η προεκλογική περίοδος και τα πολλά "Γιατί"

Αναμφίβολα, αυτές οι εκλογές δεν έχουν προηγούμενο στη χώρα. 

Και δεν χρειάζεται να αναλύσω τους λόγους - έχουν χιλιοειπωθεί.

Χωρίς προηγούμενο όμως είναι και η προεκλογική περίοδος που διανύουμε.
Και για να μην μακρυγορώ, θα σάς πω ευθύς αμέσως τι εννοώ.

Κοινός παρονομαστής των πολιτικών συζητήσεων στην τηλεόραση είναι η άνοδος των ποσοστών της Χρυσής Αυγής στις δημοσκοπήσεις, τα αποτελέσματα των οποίων εμείς οι κοινοί θνητοί "δεν μάς επιτρέπεται να μάθουμε", άγνωστο το Γιατί!

Κοινός παρονομαστής των εκπροσώπων των κομμάτων που εμφανίζονται στις οθόνες μας είναι η συμφωνία τους πως η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή  είναι πολύ πιθανή.

Με λίγα λόγια, όλοι ανεξαιρέτως μιλούν για τη Χρυσή Αυγή, αλλά τελικά
η.. ίδια η Χρυσή Αυγή δεν βγαίνει στην τηλεόραση ποτέ να μιλήσει 
για..τον εαυτό της. 

Γιατί;

Σε μία δημοκρατική κοινωνία υπάρχουν θεσμοθετημένες δεικλίδες ασφαλείας που αποτρέπουν κάθε παρέκκλιση από τους κανόνες λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Στην Ελλάδα υπάρχει ένα Σύνταγμα αλλά και ένας Άρειος Πάγος που έχει τη δυνατότητα ακόμα και να αποκλείει όποιο κόμμα συμβάλει ή πρεσβεύει την όποια συνταγματική εκτροπή. 

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Άρειος Πάγος απαγόρευσε σε κομματικό μηχανισμό να συμμετέχει στην εκλογική διαδικασία - και επομένως και στην προεκλογική εκστρατεία. Συγκεκριμένα μάλιστα, στις προσεχείς εκλογές ενώ αρχικά είχαν υποβάλλει αίτηση συμμετοχής 36 κόμματα, τελικά ο Άρειος Πάγος απέκλεισε 4 και ενέκρινε τα υπόλοιπα 32. 

Σκοπός της προεκλογικής περιόδου είναι να δωθεί η ευκαρία σε όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στις εκλογές να παρουσιάσουν το πρόγραμμά τους στο εκλογικό σώμα και να έχουν όλα τη δυνατότητα -έστω και αναλογικά- να  κάνουν χρήση των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων, οι οποίες αποτελούν δημόσιο αγαθό, προσβάσιμο σε όλους. Και πολύ σωστά η "Δράση" του Στέφανου Μάνου και η "Φιλελεύθερη Συμμαχία" αφού από κοινού προσέβαλαν σχετική απόφαση της Διοίκησης, κατάφεραν τελικά τη δικαιότερη κατανομή τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού χρόνου που διατίθεται στα μικρά κόμματα.

Παρ' όλ' αυτά όμως, τίποτα δεν φαίνεται να άλλαξε στην αντιμετώπιση των ΜΜΕ ως προς την -έστω ακραία- φωνή ενός κόμματος που -είτε μάς αρέσει είτε όχι- "πέρασε" από το "φίλτρο" του καθ' ύλην αρμόδιου Αρείου Πάγου και δεν εμποδίσθηκε να συμμετέχει στις εκλογές της 6ης Μαΐου. 

Και έτσι, αυτό το ίδιο "Γιατί" παραμένει αναπάντητο.

Η καλώς εννοούμενη δημοκρατία δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από κανέναν.

Η καλώς εννοούμενη δημοκρατία δεν γνωρίζει κανένα αδιέξοδο.

Όταν οι θεσμοί λειτουργούν όπως πρέπει, ακόμα και η αιρετική φωνή της Χρυσής Αυγής δεν έχει εκ των πραγμάτων τη δύναμη να τούς αναιρέσει.

Αντιθέτως, η παρουσία εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής στα τηλεοπτικά πάνελ θα δώσει την ευκαιρία στους επικριτές της να αντικρούσουν την πολιτική της θέση, να καταρρίψουν τα επιχειρήματά της και είναι σίγουρο πως θα βοηθήσουν τον μέσο πολίτη να ακούσει, να κρίνει, να συγκρίνει και να αποφασίσει. 

