Κύπρος-Ισραήλ : η ορολογία μιας συμμαχίας

Την ημέρα της 19ης Σεπτεμβρίου 2011 θα τη θυμόμαστε για πολλά χρόνια μετά. Είναι η μέρα κατά την οποία άρχισαν οι έρευνες για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο επειδή οι έρευνες καθαυτές δίνουν νέες προοπτικές στην κυπριακή οικονομία αλλά και για τις νέες γεωστρατηγικές συμμαχίες που άρχισαν να αναπτύσσονται στην περιοχή μας από τον Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα. 

Η ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην άλλοτε 'νεκρή' από πλουτοπαραγωγικής απόψεως γωνιά της Γης θα καταστήσει τις χώρες της περιοχής όχι μόνο ενεργειακά αυτάρκεις -σε χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον 50ετίας-, αλλά παράλληλα θα τις δώσει τη δυνατότητα απόκτησης σημαντικότατων εσόδων που θα προέρχονται από τις εξαγωγές του φυσικού τους πλούτου. 

Πρωταγωνιστές των τελευταίων εξελίξεων είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ, αφού οι έρευνες άρχισαν από το Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, εντός του οποίου φέρονται να βρίσκονται πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων που εξυπηρετούν κατ΄αρχήν την Κύπρο, αλλά τα αποτελέσματα των ερευνών θα αποτελέσουν πρόκριμα για την ύπαρξη και άλλων κοιτασμάτων που φέρονται να βρίσκονται εντός της γειτνιάζουσας Ισραηλινής ΑΟΖ.

Η Τουρκία διατείνεται ότι η συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τής δίνει το δικαίωμα να έχει και εκείνη αξιώσεις στα κυπριακά κοιτάσματα, μέσω του Ψευδοκράτους που δημιούργησε.

Η τουρκική διπλωματία είχε έναν χρόνο ολόκληρο να προετοιμάσει τις κινήσεις της για να αποτρέψει τις γεωτρήσεις, δεδομένου ότι η έναρξη των ερευνών στην περιοχή είχε προαναγγελθεί πολύ πριν από την αμερικανική εταιρεία Noble, τη Λευκωσία και την Ιερουσαλήμ. Το καθεστώς Ερντογάν τεχνηέντως -και ευφυώς- απέφυγε να αναφερθεί άμεσα στην διεκδίκηση επί των κοιτασμάτων και δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει κατά τρόπο κυνικό την διεθνή ευαισθησία υπέρ των αμάχων Παλαιστινίων της Γάζας, να παραπλανήσει τους ανά τον κόσμο αγνούς φιλειρηνιστές ακτιβιστές και προσπάθησε να συνδέσει κατά τρόπο έμμεσο τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας με το νόμιμο διεθνές εμπάργκο εις βάρος των παράνομων λιμανιών του Ψευδοκράτους -σχεδιάζοντας το δρομολόγιο της ανθρωπιστικής βοήθειας του Mavi Marmara προς τη Γάζα από την κατεχόμενη Αμμόχωστο. 

 το δρομολόγιο του Mavi Marmara, τον Μάιο του 2010

Σκοπός της Τουρκίας όμως ήταν η δημιουργία ζητήματος ελευθερίας ή μη της διεθνούς ναυσιπλοΐας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μόνο και μόνο για να μπλοκάρει κατά τρόπο νομιμοφανή τις επερχόμενες έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, που εκτείνεται στα διεθνή ύδατα της περιοχής -γεγονός το οποίο επιτρέπει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Και όλα αυτά, επειδή η τουρκική διπλωματία γνωρίζει ότι η παρανομία της κατοχής του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί γι'αυτήν τον κύριο ύφαλο και το κακό προηγούμενο που διαψεύδει εμπράκτως κάθε ισχυρισμό της περί δήθεν ανθρωπιστικής βοήθειας υπέρ οποιουδήποτε λαού που αδικείται, αποφάσισε δήθεν να προασπίσει τα δικαιώματα του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας, παρά το ότι επί δεκαετίες δρούσε εναντίον του -εμμέσως πλην σαφώς. 

Βασικό πρόβλημα της Τουρκίας ήταν η εδώ και δεκαετίες σταθερή συμμαχία της με το Ισραήλ, η οποία αναπτύχθηκε σε όλους τους τομείς, με τις ευλογίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Από την άλλη όμως, η ενεργειακή αυτάρκεια που υπόσχονται τα κοιτάσματα στην περιοχή, εκ των πραγμάτων ανάγκασε την Άγκυρα να επιλέξει να διαγράψει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και να αναζητήσει εναλλακτικές στην Μέση Ανατολή, τονίζοντας ξαφνικά προς τις αραβικές χώρες το ισλαμιστικό και νεο-οθωμανικό της προφίλ και εκμεταλλευόμενη την σταθερή της συμμαχία με τη Δύση και το ΝΑΤΟ.

Τα γεγονότα απέδειξαν ότι η ρήξη των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων δεν αποτέλεσε ισραηλινή απόφαση, αφού τα διπλωματικά τελεσμένα έδειχναν να ξαφνιάζουν την Ιερουσαλήμ και την ισραηλινή κοινή γνώμη, με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2011, όταν οι διπλωματικές σχέσεις υποβαθμίσθηκαν με πρωτοβουλία της Άγκυρας και ισραηλινοί πολίτες βρέθηκαν να εξευτελίζονται απρόκλητα από τούρκους αστυνομικούς στο διεθνές αεροδρόμο της Κωνσταντινούπολης.

Έτσι, προτού η Άγκυρα προλάβει να κατασκευάσει θερμό επεισόδιο στα διεθνή ύδατα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου προφασιζόμενη τον όψιμο ανθρωπισμό της προς τον παλαιστινιακό λαό, θέλοντας ακόμα μια φορά να παραπλανήσει τη διεθνή κοινή γνώμη και τους απανταχού αγνούς ακτιβιστές, η Κυπριακή Δημοκρατία με τη στήριξη τόσο της Ελλάδας όσο και του Ισραήλ, άρχισε τις έρευνες στο Οικόπεδο 12 της δικής της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης κατά τρόπο αιφνιδιαστικό την 19η Σεπτεμβρίου 2011, δηλαδή ένα δεκαήμερο πριν από την 1η Οκτωβρίου -ημέρα που είχε αρχικά ανακοινωθεί. 

Και κάπως έτσι, οι συμμαχίες στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο άλλαξαν άρδην εν μέσω ευρέων και ποικίλων πολιτειακών ανακατατάξεων στον αραβικό κόσμο, που ακόμα δεν έχουν σχηματοποιηθεί οριστικά.

Από ισραηλινής πλευράς, η αντικατάσταση της έως τώρα σταθερής γεωστρατηγικής συμμαχίας με την Τουρκία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Για το Ισραήλ, η Άγκυρα αποτέλεσε επί δυόμιση δεκαετίες το μοναδικό περιφερειακό 'μαξιλάρι' σε ένα περιβάλλον ξεκάθαρα εχθρικό από κάθε άποψη. Όλες αυτές τις δεκαετίες είχαν αναπτυχθεί όχι μόνο ισχυρές οικονομικές σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά παράλληλα δημιουργήθηκε ένα πολύ ισχυρό ακαδημαϊκό υπόβαθρο που υποστήριζε αυτή τη συμμαχία. Αμέτρητα κοινά ερευνητικά προγράμματα επί δεκαετίες στήριζαν με επιχειρήματα τις πολιτικές επιλογές των εκάστοτε ισραηλινών και τουρκικών κυβερνήσεων και στρατιωτικών επιτελείων. 

Ενδεικτικό γεγονός αυτού του φιλοτουρκικού 'μονοπωλείου' στον ισραηλινό ακαδημαϊκό χώρο ήταν η παντελής απουσία πολιτικής ανάλυσης της τουρκικής μεταστροφής μετά τα γεγονότα του Mavi Marmara, τον Μάιο του 2010. Η ισραηλινή τηλεόραση εκείνες τις μέρες μετέδιδε τα γεγονότα σχεδόν ασχολίαστα, αναπαράγοντας τις ανακοινώσεις της Άγκυρας και του Υπουργού Εξωτερικών Λίμπερμαν, χωρίς να υπάρχει ούτε ένας ειδικός από τον ισραηλινό ακαδημαϊκό χώρο να εξηγήσει 'γιατί άραγε συμβαίνουν ξαφνικά όλα αυτά'. Γεγονός καθόλου τυχαίο, αφού η ακαδημαϊκή ελίτ και τα πολλαπλά ερευνητικά ινστιτούτα της χώρας είχαν καταλήξει ομόφωνα και ξεκάθαρα ότι η Τουρκία αποτελούσε την μόνη δυνατή και αξιόπιστη σύμμαχο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Έναν χρόνο μετά τα γεγονότα του Mavi Marmara και επ'ευκαιρία της δημοσίευσης της συμπερασμάτων της ειδικής εξεταστικής επιτροπής του ΟΗΕ που δικαίωσε εν μέρει τα αιτήματα της Τουρκίας, αναγνωρίζοντας όμως τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Γάζας εκ μέρους του Ισραήλ ως καθ'όλα νόμιμο, τα Ισραηλινά ΜΜΕ άρχισαν πλέον και αυτά να αμφισβητούν ανοιχτά τις μέχρι πρότινος έγκυρες ακαδημαϊκές φωνές που καλούσαν καθ'όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα την κυβέρνηση της χώρας να γίνει περισσότερο διαλλακτική στις απαιτήσεις της Άγκυρας και να μην διαταρράξει τις σχέσεις της με τον καλύτερο περιφερειακό της σύμμαχο.

Έτσι, το καλοκαίρι του 2011 θα μείνει στην ιστορία των ισραηλινών ΜΜΕ ως το πιο 'αντιτουρκικό' όλων των εποχών. Ευρείες ήταν οι αναφορές στο Ολοκαύτωμα των Αρμενίων, παραλληλίζοντάς το με το αντίστοιχο εβραϊκό. Ολοένα και περισσότερα άρθρα αναφέρονταν στον κουρδικό απελευθερωτικό αγώνα, τονίζοντας τις τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του κουρδικού πληθυσμού στην Νοτιοανατολική Τουρκία και στο Βόρειο Ιράκ. 

Όσον αφορά την Κύπρο όμως, η μέχρι τώρα ισραηλινή θέση σε σχέση με τη συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή του νησιού δεν έδειχνε να εκφράζεται σε εξίσου αντιτουρκικούς τόνους.

