11 Αυγ 2009

παλάτια στήν ἄμμο

Νά πῶς πέφτει κανείς θῦμα τῶν ἀναμνήσεων.
Αὐτό ἦταν τό πρῶτο πράγμα πού μοῦ ἦρθε στό μυαλό ὅταν φτάσαμε στήν πόλη Ἄσκελον στό νότιο Ἰσραήλ μέ φίλους ἀπό Ἑλλάδα πού μένουν πιά μόνιμα ἐδῶ, ἀλλά δέν ἔχουν πολυγυρίσει νά δοῦν τί σημαίνει ἑβραϊστί ἡ λέξη "Periferya", μιά λέξη πού εὔκολα μεταφράζεται στά ἑλληνικά, ἀλλά δύσκολα περιγράφεται. Ἀκόμα πιό δύσκολα περιγράφεται ὅταν μιλᾶμε γιά τίς πόλεις τοῦ νότου αὐτῆς τῆς χώρας, εἰδικά μετά ἀπό τόν τελευταίο πόλεμο στή Γάζα, τόν περασμένο Ἰανουάριο, ἀλλά καί τούς μήνες πού προηγήθηκαν ἀπό αὐτόν, ὅταν οἱ πύραυλοι Κασάμ ἔπεφταν κάθε μερά σά βροχή.
Λέγοντας "Περιφέρεια" ἐννοοῦν οἱ ἰσραηλινοί ὅ,τιδήποτε δέν εἶναι Τέλ Ἀβίβ, Ἰερουσαλήμ καί Χάιφα. Ὄσο γιά τούς Τελαβιβιῶτες, ἡ λέξη αὐτή συνοδεύεται μέ μιά στυφή γκριμάτσα, πού δέν ξέρω πῶς νά σᾶς τήν περιγράψω. Εἶναι ἴσως ἡ ἴδια γκριμάτσα πού ἔκανα κι ἐγώ ἀσυναίσθητα μέ τό πού πάτησα τό πόδι μου στό Ἄσκελον, τό ἀρχαίο λιμάνι Ἀσκάλων πού ἔζησε δόξες καί δόξες καθ'ὅλη τή διάρκεια τῶν αἰώνων -μέ τά καλύτερά του κατά τούς ἑλληνιστικούς καί ρωμαϊκούς χρόνους (διαβάστε περισσότερα γιά τήν Ἰστορία τῆς πόλης ἐδῶ) -, καί πού τώρα φαίνεται πώς περνᾶ τά χειρότερα..

διαφήμιση σέ στάση λεωφορείου
στη λεζάντα ἡ φράση "πιό φθηνά!"

"Ποῦ πάτε; Ἄσκελον;; Τί τά κουβαλᾶς ἐκεί πέρα τά παιδιά; Τί...ξέχασες στό Ἄσκελον;;" μέ ρωτοῦσαν ἀπορημένοι ὅσοι μοῦ τηλεφώνησαν ἐνώ πηγαίναμε πρός τά 'κεί. Καί μή φανταστεῖτε πώς μιλᾶμε γιά σπουδαία διαδρομή. Μόλις 45' μέ τό αὐτοκίνητο ἀπό τό κέντρο τοῦ Τέλ Ἀβίβ, ἀλλά.... καί μόλις 8 χιλιόμετρα ἀπό τή Γάζα.
Καί αὐτά τά 8 χιλιομετράκια κάνουν τή μεγάλη διαφορά..

Δέν "ξέχασα" τίποτα ἀπό τό Ἄσκελον. Μόνο πού εἶχαν περάσει δέκα ὁλόκληρα χρόνια ὅταν εἴχαμε πάει μέ τζίπ στήν παραλία πού βρίσκεται ἀνάμεσα στήν πόλη καί σέ αὐτό πού λέγεται σήμερα (καί δέν ὑπῆρχε τότε) "Βιομηχανική Περιοχή". Ἀμέτρητα χιλιόμετρα μέ ἀμμόλοφους. Κίτρινη παχιά ἄμμος. Βουνά ἄμμου. Καί καταγάλανα νερά.
Τότε.