Είναι πιθανόν μάλιστα η παρουσία εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής στις πολιτικές συζητήσεις ακόμα και να ..μειώσει το λεγόμενο δημοσκοπικό της ρεύμα. 

Στο κάτω κάτω.. Γιατί a priori θα πρέπει να αποκλείεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο; 

Επιπροσθέτως - και με δεδομένο ότι όσο περνούν οι μέρες, όλο και περισσότερο ακούγεται πως τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής ανεβαίνουν στις μυστικές δημοσκοπήσεις-, μήπως τελικά αυτός ο αποκλεισμός έχει ως αποτέλεσμα αυτήν ακριβώς την αύξηση; 

Μα επιτέλους, αυτό θέλουν τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα; 

Την ...ενδυνάμωση του αντιπάλου τους;;!! 

Είναι δυνατόν;;! 

 

Δημοκρατία σημαίνει να ακούγονται όλες οι απόψεις. 

Να τίθενται όλες ανεξαιρέτως επί τάπητος. 

Να αντικρούονται όλες με επιχειρήματα ένθεν και ένθεν. 

Να τίθενται όλα τα κόμματα στην κρίση όλων και για όλα.

Από την Χρυσή Αυγή και τον Βεργή μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ΟΑΚΚΕ. 

Από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ μέχρι ακόμα και το κόμμα με την απίστευτη έως κωμική ονομασία.. "Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Σπίτια κ.λ.π."

Από τη στιγμή που ο Άρειος Πάγος, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας, επέτρεψε στον συγκεκριμένο πολιτικό σχηματισμό να συμμετέχει στις προσεχείς εκλογές, γιατί δεν τού δίνεται η δυνατότητα να ακουσθεί απευθείας; 

Στο κάτω-κάτω, γιατί δεν δίνεται η ευκαιρία στην Χρυσή Αυγή ακόμα και να.. εξευτελιστεί απ' ευθείας και εις επήκοον όλων;

Ως απλός ψηφοφόρος, που θέλει να σχηματίσει άποψη, 

θέλω να ακούγονται όλες οι απόψεις.

Ακόμα και αυτές με τις οποίες δεν τυγχάνει να συμφωνώ.

Και μη με ρωτήσετε "Γιατί;" 

Θά'πρεπε να ξέρετε πολύ καλά

τι είναι αυτό που το λένε "Δημοκρατία"..

Τα'πε όλα ο Βολταίρος χρόνια πριν.

η Θεωρία περί Κολάσεως

Θα'ταν τα χρόνια που ήμουν στο Γυμνάσιο, όταν το "1984" , το γνωστό μυθιστόρημα του Τζωρτζ Όργουελ είχε γίνει ξαφνικά μπεστ-σέλλερ. Ατελείωτες οι συζητήσεις τότε για το πού οδεύουμε και τι τελικά σημαίνει αυτό που οι άνθρωποι γενικά ονομάζουν 'Κόλαση'. Ένα θέμα που γενικά με είχε απασχολήσει αρκετά σε εκείνα τα εφηβικά χρόνια της δεκαετίας του '80.

Η μητέρα μου τότε μού είχε πει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες απόψεις για το τι είναι η 'Κόλαση'. Μία άποψη που τα τελευταία χρόνια άρχιζα να συνειδητοποιώ ότι θα έπρεπε να είναι η επικρατέστερη. 

"Γαβριήλ, να σού πω.. 

Εγώ νομίζω ότι η 'Κόλαση' είναι να μπορείς με μεγάλη ευκολία να επικοινωνείς και να γίνεσαι φίλος με ανθρώπους που βρίσκονται χίλια μίλια μακριά και που ίσως ποτέ δεν θα μπορέσεις να τούς αγγίξεις και να τούς συναναστραφείς στην πραγματική ζωή. Κι από την άλλη, να είναι πολύ δύσκολο, ίσως και αδύνατον να επικοινωνήσεις και να γίνεις φίλος με τον διπλανό σου, που ζει δίπλα σου.. 

Αυτό εγώ νομίζω πως είναι η πραγματική Κόλαση, Γαβριήλ.." 

