..

Εμείς, στην παραμεθόρια Ρόδο, όταν η υπόλοιπη χώρα είχε να διαλέξει ανάμεσα στα ραδιοφωνικά προγράμματα της ΕΡΤ ή στα ραδιοσήριαλ σε συνέχειες της ΥΕΝΕΔ, είχαμε το προνόμιο να ακούμε από τη συχνότητα 96 των FM το τρίτο πρόγραμμα της τουρκικής ραδιοφωνίας -το λεγόμενο "Ουτσουντζού Προγκραμμά" -και δεν υπάρχει ούτε ένας Ροδίτης της ηλικίας μου που να μην έχει γελάσει τουλάχιστον μία φορά, ακούγοντας εκείνη την γυναικεία φωνή να προφέρει με νάζι αυτό το "Ουτσουντζού" (κι ας μην επεκταθώ, πιστεύω με πιάνετε..)-. 

Και όμως, από εκείνον τον σταθμό οι περισσότεροι από μας είχαμε την πρώτη μας επαφή με την κλασική μουσική και κυρίως την τζαζ -ένα είδος που μονίμως η ελληνική ραδιοφωνία (ελεύθερη ή μη) σνόμπαρε επιδεικτικά. Και με τα χρόνια κατάλαβα επιτέλους ότι αυτή η αστεία φράση "Ουτσουντζού Προγκραμά" δεν σήμαινε τίποτε άλλο παρά το τελείως α-σέξουαλ "Τρίτο Πρόγραμμα" στην τουρκική του έκδοση και γλώσσα.

Ακούγεται περίεργο, αλλά είναι αληθινό : 

Δεν θα είναι υπερβολή να πω ότι η συμβολή του ραδιοφωνικού σταθμού TRT3 ήταν μοναδική, αφού μόνο εκείνο "έμαθε" πολύ κόσμο στη Ρόδο να ακούει κλασική μουσική και τζαζ -κι ας συνειδητοποιούσε χρόνια αργότερα ότι τελικά οι τούρκοι εκφωνητές πρόφεραν τελείως , μα τελείως λάθος τα ονοματεπώνυμα των κλασικών συνθετών. 

Η χθεσινή είδηση περί δραστικού περιορισμού της εμβέλειας του θρυλικού πλέον TRT3 δεν σάς κρύβω ότι μού έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Η απόφαση για τη μείωση των αναμεταδοτών αυτού ειδικά του σταθμού δεν οφείλεται σε κάποιο πρόγραμμα 'οικονομικής εξυγίανσης' της κρατικής ραδιοφωνίας της γείτονος.

Όπως γράφτηκε χθες στις τουρκικές εφημερίδες, αιτία για αυτόν τον ..άγριο υποβιβασμό του μοναδικού 'εκλεκτικού' ραδιοφωνικού σταθμού της Τουρκίας υπήρξε μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της TRT , σύμφωνα με την οποία το 92,3% των Τούρκων σήμερα δεν ακούει κλασική μουσική, ενώ το 82,2% δεν ακούει καν ροκ! 

Οι συνολικά 80 αναμεταδότες του TRT3 που κάλυπταν σχεδόν όλη τη χώρα των 80 περίπου εκατομμυρίων, κατά τα τελευταία τρία χρόνια σίγησαν και αναμεταδίδουν πλέον το δημοφιλέστατο TRT-Türkü και το ακόμα πιο hard-core TRT Nağme , με δημοτικά και τουρκοπόπ χιτ αντίστοιχα.. 

Όσο για το.. 'ψηλομύτικο' TRT3 ακούγεται πλέον σε τουριστικότερες περιοχές της χώρας (μετρημένες στα δάχτυλα) και βέβαια στην Κωνσταντινούπολη -πάντοτε όμως 'κρυμμένο' σε συχνότητες που μόνο οι πολύ φανατικοί ακροατές του μπορούν να αντέξουν τις πνιγηρές αμανετζίδικες παρεμβολές..

Το γενικό αντιδυτικό trend που μαστίζει την τουρκική κοινωνία τελευταία βρήκε ως εύκολο θύμα τη μοναδική εναλλακτική ραδιοφωνική γωνιά των ερτζιανών της. Απώλεια όμως μεγάλη και για μας εδώ στην παραμεθόριο, όπου τα ελληνικά ραδιόφωνα δεν δείχνουν να έχουν ποιοτικότερες  προτεραιότητες.  

Κι όποιος καταφέρνει να ακούσει καθαρά και χωρίς παρεμβολές την -έστω απελπιστικά κονσερβοποιημένη και αποστεωμένη- ΕΡΑ3 , παρακαλώ να σηκώσει το χέρι ψηλά! Nα το δω!...

Κύπρος-Ισραήλ : η ορολογία μιας συμμαχίας

Την ημέρα της 19ης Σεπτεμβρίου 2011 θα τη θυμόμαστε για πολλά χρόνια μετά. Είναι η μέρα κατά την οποία άρχισαν οι έρευνες για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο επειδή οι έρευνες καθαυτές δίνουν νέες προοπτικές στην κυπριακή οικονομία αλλά και για τις νέες γεωστρατηγικές συμμαχίες που άρχισαν να αναπτύσσονται στην περιοχή μας από τον Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα. 

Η ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην άλλοτε 'νεκρή' από πλουτοπαραγωγικής απόψεως γωνιά της Γης θα καταστήσει τις χώρες της περιοχής όχι μόνο ενεργειακά αυτάρκεις -σε χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον 50ετίας-, αλλά παράλληλα θα τις δώσει τη δυνατότητα απόκτησης σημαντικότατων εσόδων που θα προέρχονται από τις εξαγωγές του φυσικού τους πλούτου. 

Πρωταγωνιστές των τελευταίων εξελίξεων είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ, αφού οι έρευνες άρχισαν από το Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, εντός του οποίου φέρονται να βρίσκονται πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων που εξυπηρετούν κατ΄αρχήν την Κύπρο, αλλά τα αποτελέσματα των ερευνών θα αποτελέσουν πρόκριμα για την ύπαρξη και άλλων κοιτασμάτων που φέρονται να βρίσκονται εντός της γειτνιάζουσας Ισραηλινής ΑΟΖ.

Η Τουρκία διατείνεται ότι η συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τής δίνει το δικαίωμα να έχει και εκείνη αξιώσεις στα κυπριακά κοιτάσματα, μέσω του Ψευδοκράτους που δημιούργησε.