Παρά τις κατά καιρούς τουρκικές πιέσεις να αναγνωρίσει το Ισραήλ το Τουρκοκυπριακό παράνομο κρατικό μόρφωμα, η ισραηλινή κυβέρνηση ουδέποτε το έπραξε. Η Ιερουσαλήμ δεν ήθελε να διαταρράξει τις σχέσεις της με την μοναδική γειτονική χώρα που δεν είχε έρθει ποτέ σε σύγκρουση, ούτε ήθελε να μειώσει ακόμα περισσότερο τις πιθανότητες σύσφιγξης των σχέσεών της με την Αθήνα, όσο λίγες και αν ήταν αυτές κατά το παρελθόν. Το ισραηλινό υπουργείο εξωτερικών επανειλημμένως κατά το παρελθόν, απευθυνόμενο σε ισραηλινούς επενδυτές και επιχειρηματίες, τόνισε κατά καιρούς με ανακοινώσεις του ότι η αγορά ακίνητης περιουσίας στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι παράνομη, και επομένως επιχειρηματικά επισφαλής.

Όμως, όλα τα χρόνια από το 1974 και εντεύθεν, τα ισραηλινά ΜΜΕ έδειχναν να υιοθετούν την άποψη της τουρκικής θεώρησης σχετικά με την Κύπρο : ότι δηλαδή υπάρχουν δήθεν δύο κρατικές οντότητες στο νησί. 

Ἐτσι, κατά την προφανώς πεπλανημένη ισραηλινή δημοσιογραφική γλώσσα όλα αυτά τα χρόνια υπάρχει από τη μια η "Ελληνική Κύπρος" και από την άλλη η αντίστοιχη "Τουρκική Κύπρος". 

Η παράνομη τουρκική κατοχή στο νησί μετονομαζόταν απλώς σε 'τουρκική προέλαση', σαν να επρόκειτο για ένα απόλυτα δικαιολογημένο φυσικό επόμενο. 

Εκπρόσωποι της ισραηλινής ακαδημαϊκής ελίτ έτειναν να δικαιολογούν εμμέσως πλην σαφώς την τουρκική παρουσία στο νησί, εκφράζοντας πάντοτε τη λύπη τους για τις συνεχόμενες αποτυχημένες προσπάθειες για την επανένωση του νησιού, αποφεύγοντας τεχνηέντως να χρησιμοποιήσουν την τόσο απλή και σύντομη φράση : "Τουρκική Κατοχή".

Κι όσο για τη λέξη  "Ψευδοκράτος" : 

στην εβραϊκή γλώσσα, αυτή η λέξη δεν υπάρχει.

Η ιδιότυπη αυτή 'μάχη λέξεων' όσον αφορά το Κυπριακό Πρόβλημα ήταν ιδιαίτερα έντονη στα ισραηλινά δελτία ειδήσεων, στον Τύπο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση της χώρας το καλοκαίρι του 2011. Αποτέλεσμα : οι ισραηλινοί σχολιαστές έχουν σήμερα χωριστεί σε δύο παρατάξεις -στην φιλοκυπριακή από τη μια, και στην φιλοτουρκική από την άλλη.

Περιέργως, στην φιλοτουρκική πλευρά ανήκουν οι λεγόμενες αντιπολιτευόμενες σήμερα, 'αριστερές-φιλειρηνικές φωνές', οι οποίες αν και καταδικάζουν την ισραηλινή πολιτική στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, δείχνουν να βάζουν 'νερό στο κρασί τους' ως προς την αντίστοιχη τουρκική κατοχή στην Κύπρο, βάζοντας σε πρώτη προτεραιότητα τη στρατηγική σημασία που έχει η Τουρκία για το Ισραήλ.

Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της τάσης ήταν το αμέριστα φιλοτουρκικό οδοιπορικό στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας του γνωστού δημοσιογράφου Tzvi Barel, που υιοθέτησε εξ ολοκλήρου την καθαρά διχαστική και ιστορικά διαστρεβλωτική ρητορική του Ψευδοκράτους και  δημοσιεύθηκε στις 5.8.2011 στην αντιπολιτευόμενη  εφημερίδα Ha'Aretz.

Από την άλλη, οι φιλοκυβερνητικές φωνές της ισραηλινής κυβερνώσας δεξιάς, υπεραμύνονταν τις ελληνοκυπριακές θέσεις -χωρίς όμως να έχουν την ακαδημαϊκή κάλυψη των ειδικών πολιτικών αναλυτών, που πιθανώς βρίσκονται ακόμα εγκλωβισμένοι στα ακριβοπληρωμένα κοινά τουρκοϊσραηλινά ερευνητικά προγράμματα. 

Είναι  όμως χαρακτηριστικό ότι, ακόμα και στα ισραηλινά δημοσιεύματα, που διάκεινται άκρως θετικά προς την Κυπριακή Δημοκρατία, χρησιμοποιείται ακόμα η συνεχώς επαναλαμβανόμενη ανιστόρητη ορολογία : "Τουρκική Κύπρος" (αντί για Ψευδοκράτος) ή "Τουρκική Προέλαση" (αντί για 'παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή'). 

Και όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ οι σχέσεις των δύο χωρών διάγουν την καλύτερη εποχή της ιστορίας τους.

Αν και δεν ήταν αναμενόμενο, εκτός από την έναρξη των ερευνών για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, η 19η Σεπτεμβρίου 2011 δεν αποκλείεται να μείνει στην ιστορία της ισραηλινής δημοσιογραφίας αναφορικά στον τρόπο που προσεγγίζει την Κυπριακή πραγματικότητα. 

Κι όλα αυτά, χάρη στην προσθήκη μιας μικρής λέξης που δημοσιεύθηκε εκείνη τη μέρα στο φύλλο της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Israel Hayom: 

εφημερίδα Israel Hayom, 19.9.2011

Το δημοσίευμα αυτό αναφέρεται στις δηλώσεις που έκανε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, σύμφωνα με τις οποίες η Τουρκία προτίθεται να παγώσει τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία θα αναλάβει την Προεδρία της Ε.Ε. κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2012. 

Η Israel Hayom επικαλείται συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Τουρκικής Κυβέρνησης Μπασίρ Αταλάυ "που έδωσε σε ραδιοφωνικό σταθμό στο κατεχόμενο τουρκικό τμήμα της Κύπρου". Και η λέξη σε κόκκινο κύκλο δεν είναι άλλη από το επίθετο "κατεχόμενο".  

Αν δεν είναι η πρώτη φορά που ο ισραηλινός Τύπος χρησιμοποιεί αυτό το επίθετο για τις κατεχόμενες βόρειες επαρχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, σίγουρα είναι μία από τις εξαιρετικά ..πολύ σπάνιες και δυστυχώς, μετρημένες στα δάχτυλα της μίας χειρός.

Όλα δείχνουν ότι η θεαματική προσέγγιση των δύο χωρών που εκδηλώθηκε έντονα το καλοκαίρι του 2011 δεν είναι απλώς μια ευκαιριακή συγκυρία. Η ύπαρξη πλούσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στις γειτνιάζουσες αποκλειστικές οικονομικές τους ζώνες αποτελεί την αιτία αλλά και την αφορμή για έναν ενεργειακό 'γάμο' που στην χειρότερη των περιπτώσεων θα κρατήσει μισό αιώνα από την ημέρα που θα πραγματοποιηθεί η πρώτη διύληση των υδρογονανθράκων της Κυπριακής ΑΟΖ.

Παρ'όλ'αυτά, η οικονομική συνεργασία ανάμεσα σε δύο χώρες δεν είναι δυνατόν να ευοδωθεί χωρίς την αμοιβαία ενημέρωση και κατανόηση των προβλημάτων που καθεμιά τους αντιμετωπίζει. Και η σωστή και αντικειμενική ενημέρωση της ισραηλινής κοινής γνώμης για το τι ακριβώς συμβαίνει στο γειτονικό νησί που απέχει μόνο 25 λεπτά πτήσης από το διεθνές αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να κτισθεί βήμα-βήμα κοινό πεδίο συνεννόησης, όχι μόνο ανάμεσα στις κυβερνήσεις αλλά και ανάμεσα στους λαούς. 

Και οι λέξεις, όσο μικρές και να είναι, έχουν τη δική τους πολύ μεγάλη σημασία, ειδικά όταν στο Ισραήλ έχουν προηγηθεί δεκαετίες φιλοτουρκικής παραπληροφόρησης και διαστρέβλωσης της ιστορικής πραγματικότητας, και δη δια στόματος έγκυρων πολιτικών αναλυτών της χώρας.

να μην ξεχάσεις (..αυτό το βίντεο)

Ύστερα από την πρώτη επίσημη προβολή του τηλεοπτικού ενημερωτικού μηνύματος για την έγκαιρη διάγνωση και πρόληψη της νόσου Αλτσχαϊμερ, που πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα, 21/9/2011, στο Νεστορίδειο Μέλαθρο στη Ρόδο, έχω πλέον το ελεύθερο να το ανεβάσω στο διαδίκτυο. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές είχα μπει στον πειρασμό να παραβώ την υπόσχεση που είχαμε δώσει στην Πανάκεια "να προβληθεί οπωσδήποτε μετά την πρώτη δημόσια προβολή". Το βίντεο ήταν έτοιμο ήδη από τις αρχές Ιουνίου..

Ελπίζω λοιπόν, να πιάσει τόπο αυτή μας η προσπάθεια και..

..κυρίως να σάς αρέσει το αποτέλεσμα.

Πατήστε τώρα το play :

Εμφανίζονται οι ροδίτες εθελοντές : 

Βασίλης Καραμπάτσος, Αργυρώ Παντελίδη, Όλγα Παντελίδη, Βαλεντίνη Παντελίδη, 

Κική Κακιού και Γιάννης Βαρβάρης.

Σπικάζ : Τάσος Χαμουζάς

Ηχητική επεξεργασία σπικάζ : Johannes Kroon

Σενάριο - Κάμερα - Μοντάζ : Γαβριήλ Χαρίτος - Νίκος Τζεδάκης

Διαβάστε περισσότερα για το πώς έγινε το σποτ 

πατώντας εδώ

Το τηλεοπτικό αυτό σποτ έχει ήδη σταλεί προς έγκριση στην αρμόδια επιτροπή του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου στην Αθήνα και σύντομα θα μπορούμε να το δούμε να προβάλλεται σε όλα τα δωδεκανησιακά κανάλια.

όταν ο άνθρωπός σου αρχίζει να ξεχνά..