Και βεβαίως εγώ, εκείνη την εποχή, αυτομάτως απέρριψα εκείνην την παντελώς τρελή Θεωρία περί Κολάσεως, αραδιάζοντας στη μητέρα μου χιλιάδες λογικά αντεπιχειρήματα.. 

Έτσι νόμιζα τότε. 

"Τη γνώμη μου δε ρώτησες; Ορίστε, σού την είπα.. Τι θες τώρα;" 

Και η συζήτηση τελείωσε εκεί.

Χθες ήταν ένα από τα πολλά βράδια που δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. 

Δεν θυμάμαι πόσα εικονίδια είχαν περάσει μπροστά από τα μάτια μου στην οθόνη του υπολογιστή. Πόσα σχόλια, like, εικόνες που έστελναν άνθρωποι που ούτε γνώριζα, ούτε με γνώριζαν, ούτε απευθύνονταν αποκλειστικά σε μένα. 

Και όλα αυτό το θαυμαστό από τεχνολογικής άποψης φαινόμενο - να συνομιλείς με αγνώστους και μάλιστα στον φιλικότατο ενικό, χωρίς ποτέ στην πραγματικότητα να σε έχουν δει, ούτε κι εσύ αυτούς - δεν ήταν απλώς μία Θεωρία. Ήταν η πραγματικότητα. 

Ήταν πραγματικότητα να σού λένε τον πόνο τους κι εσύ τον δικό σου, γνωρίζοντας όλοι μας ότι το πιθανότερο σε αυτήν τουλάχιστον τη ζωή να μην τα φέρει η τύχη να ανταλλάξουμε ένα απλό "γειά σου" στο δρόμο.

Και τότε μού ξανάρθε στη μνήμη εκείνη η παράλογη "Θεωρία περί Κολάσεως" των εφηβικών μου χρόνων. Και αναρωτήθηκα εάν τελικά εκείνη η θεωρία, ύστερα από τόσα χρόνια, επιβεβαιωνόταν χθες βράδυ ακριβώς μπροστά στα δικά μου μάτια.

Αλήθεια, πώς και δεν το είχα συνειδητοποιήσει νωρίτερα..; 

Το ένα σχόλιο έφερνε τ' άλλο.

Ύστερα το ένα μήνυμα έφερε τ' άλλο. 

Είχαν φτάσει χαράματα, και στο inbox μου με περίμενε ένα τραγούδι που μού το έστελε ακόμα μια 'φιλία', από αυτές που το πιθανότερο είναι να μην ..γνωρίσω στην πραγματικότητα ποτέ μου.

Εκεί μέσα λοιπόν, στο ηλεκτρονικό μου γραμματοκιβώτιο (μα πόσο περίεργα μού ακούγεται αυτή η φράση!..) με περίμενε ένα τραγούδι γεμάτο ευχές. Στίχοι γεμάτοι αγάπη και ειλικρίνεια. 

Ένα τραγούδι που μού το έστειλε μία άγνωστη 'φίλη', που από το πουθενά με σκέφτηκε, και μού το έστειλε μόνο από αγάπη και χωρίς κανένα αντάλλαγμα. 

Και έτσι, και για ακόμα μια φορά..

εκείνη η Θεωρία περί Κολάσεως... καταρρίφθηκε.

 

"Σού Εύχομαι" - Σαρίτ Χαντάντ
"Meakhelet Lekha" - Sarit Hadad / מאחלת לך - שרית חדד   

Σού εύχομαι να είσαι ευτυχισμένος,

όποιον δρόμο κι αν διαλέξεις.

Να σού χαμογελά ο ήλιος,

όπως και σε μένα χαμογελά.

Σε ευλογώ με Φως,

για να μην βρεις μπροστά σου κανένα εμπόδιο και δυσκολία.

Σού εύχομαι δρόμο ανοιχτό,

να βρεις ηρεμία και θαλπωρή.

Να μη γνωρίσεις στενοχώρια και πόνο,

σαν κι αυτόν που μ' άφησες στην καρδιά.

Να μη γνωρίσεις τι σημαίνει απιστία,

σαν κι αυτήν που μ' άφησες στην ψυχή.

Προσεύχομαι μόνο για το δικό σου καλό.

Να βρεις μια γυναίκα και να κάνεις μια οικογένεια.

Να' χεις φώτιση,

για να ξεχωρίζεις το καλό απ' το κακό.

Σού εύχομαι να είσαι ευτυχισμένος,

όποιον δρόμο κι αν διαλέξεις.