Η τουρκική διπλωματία είχε έναν χρόνο ολόκληρο να προετοιμάσει τις κινήσεις της για να αποτρέψει τις γεωτρήσεις, δεδομένου ότι η έναρξη των ερευνών στην περιοχή είχε προαναγγελθεί πολύ πριν από την αμερικανική εταιρεία Noble, τη Λευκωσία και την Ιερουσαλήμ. Το καθεστώς Ερντογάν τεχνηέντως -και ευφυώς- απέφυγε να αναφερθεί άμεσα στην διεκδίκηση επί των κοιτασμάτων και δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει κατά τρόπο κυνικό την διεθνή ευαισθησία υπέρ των αμάχων Παλαιστινίων της Γάζας, να παραπλανήσει τους ανά τον κόσμο αγνούς φιλειρηνιστές ακτιβιστές και προσπάθησε να συνδέσει κατά τρόπο έμμεσο τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας με το νόμιμο διεθνές εμπάργκο εις βάρος των παράνομων λιμανιών του Ψευδοκράτους -σχεδιάζοντας το δρομολόγιο της ανθρωπιστικής βοήθειας του Mavi Marmara προς τη Γάζα από την κατεχόμενη Αμμόχωστο. 

 το δρομολόγιο του Mavi Marmara, τον Μάιο του 2010

Σκοπός της Τουρκίας όμως ήταν η δημιουργία ζητήματος ελευθερίας ή μη της διεθνούς ναυσιπλοΐας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μόνο και μόνο για να μπλοκάρει κατά τρόπο νομιμοφανή τις επερχόμενες έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, που εκτείνεται στα διεθνή ύδατα της περιοχής -γεγονός το οποίο επιτρέπει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Και όλα αυτά, επειδή η τουρκική διπλωματία γνωρίζει ότι η παρανομία της κατοχής του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί γι'αυτήν τον κύριο ύφαλο και το κακό προηγούμενο που διαψεύδει εμπράκτως κάθε ισχυρισμό της περί δήθεν ανθρωπιστικής βοήθειας υπέρ οποιουδήποτε λαού που αδικείται, αποφάσισε δήθεν να προασπίσει τα δικαιώματα του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας, παρά το ότι επί δεκαετίες δρούσε εναντίον του -εμμέσως πλην σαφώς. 

Βασικό πρόβλημα της Τουρκίας ήταν η εδώ και δεκαετίες σταθερή συμμαχία της με το Ισραήλ, η οποία αναπτύχθηκε σε όλους τους τομείς, με τις ευλογίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Από την άλλη όμως, η ενεργειακή αυτάρκεια που υπόσχονται τα κοιτάσματα στην περιοχή, εκ των πραγμάτων ανάγκασε την Άγκυρα να επιλέξει να διαγράψει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και να αναζητήσει εναλλακτικές στην Μέση Ανατολή, τονίζοντας ξαφνικά προς τις αραβικές χώρες το ισλαμιστικό και νεο-οθωμανικό της προφίλ και εκμεταλλευόμενη την σταθερή της συμμαχία με τη Δύση και το ΝΑΤΟ.

Τα γεγονότα απέδειξαν ότι η ρήξη των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων δεν αποτέλεσε ισραηλινή απόφαση, αφού τα διπλωματικά τελεσμένα έδειχναν να ξαφνιάζουν την Ιερουσαλήμ και την ισραηλινή κοινή γνώμη, με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2011, όταν οι διπλωματικές σχέσεις υποβαθμίσθηκαν με πρωτοβουλία της Άγκυρας και ισραηλινοί πολίτες βρέθηκαν να εξευτελίζονται απρόκλητα από τούρκους αστυνομικούς στο διεθνές αεροδρόμο της Κωνσταντινούπολης.

Έτσι, προτού η Άγκυρα προλάβει να κατασκευάσει θερμό επεισόδιο στα διεθνή ύδατα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου προφασιζόμενη τον όψιμο ανθρωπισμό της προς τον παλαιστινιακό λαό, θέλοντας ακόμα μια φορά να παραπλανήσει τη διεθνή κοινή γνώμη και τους απανταχού αγνούς ακτιβιστές, η Κυπριακή Δημοκρατία με τη στήριξη τόσο της Ελλάδας όσο και του Ισραήλ, άρχισε τις έρευνες στο Οικόπεδο 12 της δικής της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης κατά τρόπο αιφνιδιαστικό την 19η Σεπτεμβρίου 2011, δηλαδή ένα δεκαήμερο πριν από την 1η Οκτωβρίου -ημέρα που είχε αρχικά ανακοινωθεί. 

Και κάπως έτσι, οι συμμαχίες στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο άλλαξαν άρδην εν μέσω ευρέων και ποικίλων πολιτειακών ανακατατάξεων στον αραβικό κόσμο, που ακόμα δεν έχουν σχηματοποιηθεί οριστικά.

Από ισραηλινής πλευράς, η αντικατάσταση της έως τώρα σταθερής γεωστρατηγικής συμμαχίας με την Τουρκία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Για το Ισραήλ, η Άγκυρα αποτέλεσε επί δυόμιση δεκαετίες το μοναδικό περιφερειακό 'μαξιλάρι' σε ένα περιβάλλον ξεκάθαρα εχθρικό από κάθε άποψη. Όλες αυτές τις δεκαετίες είχαν αναπτυχθεί όχι μόνο ισχυρές οικονομικές σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά παράλληλα δημιουργήθηκε ένα πολύ ισχυρό ακαδημαϊκό υπόβαθρο που υποστήριζε αυτή τη συμμαχία. Αμέτρητα κοινά ερευνητικά προγράμματα επί δεκαετίες στήριζαν με επιχειρήματα τις πολιτικές επιλογές των εκάστοτε ισραηλινών και τουρκικών κυβερνήσεων και στρατιωτικών επιτελείων. 

Ενδεικτικό γεγονός αυτού του φιλοτουρκικού 'μονοπωλείου' στον ισραηλινό ακαδημαϊκό χώρο ήταν η παντελής απουσία πολιτικής ανάλυσης της τουρκικής μεταστροφής μετά τα γεγονότα του Mavi Marmara, τον Μάιο του 2010. Η ισραηλινή τηλεόραση εκείνες τις μέρες μετέδιδε τα γεγονότα σχεδόν ασχολίαστα, αναπαράγοντας τις ανακοινώσεις της Άγκυρας και του Υπουργού Εξωτερικών Λίμπερμαν, χωρίς να υπάρχει ούτε ένας ειδικός από τον ισραηλινό ακαδημαϊκό χώρο να εξηγήσει 'γιατί άραγε συμβαίνουν ξαφνικά όλα αυτά'. Γεγονός καθόλου τυχαίο, αφού η ακαδημαϊκή ελίτ και τα πολλαπλά ερευνητικά ινστιτούτα της χώρας είχαν καταλήξει ομόφωνα και ξεκάθαρα ότι η Τουρκία αποτελούσε την μόνη δυνατή και αξιόπιστη σύμμαχο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Έναν χρόνο μετά τα γεγονότα του Mavi Marmara και επ'ευκαιρία της δημοσίευσης της συμπερασμάτων της ειδικής εξεταστικής επιτροπής του ΟΗΕ που δικαίωσε εν μέρει τα αιτήματα της Τουρκίας, αναγνωρίζοντας όμως τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Γάζας εκ μέρους του Ισραήλ ως καθ'όλα νόμιμο, τα Ισραηλινά ΜΜΕ άρχισαν πλέον και αυτά να αμφισβητούν ανοιχτά τις μέχρι πρότινος έγκυρες ακαδημαϊκές φωνές που καλούσαν καθ'όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα την κυβέρνηση της χώρας να γίνει περισσότερο διαλλακτική στις απαιτήσεις της Άγκυρας και να μην διαταρράξει τις σχέσεις της με τον καλύτερο περιφερειακό της σύμμαχο.