Σήμερα θα προβληθεί για πρώτη φορά δημόσια το τηλεοπτικό σποτ που γυρίσαμε με τον Νίκο Τζεδάκη, στα πλαίσια της ενημερωτικής τηλεοπτικής και διαδικτυακής καμπάνιας της Εταιρείας Ανάπτυξης Κοινοτικών Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, ευρέως γνωστή στην Δωδεκάνησο ως "Πανάκεια". 

Συγκεκριμένα, το ενημερωτικό αυτό σποτ διάρκειας μόλις 40 δευτερολέπτων απαευθύνεται στους συγγενείς των ατόμων που παρουσιάζουν συμπτώματα της νόσου Αλτσχαϊμερ, ασθένεια στην οποία επικεντρώνεται το Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Ασθενών με Άνοια "Αρσινόη", ένα θεραπευτήριο που λειτουργεί στη Ρόδο, υπό την αιγίδα και εποπτεία της "Πανάκεια". 

Δυστυχώς η γεωγραφία με ..σαμποτάρει και δεν θα μπορέσω να βρίσκομαι μαζί σας και μαζί με όλους τους φοβερούς και τρομερούς αγαπημένους συντελεστές του μικρού αυτού σποτ απόψε στις 7 το απόγευμα στο Νεστορίδειο Μέλαθρο. 

Ευτυχώς, ο καλός φίλος, συνάδελφος και συνεργάτης Νίκος Τζεδάκης θα βρίσκεται εκεί για να σάς το παρουσιάσει και να συζητήσει μαζί σας όχι μόνο για το κόνσεπτ της ειδικής αυτής ενημερωτικής αυτής καμπάνιας της "Πανάκεια" για την πρόληψη της νόσου Αλτσχάιμερ, αλλά και τις προτεραιότητες που δώσαμε από επικοινωνιακής απόψεως.

Έχοντας ήδη μάθει καλά το δρόμο προς το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης -που πριν από μερικούς μήνες είχε εγκρίνει ως 'κοινωνικό μήνυμα' το πρώτο τηλεοπτικό μας σποτ που αφορούσε την τηλεφωνική γραμμή επικοινωνίας της 'Πανάκεια' - έχουμε ήδη αποστείλει τον ενημερωτικό φάκελο  προς το ΕΣΡ και για το τηλεοπτικό σποτ που πρόκειται να προβληθεί απόψε για πρώτη φορά. 

Αναμένουμε λοιπόν να λάβουμε και την έγκριση του ΕΣΡ, ούτως ώστε το ενημερωτικό αυτό μήνυμα να φτάσει σύντομα και στις τηλεοπτικές σας οθόνες.

Από αύριο, 22/9, το τηλεοπτικό σποτ για την πρόληψη της νόσου Αλτσχαϊμερ θα βρίσκεται σε δημόσια χρήση στο διαδίκτυο (εννοείται και σε αυτό εδώ το μπλογκ!) και σε λίγες εβδομάδες πιστεύουμε ότι θα προβάλλεται και σε όλα τα δωδεκανησιακά τηλεοπτικά κανάλια.

Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε μερικά πλάνα από το σποτ, αλλά και να διαβάσετε την περιγραφή που περιλαμβάνεται στον ενημερωτικό φάκελο που υποβάλαμε προς το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης σχετικά με το κόνσεπτ του τηλεοπτικού αυτού μηνύματος και ό,τι αφορά τα επικοινωνιακά κριτήρια βάσει των οποίων προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε τους τρόπους αντιμετώπισης της νόσου Αλτσχαϊμερ.

Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν! 

Απόψε 21 Σεπτεμβρίου 2011, στις 7 το απόγευμα, 

στο Νεστορίδειο Μέλαθρο -

Πλατεία Γαβριήλ Χαρίτου/100 Χουρμαδιές , 

στην πόλη της Ρόδου.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους.

εσύ, θυμήσου : 22410 78315

Από την πρώτη στιγμή που κληθήκαμε να καθορίσουμε το σενάριο και το οπτικό αποτέλεσμα του τηλεοπτικού μηνύματος, εξ αρχής μας ήταν σαφές ότι αποδέκτες του θα έπρεπε να είναι οι συγγενείς και όσοι βρίσκονται κοντά στον άνθρωπο που αρχίζει να εμφανίζει τα πρώτα συμπτώματα της ασθένειας. 

Βασική μας σεναριακή επιλογή ήταν ότι δεν επιθυμούσαμε με κανέναν τρόπο να προσεγγίσουμε το ευαίσθητο αυτό θέμα δημιουργώντας αισθήματα  οίκτου  προς τον ασθενή ή σοκάροντας το κοινό με σκηνές που πιθανώς θα εντυπωσίαζαν, πλην όμως δεν θα πρότειναν μία ρεαλιστική και αποφασιστική διέξοδο δράσης για να αντιμετωπισθεί η σοβαρότατη αυτή ψυχική διαταραχή.

Μέσα σε αυτά τα απλά και σαφή σεναριακά και αισθητικά πλαίσια, επιλέξαμε μία τυπική στιγμή της μέσης ελληνικής οικογένειας –μιας και το κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε είναι αποκλειστικά ελληνικό : το κυριακάτικο τραπέζι. 
Ο πατέρας κάθεται στην κεφαλή του τραπεζιού, η μητέρα φέρνει το ταψί με το φαγητό, η μία κόρη έχει προσκαλέσει τον νεαρό με τον οποίον συνδέεται συναισθηματικά ενώ η άλλη κόρη φροντίζει να σερβίρει τον πατέρα της που δείχνει ότι του έχει αδυναμία.

Ως κύριο ήρωα της πλοκής του σποτ επιλέξαμε τον πατέρα, ο οποίος σύμφωνα με την μέση ελληνική πραγματικότητα αντιπροσωπεύει το 'στήριγμα' της οικογένειας και το λιγότερο ευάλωτο μέλος της. Σκοπός αυτής της επιλογής ήταν να τονισθεί ότι η νόσος Αλτσχάιμερ μπορεί να προσβάλλει τους πάντες, ακόμα και τους πιο δυνατούς, και μάλιστα σε χρόνο ανύποπτο :  ακόμα και όταν ένα ένα τα αντικείμενα στο κυριακάτικο τραπέζι εξαφανίζονται από τη μνήμη του ασθενούς, έως του σημείου να αρχίζει να λησμονεί ακόμα και τους πιο σημαντικούς και αγαπημένους ανθρώπους της ζωής του. 
Η πραγματικότητα του ασθενούς γίνεται 'ασπρόμαυρη' , αλλά ξαναρχίζει να παίρνει 'χρώμα' όταν σιγά-σιγά και βήμα-βήμα αντιμετωπίζεται η νόσος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο – αρχής γενομένης, με την έγκαιρη ενημέρωση των ειδικών.

Ως δεύτερο ήρωα της σύντομης πλοκής του τηλεοπτικού μηνύματος επιλέξαμε την κόρη της οικογένειας, η οποία είναι σε θέση να παρατηρήσει την αμυδρή αλλαγή στη συμπεριφορά του πατέρα της. Σκοπός αυτής της επιλογής ήταν η ταυτοποίηση της ηρωίδας με τον θεατή- δίνοντας ένα σαφές μήνυμα ότι η έγκαιρη αντιμετώπιση της ασθένειας είναι εφικτή, αρκεί να γίνει έγκαιρη διάγνωση.

Και ενώ ο τηλεοπτικός φακός παρακολουθεί τον ασθενή να χάνεται στις δικές του σκέψεις, αφιερώνεται ικανός χρόνος να αποτυπωθεί στη μνήμη του θεατή ο αριθμός τηλεφωνικής επικοινωνίας με την "Αρσινόη"  και την "Πανάκεια".

Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στον τόνο της φωνής του σπικάζ, ως επίσης και το παιχνίδι λέξεων στην φράση που συνοδεύει τον αριθμό του τηλεφώνου. Ήταν σκοπός μας να αποφύγουμε κάθε περιττή συναισθηματική φόρτιση του θεατή που πιθανόν να αντιμετωπίζει τα συμπτώματα της νόσου Αλτσχάιμερ στο άμεσο οικογενειακό του περιβάλλον. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, η φωνή του σπικάζ αποφεύγει επίτηδες κάθε μελοδραματικό χρωματισμό, επειδή ακριβώς η φράση που ακούγεται έχει σκοπό να προτείνει στον θεατή μία πρακτική διέξοδο δράσης, τη στιγμή που τα συμπτώματα της νόσου γίνονται φανερά. Σε αντίθετη περίπτωση, ένα δραματικό σλόγκαν ή μία φωνή γεμάτη συγκίνηση, θα προκαλούσε απαισιοδοξία για την κατάσταση του ασθενούς και οίκτο, τόσο για τον ασθενή όσο και για το περιβάλλον του.

Μετά την ολοκλήρωση του μοντάζ και κατά τις πρώτες προβολές του μηνύματος, οι εντυπώσεις και τα σχόλια επικεντρώθηκαν στη μουσική υπόκρουση που επιλέξαμε. Η επιλογή της μουσικής μας απασχόλησε πάρα πολύ, ιδιαίτερα μάλιστα λόγω της απουσίας διαλόγου. Εμμείναμε στην επιλογή μας να μην φορτίσουμε τον θεατή με συναισθήματα άγχους και οίκτου, και για αυτόν ακριβώς το λόγο επιλέξαμε ένα παιδικό τραγούδι που ακούγεται συνοδευόμενο από τις καμπάνες μίας εκκλησίας της Βόρειας Ευρώπης. 
Με την επιλογή του χαρούμενου παιδικού τραγουδιού υπονοείται τόσο η επιστροφή του ήρωα/ασθενή στην παιδική του αθωότητα, αλλά επίσης και η ευκαιρία που δίνεται στα αγαπημένα του πρόσωπα (εν προκειμένω στην κόρη του, που πρόσεξε πρώτη την αλλαγή της συμπεριφοράς του) να αναλάβει δράση –χωρίς να υπερτονίζεται η δραματικότητα της περίστασης. Ο ήχος της καμπάνας άλλωστε 'προειδοποιεί' τον θεατή ότι παρακολουθεί την εξέλιξη ενός σημαντικού γεγονότος. 