Η ζωή να σού χαμογελά,

όπως μού χαμογέλασε σε μένα.

Να είσαι υγιής, ευτυχισμένος και ζωντανός.

Ο καλύτερος γιατρός είναι ο χρόνος.

Και παρά το ότι είμαστε χώρια, εγώ είμαι ακόμα εδώ.

(Σ' ευχαριστώ για το μήνυμα. 

Ξέρεις εσύ.)

    

Τι θα ψηφίσεις στις 6 Μαΐου; - Δημοσκόπηση.

Λοιπόν, ας το πάρουμε απόφαση : αυτές οι εκλογές δεν θα θυμίζουν σε τίποτα όλες τις προηγούμενες. Κι όποιος από σάς δεν το έχει συνειδητοποιήσει ακόμα, πλανάται πλάνην οικτράν.

Θα ήταν όμως κρίμα το όλο αυτό κλίμα να επηρεάσει και έναν σημαντικό θεσμό, που τουλάχιστον για ιστορικούς και μόνο λόγους, έχει σημασία. Και ο θεσμός αυτός δεν είναι άλλος από τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης. 
Ένας θεσμός που δικαίως έχει εκπέσει της αρχικής του σημασίας, αφού είναι κοινό μυστικό πως οι εταιρείες που αναλαμβάνουν να τις διενεργήσουν, πληρώνονται αδρά από τα κομματικά επιτελεία.

Ακούγεται ουτοπικό, όμως οι ξεχασμένες καλές κἀγαθές προθέσεις..
..κάπου υπάρχουν.

Έτσι, από χθες , 13 Απριλίου 2012 και μέχρι την παραμονή των εκλογών της 6ης Μαΐου 2012 μπορείτε να συμμετάσχετε στην προεκλογική δημοσκόπηση, ψηφίζοντας στην ειδική στήλη του μπλογκ alloukiallou.blogspot.com . 

Μία δημοσκόπηση που σίγουρα δεν είναι επιστημονική, 

πλην όμως δεν είναι ..προπληρωμένη!

Από την άλλη όμως, για να έχουν τα αποτελέσματά της ουσιαστική αξία, χρειάζεται η δική σας συνδρομή. Και αυτή η συνδρομή συνοψίζεται με δύο απλές λέξεις : 

Ειλικρίνεια και Ωριμότητα.

Γιατί μόνο με ισχυρή δόση ειλικρίνειας και ωριμότητας εκ μέρους των "διαδικτυακών ψηφοφόρων", θα μπορούν να υπερκαλυφθούν οι πάμπολλες αντικειμενικές τεχνικές αδυναμίες του εγχειρήματος.

Και σας εξηγώ ευθύς αμέσως τι εννοώ :

• Μπορείτε να ψηφίσετε μόνο ένα κόμμα / απάντηση

• Μπορείτε να αλλάξετε την ψήφο σας όσες φορές θέλετε καθ'όλη τη διάρκεια της ψηφοφορίας.

• Η "διαδικτυακή κάλπη" θα κλείσει οριστικά την 5η Μαΐου 2012 και στις 23:59 ώρα Ελλάδος, οπότε και δεν θα είναι πλέον δυνατόν να αναθεωρήσετε την επιλογή σας (παρά μόνο στην.. πραγματική κάλπη που θα στηθεί την επομένη..)

Και τώρα αρχίζουν τα δύσκολα...

Ξέρω, για πολλούς από σας είναι δύσκολο, αλλά για να έχει νόημα το όλο εγχείρημα θα πρέπει να ακολουθήσετε πιστά τις εξής απλές οδηγίες :

• Ψηφίστε μόνο μία φορά!  Το σύστημα δεν μπορεί να "μπλοκάρει" την ψήφο σας εάν διπλοψηφίσετε από την ίδια IP διεύθυνση

• Ψηφίστε μόνο εφόσον έχετε δικαίωμα ψήφου! Οπότε, οι ανήλικοι, οι μη Έλληνες υπήκοοι, ή όσοι για κάποιον άλλο λόγο δεν σάς επιτρέπεται να ψηφίσετε σε αυτές τις εκλογές, συγκρατηθείτε... 