Έτσι, το καλοκαίρι του 2011 θα μείνει στην ιστορία των ισραηλινών ΜΜΕ ως το πιο 'αντιτουρκικό' όλων των εποχών. Ευρείες ήταν οι αναφορές στο Ολοκαύτωμα των Αρμενίων, παραλληλίζοντάς το με το αντίστοιχο εβραϊκό. Ολοένα και περισσότερα άρθρα αναφέρονταν στον κουρδικό απελευθερωτικό αγώνα, τονίζοντας τις τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του κουρδικού πληθυσμού στην Νοτιοανατολική Τουρκία και στο Βόρειο Ιράκ. 

Όσον αφορά την Κύπρο όμως, η μέχρι τώρα ισραηλινή θέση σε σχέση με τη συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή του νησιού δεν έδειχνε να εκφράζεται σε εξίσου αντιτουρκικούς τόνους.

Παρά τις κατά καιρούς τουρκικές πιέσεις να αναγνωρίσει το Ισραήλ το Τουρκοκυπριακό παράνομο κρατικό μόρφωμα, η ισραηλινή κυβέρνηση ουδέποτε το έπραξε. Η Ιερουσαλήμ δεν ήθελε να διαταρράξει τις σχέσεις της με την μοναδική γειτονική χώρα που δεν είχε έρθει ποτέ σε σύγκρουση, ούτε ήθελε να μειώσει ακόμα περισσότερο τις πιθανότητες σύσφιγξης των σχέσεών της με την Αθήνα, όσο λίγες και αν ήταν αυτές κατά το παρελθόν. Το ισραηλινό υπουργείο εξωτερικών επανειλημμένως κατά το παρελθόν, απευθυνόμενο σε ισραηλινούς επενδυτές και επιχειρηματίες, τόνισε κατά καιρούς με ανακοινώσεις του ότι η αγορά ακίνητης περιουσίας στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι παράνομη, και επομένως επιχειρηματικά επισφαλής.

Όμως, όλα τα χρόνια από το 1974 και εντεύθεν, τα ισραηλινά ΜΜΕ έδειχναν να υιοθετούν την άποψη της τουρκικής θεώρησης σχετικά με την Κύπρο : ότι δηλαδή υπάρχουν δήθεν δύο κρατικές οντότητες στο νησί. 

Ἐτσι, κατά την προφανώς πεπλανημένη ισραηλινή δημοσιογραφική γλώσσα όλα αυτά τα χρόνια υπάρχει από τη μια η "Ελληνική Κύπρος" και από την άλλη η αντίστοιχη "Τουρκική Κύπρος". 

Η παράνομη τουρκική κατοχή στο νησί μετονομαζόταν απλώς σε 'τουρκική προέλαση', σαν να επρόκειτο για ένα απόλυτα δικαιολογημένο φυσικό επόμενο. 

Εκπρόσωποι της ισραηλινής ακαδημαϊκής ελίτ έτειναν να δικαιολογούν εμμέσως πλην σαφώς την τουρκική παρουσία στο νησί, εκφράζοντας πάντοτε τη λύπη τους για τις συνεχόμενες αποτυχημένες προσπάθειες για την επανένωση του νησιού, αποφεύγοντας τεχνηέντως να χρησιμοποιήσουν την τόσο απλή και σύντομη φράση : "Τουρκική Κατοχή".

Κι όσο για τη λέξη  "Ψευδοκράτος" : 

στην εβραϊκή γλώσσα, αυτή η λέξη δεν υπάρχει.

Η ιδιότυπη αυτή 'μάχη λέξεων' όσον αφορά το Κυπριακό Πρόβλημα ήταν ιδιαίτερα έντονη στα ισραηλινά δελτία ειδήσεων, στον Τύπο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση της χώρας το καλοκαίρι του 2011. Αποτέλεσμα : οι ισραηλινοί σχολιαστές έχουν σήμερα χωριστεί σε δύο παρατάξεις -στην φιλοκυπριακή από τη μια, και στην φιλοτουρκική από την άλλη.

Περιέργως, στην φιλοτουρκική πλευρά ανήκουν οι λεγόμενες αντιπολιτευόμενες σήμερα, 'αριστερές-φιλειρηνικές φωνές', οι οποίες αν και καταδικάζουν την ισραηλινή πολιτική στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, δείχνουν να βάζουν 'νερό στο κρασί τους' ως προς την αντίστοιχη τουρκική κατοχή στην Κύπρο, βάζοντας σε πρώτη προτεραιότητα τη στρατηγική σημασία που έχει η Τουρκία για το Ισραήλ.

Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της τάσης ήταν το αμέριστα φιλοτουρκικό οδοιπορικό στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας του γνωστού δημοσιογράφου Tzvi Barel, που υιοθέτησε εξ ολοκλήρου την καθαρά διχαστική και ιστορικά διαστρεβλωτική ρητορική του Ψευδοκράτους και  δημοσιεύθηκε στις 5.8.2011 στην αντιπολιτευόμενη  εφημερίδα Ha'Aretz.

Από την άλλη, οι φιλοκυβερνητικές φωνές της ισραηλινής κυβερνώσας δεξιάς, υπεραμύνονταν τις ελληνοκυπριακές θέσεις -χωρίς όμως να έχουν την ακαδημαϊκή κάλυψη των ειδικών πολιτικών αναλυτών, που πιθανώς βρίσκονται ακόμα εγκλωβισμένοι στα ακριβοπληρωμένα κοινά τουρκοϊσραηλινά ερευνητικά προγράμματα. 

Είναι  όμως χαρακτηριστικό ότι, ακόμα και στα ισραηλινά δημοσιεύματα, που διάκεινται άκρως θετικά προς την Κυπριακή Δημοκρατία, χρησιμοποιείται ακόμα η συνεχώς επαναλαμβανόμενη ανιστόρητη ορολογία : "Τουρκική Κύπρος" (αντί για Ψευδοκράτος) ή "Τουρκική Προέλαση" (αντί για 'παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή'). 

Και όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ οι σχέσεις των δύο χωρών διάγουν την καλύτερη εποχή της ιστορίας τους.

Αν και δεν ήταν αναμενόμενο, εκτός από την έναρξη των ερευνών για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, η 19η Σεπτεμβρίου 2011 δεν αποκλείεται να μείνει στην ιστορία της ισραηλινής δημοσιογραφίας αναφορικά στον τρόπο που προσεγγίζει την Κυπριακή πραγματικότητα. 