Καί νά'μαστε λοιπόν, Κυριακή μεσημέρι (ἐργάσιμη μέρα ἐδῶ) νά τριγυρνᾶμε στό κέντρο μιᾶς πόλης-φάντασμα. Δέν ὑπερβάλλω. Δέν κυκλοφοροῦσε ψυχή, ἐκτός ἀπό τά λεωφορεία πού μετέφεραν φτωχοντυμένους κατοίκους εἴτε στό Τέλ Ἀβίβ εἴτε στό κοντινό λιμάνι Ἀσντόντ, γιά νά πᾶνε γιά δουλειά. Ἦταν μάλιστα ἡ πρώτη φορά τόσα χρόνια πού ἐπισκέπτομαι τή χώρα, πού εἴδα νά κυκλοφοροῦν "φτηνές" λεωφορειακές γραμμές μέ μισό εἰσιτήριο γιά τους ἀπόρους! Γιατί πλέον στό Ἄσκελον δέν ὑπάρχουν δουλειές, τά καταστήματα εἶναι κλειστά, ἰδιωτικά αὐτοκίνητα βλέπεις μετρημένα στά δάχτυλα καί βέβαια τά ταξί εἶναι δυσεύρετα (ἐλλείψει πελατῶν). Τό μόνο "ζωντανό" κόμματι τῆς πόλης ἦταν ὁ κεντρικός σταθμός τὼν λεωφορείων καί οἱ στάσεις. Πολλές στάσεις λεωφορείων σέ πολλές καί μεγάλες ἔρημες , ὁλόαδειες λεωφόρους. Ἄσπρες ὁμοιόμορφες δεκαώροφες πολυκατοικίες μέ ἀχανή πάρκα ἀνάμεσά τους. Ἄνθρωποι πουθενά. Ψυχή. Τό ἀποτέλεσμα τῆς πύρρειου νίκης στή Γάζα καί τῶν ἐπιπτώσεων ἀπό τά ὅσα συνέβησαν κατά τή διάρκειά του.


Ὑπό τόν φόβο τῶν Κασάμ, ἔχει νά γίνει ἐπένδυση στήν πόλη ἀπό τό 2003 ὅταν ἀποχώρησαν οἱ ἰσραηλινοί ἀπό τή στενή αὐτή λωρίδα γῆς. Ἀπό τότε μέχρι καί σήμερα τό Ἄσκελον, τό κοντινότερο πρός τή Γάζα μεγάλο ἀστικό κέντρο, στήν οὐσία δέν ζεῖ. Οὔτε κρουαζιερόπλοια σταματᾶνε στό λιμάνι του, οὔτε τουρίστες μένουν στό Holiday Inn τῆς παραλίας (τό ὁποῖο γιά λόγους πρστίζ καί μόνο παραμένει ἀνοιχτό ἀλλά ὁλόαδειο κι αὐτό). Ἀκόμα καί ἡ βιομηχανική ζώνη πού ὑποτίθεται θά ἔδινε δουλειά στούς ντόπιους, τώρα ἁπλῶς ρυπαίνει τό περιβάλλον λόγω τοῦ ἐργοστασίου παραγωγῆς ρεύματος, ἐνῶ τά ἐργοστάσια καί οἱ βιοτεχνίες πού θά βρίσκονταν ἐκεί τό ἐβαλαν στά πόδια (καί μέ τό δίκιο τους) τόσο λόγω τῶν πυραύλων ἀπό τή Γάζα ὅσο καί λόγω τοῦ ἰσραηλινοῦ στρατοῦ πού ἐπιχειροῦσε παραδίπλα..
Μιά πόλη πολεοδομικά καλῶς "βαλμένη" ἀλλά οἱ κάτοικοι -πουθενά..