Ανεξάρτητα εάν η συγκεκριμένη μουσική υπόκρουση θα συγκεντρώσει θετικά ή ακόμα και αρνητικά σχόλια, κρίναμε ότι αυτός ο ήχος κατ' αρχάς δίνει το ιδιαίτερο στίγμα του στη διαφημιστική καμπάνια της "Αρσινόης", αλλά και ότι αυτό το συγκεκριμένο παιδικό τραγουδάκι καταφέρνει να κρατά τις ευαίσθητες ισορροπίες ανάμεσα στη συνειδητοποίηση της ασθένειας και στην ανάληψη έγκαιρης και ψύχραιμης δράσης εκ μέρους του άμεσου περιβάλλοντος του ασθενούς.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κατά το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου του 2011, στην εσωτερική αυλή του μπουτίκ-ξενώνα Casa Antica, που βρίσκεται στην παραδοσιακή ροδίτικη γειτονιά του 'Νιοχωριού'  στο κέντρο της πόλης και συμμετείχαν σε αυτά εθελοντικά και αφιλοκερδώς ο Βασίλης Καραμπάτσος (πατέρας), η Αργυρώ Παντελίδη (κόρη),  η Όλγα Παντελίδη (μητέρα),η Βαλεντίνη Παντελίδη (δεύτερη κόρη), η Κική Κακιού και ο Γιάννης Βαρβάρης. Στο σπικάζ ακούγεται ο Τάσος Χαμουζάς και την ηχητική επεξεργασία του σπικάζ επιμελήθηκε ο Johannes Kroon, όλοι συνεργαζόμενοι με εμάς σε αποκλειστικά εθελοντική βάση.

Ευχαριστούμε θερμά την εμπνευσμένη διοίκηση της "Πανάκειας" και της "Αρσινόης", ως επίσης έναν-έναν και ξεχωριστά όλους τους εμφανιζόμενους στο τηλεοπτικό αυτό μήνυμα, που αφιέρωσαν χρόνο, κόπο και μεράκι σε αυτήν την συλλογική και καθαρά ροδιακή προσπάθεια.

Ελπίζουμε το τηλεοπτικό αυτό σποτ να συνεχίσει την πορεία που αρχίσαμε στον χώρο της κοινωνικής ευαισθητοποίησης μέσω της τηλεόρασης και του διαδικτύου, στην προσπάθειά μας να γίνει συνείδηση στο Δωδεκανησιακό κοινό ότι η συλλογική δράση είναι το πιο αποτελεσματικό αντίδοτο στις δυσκολίες της εποχής.

Γαβριήλ Χαρίτος - Νίκος Τζεδάκης

 

19/9 : τεστ αντοχής για την Τουρκία

Την 19η Σεπτεμβρίου θα δοθεί το μεγάλο τεστ της τουρκικής πολιτικής στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με αφορμή την έναρξη των ερευνών για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, έρευνες τις οποίες η κυβέρνηση της Άγκυρας επανειλημμένως και σε όλους τους τόνους δήλωσε ότι δεν θα αποδεχθεί.
Αυτό τονίζει η έγκυρη ισραηλινή ιστοσελίδα Debka Files που ειδικεύεται σε θέματα άμυνας, διπλωματίας και γαιοστρατηγικής με σημερινό της δημοσίευμα, υποστηρίζοντας αφ' ενός ότι το πολεμικό ναυτικό και η αεροπορία της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ βρίσκονται ήδη σε κατάσταση επιφυλακής και αφ' ετέρου ότι από τουρκικής πλευράς, ήδη από την περασμένη Τρίτη 13/9 βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση μεταφοράς πρόσθετων ισχυρών δυνάμεων πεζικού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.  

Σε συνέχεια προηγούμενου δημοσιεύματος της ίδιας ισραηλινής ιστοσελίδας, που πρώτο το INSIDER δημοσίευσε στο ελληνικό διαδίκτυο και σύμφωνα με το οποίο την 14/9 ενεργοποιήθηκε το κοινό στρατιωτικό δόγμα Ελλάδας-Ισραήλ, στο σημερινό της δημοσίευμα η Debka Files αναφέρει ότι αυτές τις μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη ο συντονισμός του πολεμικού ναυτικού και της αεροπορίας της Ελλάδας και του Ισραήλ, που καλύπτει γεωγραφικά και την Κύπρο.

Η εκμετάλλευση των κυπριακών κοιτασμάτων βρίσκεται σε άρρηκτη σχέση με την εκμετάλλευση των αντίστοιχων ισραηλινών, όχι μόνο λόγω της γεωγραφικής τους εγγύτητας, αλλά και επειδή η αμερικανική ετσιρεία Noble Energy έχει συμβληθεί τόσο με την Κύπρο όσο και με το Ισραήλ προκειμένου να εξορυχθεί πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ικανό να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες των δύο χωρών σε βάθος χρόνου.

Από την άλλη πλευρά, πάντα σύμφωνα με την ίδια ισραηλινή ιστοσελίδα, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποφεύγει επιμελώς να συνδέσει το Ισραήλ με το ζήτημα της εξόρυξης των κυπριακών υδρογονανθράκων. Δεν είναι τυχαίο ότι τις τελευταίες ημέρες, αναφερόμενος στις σχέσεις της χώρας του με το Ισραήλ ενώπιον των νεοσύστατων αραβικών κυβερνήσεων στην Αίγυπτο και στην Τυνησία, προβάλει το θέμα της ελευθερίας της διεθνούς ναυσιπλοΐας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο - υπενθυμίζοντας στον αραβικό πολιτικό κόσμο την ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση κατά του πλοίου Mavi Marmara στα διεθνή ύδατα τον Μάιο του 2010. 

Η ιστοσελίδα παραθέτει δήλωση της 15/9 του εκπροσώπου του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών, με την οποία δίνεται με σαφήνει το πράσινο φως στην αμερικανική εταιρεία Noble Energy να προχωρήσει στις έρευνες χωρίς αναβολή. "Οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν την προσπάθεια να υπάρξει ενεργειακή πολυμορφία στην Ευρώπη, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι αμερικανική εταιρεία συμμετέχει σε αυτό το εγχείρημα." ("US support the efforts to enhance energy diversity in Europe, noting the fact that a US company was involved was also positive."). Την επομένη ημέρα, 16/9, η Αθήνα επανέλαβε ότι εάν η Τουρκία παρέμβει στις έρευνες για τα κυπριακά κοτάσματα, θα παραβεί όλες τις διεθνείς συνθήκες και όλες τις υποχρεώσεις της προς τη διεθνή κοινότητα.

Σύμφωνα πάντοτε με την ίδια ιστοσελίδα, η Τουρκία από την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου έως και σήμερα συνεχίζει να μεταφέρει μεγάλο όγκο δυνάμεων πεζικού στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα του νησιού, ενώ είναι φανερό ότι την 19/9 θα αρχίσει και η Τουρκία έρευνες για ύπαρξη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, όλως παρανόμως.

Η ισραηλινή ιστοσελίδα Debka Files εκτιμά ότι η 19η Σεπτεμβρίου, ημέρα έναρξης των ερευνών για τα κυπριακά κοιτάσματα, θα είναι η ημέρα κατά την οποία θα κριθεί πώς θα κινηθεί στο εξής η Τουρκία. Συγκεκριμένα, εάν η Τουρκία επέμβει στρατιωτικά και προσπαθήσει να εμποδίσει τις εργασίες πάνω και γύρω από την αμερικανικής ιδιοκτησίας πλατφόρμα της Noble Energy,  (σ.σ. η πλατφόρμα έχει ήδη εγκατασταθεί στο σημείο των ερευνών και παρακολουθείται στενά από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό), τότε θα ακολουθήσει στρατιωτική εμπλοκή μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών - Κύπρου - Τουρκίας - Ισραήλ - Ελλάδας. 

Από την άλλη πλευρά,  συνεχίζει η ιστοσελίδα, εάν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιλέξει να μην εμπλακεί στρατιωτικά και απλώς περιορισθεί σε μία συμβολική έναρξη ερευνών για υδρογονάνθρακες σε άλλο σημείο της Κυπριακής ΑΟΖ, θα δώσει την εντύπωση ότι τελικά οι απειλές που εκτόξευε όλο αυτό το διάστημα ήταν άνευ περιεχομένου, γεγονός που θα έχει συνέπειες στην εικόνα που επιθυμεί να δώσει στον αραβικό κόσμο. 

Όπως επισημαίνει ειδικότερα η ίδια ιστοσελίδα, υπάρχει το ενδεχόμενο η Τουρκία να στρέψει τον αραβικό παράγοντα κατά του Ισραήλ, επ' ευκαιρία της επερχόμενης έντασης. 

Αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα που εξετάζουν από κοινού τα Αμερικανικά και Ισραηλινά επιτελεία, εκτιμώντας τις τελευταίες ώρες ότι η πρώτη στρατιωτική σύγκρουση στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο πλησίον της Κύπρου θα προκαλέσει σειρά αεροπορικών και θαλάσσιων στρατιωτικών επιχειρήσεων ανάμεσα στην Κύπρο, την Ελλάδα, την Τουρκία και το Ισραήλ - καταλήγει με έμφαση η ισραηλινή ιστοσελίδα.

(σ.σ. Το δημοσίευμα της ιστοσελίδας Debka Files 
αναρτήθηκε στο διαδίκτυο το Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 
09:34 ώρα Ελλάδος).          

Αποκλειστικότητα

www.TheInsider.gr

σε εφαρμογή το κοινό στρατιωτικό δόγμα Ελλάδας-Ισραήλ

Η έγκυρη ισραηλινή ιστοσελίδα για θέματα άμυνας και διπλωματίας Debka Files δημοσιεύει σήμερα εκτενές ρεπορτάζ, υποστηρίζοντας ότι χθες, 14/9, και κατόπιν τηλεφωνικής συνομιλίας του Έλληνα Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου με τον ισραηλινό ομόλογό του Μπ.Νετανιάχου, ετέθη σε εφαρμογή το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών. Το σύμφωνο αυτό είχε υπογραφεί την 4/9 - με την άφιξη του Έλληνα Υπουργού Αμύνης κ.Μπεγλίτη στο Τελ Αβίβ. 

Όπως αναφέρει η ίδια ιστοσελίδα, ο λόγος που ετέθη χθες σε εφαρμογή το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας- Ισραήλ είναι οι απειλητικές κινήσεις του πολεμικού ναυτικού και της αεροπορίας της Τουρκίας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου κράτησε πολλή ώρα, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Έλληνας Πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς τόσο στις κινήσεις του τουρκικού πολεμικού στόλου στο Αιγαίο, όσο και στο ότι τις τελευταίες 48 ώρες πέταξαν πάνω από το Καστελόριζο κατασκοπευτικά τουρκικά αεροπλάνα συνοδευόμενα από τουρκικά μαχητικά.