Κι όλα αυτά, χάρη στην προσθήκη μιας μικρής λέξης που δημοσιεύθηκε εκείνη τη μέρα στο φύλλο της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Israel Hayom: 

εφημερίδα Israel Hayom, 19.9.2011

Το δημοσίευμα αυτό αναφέρεται στις δηλώσεις που έκανε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, σύμφωνα με τις οποίες η Τουρκία προτίθεται να παγώσει τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία θα αναλάβει την Προεδρία της Ε.Ε. κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2012. 

Η Israel Hayom επικαλείται συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Τουρκικής Κυβέρνησης Μπασίρ Αταλάυ "που έδωσε σε ραδιοφωνικό σταθμό στο κατεχόμενο τουρκικό τμήμα της Κύπρου". Και η λέξη σε κόκκινο κύκλο δεν είναι άλλη από το επίθετο "κατεχόμενο".  

Αν δεν είναι η πρώτη φορά που ο ισραηλινός Τύπος χρησιμοποιεί αυτό το επίθετο για τις κατεχόμενες βόρειες επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, σίγουρα είναι μία από τις εξαιρετικά ..πολύ σπάνιες και δυστυχώς, μετρημένες στα δάχτυλα της μίας χειρός.

Όλα δείχνουν ότι η θεαματική προσέγγιση των δύο χωρών που εκδηλώθηκε έντονα το καλοκαίρι του 2011 δεν είναι απλώς μια ευκαιριακή συγκυρία. Η ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στις γειτνιάζουσες αποκλειστικές οικονομικές τους ζώνες αποτελεί την αιτία αλλά και την αφορμή για έναν ενεργειακό 'γάμο' που στην χειρότερη των περιπτώσεων θα κρατήσει μισό αιώνα από την ημέρα που θα πραγματοποιηθεί η πρώτη διύληση των υδρογονανθράκων της Κυπριακής ΑΟΖ.

Παρ'όλ'αυτά, η οικονομική συνεργασία ανάμεσα σε δύο χώρες δεν είναι δυνατόν να ευοδωθεί χωρίς την αμοιβαία ενημέρωση και κατανόηση των προβλημάτων που καθεμιά τους αντιμετωπίζει. Και η σωστή και αντικειμενική ενημέρωση της ισραηλινής κοινής γνώμης για το τι ακριβώς συμβαίνει στο γειτονικό νησί που απέχει μόνο 25 λεπτά πτήσης από το διεθνές αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να κτισθεί βήμα-βήμα κοινό πεδίο συνεννόησης, όχι μόνο ανάμεσα στις κυβερνήσεις αλλά και ανάμεσα στους λαούς. 

Και οι λέξεις, όσο μικρές και να είναι, έχουν τη δική τους πολύ μεγάλη σημασία, ειδικά όταν στο Ισραήλ έχουν προηγηθεί δεκαετίες φιλοτουρκικής παραπληροφόρησης και διαστρέβλωσης της ιστορικής πραγματικότητας, και δη δια στόματος έγκυρων πολιτικών αναλυτών της χώρας.

19/9 : τεστ αντοχής για την Τουρκία

Την 19η Σεπτεμβρίου θα δοθεί το μεγάλο τεστ της τουρκικής πολιτικής στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με αφορμή την έναρξη των ερευνών για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, έρευνες τις οποίες η κυβέρνηση της Άγκυρας επανειλημμένως και σε όλους τους τόνους δήλωσε ότι δεν θα αποδεχθεί.
Αυτό τονίζει η έγκυρη ισραηλινή ιστοσελίδα Debka Files που ειδικεύεται σε θέματα άμυνας, διπλωματίας και γαιοστρατηγικής με σημερινό της δημοσίευμα, υποστηρίζοντας αφ' ενός ότι το πολεμικό ναυτικό και η αεροπορία της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ βρίσκονται ήδη σε κατάσταση επιφυλακής και αφ' ετέρου ότι από τουρκικής πλευράς, ήδη από την περασμένη Τρίτη 13/9 βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση μεταφοράς πρόσθετων ισχυρών δυνάμεων πεζικού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.  

Σε συνέχεια προηγούμενου δημοσιεύματος της ίδιας ισραηλινής ιστοσελίδας, που πρώτο το INSIDER δημοσίευσε στο ελληνικό διαδίκτυο και σύμφωνα με το οποίο την 14/9 ενεργοποιήθηκε το κοινό στρατιωτικό δόγμα Ελλάδας-Ισραήλ, στο σημερινό της δημοσίευμα η Debka Files αναφέρει ότι αυτές τις μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη ο συντονισμός του πολεμικού ναυτικού και της αεροπορίας της Ελλάδας και του Ισραήλ, που καλύπτει γεωγραφικά και την Κύπρο.

Η εκμετάλλευση των κυπριακών κοιτασμάτων βρίσκεται σε άρρηκτη σχέση με την εκμετάλλευση των αντίστοιχων ισραηλινών, όχι μόνο λόγω της γεωγραφικής τους εγγύτητας, αλλά και επειδή η αμερικανική ετσιρεία Noble Energy έχει συμβληθεί τόσο με την Κύπρο όσο και με το Ισραήλ προκειμένου να εξορυχθεί πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ικανό να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες των δύο χωρών σε βάθος χρόνου.

Από την άλλη πλευρά, πάντα σύμφωνα με την ίδια ισραηλινή ιστοσελίδα, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποφεύγει επιμελώς να συνδέσει το Ισραήλ με το ζήτημα της εξόρυξης των κυπριακών υδρογονανθράκων. Δεν είναι τυχαίο ότι τις τελευταίες ημέρες, αναφερόμενος στις σχέσεις της χώρας του με το Ισραήλ ενώπιον των νεοσύστατων αραβικών κυβερνήσεων στην Αίγυπτο και στην Τυνησία, προβάλει το θέμα της ελευθερίας της διεθνούς ναυσιπλοΐας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο - υπενθυμίζοντας στον αραβικό πολιτικό κόσμο την ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση κατά του πλοίου Mavi Marmara στα διεθνή ύδατα τον Μάιο του 2010. 

Η ιστοσελίδα παραθέτει δήλωση της 15/9 του εκπροσώπου του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, με την οποία δίνεται με σαφήνει το πράσινο φως στην αμερικανική εταιρεία Noble Energy να προχωρήσει στις έρευνες χωρίς αναβολή. "Οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν την προσπάθεια να υπάρξει ενεργειακή πολυμορφία στην Ευρώπη, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι αμερικανική εταιρεία συμμετέχει σε αυτό το εγχείρημα." ("US support the efforts to enhance energy diversity in Europe, noting the fact that a US company was involved was also positive."). Την επομένη ημέρα, 16/9, η Αθήνα επανέλαβε ότι εάν η Τουρκία παρέμβει στις έρευνες για τα κυπριακά κοτάσματα, θα παραβεί όλες τις διεθνείς συνθήκες και όλες τις υποχρεώσεις της προς τη διεθνή κοινότητα.