• Ψηφίστε ειλικρινά! Ποιόν κοροϊδεύετε; Τον εαυτό σας ή εμένα;

• Αποβάλλετε το κομματικό σας "υπερεγώ"! Κανένα κομματικό επιτελείο δεν θα επιβραβεύσει την πολλαπλή ψήφο σας.. Οι πραγματικές εκλογές θα γίνουν στις 6 Μαΐου πίσω από το παραβάν, και όχι στο λάπτοπ σας..

• Πείτε στους φίλους σας να συμμετάσχουν στη δημοσκόπηση, στέλνοντας το link του μπλογκ alloukiallou.blogspot.com ! Όσοι περισσότεροι ψηφίσετε, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το δείγμα και τόσο πιο αξιόπιστα θα είναι και τα αποτελέσματα! Ήδη, μέσα στις πρώτες 24 ώρες της διαδικτυακής ψηφοφορίας, συγκεντρώθηκαν 145 ψήφοι. Και απομένουν πάμπολλες ολόκληρες μέρες μέχρι το πέρας της δημοσκόπησης, στις 5 Μαΐου στις 23:59 ΩΕ. Οπότε, έχετε όλο τον καιρό να τους ενημερώσετε. 

• Τέλος, οι Έλληνες ψηφοφόροι που βρίσκονται στο εξωτερικό, συμμετέχουν στη δημοσκόπηση κανονικά. 
  

Και τώρα κάποια χρήσιμα tips :

• Ψηφίστε το πολιτικό κόμμα που έχετε πραγματικά σκοπό να ψηφίσετε και όχι αυτό που θα θέλατε να ψηφίσετε ή το κόμμα που πιστεύετε ότι θα "πάει καλά"

• Να έχετε υπ'όψιν σας ότι οι επιλογές "Δεν Ξέρω Τι Να Ψηφίσω", "Λευκό" ή "Δεν Θα Ψηφίσω" σημαίνουν ότι, σύμφωνα με το ισχύον εκλογικό σύστημα, άθελά σας ψηφίζετε το πρώτο κόμμα, που μπορεί να μην σάς εκφράζει καθόλου. Καλό λοιπόν θα ήταν, μέχρι τις 5 Μαΐου και έως τις 23:59 ώρα Ελλάδος, να αποφασίσετε τι πραγματικά θα ψηφίσετε.

• Η επιλογή "Άλλο Κόμμα" έρχεται να καλύψει το κενό που υπάρχει στη στήλη των κομμάτων που συμμετέχουν στις προσεχείς εκλογές. Δυστυχώς, όταν συμπληρωνόταν η λίστα των κομμάτων και με τα κόμματα που είχαν παραλειφθεί, ήδη είχε συγκεντρωθεί σημαντικός αριθμός ψήφων και ήταν αδύνατον να μεταβληθεί η λίστα των ηλεκτρονικών επιλογών. Ζητώ συγγνώμη λοιπόν σε δύο ψηφοφόρους της "ΑΝΤΑΡΣΥΑ" και του "Πανελλήνιου Άρματος Πολιτών", οι οποίοι δικαίως διαμαρτυρήθηκαν επειδή δεν βρήκαν τα κόμματά τους στη λίστα της ψηφοφορίας. Σε εκείνο το στάδιο, από τεχνικής απόψεως ήταν αδύνατον να γίνει οιαδήποτε συμπλήρωση. Έτσι, από τις ψήφους στα "Άλλα Κόμματα", τουλάχιστον μία ανήκει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τουλάχιστον μία ακόμα στο "Άρμα Πολιτών". (Ουφ, τα'πα!)  

Αυτά λοιπόν τα λίγα για αυτήν την.. απλήρωτη (και ως εκ τούτου, τίμια) 

προεκλογική δημοσκόπηση του alloukiallou.blogspot.com   

Και εφόσον πιστεύετε στις καλές της προθέσεις, 

παρακαλείσθε να συμμετάσχετε, 

ακολουθώντας πιστά αυτές τις παραπάνω απλές οδηγίες.

  

Τώρα , όσον αφορά τις τεχνικές αδυναμίες -που όντως υπάρχουν!-, 

το μόνο που μπορώ να σάς πω είναι ότι αυτή η δημοσκόπηση 

επαφίεται αποκλειστικά στη δική σας ειλικρίνεια!

(και οι καλοί λογαριασμοί, κάνουν μόνο καλούς φίλους!)

Καλή Ψήφο σε όλους!