Το δημοσίευμα της ισραηλινής ιστοσελίδας αναφέρει ότι από ελληνικής πλευράς εκφράζονται φόβοι ότι η Τουρκία θα θελήσει είτε να επιτεθεί στο νησί είτε να το πλήξει και να το ελέγξει. Από ισραηλινής πλευράς εκφράζονται ανάλογοι φόβοι - ότι δηλαδή μία τουρκική στρατιωτική επιχείρηση κατά του Καστελορίζου θα δόσει το έναυσμα για περαιτέρω τουρκική στρατιωτική δράση στην περιοχή των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Κυπριακή και Ισραηλινή ΑΟΖ.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, όπως αναφέρει η ισραηλινή ιστοσελίδα, στην χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων ότι δεν πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η Τουρκία να προσπαθήσει να ξαφνιάσει την Ελλάδα, επιτιθέμενη συγχρόνως και σε άλλους ελληνικούς στόχους στο Αιγαίο.

Οι επιμέρους όροι του συμφώνου στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας δεν ανακοινώθηκαν επισήμως ούτε από την Αθήνα ούτε από την Ιερουσαλήμ. Η ισραηλινή ιστοσελίδα αναφέρει ότι οι όροι που αφορούν την ισραηλινή πλευρά προβλέπουν τη στάθμευση ισραηλινών πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών σε ελληνικές στρατιωτικές βάσεις καθώς επίσης και την ανταλλαγή πληροφοριών στον τομέα των μυστικών υπηρεσιών.

Οι τουρκικές απειλές για ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά του Ισραήλ σε περίπτωση που θα πραγματοποιηθούν οι έρευνες στην περιοχή των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ισραηλινή και Κυπριακή ΑΟΖ, διοχετεύθηκαν μέσω του τουρκικού Τύπου στις 12/9. 

Σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα, εάν : 1) ισραηλινά πολεμικά πλοία εμποδίσουν τα τουρκικά πλοία που θα μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Γάζα και 2) εάν τα ισραηλινά πολεμικά πλοία εξέλθουν εκτός των ισραηλινών χωρικών υδάτων, που εκτείνονται στα 12 ναυτικά μίλια, τότε τουρκικά πολεμικά πλοία θα προσεγγίσουν τα ισραηλινά φθάνοντας σε απόσταση έως και 100 μέτρων, με σκοπό να τα αδρανοποιήσουν. Δεδομένου ότι τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται πέραν των 60 ναυτικών μιλίων από τις ισραηλινές ακτές, το παραπάνω σενάριο τουρκοϊσραηλινής στρατιωτικής σύγκρουσης ισχύει και στην περίτπωση των κοιτασμάτων.

Το εκτενές δημοσίευμα αναφέρει ότι επίσημοι κύκλοι στην Ιερουσαλήμ προσπαθούν να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη ή μη ασυνήθιστης τουρκικής στρατιωτικής κινητικότητας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την χθεσινή τηλεφωνική επικοινωνία Παπανδρέου-Νετανιάχου.

Επίσημοι κύκλοι στην Ιερουσαλήμ πάντως συστήνουν αυτοσυγκράτηση προτείνοντας στην πολιτική ηγεσία "να αφήσουμε τους Τούρκους λίγο χρόνο να ξεθυμάνουν". Άλλη πλευρά ισραηλινών εμπειρογνομώνων επιβεβαίωσε ότι οι άλλες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ αλλά και Ελλάδας και Κύπρου, και έχουν δοθεί τα κατάλληλα μηνύματα στην κυβέρνηση Ερντογάν να μην προβεί σε στρατιωτική εμπλοκή στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Το δημοσίευμα καταλήγει ότι θεωρείται βέβαιο ότι η Ουάσιγκτον έχει ήδη δώσει το πράσινο φως τόσο στην Αθήνα όσο και στην Ιερουσαλήμ για να προχωρήσουν στην έναρξη ισχύος αυτής της σημαντικής από κάθε άποψη συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας των δύο χωρών.

Αποκλειστικότητα

www.TheInsider.gr

Welcome! - as always..

Μπορεί οι μέρες να πέρασαν και τα γεγονότα να τρέχουν, το προχθεσινό πρωτοσέλιδο όμως της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας Israel Hayom με τον τίτλο "Το Εξπρές των Εξευτελισμών", η ισραηλινή κοινή γνώμη δεν φαίνεται να το ξεχνάει εύκολα.

Οι λεπτομερείς περιγραφές της συμπεριφοράς των τούρκων αστυνομικών στο αεροδρόμιο Ατατούρκ τηες Κωνσταντινούπολης σε μία ομάδα 40 ισραηλινών τουριστών που τόλμησαν να πετάξουν με δύο πτήσεις των Τουρκικών Αερογραμμών την περασμένη Δευτέρα 5/9, έκαναν το γύρο των τοπικών μέσων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησαν έντονα τα αμυντικά ανακλαστικά της κοινής γνώμης της χώρας. Δεν υπήρχε άνθρωπος εδώ στο Ισραήλ που να μην ήξερε τι είχε συμβεί μόλις το προηγούμενο βράδυ στην Κωνσταντινούπολη.

διαφήμιση τούρκικου καφέ της ισραηλινής εταιρείας Ελίτ

Ενώ περιμέναμε στη σειρά για να σφραγισθούν τα διαβατήριά μας, οι αστυνομικοί τα πήραν, τα κράτησαν και μάς άφησαν να περιμένουμε όλοι οι ισραηλινοί στη γωνία, χωρίς να ξέρουμε τι γίνεται. Στη συνέχεια ήρθαν περίπου πενήντα αστυνομικοί. Κάθε ένας από μάς συνοδεύτηκε από δύο τούρκους."

"Οι αστυνομικοί μάς ζήτησαν να ανοίξουμε τις χειραποσκευές μας. Τις πήραν και έριξαν στο πάτωμα ό,τι είχαν αυτές μέσα. Ύστερα μάς ζήτησαν να βγάλουμε τα ρούχα μας για σωματικό έλεγχο μέχρι τα εσώρουχά μας. Μετά μάς είπαν να μαζέψουμε τα προσωπικά μας είδη που ήταν στο πάτωμα και να τα βάλουμε πάλι μέσα στις χειραποσκευές μας."

"Μάς έβαλαν όλους σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Άρχισαν να μού κάνουν σωματικό έλεγχο. Τους εξήγησα ότι δεν φοράω σουτιέν, αυτοί συνέχισαν. Άνοιξαν το παντελόνι μου και έπιαναν γύρω γύρω τη μέση μου. Στο μεταξύ έφερναν στο ίδιο δωμάτιο και άλλους ισραηλινούς και τούς έλεγαν να βγάλουν τα ρούχα τους μπροστά μας. Περάσαμε ένα μαρτύριο."

Όλες οι καταθέσεις επώνυμες, σε εκτενές ρεπορτάζ της έγκυρης εφημερίδας Χα'Άρετς στο φύλλο της 6/9, μίας εφημερίδας που δεν αρέσκεται σε πρωτοσέλιδα γραμμένα με στόμφο.

"Το Εξπρές των Εξευτελισμών"

Israel Hayom, 6.9.2011

Όπως ανακοινώθηκε στον τοπικό Τύπο, οι τουρκικές αρχές ισχυρίσθηκαν ότι ο έλεγχος που έγινε στους ισραηλινούς τουρίστες -γυναίκες στην πλειοψηφία τους, και οι περισσότερες ασυνόδευτες- αποφασίσθηκε ως 'απάντηση' στις διαμαρτυρίες τούρκου επιβάτη που είχε αρνηθεί να βγάλει τη ζώνη του σε έλεγχο ασφαλείας που είχε γίνει στο αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ ένα εικοσιτετράωρο πριν... 

Η τουρκική αυτή εξήγηση έγινε αντικείμενο χλευασμού για ώρες επί ωρών στους τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, εντείνοντας περισσότερο το πιο αντιτουρκικό κλίμα που γνώρισε ποτέ η ισραηλινή κοινωνία.

 "As always, Turkey welcomes you" - 

Τελ Αβίβ, 7.9.2011

   

Η πολύχρωμη σουρρεαλιστική πινακίδα σε αστικό λεωφορείο του Τελ Αβίβ ακόμα και χθες συνέχιζε να διαφημίζει φθηνά ονειρεμένα τριήμερα στην Αντάλυα με το γνωστό σλόγκαν "As Always, Turkey welcomes you". 

Ο ταξιτζής -αγανακτισμένος από τη ζέστη, την υγρασία αλλά κυρίως από το μποτιλιάρισμα που δεν έλεγε να τον απαλλάξει από την παρουσία του λεωφορείου που βρισκόταν μπροστά του, έβλεπε την τεράστια διαφήμιση μονολογώντας : "Κλαίω μέχρι και το τελευταίο σέκελ που ξόδευα κάθε καλοκαίρι στους Τούρκους. Ούτε να τους ξαναδώ στα μάτια μου. Άκουσες τι έγινε χθες στο αεροδρόμιο;"

Κι όλα αυτά ενώ από δίπλα περνούσε ακόμα ένα αστικό λεωφορείο, που πρότεινε έκπτωση 1.000 σέκελ (200 ευρώ) για κάθε αγορά ψυγείου της γνωστής τουρκικής μάρκας ΒΕΚΟ. 

 "1.000 σέκελ δώρο, με κάθε ψυγείο ΒΕΚΟ"

Χθες τα κόμματα της ισραηλινής δεξιάς κάλεσαν τους πολίτες να μην επισκέπτονται την Τουρκία για τουριστικούς λόγους, ενώ ανακοινώθηκε ήδη πως όλες οι κρατήσεις για τα άλλοτε δημοφιλή θέρετρα της Αντάλυα, Αλάνια, Μαρμαρίς και Κουσάντασι ακυρώθηκαν μαζικά.

Το θέμα όμως φαίνεται να μην σταματά εδώ. 

