8 Φεβ 2011

Δικηγόροι (δου)Λος Άντζελες

Ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενο.

Την Κυριακή που μάς πέρασε, στις 6-2-2011, η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων όλης της χώρας αποφάσισε να προχωρήσει ο κλάδος μας σε αποχή από τα καθήκοντά μας από τις 7-2-2011 μέχρι και ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου. 

Κατά πάσα πιθανότητα λοιπόν, μια βδομάδα υποχρεωτικής αποχής μάς περιμένει, με αποτέλεσμα : 
Το απόλυτο τίποτα.

Ακόμα μια αποχή/απεργία/διαμαρτυρία/διαδήλωση θα περάσει στα ψιλά της Τρόικας, η οποία θεωρεί ότι ο τομέας της Δικαιοσύνης θα πρέπει να μπει στην ίδια ρότα με την όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Δικαιοσύνη σε λιτότητα, λοιπόν.

οι γνωστοί "Δικηγόροι του Λος Άντζελες" με κοστούμια και κούτες παραμάσχαλα

Όντως, ακούγεται πολύ ευχάριστα η φράση "Απελευθέρωση του επαγγέλματος", και θα ήταν όντως καλά τα νέα για την ανεξάρτητη, μη υπαλληλοποιημένη, αδέσμευτη από μισθολογικές δεσμεύσεις άσκηση δικηγορίας στη χώρα μας.
Όταν όμως αυτή η "Απελευθέρωση" μεταφράζεται σε έμμεσο πλην σαφή εξαναγκασμό να κλείσουν τα μικρά δικηγορικά γραφεία, προκειμένου να απορροφηθούν από μεγάλες ιλουστρασιόν εταιρείες που θα μοιράζουν μισθούς πείνας και υποτιθέμενα μπόνους στους (απόφοιτους Νομικής) υπαλλήλους τους, και οι οποίοι βέβαια θα συνεχίζουν να έχουν την ευθύνη για τον χειρισμό υποθέσεων αξίας εκατομμυρίων - τότε μού φαίνεται πως μάλλον η λέξη "απελευθέρωση" θα εμπλουτίσει ακόμα ένα λήμμα στο σύγχρονο Οργουελικό καθημερινό μας λεξικό. 

Από την άλλη όμως, κατά την Τρόικα πάντοτε, οι μελλοντικές υβριδικές δικηγορικές εταιρείες  (τύπου "LA Law") θα αποτελέσουν ευκολότερο φορολογικό θύμα του φαλιρημένου Ελληνικού Δημοσίου -συμπέρασμα όμως όλως αυθαίρετο.  
Και για να μην αιθεροβατούμε, δεν θα έβλαπτε να θυμηθούμε ότι η.. Ελλάδα όντως ποτέ δεν πεθαίνει, επειδή όμως ακριβώς...δεν αλλάζει χρόνια και χρόνια τώρα.


Συμπέρασμα; 
Αναμενόμενο κι αυτό : 
 
Ημίμετρα τα μέτρα της Τρόικας, που ευελπισθεί ότι θα επέλθει ποιότητα στην απονομή της δικαιοσύνης με το να ισοπεδώνει την δικηγορική ύλη με εμπορεύματα παντοπωλείου και να καταντά την ανεξάρτητη άσκηση ενός επαγγέλματος σε πολυτέλεια προσιτή σε λίγους και οικονομικά ισχυρούς δικηγόρους-επιχειρηματίες-μεγαλομετόχους (διαλέγετε και παίρνετε)
Ημίμετρα βέβαια και οι διαμαρτυρίες του κλάδου μας, που πιστεύει ότι με την αποχή μίας εβδομάδας η κατάσταση θα αλλάξει, το νομοσχέδιο θα αποσυρθεί και -το κυριότερο- θα κερδίσουμε ως δια μαγείας τη χαμένη μας αξιοπρέπεια που τόσο πολύ έχει ευτελισθεί, μερικές φορές δικαίως αλλά όμως και πάρα πολλές φορές αδίκως για τους περισσότερους από εμάς.

Η σωστή λύση; 
Δεν υπάρχει..
Ή τουλάχιστον εγώ δεν είμαι σε θέση να τη δω. 
Και σάς παρακαλώ να με διαφωτήσετε, 
αποφασίσουμε-δεν αποφασίσουμε να απέχουμε από αύριο...


...και με το που τελείωσα να γράφω την ανάρτηση,
διάβασα στην ιστοσελίδα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών ότι τελικά, 
και παρά την απόφαση της Ολομέλειας, 
οι δικηγόροι Αθηνών και Πειραιώς δεν θα απέχουν από τα καθήκοντά τους! 
 Για του λόγου το αληθές, πατήστε εδώ 
και διαβάστε τη σχετική ανακοίνωση της 7-2-2011

 
εγώ πάντως, όταν μεγαλώσω..
θέλω να γίνω κι εγώ ένας
Δικηγόρος Δου-Λος Άντζελες!


2 σχόλια:

Asteroid είπε...

Δεν έχω λύση για τους Δικηγόρους, όπως δεν έχω ούτε για το δικό μου επάγγελμα ούτε για κανενός. Με βίαιο και βιαστικό τρόπο μας επιβάλλεται ένα διαφορετικό μοντέλο κοινωνίας, μέσα από μιαν οργάνωση της ζωής και της εργασίας, στην οποία δεν ξέρω αν μπορούμε να προσαρμοσθούμε. Η κάθε χώρα έχει τους δικούς της τρόπους, τις δικές της ιδιαιτερότητες, τους δικούς της ρυθμούς. Υπάρχουν χώρες πλούσιες με ανθρώπους δυστυχείς και φτωχές με ανθρώπους ευτυχείς - κι ίσως και τα δύο μαζί δεν γίνονται...
Για την ώρα το μόνο, που ξέρω, είναι πως σωρεύεται μεγάλη δυστυχία και πως οι βίαιοι ρυθμοί μετασχηματισμού εγκυμονούν βιαιότητες. Δεν βρίσκω καθόλου παρήγορο ούτε εποικοδομητικό το ότι μέσα σε μιαν ατμόσφαιρα κατάθλιψης και ανασφάλειας η μία κοινωνική ομάδα στρέφεται εναντίον της άλλης με απίστευτα δημόσια σχόλια, χαιρεκακίες ή, απλώς, κακίες...

Γαβριηλ / Gabriel είπε...

Δεν ξέρω πού πάμε βρε Asteroid..

Related Posts with Thumbnails