Σύμφωνα πάντοτε με την ίδια ιστοσελίδα, η Τουρκία από την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου έως και σήμερα συνεχίζει να μεταφέρει μεγάλο όγκο δυνάμεων πεζικού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα του νησιού, ενώ είναι φανερό ότι την 19/9 θα αρχίσει και η Τουρκία έρευνες για ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, όλως παρανόμως.

Η ισραηλινή ιστοσελίδα Debka Files εκτιμά ότι η 19η Σεπτεμβρίου, ημέρα έναρξης των ερευνών για τα κυπριακά κοιτάσματα, θα είναι η ημέρα κατά την οποία θα κριθεί πώς θα κινηθεί στο εξής η Τουρκία. Συγκεκριμένα, εάν η Τουρκία επέμβει στρατιωτικά και προσπαθήσει να εμποδίσει τις εργασίες πάνω και γύρω από την αμερικανικής ιδιοκτησίας πλατφόρμα της Noble Energy,  (σ.σ. η πλατφόρμα έχει ήδη εγκατασταθεί στο σημείο των ερευνών και παρακολουθείται στενά από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό), τότε θα ακολουθήσει στρατιωτική εμπλοκή μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών - Κύπρου - Τουρκίας - Ισραήλ - Ελλάδας. 

Από την άλλη πλευρά,  συνεχίζει η ιστοσελίδα, εάν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιλέξει να μην εμπλακεί στρατιωτικά και απλώς περιορισθεί σε μία συμβολική έναρξη ερευνών για υδρογονάνθρακες σε άλλο σημείο της Κυπριακής ΑΟΖ, θα δώσει την εντύπωση ότι τελικά οι απειλές που εκτόξευε όλο αυτό το διάστημα ήταν άνευ περιεχομένου, γεγονός που θα έχει συνέπειες στην εικόνα που επιθυμεί να δώσει στον αραβικό κόσμο. 

Όπως επισημαίνει ειδικότερα η ίδια ιστοσελίδα, υπάρχει το ενδεχόμενο η Τουρκία να στρέψει τον αραβικό παράγοντα κατά του Ισραήλ, επ' ευκαιρία της επερχόμενης έντασης. 

Αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα που εξετάζουν από κοινού τα Αμερικανικά και Ισραηλινά επιτελεία, εκτιμώντας τις τελευταίες ώρες ότι η πρώτη στρατιωτική σύγκρουση στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο πλησίον της Κύπρου θα προκαλέσει σειρά αεροπορικών και θαλάσσιων στρατιωτικών επιχειρήσεων ανάμεσα στην Κύπρο, την Ελλάδα, την Τουρκία και το Ισραήλ - καταλήγει με έμφαση η ισραηλινή ιστοσελίδα.

(σ.σ. Το δημοσίευμα της ιστοσελίδας Debka Files 
αναρτήθηκε στο διαδίκτυο το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 
09:34 ώρα Ελλάδος).          

Αποκλειστικότητα

www.TheInsider.gr

σε εφαρμογή το κοινό στρατιωτικό δόγμα Ελλάδας-Ισραήλ

Η έγκυρη ισραηλινή ιστοσελίδα για θέματα άμυνας και διπλωματίας Debka Files δημοσιεύει σήμερα εκτενές ρεπορτάζ, υποστηρίζοντας ότι χθες, 14/9, και κατόπιν τηλεφωνικής συνομιλίας του Έλληνα Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου με τον ισραηλινό ομόλογό του Μπ.Νετανιάχου, ετέθη σε εφαρμογή το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών. Το σύμφωνο αυτό είχε υπογραφεί την 4/9 - με την άφιξη του Έλληνα Υπουργού Αμύνης κ.Μπεγλίτη στο Τελ Αβίβ. 

Όπως αναφέρει η ίδια ιστοσελίδα, ο λόγος που ετέθη χθες σε εφαρμογή το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας- Ισραήλ είναι οι απειλητικές κινήσεις του πολεμικού ναυτικού και της αεροπορίας της Τουρκίας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου κράτησε πολλή ώρα, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Έλληνας Πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς τόσο στις κινήσεις του τουρκικού πολεμικού στόλου στο Αιγαίο, όσο και στο ότι τις τελευταίες 48 ώρες πέταξαν πάνω από το Καστελόριζο κατασκοπευτικά τουρκικά αεροπλάνα συνοδευόμενα από τουρκικά μαχητικά.

Το δημοσίευμα της ισραηλινής ιστοσελίδας αναφέρει ότι από ελληνικής πλευράς εκφράζονται φόβοι ότι η Τουρκία θα θελήσει είτε να επιτεθεί στο νησί είτε να το πλήξει και να το ελέγξει. Από ισραηλινής πλευράς εκφράζονται ανάλογοι φόβοι - ότι δηλαδή μία τουρκική στρατιωτική επιχείρηση κατά του Καστελορίζου θα δόσει το έναυσμα για περαιτέρω τουρκική στρατιωτική δράση στην περιοχή των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Κυπριακή και Ισραηλινή ΑΟΖ.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, όπως αναφέρει η ισραηλινή ιστοσελίδα, στην χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων ότι δεν πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η Τουρκία να προσπαθήσει να ξαφνιάσει την Ελλάδα, επιτιθέμενη συγχρόνως και σε άλλους ελληνικούς στόχους στο Αιγαίο.

Οι επιμέρους όροι του συμφώνου στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας δεν ανακοινώθηκαν επισήμως ούτε από την Αθήνα ούτε από την Ιερουσαλήμ. Η ισραηλινή ιστοσελίδα αναφέρει ότι οι όροι που αφορούν την ισραηλινή πλευρά προβλέπουν τη στάθμευση ισραηλινών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών σε ελληνικές στρατιωτικές βάσεις καθώς επίσης και την ανταλλαγή πληροφοριών στον τομέα των μυστικών υπηρεσιών.

Οι τουρκικές απειλές για ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά του Ισραήλ σε περίπτωση που θα πραγματοποιηθούν οι έρευνες στην περιοχή των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ισραηλινή και Κυπριακή ΑΟΖ, διοχετεύθηκαν μέσω του τουρκικού Τύπου στις 12/9. 

Σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα, εάν : 1) ισραηλινά πολεμικά πλοία εμποδίσουν τα τουρκικά πλοία που θα μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Γάζα και 2) εάν τα ισραηλινά πολεμικά πλοία εξέλθουν εκτός των ισραηλινών χωρικών υδάτων, που εκτείνονται στα 12 ναυτικά μίλια, τότε τουρκικά πολεμικά πλοία θα προσεγγίσουν τα ισραηλινά φθάνοντας σε απόσταση έως και 100 μέτρων, με σκοπό να τα αδρανοποιήσουν. Δεδομένου ότι τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται πέραν των 60 ναυτικών μιλίων από τις ισραηλινές ακτές, το παραπάνω σενάριο τουρκοϊσραηλινής στρατιωτικής σύγκρουσης ισχύει και στην περίτπωση των κοιτασμάτων.