Ενδεικτικό της έντονης λαϊκής δυσαρέσκειας είναι η αυθόρμητη πρωτοβουλία απλών πολιτών, οι οποίοι μέσα από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης καλούν τους ισραηλινούς να μην αγοράζουν τουρκικά προϊόντα, αναγράφοντας μάλιστα και έναν μακρύ κατάλογο από καταναλωτικά αγαθά που από προχθές κάνει το γύρο του τοπικού διαδικτύου: 

Όλα τα οικιακά ηλεκτρικά είδη της Βeko, κλιματιστικά Amcor που κατασκευάζονται στην Τουρκία, ορισμένοι τύποι τηλεοράσεων -LG, πληντύρια και στεγνωτήρια Siemens, Bosch και Constructa, ξηροί καρποί εισαγωγής, πλαστικές σακκούλες, μακαρόνια και αλεύρι τυποποιημένα από  συγκεκριμένη ισραηλινή αλυσίδα σούπερ-μάρκετ, αποσμητικά χώρου Glade, τζελ ξυρίσματος Crema, μαγειρικά σκεύη Soltam, σαμπουάν και σαπούνια Dove, μαλλακτικό μαλλιών l'Oreal, υγρό σαπούνι Family, τσάι Lipton σε κίτρινη συσκευασία, υγρό σαπούνι χεριών Palmolive, τσιγάρα Pall Mall, αποσμητικό Axe. 

Η λίστα περιλαμβάνει ακόμα και τα αυτοκίνητα που συναρμολογούνται στην Τουρκία και είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στο Ισραήλ, όπως το νέο Honda Civic, ορισμένοι τύποι του Toyota Corolla, Fiat Fiorino, Hyundai Accent, όλοι οι τύποι των αυτοκινήτων Renault και ορισμένοι τύποι μάρκας Peugeot. 

Τέλος, οι πολίτες καλούνται να ενημερώνουν τους καταστηματάρχες ότι δεν αγοράζουν το συγκεκριμένο προϊόν, επειδή ακριβώς είναι τουρκικό.

Χωρίς να είναι βέβαιο ότι το εμπάργκο (τουριστικό ή και εμπορικό) θα έχει διάρκεια, είναι πράγματι εντυπωσιακή η απότομη μεταστροφή της γνώμης του απλού πολίτη προς την Άγκυρα, ενώ όλο και περισσότεροι σχολιαστές στα ισραηλινά ΜΜΕ θυμούνται πόσες συγγνώμες χρωστά η Τουρκία στους γείτονές της -τους Αρμενίους, τους Κούρδους αλλά κυρίως στους Ελληνοκυπρίους από το '74 και μέχρι σήμερα.
Είναι όμως επίσης βέβαιο ότι ποτέ το Ισραήλ δεν ήταν τόσο αντιτουρκικό αλλά και παράλληλα τόσο φιλοκυπριακό, όσο αυτό το περίεργο καλοκαίρι του 2011 που διανύουμε.

  

αναζητώντας περιφέρεια

Η 5η Σεπτεμβρίου 2011, ημερομηνία πραγματοποίησης του 1ου Συνεδρίου για την Περιφερειακή Συνεργασία που διοργάνωσε το ισραηλινό Υπουργείο Περιφερειακής Συνεργασίας στο Τελ Αβίβ, μπορεί να είχε καθορισθεί μήνες πριν, και δεν αποκλείεται μάλιστα η προγραμματισμένη ατζέντα του να ήταν τότε τελείως διαφορετική.  

Οι εξελίξεις όμως πήραν τη δική τους τροπή και σε αυτό το πρώτο συνέδριο του είδους στο Ισραήλ κατέδειξε πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται ο πολιτικός κόσμος της χώρας την νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην περιοχή, και μάλιστα λίγες μόλις μέρες πριν την αναμενόμενη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20/9 -ημερομηνία κατά την οποία κατά πάσα πιθανότητα πλήθος χωρών θα αναγνωρίσουν την μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας ενός παλαιστινιακού κράτους με τα σύνορα που ίσχυαν πριν τον Πόλεμο του 1967.

Το φλέγον ζήτημα παρ'όλ'αυτά, ήταν η διάλυση του άξονα Τουρκίας-Ισραήλ. Πολλαπλές ευχές για την καλυτέρευση των σχέσεων των δύο χωρών ακούστηκαν όχι μόνο από τον Ισραηλινό Πρόεδρο Σιμόν Πέρες και τον Τόνυ Μπλερ, εκπρόσωπο του Κουαρτέτου, αλλά και από τον ίδιο τον Πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ισραήλ Νταν Σαπίρο -ο οποίος ήταν ο μόνος που αναφέρθηκε στην προσέγγιση Ισραήλ-Ελλάδας και Κύπρου, χαρακτηρίζοντάς την ως θετική εξέλιξη, την οποία στηρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. 

Από την άλλη πλευρά, ο διευθυντής της Τράπεζας του Ισραήλ Στάνλεϋ Φίσερ τόνισε τις μέχρι τώρα άριστες οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών, ως επίσης και την πρόβλεψη για περαιτέρω ανάπτυξη της τουρκικής οικονομίας κατά το άμεσο χρονικό διάστημα -υπονοώντας το μέγεθος της οικονομικής απώλειας για την ισραηλινή οικονομία σε περίπτωση κατά την οποία οι επιχειρηματικές τους σχέσεις μειωθούν ή διακοπούν.
Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν, κι ενώ η Τουρκία έλαμψε δια της απουσίας της, τελικά κατάφερε να είναι πανταχού παρούσα.

Ο ισραηλινός Τύπος των τελευταίων ημερών αλλά και ακαδημαϊκοί κύκλοι της χώρας εκφράζουν έντονες ανησυχίες για το μέγεθος της απώλειας που πολύ σύντομα θα φανεί όχι μόνο στην ισραηλινή οικονομία, αλλά και στην ίδια την ασφάλεια της χώρας που θα στερείται της τουρκικής γεωστρατηγικής σκέπης. 

Οι πληροφορίες για πιθανή επίσημη επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Γάζα και την ενδεχόμενη ανησυχητική συμμαχία Τουρκίας-Αιγύπτου δημιουργούν πλείστους προβληματισμούς ως προς την άρνηση της ισραηλινής κυβέρνησης να ζητήσει επίσημα 'συγγνώμη' προς την Άγκυρα για το αιματηρό επεισόδιο στο Mavi Marmara τον Μάιο του 2010. Διακεκριμένοι ισραηλινοί αναλυτές μάλιστα αμφισβητούν ανοικτά το ενδεχόμενο αντικατάστασης της συμμαχίας με την Τουρκία με την σύσφιγξη των σχέσεων της χώρας με την Κύπρο, την Ελλάδα ή ακόμα εσχάτως και με την μακρινή Βουλγαρία.

Από την άλλη πλευρά, ο ισραηλινός Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης Σιλβάν Σαλόμ και οι υπόλοιποι ομηλιτές εκ των διοργανωτών απέφυγαν να θίξουν το ζήτημα της ρήξης με την Τουρκία ή της προσέγγισης με την Κύπρο και την Ελλάδα. Αντιθέτως, τόνισαν τις προόδους που έχουν σημειωθεί στον τομέα χαμηλής πολιτικής με την Παλαιστινιακή Αρχή -παρά τη στασιμότητα των συνομιλιών με τη Ραμάλα-, ως επίσης και με την γειτονική Ιορδανία, την μοναδική αραβική γειτονική χώρα που εκπροσωπήθηκε στο συνέδριο από πολιτικούς αναλυτές και επιχειρηματίες. 

Μοναδική ψύχραιμη φωνή έναντι του ελεγχόμενου πανικού που κυριαρχεί στο Ισραήλ μετά τις δραματικές διπλωματικές εξελίξεις, ήταν αυτή της Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Τσίπι Λίβνι. 

Αναφερόμενη στο πόρισμα της Επιτροπής Πάλμερ, δήλωσε ότι ο θαλάσσιος αποκλεισμός της Γάζας -που η δική της κυβέρνηση είχε επιβάλει και η παρούσα συνεχίζει να εφαρμόζει- κρίθηκε νόμιμος και από τον ΟΗΕ, επιβεβαιώνοντας την νομική ορθότητα των πολιτικών επιλογών του κόμματός της. Εκπλήσσοντας το κοινό, η κα.Λίβνι δεν έδειξε να πανικοβάλλεται από την αναμενόμενη ρήξη με την Άγκυρα, χωρίς βέβαια να κρύβει και την απογοήτευσή της για τις εξελίξεις. "Οι τελευταίες τουρκικές επιλογές δεν είναι συγκυριακές, αλλά αποτελούν εφαρμογή της κρατούσας ιδεολογίας της τουρκικής κυβέρνησης, την οποία δεν είναι δουλειά μου να σχολιάσω", υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι η νεο-οθωμανική θεώρηση της πραγματικότητας στη Μέση Ανατολή και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο δεν συνάδει με τις ισραηλινές προτεραιότητες. 

Και κατέληξε στο κοινό συμπέρασμα όλων των ισραηλινών και ξένων αξιωματούχων : Κλειδί για την αδρανοποίηση των πολιτικών -ίσως και στρατιωτικών- αλυσιδωτών επιπτώσεων της ρήξης με την Άγκυρα, είναι η άμεση και αποφασιστική επίλυση των θεμάτων που εκκρεμούν με την Παλαιστινιακή Αρχή και τον καθορισμό των συνόρων του Ισραήλ με το μελλοντικό ανεξάρτητο Παλαιστινιακό Κράτος.

Η ουσιαστική πρόοδος των συνομιλιών με την Παλαιστινιακή Αρχή αναγνωρίσθηκε ως η βασική προϋπόθεση για την ομαλή διέξοδο από την κρίση, και μάλιστα όσο πιο γρήγορα γίνεται, προτού έρθει η 20η Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία ο Πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ζητήσει από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ να αναγνωρισθεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος με σύνορα τα όσα ίσχυαν πριν τον Πόλεμο του 1967 και με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Ο Τόνυ Μπλερ δεν έκρυψε μάλιστα ότι εντείνονται οι παρασκηνιακές προσπάθειες να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες Ισραηλινών -Παλαιστινίων πριν το κρίσιμο ραντεβού στον ΟΗΕ στις 20/9, ενώ παράλληλα έγινε σήμερα γνωστό ότι ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ είχε συναντηθεί για τον σκοπό αυτό με τον Μαχμούντ Αμπάς στο Αμμάν της Ιορδανίας πριν μόλις 10 ημέρες. 

Σε αντίθετη περίπτωση, η προσφυγή της Παλαιστινιακής Αρχής προς την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υπό τις παρούσες συνθήκες, θα "ρίξει λάδι στη φωτιά", δίνοντας την ευκαιρία να ανέβουν οι τόνοι από πλευράς Ισραήλ, να διακοπεί άπαξ δια παντός η ειρηνευτική διαδικασία και πιθανότατα να ανοίξει ο δρόμος για μια τρίτη Ιντιφάντα, ανοίγοντας ακόμα ένα κεφάλαιο έντασης στον ήδη ταραγμένο αραβικό κόσμο.