Πάσχα με τον Κομφούκιο

Πάρα πολύ σπάνια συλλαμβάνω τον εαυτό μου να διαβάζει για δεύτερη φορά το ίδιο βιβλίο. Και μόνο το γεγονός ότι αυτές τις μέρες συμβαίνει αυτό το ασυνήθιστο φαινόμενο, νομίζω πως αξίζει τον κόπο να γράψω λίγες γραμμές, που μπορεί να σάς φανούν χρήσιμες, μέρες πού'ναι. 

Θυμάμαι, ήταν μια κάποια Μεγάλη Τετάρτη στο κέντρο του Ηρακλείου Κρήτης. 

Έχοντας μπουχτήσει να περιφέρω τον εαυτό μου στα διάφορα καφέ του κέντρου της πόλης, αποφάσισα να περάσω την ώρα μου σε ένα βιβλιοπωλείο, χωρίς απαραίτητα να έχω στον νου μου να αγοράσω κάτι το συγκεκριμένο. Και τότε ήταν που έπεσε μπροστά μου ο πομπώδης τίτλος "Δρόμοι της Ευτυχίας". 

Τον προσπέρασα αμέσως για τον εξής απλούστατο λόγο : 

Αν κάτι με ξενερώνει εντελώς είναι όλα αυτά τα βιβλία που βρίσκονται στα ράφια των "Βιβλίων Ψυχολογίας". Είναι τόσο κακόγουστη αυτή η 'αμερικανιά' που θέλει να σε πείσει ότι μέσα σε 100 σελίδες μπορείς να γίνεις εκατομμυριούχος, ευτυχισμένος, καλός γονιός, καλό παιδί (..έλα Παναγία μου! μα τόσο εύκολο είναι πια;;;)

Και μετά ξύπνησε το έμφυτο πνεύμα αντιλογίας μου, και με ..ξαναγύρισε πίσω στο βιβλίο που αρχικά δεν μού είχε γεμίσει καθόλου το μάτι. Ο υπότιτλός του το έκανε ολοένα και πιο ενδιαφέρον: "Ο Κομφούκιος στη ζωή μας σήμερα". 

Δεν το σκέφτηκα παραπάνω. 

Το αγόρασα βιαστικά κι έφυγα.

Και έτσι απλά, εκείνο το μακρινό Πάσχα..
..μού έλαχε να κάνω παρέα με τον ..Κομφούκιο.  
Κι ας ακούγεται ιερόσυλο.

(Και τώρα όσοι από σας δεν θέλετε να διαβάζετε για τον Κομφούκιο πασχαλιάτικο, αλλάξτε μπλογκ. 
Η ανάρτηση αυτή όμως, θα σάς περιμένει εδώ και μετά την Ανάσταση..) 

Ο Κομφούκιος και η διδαχή του σημάδεψε φιλοσοφικά αλλά κυρίως θρησκευτικά τον πολυπληθέστερο λαό της Γης. Η Κίνα μέχρι και την επικράτηση του κομμουνισμού, ήταν η κατ'εξοχήν κομφουκιανική χώρα. Ο Κομφουκιανισμός ως θεωρία και πράξη είχε ριζώσει επί αιώνες όχι μόνο στη συνείδηση των κινεζικού λαού αλλά και στην θεολογική προσέγγιση της καθημερινότητάς του. Πέραν αυτού όμως είχε επηρεάσει βαθιά και τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας από τις εκατοντάδες δυναστείες που είχαν την τύχη (ή μήπως την ατυχία;) να διαχειρίζονται τη μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων. 

Η επικράτηση του Μάο Τσε Τουνγκ και η πολιτιστική του επανάσταση είχαν απαγορεύσει βίαια κάθε τι που θα θύμιζε τον Κομφούκιο και τις θεολογικές προεκτάσεις της βιοθεωρίας του. Κύριος στόχος όμως αυτής της καθαρά πολιτικής απόφασης ήταν οι σταθερές που ο Κομφουκιανισμός έθετε ως βάση θεώρησης της τοπικής κοινωνικής πραγματικότητας. 