Το εκτενές δημοσίευμα αναφέρει ότι επίσημοι κύκλοι στην Ιερουσαλήμ προσπαθούν να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη ή μη ασυνήθιστης τουρκικής στρατιωτικής κινητικότητας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου.

Επίσημοι κύκλοι στην Ιερουσαλήμ πάντως συστήνουν αυτοσυγκράτηση προτείνοντας στην πολιτική ηγεσία "να αφήσουμε τους Τούρκους λίγο χρόνο να ξεθυμάνουν". Άλλη πλευρά ισραηλινών εμπειρογνομώνων επιβεβαίωσε ότι οι άλλες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ αλλά και Ελλάδας και Κύπρου, και έχουν δοθεί τα κατάλληλα μηνύματα στην κυβέρνηση Ερντογάν να μην προβεί σε στρατιωτική εμπλοκή στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Το δημοσίευμα καταλήγει ότι θεωρείται βέβαιο ότι η Ουάσιγκτον έχει ήδη δώσει το πράσινο φως τόσο στην Αθήνα όσο και στην Ιερουσαλήμ για να προχωρήσουν στην έναρξη ισχύος αυτής της σημαντικής από κάθε άποψη συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών.

Αποκλειστικότητα

www.TheInsider.gr

Welcome! - as always..

Μπορεί οι μέρες να πέρασαν και τα γεγονότα να τρέχουν, το προχθεσινό πρωτοσέλιδο όμως της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Israel Hayom με τον τίτλο "Το Εξπρές των Εξευτελισμών", η ισραηλινή κοινή γνώμη δεν φαίνεται να το ξεχνάει εύκολα.

Οι λεπτομερείς περιγραφές της συμπεριφοράς των τούρκων αστυνομικών στο αεροδρόμιο Ατατούρκ τηες Κωνσταντινούπολης σε μία ομάδα 40 ισραηλινών τουριστών που τόλμησαν να πετάξουν με δύο πτήσεις των Τουρκικών Αερογραμμών την περασμένη Δευτέρα 5/9, έκαναν το γύρο των τοπικών μέσων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησαν έντονα τα αμυντικά ανακλαστικά της κοινής γνώμης της χώρας. Δεν υπήρχε άνθρωπος εδώ στο Ισραήλ που να μην ήξερε τι είχε συμβεί μόλις το προηγούμενο βράδυ στην Κωνσταντινούπολη.

διαφήμιση τούρκικου καφέ της ισραηλινής εταιρείας Ελίτ

Ενώ περιμέναμε στη σειρά για να σφραγισθούν τα διαβατήριά μας, οι αστυνομικοί τα πήραν, τα κράτησαν και μάς άφησαν να περιμένουμε όλοι οι ισραηλινοί στη γωνία, χωρίς να ξέρουμε τι γίνεται. Στη συνέχεια ήρθαν περίπου πενήντα αστυνομικοί. Κάθε ένας από μάς συνοδεύτηκε από δύο τούρκους."

"Οι αστυνομικοί μάς ζήτησαν να ανοίξουμε τις χειραποσκευές μας. Τις πήραν και έριξαν στο πάτωμα ό,τι είχαν αυτές μέσα. Ύστερα μάς ζήτησαν να βγάλουμε τα ρούχα μας για σωματικό έλεγχο μέχρι τα εσώρουχά μας. Μετά μάς είπαν να μαζέψουμε τα προσωπικά μας είδη που ήταν στο πάτωμα και να τα βάλουμε πάλι μέσα στις χειραποσκευές μας."

"Μάς έβαλαν όλους σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Άρχισαν να μού κάνουν σωματικό έλεγχο. Τους εξήγησα ότι δεν φοράω σουτιέν, αυτοί συνέχισαν. Άνοιξαν το παντελόνι μου και έπιαναν γύρω γύρω τη μέση μου. Στο μεταξύ έφερναν στο ίδιο δωμάτιο και άλλους ισραηλινούς και τούς έλεγαν να βγάλουν τα ρούχα τους μπροστά μας. Περάσαμε ένα μαρτύριο."

Όλες οι καταθέσεις επώνυμες, σε εκτενές ρεπορτάζ της έγκυρης εφημερίδας Χα'Άρετς στο φύλλο της 6/9, μίας εφημερίδας που δεν αρέσκεται σε πρωτοσέλιδα γραμμένα με στόμφο.

"Το Εξπρές των Εξευτελισμών"

Israel Hayom, 6.9.2011

Όπως ανακοινώθηκε στον τοπικό Τύπο, οι τουρκικές αρχές ισχυρίσθηκαν ότι ο έλεγχος που έγινε στους ισραηλινούς τουρίστες -γυναίκες στην πλειοψηφία τους, και οι περισσότερες ασυνόδευτες- αποφασίσθηκε ως 'απάντηση' στις διαμαρτυρίες τούρκου επιβάτη που είχε αρνηθεί να βγάλει τη ζώνη του σε έλεγχο ασφαλείας που είχε γίνει στο αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ ένα εικοσιτετράωρο πριν... 

Η τουρκική αυτή εξήγηση έγινε αντικείμενο χλευασμού για ώρες επί ωρών στους τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, εντείνοντας περισσότερο το πιο αντιτουρκικό κλίμα που γνώρισε ποτέ η ισραηλινή κοινωνία.

 "As always, Turkey welcomes you" - 

Τελ Αβίβ, 7.9.2011

   

Η πολύχρωμη σουρρεαλιστική πινακίδα σε αστικό λεωφορείο του Τελ Αβίβ ακόμα και χθες συνέχιζε να διαφημίζει φθηνά ονειρεμένα τριήμερα στην Αντάλυα με το γνωστό σλόγκαν "As Always, Turkey welcomes you". 

Ο ταξιτζής -αγανακτισμένος από τη ζέστη, την υγρασία αλλά κυρίως από το μποτιλιάρισμα που δεν έλεγε να τον απαλλάξει από την παρουσία του λεωφορείου που βρισκόταν μπροστά του, έβλεπε την τεράστια διαφήμιση μονολογώντας : "Κλαίω μέχρι και το τελευταίο σέκελ που ξόδευα κάθε καλοκαίρι στους Τούρκους. Ούτε να τους ξαναδώ στα μάτια μου. Άκουσες τι έγινε χθες στο αεροδρόμιο;"

Κι όλα αυτά ενώ από δίπλα περνούσε ακόμα ένα αστικό λεωφορείο, που πρότεινε έκπτωση 1.000 σέκελ (200 ευρώ) για κάθε αγορά ψυγείου της γνωστής τουρκικής μάρκας ΒΕΚΟ. 