Η άποψη που δεν ακούστηκε στο χθεσινό συνέδριο ήταν η θέση της -ούτσς ή άλλως περιθωριοποιημένης- ισραηλινής αριστεράς, η οποία εκτιμά ότι η ανακήρυξη ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους θα αποτελέσει στην ουσία τον καταλύτη για την πρόοδο της ειρηνευτικής διαδικασίας και θα αναγκάσει εν τέλει την ισραηλινή πλευρά να συμφωνήσει να αποσυρθεί από τη Δυτική Όχθη. 

Σύμφωνα πάντως με την κα. Λίβνι, "εάν το Ισραήλ δεν εκμεταλλευθεί τον λιγοστό χρόνο που απομένει μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου για να ξαναρχίσουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για την τελική λύση του παλαιστινιακού προβλήματος, στο άμεσο μέλλον η ισραηλινή πλευρά θα συρθεί στις συνομιλίες, και τότε οι συνθήκες θα είναι περισσότερο δυσμενείς απ'ό,τι τώρα". Και αυτή ακριβώς ήταν η αίσθηση των περισσοτέρων ξένων αναλυτών.

Ανεξάρτητα από τις εκτιμήσεις που ακούστηκαν ή από τον τρόπο που παρουσιάσθηκαν, είναι γεγονός ότι η πραγματοποίηση αυτού του 1ου Συνεδρίου Περιφερειακής Συνεργασίας που πραγματοποιήθηκε ποτέ από το ομώνυμο ισραηλινό υπουργείο -ένα υπουργείο που αξίζει να επισημανθεί ότι υφίσταται από το 1999- αποτελεί ένδειξη ότι το Ισραήλ δείχνει πως αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι σε δυσμενείς συγκυρίες, δεν μπορεί να εναποθέτει όλες τις ελπίδες του για την ασφάλειά του μόνο στην μακρινή Ουάσιγκτον ή σε ανομοιογενείς κατά βάσιν συμμαχίες, που αποδείχθηκε πλέον περίτρανα ότι είχαν ημερομηνία λήξεως.

 

Τουρκία-Ισραήλ : το διαζύγιο

Όπως ήταν αναμενόμενο εδώ και μήνες, η επισημοποίηση του διαζυγίου Τουρκίας-Ισραήλ είναι πλέον γεγονός, μετά την απέλαση του Ισραηλινού Πρέσβη στην Άγκυρα την περασμένη Παρασκευή (2/9). Μία ιστορία αγάπης που η κυβέρνηση Ερντογάν αποφάσισε ότι έπρεπε να λάβει τέλος. 

Αφορμή για αυτό το διαζύγιο στάθηκε η αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην αποκλεισμένη Γάζα με το πλοίο Mavi Marmara τον περσινό Μάιο, μία αποστολή που σημαδεύτηκε με τον θάνατο 9 τούρκων ακτιβιστών κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάληψής του εκ μέρους του ισραηλινού πολεμικού ναυτικού. 

Ενώ πτυχές του περιεχομένου του πορίσματος της ειδικής εξεταστικής επιτροπής που συνέστησε ο ΟΗΕ για την απόδοση ευθυνών για το αιματηρό εκείνο συμβάν είχαν ήδη διαρρεύσει στον τουρκικό και ισραηλινό Τύπο εδώ και καιρό, παράλληλα εντείνονταν οι παρασκηνιακές προσπάθειες τόσο της ισραηλινής όσο και της αμερικανικής διπλωματίας ούτως ώστε η Άγκυρα να ικανοποιηθεί με κάτι λιγότερο από την επίσημη 'συγγνώμη' που επιζητούσε από την ισραηλινή ηγεσία. Μάλιστα, ενώ οι δύο πλευρές είχαν επανειλημμένως συναινέσει να μην ανακοινωθεί το πόρισμα της Επιτροπής Πάλμερ μέχρις ότου βρεθεί μία διπλωματική λύση και περισωθεί κάτι από τις μέχρι πρότινος άριστες σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, τελικά κάτι τέτοιο δεν επετεύχθη. 

Έτσι, ο ΟΗΕ εξέδωσε το πόρισμα της εξεταστικής του επιτροπής το πρωί της Παρασκευής 2/9/2011 δικαιώνοντας εν μέρει και τις δύο πλευρές, δυσαρεστώντας όμως εξ ίσου και τις δύο. 

Σύμφωνα με το πόρισμα, ο θαλάσσιος αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας εκ μέρους του Ισραήλ αποτελεί νόμιμο μέσο αυτοάμυνας της χώρας έναντι των 'ενόπλων τρομοκρατικών ομάδων που δρουν στην περιοχή'. Νόμιμη χαρακτηρίσθηκε επίσης και η χρήση στρατιωτικής δράσης στα διεθνή ύδατα, 'προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος παραβίασης του νόμιμου θαλάσσιου αποκλεισμού της Γάζας', πλην όμως η στρατιωτική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε από το ισραηλινό πολεμικό ναυτικό για τον έλεγχο του Mavi Marmara χαρακτηρίσθηκε 'αμετροεπής ως προς την εφαρμογή της'. 

Η Επιτροπή Πάλμερ καταλόγισε ευθύνες και στην τουρκική πολιτική ηγεσία, επειδή 'δεν έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να μειώσει την ένταση στην περιοχή, παρέχοντας πλήρη πολιτική κάλυψη' προς την τουρκική μη κυβερνητική ισλαμιστική οργάνωση ΙΗΗ, η οποία είχε την πρωτοβουλία για το όλο εγχείρημα. 

Τέλος, ο ΟΗΕ δια του πορίσματος της Επιτροπής Πάλμερ, ως λύση της διένεξης ανάμεσα στις δύο χώρες προτείνει την καταβολή αποζημιώσεων εκ μέρους του Ισραήλ στις οικογένειες των τούρκων θυμάτων και τραυματιών, ζητώντας παράλληλα από το Ισραήλ να εκφράσει 'τη βαθειά λύπη του' προς την Τουρκία, και όχι "συγγνώμη" όπως απαιτούσε η Άγκυρα.

Οι δύο κυβερνήσεις, σε πλήρη ευθυγράμμιση  με την κοινἠ γνώμη των χωρών τους, απέρριψαν εν μέρει το πόρισμα του ΟΗΕ, ως προς τα σημεία που δεν δικαίωναν τις πολιτικές τους επιλογές. Η Τουρκία όμως προχώρησε πολλά βήματα περισσότερο : απέλασε τον Ισραηλινό Πρέσβη από την Άγκυρα, υποβαθμίζοντας έτσι στο κατώτερο δυνατό επίπεδο τις διπλωματικές της σχέσεις με την Ιερουσαλήμ. Αποφάσισε την επ'αόριστον αναστολή των συμφωνιών αμοιβαίας στρατιωτικής συνεργασίας, απείλησε να εφαρμόσει οικονομικό και εμπορικό εμπάργκο στο Ισραήλ και δεσμεύθηκε να ενθαρρύνει και να στηρίξει οικονομικά και πολιτικά την άσκηση αγωγών αποζημιώσεως των τούρκων πολιτών που θα στραφούν ενώπιον των δικαστηρίων στην Τουρκία ή σε τρίτες χώρες κατά του Ισραηλινού στρατού και των υπευθύνων για την επιχείρηση στο Mavi Marmara.  

Ένας τρίτος παρατηρητής ίσως δεν αντιλαμβάνεται πλήρως την ένταση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στις δύο χώρες, με αποτέλεσμα τη διάλυση της πιο ισχυρής περιφερειακής συμμαχίας που γνώρισε ποτέ η Μέση Ανατολή μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Η Τουρκία υπήρξε ο δεύτερος σημαντικότερος σύμμαχος του εβραϊκού κράτους μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, και ο μόνος στρατιωτικός εταίρος του στην περιοχή κατά τα τελευταία είκοσι και πλέον χρόνια. 

Άραγε ο άξονας Άγκυρας-Ιερουσαλήμ ήταν τόσο ευάλωτος, ώστε να διαλυθεί τόσο εύκολα, και μάλιστα παρά την σταθερή επιμονή της Ουάσιγκτον να τον διατηρήσει πάση θυσία;

Η Μέση Ανατολή σήμερα δεν μοιάζει σε τίποτα με αυτό που ήταν τον Μάιο του 2010, όταν η Τουρκία αργά αλλά σταθερά έκτιζε την Νεο-οθωμανική της πολιτική στην περιοχή. Ο σπόρος του εκδημοκρατισμού που η αμερικανική ηγεσία δοκίμασε ανεπιτυχώς να εφαρμόσει στο Ιράκ μετά την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, είχε σαν αποτέλεσμα να ανθίσουν απρόσμενοι καρποί στον αραβικό κόσμο λίγους μήνες μετά το συμβάν στο Mavi Marmara. Αρχής γενομένης στην Τυνησία τον Δεκέμβριο του 2010 και μετέπειτα στην Αίγυπτο, στο Μπαχρέην, στην Υεμένη, στη Λιβύη και εσχάτως και στη Συρία, στις αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής εκτυλίσσεται ως φαινόμενο-ντόμινο η απαρχή της βίαιης αντικατάστασης των σταθερών πολιτικών δομών με άλλες, άγνωστες ακόμα ως προς τον μελλοντικό διεθνή προσανατολισμό τους. 

Η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να παρακολουθεί αμέτοχη τις εξελίξεις, τη στιγμή μάλιστα που και η ίδια είναι ευάλωτη στο εσωτερικό της -όχι μόνο λόγω της διαιωνούμενης εσωτερικής αντιπαλότητας ανάμεσα στον κεμαλικό στρατό και στην παρούσα νεοϊσλαμιστική πολιτική ηγεσία, αλλά και εξ αιτίας της ολοένα και αυξανόμενης έντασης που παρατηρείται στο εσωτερικό κουρδικό μέτωπο των  νοτιοανατολικών επαρχιών της. 

Η Νεοοθωμανική θεώρηση της πραγματικότητας και η εφαρμογή του δόγματος Νταβούτογλου στη Μέση Ανατολή, στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στις (τουρκογενείς, κατά την άποψη της Άγκυρας) πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας -δεν μπορεί να συνάδει με τη διατήρηση του άξονα Άγκυρας-Ιερουσαλήμ, ο οποίος πλέον δείχνει να είναι όχι μόνο ανεπαρκής αλλά και επιζήμιος για τα τουρκικά ζωτικά συμφέροντα.