Αυτή η προσπάθεια του μαοϊκού καθεστώτος να απαλήψει τον Κομφουκιανισμό έπεσε τελικά στο κενό. Η κομφουκιανική συνείδηση γενεών και το θρησκευτικό συναίσθημα που την περιέβαλε δεν στάθηκε δυνατόν να σβηστούν μονοκονδυλιά επειδή ξαφνικά οι κόκκινοι μανδαρίνοι "έτσι αποφάσισαν". Και ο Κομφουκιανισμός συνέχισε να υπάρχει στο περιθώριο. Μέχρι και σήμερα. Απόδειξη της επιβίωσής του παρά τη λαίλαπα της άθεης πολιτιστικής επανάστασης ήταν το βιβλίο που με ..συνάντησε στο Ηράκλειο (!)  εκείνο το μακρινό Πάσχα.
Μία μελέτη που γράφτηκε και κυκλοφόρησε διεθνώς, ενώ -επισήμως τουλάχιστον- καμμία πολιτειακή μεταβολή δεν συνέβη στην συνταγματικά ίδια κι απαράλλαχτη "Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας".

Το βιβλίο της δρος. Yu Dan, διευθύντριας και διδάσκουσας του Τμήματος Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο Normal University του Πεκίνου, προσέγγισε τον Κομφουκιανισμό κατά τρόπο εύληπτο και εξαιρετικά ευπροσήγορο, "αφαιρώντας" το απαγορευμένο για δεκαετίες θρησκειολογικό του περιεχόμενο. Αντίθετα, περιορίσθηκε στο "πολιτικώς ορθό" που υπαγορεύει το σημερινό ιδιαίτερο πολιτειακό μοντέλο της χώρας της, δίνοντας έμφαση στην καθαρά κοινωνιολογική διάσταση των διδαχών του Κομφούκιου.

Έτσι λοιπόν, κατά την κρατούσα σήμερα ιδεολογία της μεταμαοϊκής Κίνας, ο Κομφουκιανισμός μετατρέπεται σε ένα ανεπανάληπτο εγχειρίδιο κοινωνικής συνοχής. Σε ένα απλό παιχνίδι "Monopoly", που έτσι και ακολουθήσεις τους απλούς του κανόνες, έχεις πολλές πιθανότητες να συμφιλιωθείς τόσο με τον εαυτό σου όσο και με τους τόσο διαφορετικούς (αλλά και τόσο ίδιους) συμπολίτες σου.

Από την άλλη, ο υποψιασμένος δυτικός αναγνώστης συνειδητοποιεί με πόση λεπτότητα το τωρινό πολιτειακό κράμα της απόλυτα καπιταλιστικής -πλην όμως υπαρκτής ακόμα κινεζικής μονοκομματικής "Λαϊκής Δημοκρατίας"- αποδέχθηκε έστω και καθυστερημένα την πολιτειακή διάσταση του άλλοτε απαγορευμένου Κομφουκιανισμού. Εκείνες τις μικρές απλές αλήθειες της πανανθρώπινης κοινωνικής πραγματικότητας, που καμμία απολυταρχία ανεξαρτήτως "χρώματος",  δεν είχε ποτέ -ούτε και σήμερα έχει- τη δύναμη ή την ικανότητα να εξαφανίσει ή να αντικαταστήσει.

Ειδικά στις μέρες μας και ειδικά στη χώρα μας, είναι τόσο παρήγορο να ξέρεις ότι καμμία απολυταρχία, όσο παραπλανητικά δημοκρατική και πολιτισμένη θέλει να αυτοπροβάλλεται, με κανέναν τρόπο τελικά δεν είναι ικανή να σβήσει τη δύναμη της σκέψης..

Τη δύναμη της κοινής ανθρώπινης λογικής..

Τη μελέτη της δρος. Yu Dan 

"Δρόμοι της Ευτυχίας - Ο Κομφούκιος στη ζωή μας σήμερα" 

μπορείτε να τη βρείτε εδώ.

(Καλό Πάσχα σε όλους)

ευχές άνευ περιεχομένου

Ενώ όλα δείχνουν ότι μάς περιμένει ακόμα ένα καταθλιπτικό Πάσχα, που ακολουθεί έναν εξαιρετικά κρύο και ακόμα καταθλιπτικότερο χειμώνα και -οποία έκπληξις!- που θα το διαδεχθεί ένα προβληματισμένο καλοκαίρι, 

εγώ ..βαρέθηκα!

Είναι πράγματι αξιοπερίεργο ότι παρά την όλη κατάντια της ελληνικής κοινωνίας, η γυάλα του πολιτικού κατεστημένου ακόμα δεν έχει ξεχειλίσει από τόσο βόρβορο. Αυτή η γυάλα αποδεικνύεται εξαιρετικά ανθεκτική, καθώς η ξύλινη γλώσσα γίνεται ακόμα πιο ξύλινη και οι ειδήσεις των καναλιών ακόμα πιο κατευθυνόμενες. 