 "1.000 σέκελ δώρο, με κάθε ψυγείο ΒΕΚΟ"

Χθες τα κόμματα της ισραηλινής δεξιάς κάλεσαν τους πολίτες να μην επισκέπτονται την Τουρκία για τουριστικούς λόγους, ενώ ανακοινώθηκε ήδη πως όλες οι κρατήσεις για τα άλλοτε δημοφιλή θέρετρα της Αντάλυα, Αλάνια, Μαρμαρίς και Κουσάντασι ακυρώθηκαν μαζικά.

Το θέμα όμως φαίνεται να μην σταματά εδώ. 

Ενδεικτικό της έντονης λαϊκής δυσαρέσκειας είναι η αυθόρμητη πρωτοβουλία απλών πολιτών, οι οποίοι μέσα από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης καλούν τους ισραηλινούς να μην αγοράζουν τουρκικά προϊόντα, αναγράφοντας μάλιστα και έναν μακρύ κατάλογο από καταναλωτικά αγαθά που από προχθές κάνει το γύρο του τοπικού διαδικτύου: 

Όλα τα οικιακά ηλεκτρικά είδη της Βeko, κλιματιστικά Amcor που κατασκευάζονται στην Τουρκία, ορισμένοι τύποι τηλεοράσεων -LG, πληντύρια και στεγνωτήρια Siemens, Bosch και Constructa, ξηροί καρποί εισαγωγής, πλαστικές σακκούλες, μακαρόνια και αλεύρι τυποποιημένα από  συγκεκριμένη ισραηλινή αλυσίδα σούπερ-μάρκετ, αποσμητικά χώρου Glade, τζελ ξυρίσματος Crema, μαγειρικά σκεύη Soltam, σαμπουάν και σαπούνια Dove, μαλλακτικό μαλλιών l'Oreal, υγρό σαπούνι Family, τσάι Lipton σε κίτρινη συσκευασία, υγρό σαπούνι χεριών Palmolive, τσιγάρα Pall Mall, αποσμητικό Axe. 

Η λίστα περιλαμβάνει ακόμα και τα αυτοκίνητα που συναρμολογούνται στην Τουρκία και είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στο Ισραήλ, όπως το νέο Honda Civic, ορισμένοι τύποι του Toyota Corolla, Fiat Fiorino, Hyundai Accent, όλοι οι τύποι των αυτοκινήτων Renault και ορισμένοι τύποι μάρκας Peugeot. 

Τέλος, οι πολίτες καλούνται να ενημερώνουν τους καταστηματάρχες ότι δεν αγοράζουν το συγκεκριμένο προϊόν, επειδή ακριβώς είναι τουρκικό.

Χωρίς να είναι βέβαιο ότι το εμπάργκο (τουριστικό ή και εμπορικό) θα έχει διάρκεια, είναι πράγματι εντυπωσιακή η απότομη μεταστροφή της γνώμης του απλού πολίτη προς την Άγκυρα, ενώ όλο και περισσότεροι σχολιαστές στα ισραηλινά ΜΜΕ θυμούνται πόσες συγγνώμες χρωστά η Τουρκία στους γείτονές της -τους Αρμενίους, τους Κούρδους αλλά κυρίως στους Ελληνοκυπρίους από το '74 και μέχρι σήμερα.
Είναι όμως επίσης βέβαιο ότι ποτέ το Ισραήλ δεν ήταν τόσο αντιτουρκικό αλλά και παράλληλα τόσο φιλοκυπριακό, όσο αυτό το περίεργο καλοκαίρι του 2011 που διανύουμε.

  

αναζητώντας περιφέρεια

Η 5η Σεπτεμβρίου 2011, ημερομηνία πραγματοποίησης του 1ου Συνεδρίου για την Περιφερειακή Συνεργασία που διοργάνωσε το ισραηλινό Υπουργείο Περιφερειακής Συνεργασίας στο Τελ Αβίβ, μπορεί να είχε καθορισθεί μήνες πριν, και δεν αποκλείεται μάλιστα η προγραμματισμένη ατζέντα του να ήταν τότε τελείως διαφορετική.  

Οι εξελίξεις όμως πήραν τη δική τους τροπή και σε αυτό το πρώτο συνέδριο του είδους στο Ισραήλ κατέδειξε πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται ο πολιτικός κόσμος της χώρας την νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην περιοχή, και μάλιστα λίγες μόλις μέρες πριν την αναμενόμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20/9 -ημερομηνία κατά την οποία κατά πάσα πιθανότητα πλήθος χωρών θα αναγνωρίσουν την μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας ενός παλαιστινιακού κράτους με τα σύνορα που ίσχυαν πριν τον Πόλεμο του 1967.

Το φλέγον ζήτημα παρ'όλ'αυτά, ήταν η διάλυση του άξονα Τουρκίας-Ισραήλ. Πολλαπλές ευχές για την καλυτέρευση των σχέσεων των δύο χωρών ακούστηκαν όχι μόνο από τον Ισραηλινό Πρόεδρο Σιμόν Πέρες και τον Τόνυ Μπλερ, εκπρόσωπο του Κουαρτέτου, αλλά και από τον ίδιο τον Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ισραήλ Νταν Σαπίρο -ο οποίος ήταν ο μόνος που αναφέρθηκε στην προσέγγιση Ισραήλ-Ελλάδας και Κύπρου, χαρακτηρίζοντάς την ως θετική εξέλιξη, την οποία στηρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. 

Από την άλλη πλευρά, ο διευθυντής της Τράπεζας του Ισραήλ Στάνλεϋ Φίσερ τόνισε τις μέχρι τώρα άριστες οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών, ως επίσης και την πρόβλεψη για περαιτέρω ανάπτυξη της τουρκικής οικονομίας κατά το άμεσο χρονικό διάστημα -υπονοώντας το μέγεθος της οικονομικής απώλειας για την ισραηλινή οικονομία σε περίπτωση κατά την οποία οι επιχειρηματικές τους σχέσεις μειωθούν ή διακοπούν.
Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν, κι ενώ η Τουρκία έλαμψε δια της απουσίας της, τελικά κατάφερε να είναι πανταχού παρούσα.

Ο ισραηλινός Τύπος των τελευταίων ημερών αλλά και ακαδημαϊκοί κύκλοι της χώρας εκφράζουν έντονες ανησυχίες για το μέγεθος της απώλειας που πολύ σύντομα θα φανεί όχι μόνο στην ισραηλινή οικονομία, αλλά και στην ίδια την ασφάλεια της χώρας που θα στερείται της τουρκικής γεωστρατηγικής σκέπης. 