Με την απαρχή της "Αραβικής Άνοιξης", όπως μάλλον υπερβολικά αισιόδοξα αποκαλείται η παρούσα εναλλαγή κυβερνώντων στις αραβικές χώρες, η Άγκυρα επιδιώκει να διασκεδάσει τις δυσμενείς προς αυτήν εντυπώσεις ύστερα από πολλές δεκαετίες αντιαραβικής και αντίστοιχα, φιλοδυτικής και φιλοϊσραηλινής πολιτικής. Έτσι, ενώ πολύ πριν τις διαδηλώσεις της Τύνιδας που έφεραν την βίαιη ανατροπή Μπεν-Αλί, η Τουρκία υιοθετώντας την νεο-οθωμανική της πορεία, είχε ήδη αποφασίσει την διάλυση του άξονά της με το Ισραήλ σχεδιάζοντας με μαθηματική ακρίβεια την κρίση του Mavi Marmara. 

Τώρα, και με δεδομένο ότι οι αραβικές ηγεσίες του παρελθόντος θα ανατραπούν η μία μετά την άλλη, δεν έχει πολλά περιθώρια ελιγμών στις αποφάσεις της. Εμμένει σταθερή στην φιλοαραβική της στροφή προετοιμαζόμενη για την επόμενη μέρα που έρχεται στη Μέση Ανατολή, στρέφοντας το βλέμμα της στα τεκταινόμενα στη γειτονική Συρία αλλά και στην σημαντικότατη αριθμητικά κουρδική μειονότητα που κατοικεί στα νοτιοανατολικά της σύνορα. 

Όσο περνάει ο καιρός και το καθεστώς Άσαντ μετρά τις μέρες αντίστροφα, τόσο περισσότερο η Άγκυρα τείνει χέρι βοηθείας στον εξεγερμένο συριακό λαό υπονοώντας ακόμα και τη στρατιωτική του  προστασία(!) -με απώτερο σκοπό όχι τόσο να εξασφαλίσει τον ομαλό εκδημοκρατισμό της Δαμασκού αλλά για να ελέγξει τον κουρδικό εθνικισμό στις συριακές επαρχίες που συνορεύουν με την τουρκική επικράτεια. Δεν αποκλείεται μάλιστα η Άγκυρα να επιδιώξει να τεθεί ως 'εγγυητής' της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας, όταν πλέον και επισήμως οι αντικαθεστωτικές διαμαρτυρίες εξελιχθούν σε πραγματικό εμφύλιο σπαραγμό, γεγονός που αργά ή γρήγορα δεν αποκλείεται να φέρει στην επιφάνεια και το παλαιότατο αίτημα του κουρδικού λαού για αυτονομία ή ακόμα και ανεξαρτησία. 

Μία τέτοια εξέλιξη σαφώς θα απειλούσε τα τουρκικά ζωτικά συμφέροντα, αφού έτσι η τουρκική επικράτεια θα συνορεύει με κουρδικές κρατικές οντότητες τόσο στα ανατολικά της (Βόρειο Ιράκ) όσο και στα ούτως ή άλλως ευάλωτα νοτιοανατολικά της σύνορα.

Εκτός από το μέχρι τώρα αδιαμόρφωτο πολιτικό σκηνικό στον αραβικό κόσμο, η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη διαμόρφωση του κοψίματος της "ενεργειακής πίτας" στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με μήλον της έριδος τα πλούσια σε φυσικό αέριο κοιτάσματα  εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, που συνορεύει με την αντίστοιχη Ισραηλινή. Ο ισχυρισμός της Άγκυρας ότι τα κυπριακά κοιτάσματα  δεν βρίσκονται εντός των χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά ανήκουν στο τουρκοκυπριακό Ψευδοκράτος που εκείνη συνέστησε και μόνο εκείνη αναγνωρίζει, προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση της ισραηλινής πολιτικής ηγεσίας, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια θεώρηση ως 'απαράδεκτη τουρκική θρασύτητα'. 

Και ενώ την 1η Οκτωβρίου θα αρχίσουν οι έρευνες με σκοπό την έναρξη της άντλησης του κυπριακού φυσικού αερίου από αμερικανική εταιρεία, που ήδη αντλεί το ισραηλινό φυσικό αέριο λίγα ναυτικά μίλια νοτιοανατολικότερα, η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με την Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και με τον άλλοτε σταθερό της στρατηγικό εταίρο, το Ισραήλ.

Με βάση λοιπόν τα ως άνω δεδομένα, η τουρκική πολιτική ηγεσία επιδεικνύει σταθερή αδιαλλαξία μετρώντας 'φίλους κι εχθρούς' στη Μέση Ανατολή, μέσα σε ένα περιβάλλον ευμετάβλητο όσο ποτέ. Εμμένει στις νεο-οθωμανικές της φιλοδοξίες, αυτοδεσμευόμενη στις φιλοαραβικές της επιλογές όχι μόνο για να ικανοποιήσει το ισλαμιστικό αίσθημα της τουρκικής κοινής γνώμης αλλά και για να περισώσει την ενότητα της επικράτειάς της έναντι πιθανών κουρδικών αξιώσεων αυτονομίας ή ανεξαρτησίας, στο πνεύμα 'διαμαρτυρίας και ανατροπής' που κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος όχι μόνο στην γειτονική Συρία και στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο αλλά και στα δυτικά think-tanks, που δείχνουν να ακολουθούν τις εξελίξεις παρά να τις προβλέπουν. 

Έτσι, δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν η Τουρκία να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των αράβων πολιτών για ελευθερία και δημοκρατία από τη μια, ενώ από την άλλη να συνεχίζει την στρατιωτική της συνεργασία με το εβραϊκό κράτος.

Από την άλλη, τα συγκρουόμενα συμφέροντα με το Ισραήλ στο τομέα της ενέργειας, με επίκεντρο τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κυπριακής ΑΟΖ που θα εξασφαλίσουν τόσο στην Κυπριακή Δημοκρατία όσο και στο Ισραήλ ενεργειακή αυτονομία σε βάθος χρόνου 150 ετών, δεν επιτρέπουν άλλη επιλογή παρά τη διάσπαση του άξονα Άγκυρας-Ιερουσαλήμ.

Οι προκλήσεις για την τουρκική πολιτική είναι μεγάλες και ίσως ανυπέρβλητες, λαμβάνοντας υπ'όψιν την αμερικανοβρετανική επίκριση της τουρκικής βουλιμίας επί του κυπριακών κοιτασμάτων. Από την άλλη πλευρά, η αποκαλούμενη "Αραβική Άνοιξη" και η βούληση των αραβικών λαών για απαλλαγή από τα μονολιθικά αραβικά καθεστώτα, σε καμμία περίπτωση δεν αναγορεύει την Άγκυρα σε 'προστάτιδα των Αράβων', όπως ίσως εκείνη θα επιθυμούσε να ακούσει.

Οι νεο-οθωμανικές ασκήσεις επί χάρτου ακούγονται ευχάριστα στην κοινή γνώμη της Γείτονος και ιδιαίτερα δημοφιλή προς εσωτερική κατανάλωση. Άλλωστε, οι ισλαμιστικές κορώνες και οι εκδηλώσεις μουσουλμανικής αλληλεγγύης αποτελούν πρωτόγνωρα συστατικά για την μέχρι τώρα σταθερά προσανατολισμένη στα κεμαλικά ιδεώδη σύγχρονη Τουρκία. 

Η εφαρμογή τους όμως και η επικράτηση του σύγχρονου τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού στη Μέση Ανατολή και στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο κατά το δόγμα Νταβούτογλου, σε καμμία περίπτωση δεν αποτελούν εύκολη υπόθεση.

Είναι άραγε τόσο δυνατή η Τουρκία του 2011 για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στους τόσο υψηλούς στόχους που έθεσε η ίδια για τον εαυτό της, δείχνοντας να αγνοεί φίλους κι εχθρούς; 

Οι επόμενοι μήνες ίσως λύσουν αυτήν την απορία.

ταρίφα , καραόκε και φωτορρυθμικά

Κι εκεί που είχα στο μυαλό μου να σάς γράψω κάτι σοβαρό και βαθυστόχαστο, έρχεται στα ξαφνικά κι από το πουθενά ένα ..ταξί και μού χαλάει όλο το πρόγραμμα. 

Πραγματικά δεν έχω λόγια να περιγράψω τι με περίμενε με το που μπήκε ο φετινός Σεπτέμβριος, ανοίγοντας την πόρτα και με το που κάθησα στη θέση του συνοδηγού μέσα στο πιο... πολύχρωμο και high tech ταξί του Τελ Αβίβ. Είναι βέβαια γνωστό ότι αυτή η πόλη έχει να καυχιέται πως έχει τους πιο κεφάτους και ευγενικούς ταξιτζήδες του ντουνιά (σε αντίθεση με τους αγενέστερους όλων που ύστερα από πείρα ετών, τολμώ να πω πως σε αυτήν την κατηγορία, η Ιερουσαλήμ και η Αθήνα συναγωνίζονται στο ποιά απ'τις δυο θα πάρει την πρώτη θέση και..χειρότερη! ). 

Τέτοιο πράμα όμως, να πω τη μαύρη αλήθεια, δεν ξανάδα..

Το βίντεο μιλάει από μόνο του, 

κι ας μην σκαμπάζετε εβραϊκά -γρι!

Τι καραόκε, τι τηλεόραση, τι spooky κουκλάκια παντού (σουβενίρ από ταξίδια, όπως λέει) τι οροφή με φωτορυθμικά... Το μόνο που δεν είδα ήταν η γνωστή γυάλινη μπάλα από τις ντίσκο των 80s -χωρίς να παίρνω όρκο ότι δεν ήταν κάπου κρυμμένη κι αυτή στο πορτ-μπαγκάζ για ώρα ανάγκης-.

Ο ταξιτζής/dj/καραοκατζής με το μικρόφωνο στο χέρι και το πολύχρωμο ταξίμετρο ονομάζεται Yossi Damti και μαζεύει σέκελ-σέκελ τα χρήματα για το one-way εισιτήριό του για Ταϋλάνδη. 

"Ταϋλάνδη; Πώς κι έτσι;", ρώτησα

"Ταϋλάνδη βέβαια! Πού αλλού;; 

Σιγά που θα κάτσω εδώ χάμω με τόσους τρελλούς γύρω γύρω"

Τώρα, τι γύρευαν οι σημαιούλες της Ελλάδας και της Κύπρου στο παρμπρίζ, τι να πω... Πιστέψτε με, δεν ήταν σκηνοθετημένο..

(α! και καλό μήνα! 

παραλίγο να το ξεχάσω μ'όλ'αυτά..)