Και όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου, που μόνο ένας Ιονέσκο θα μπορούσε να συλλάβει, αποκτά όλο και περισσότερους θεατές. Θεατές που μόλις που συγκρατιούνται να μην ανέβουν στη σκηνή, για να την γεμίσουν με ..γιαούρτια και αυγά : το μόνο 100% εγχώριο προϊόν που παράγει αυτή η ρημαδιασμένη χώρα.

Κάπως έτσι μάς βρίσκει όλους και αυτό το Πάσχα.

Κι εγώ έχω πια βαρεθεί αυτές τις διαπιστώσεις.

Δεν ξέρω τι να μάς ευχηθώ πια.

Ποιά ευχή θα μπορούσε να πιάσει τόπο - Άγνωστο.

Το γνωστό "Καλή Ανάσταση" με όλα τα χιλιοειπωμένα κοινωνικοπολιτικά υπονοούμενα,  μού ακούγεται τόσο μα τόσο κοροϊδίστικο πια.. 

Για ακόμα μια χρονιά..

το ραβασάκι της ημέρας

Είναι αλήθεια πως όταν μπαίνει η άνοιξη και καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής αυτού του μπλογκ, αραιώνω λίγο τις αναρτήσεις.. Είναι κάτι σαν μια "άδεια από τη σημαία" που δίνω στον εαυτό μου χωρίς να το έχω προγραμματίσει -κι ας ορκίζομαι ότι "φέτος Γαβριήλ, με το που θα μπαίνει η άνοιξη, θα φανείς επιτέλους συνεπής!"...

Ε λοιπόν, ούτε και φέτος τα κατάφερα. 

Και είδατε, από τις 18 Μαρτίου έχω να πατήσω το κουμπί "Δημοσίευση".
Για μετρήστε τις μέρες..

Σήμερα το πρωί είχα βάλει σκοπό, με το που θα γυρνούσα από το γραφείο, να κάτσω και να επιστρέψω επιτέλους "στο πόστο μου". Είχα μάλιστα σκεφτεί να σάς ξανασυναντήσω με ένα κείμενο κάπως πιο ανάλαφρο. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, κρίση-ξεκρίση, η άνοιξη είναι .. άλλο πράγμα!

"Tavasz" ("Ἀνοιξη")

ταινία animation με άμμο του Ούγγρου εικαστικού Ferenc Cakó, 

Με πρόλαβαν τα γεγονότα.

Δυστυχώς.

Αυτή η αυτοκτονία του 77χρονου στο Σύνταγμα, με έκανε λιώμα.

Με έκανε να θέλω να πάρω μια βαλίτσα, ένα διαβατήριο και να σηκωθώ να φύγω απ΄αυτό το γκέτο. Από τη μια εκνευρίζομαι με τον εαυτό μου, όταν βλέποντας τον ΓΑΠ στο ανοιξιάτικο Καστελόριζο χρόνια πριν, επιβεβαιώνεται καθημερινά η πρόβλεψή μου, που δεν είναι άλλη από την καθημερινή μετάλλαξη αυτής της χώρας σ'αυτό το άθλιο γκέτο που ζούμε σήμερα. Από την άλλη εκνευρίζομαι ξανά με τον εαυτό μου, που κοντοβλέπω ξανά τη βαλίτσα και το διαβατήριό μου, ρωτώντας με ξανά και ξανά : Τι τα βλέπεις καλά-καλά, Γαβριήλ ηλίθιε; Και πού θα πας, βλαμμένε; Στο γκέτο δε γεννήθηκες; Στο γκέτο θα ψοφήσεις κι εσύ, όπως όλοι. Είτε έτσι, είτε αλλιώς.

Το ραβασάκι που βλέπετε παρακάτω κυκλοφορεί σήμερα παντού στο ελληνικό ίντερνετ και αποδίδεται στον 77χρονο συνταξιούχο φαρμακοποιό αυτόχειρα. Δεν ξέρω αν είναι γνήσιο. Αναμφίβολα όμως, αυτό είναι το ραβασάκι της ημέρας.  

Tι κι αν αποδειχθεί 'spam';..

Άνοιξη στο Γκέτο των φτωχών.

Απρίλιος, 2012.