Οι πληροφορίες για πιθανή επίσημη επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Γάζα και την ενδεχόμενη ανησυχητική συμμαχία Τουρκίας-Αιγύπτου δημιουργούν πλείστους προβληματισμούς ως προς την άρνηση της ισραηλινής κυβέρνησης να ζητήσει επίσημα 'συγγνώμη' προς την Άγκυρα για το αιματηρό επεισόδιο στο Mavi Marmara τον Μάιο του 2010. Διακεκριμένοι ισραηλινοί αναλυτές μάλιστα αμφισβητούν ανοικτά το ενδεχόμενο αντικατάστασης της συμμαχίας με την Τουρκία με την σύσφιγξη των σχέσεων της χώρας με την Κύπρο, την Ελλάδα ή ακόμα εσχάτως και με την μακρινή Βουλγαρία.

Από την άλλη πλευρά, ο ισραηλινός Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης Σιλβάν Σαλόμ και οι υπόλοιποι ομηλιτές εκ των διοργανωτών απέφυγαν να θίξουν το ζήτημα της ρήξης με την Τουρκία ή της προσέγγισης με την Κύπρο και την Ελλάδα. Αντιθέτως, τόνισαν τις προόδους που έχουν σημειωθεί στον τομέα χαμηλής πολιτικής με την Παλαιστινιακή Αρχή -παρά τη στασιμότητα των συνομιλιών με τη Ραμάλα-, ως επίσης και με την γειτονική Ιορδανία, την μοναδική αραβική γειτονική χώρα που εκπροσωπήθηκε στο συνέδριο από πολιτικούς αναλυτές και επιχειρηματίες. 

Μοναδική ψύχραιμη φωνή έναντι του ελεγχόμενου πανικού που κυριαρχεί στο Ισραήλ μετά τις δραματικές διπλωματικές εξελίξεις, ήταν αυτή της Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Τσίπι Λίβνι. 

Αναφερόμενη στο πόρισμα της Επιτροπής Πάλμερ, δήλωσε ότι ο θαλάσσιος αποκλεισμός της Γάζας -που η δική της κυβέρνηση είχε επιβάλει και η παρούσα συνεχίζει να εφαρμόζει- κρίθηκε νόμιμος και από τον ΟΗΕ, επιβεβαιώνοντας την νομική ορθότητα των πολιτικών επιλογών του κόμματός της. Εκπλήσσοντας το κοινό, η κα.Λίβνι δεν έδειξε να πανικοβάλλεται από την αναμενόμενη ρήξη με την Άγκυρα, χωρίς βέβαια να κρύβει και την απογοήτευσή της για τις εξελίξεις. "Οι τελευταίες τουρκικές επιλογές δεν είναι συγκυριακές, αλλά αποτελούν εφαρμογή της κρατούσας ιδεολογίας της τουρκικής κυβέρνησης, την οποία δεν είναι δουλειά μου να σχολιάσω", υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι η νεο-οθωμανική θεώρηση της πραγματικότητας στη Μέση Ανατολή και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο δεν συνάδει με τις ισραηλινές προτεραιότητες. 

Και κατέληξε στο κοινό συμπέρασμα όλων των ισραηλινών και ξένων αξιωματούχων : Κλειδί για την αδρανοποίηση των πολιτικών -ίσως και στρατιωτικών- αλυσιδωτών επιπτώσεων της ρήξης με την Άγκυρα, είναι η άμεση και αποφασιστική επίλυση των θεμάτων που εκκρεμούν με την Παλαιστινιακή Αρχή και τον καθορισμό των συνόρων του Ισραήλ με το μελλοντικό ανεξάρτητο Παλαιστινιακό Κράτος.

Η ουσιαστική πρόοδος των συνομιλιών με την Παλαιστινιακή Αρχή αναγνωρίσθηκε ως η βασική προϋπόθεση για την ομαλή διέξοδο από την κρίση, και μάλιστα όσο πιο γρήγορα γίνεται, προτού έρθει η 20η Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία ο Πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ζητήσει από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να αναγνωρισθεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος με σύνορα τα όσα ίσχυαν πριν τον Πόλεμο του 1967 και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Ο Τόνυ Μπλερ δεν έκρυψε μάλιστα ότι εντείνονται οι παρασκηνιακές προσπάθειες να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες Ισραηλινών -Παλαιστινίων πριν το κρίσιμο ραντεβού στον ΟΗΕ στις 20/9, ενώ παράλληλα έγινε σήμερα γνωστό ότι ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ είχε συναντηθεί για τον σκοπό αυτό με τον Μαχμούντ Αμπάς στο Αμμάν της Ιορδανίας πριν μόλις 10 ημέρες. 

Σε αντίθετη περίπτωση, η προσφυγή της Παλαιστινιακής Αρχής προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υπό τις παρούσες συνθήκες, θα "ρίξει λάδι στη φωτιά", δίνοντας την ευκαιρία να ανέβουν οι τόνοι από πλευράς Ισραήλ, να διακοπεί άπαξ δια παντός η ειρηνευτική διαδικασία και πιθανότατα να ανοίξει ο δρόμος για μια τρίτη Ιντιφάντα, ανοίγοντας ακόμα ένα κεφάλαιο έντασης στον ήδη ταραγμένο αραβικό κόσμο.

Η άποψη που δεν ακούστηκε στο χθεσινό συνέδριο ήταν η θέση της -ούτσς ή άλλως περιθωριοποιημένης- ισραηλινής αριστεράς, η οποία εκτιμά ότι η ανακήρυξη ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους θα αποτελέσει στην ουσία τον καταλύτη για την πρόοδο της ειρηνευτικής διαδικασίας και θα αναγκάσει εν τέλει την ισραηλινή πλευρά να συμφωνήσει να αποσυρθεί από τη Δυτική Όχθη. 

Σύμφωνα πάντως με την κα. Λίβνι, "εάν το Ισραήλ δεν εκμεταλλευθεί τον λιγοστό χρόνο που απομένει μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου για να ξαναρχίσουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την τελική λύση του παλαιστινιακού προβλήματος, στο άμεσο μέλλον η ισραηλινή πλευρά θα συρθεί στις συνομιλίες, και τότε οι συνθήκες θα είναι περισσότερο δυσμενείς απ'ό,τι τώρα". Και αυτή ακριβώς ήταν η αίσθηση των περισσοτέρων ξένων αναλυτών.

Ανεξάρτητα από τις εκτιμήσεις που ακούστηκαν ή από τον τρόπο που παρουσιάσθηκαν, είναι γεγονός ότι η πραγματοποίηση αυτού του 1ου Συνεδρίου Περιφερειακής Συνεργασίας που πραγματοποιήθηκε ποτέ από το ομώνυμο ισραηλινό υπουργείο -ένα υπουργείο που αξίζει να επισημανθεί ότι υφίσταται από το 1999- αποτελεί ένδειξη ότι το Ισραήλ δείχνει πως αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι σε δυσμενείς συγκυρίες, δεν μπορεί να εναποθέτει όλες τις ελπίδες του για την ασφάλειά του μόνο στην μακρινή Ουάσιγκτον ή σε ανομοιογενείς κατά βάσιν συμμαχίες, που αποδείχθηκε πλέον περίτρανα ότι είχαν ημερομηνία λήξεως.