τό Holiday Inn

Ἐγώ πάντως τό χαβᾶ μου.
Νά ψάχνω τούς ἀμμόλοφους, τόσο πού πλέον οἱ φἰλοι μου ἄρχισαν νά ὑποψιάζονται πώς ποτέ δέν εἴχε ἀμμόλοφους τό Ἄσκελον καί πώς...ΔονΚιχωτίζω. "Μά, ἀλήθεια σᾶς λέω. Ἄμμος μέχρι τό μπόι μου!῾". Καί ὅλοι μᾶς παρέπεμπαν στήν παραλία ὀνόματι "Ντλιλά" (δηλαδή "Δαλιδᾶ" , τό γκομενάκι τοῦ Σαμψῶν, αὐτή).
Κι αὐτή ἔρημη. Κι ἐδῶ μεγαλεπίβολες ἐγκαταστάσεις γιά νά ἐξυπηρετήσουν τούς πολλούς λουόμενους. Καί ἐμπορικό κέντρο μέ καταστήματα πού φαίνεται πώς κατέβασαν ἐδῶ καί χρόνια τά ρολά.
παραλία Ντλιλά


εἰκόνες ἀπό τίς ἐγκαταστάσεις της παραλίας

νεροτσουλήθρες χωρίς νερό

"Συγγνώμη, οἱ ἀμμόλοφοι ποῦ εἶναι;"ρώτησα τόν ἡλικιωμένο σερβιτόρο/ἰδιοκτήτη τῆς μοναδικῆς καφετέριας τῆς παραλίας, ἐνῶ πλέον ἡ παρέα ἄρχιζε νά μέ στραβοκοιτάζει καί μέ τό δίκιο της δηλαδή.
"Ἄααα, ἐδῶ ἀγαπητέ μου φίλε παίχτηκε ἡ μεγαλύτερη κομπίνα τοῦ αἰώνα. Μέσα σέ μιά νύχτα κάποιοι ἐργολάβοι κατέβηκαν μέ τίς μπουλντόζες καί πῆραν ὅ,τι ἄμμο βρήκαν μπροστά τους, τή φόρτωσαν καί ἔκαναν ἀπό δαὐτην οἰκοδομικά ὑλικά. Πόσον καιρό ἔχεις νά φανεῖς ἀπό δῶ;".
"Δέκα χρόνια."
"Ἐ, ἀπό τότε ἔχω νά δῶ κι ἐγώ τούς ἀμμόλοφους. Ἄν κάτι ἄξιζε νά δεῖ κανείς ἐδῶ στό Ἄσκελον ἦταν αὐτό. Τώρα τί βλέπεις; Τούς καπνούς ἀπό τό ἐργοστάσιο τῆς ΔΕΗ καί..τή Γάζα! Αὐτά εἶναι.."
Δικαιώθηκα. Ἤξερα πιά ποῦ βρισκόμουν. Καί βέβαια ὁ λογαριασμός ποῦ μᾶς ἦρθε, σκανδαλωδῶς φουσκωμένος. Πρωτευουσιάνοι γαρ, ἤρθαμε στήν "Periferya", νά πληρώσουμε!

video
εἰς μνήμην τῶν ἀμμόλοφων
φανταστεῖτε ὅλη αὐτή τήν ἀκτή μέ τεράστια βουνά κίτρινης ἄμμου.
τό βίντεο διαρκεῖ μόνο 20 δευτερόλεπτα
δεῖτε το.

Κάπου στό δρόμο ἀκούσαμε μέ πομπῶδες ὕφος γιά τήν ὕπαρξη "'Εθνικοῦ Πάρκου" ὅπου ἐκτός ἀπό ὅλα τά κομφόρ (ἐστιατόρια, χῶροι πίκ-νίκ, μπάρ κ.λ.π.) ἐκτίθενται καί τά εὐρήματα τῶν ἀρχαιολογικῶν ἀνασκαφῶν πού ἔγιναν καί συνεχίζονται στήν παραλία τοῦ Ἄσκελον καί στή γύρω περιοχή. Ὡς ἕλληνες, μέ τό πού ἀκούσαμε γιά ἀνασκαφές, εἴπαμε νά πᾶμε νά δοῦμε περί τίνος πρόκειται.
Εἴσοδος γιά τό πάρκο :25 σέκελ (4€), ποσό τσιμπημένο γιά τή χώρα γενικῶς ἀλλά καί γιά τήν "Periferya" εἰδικότερα. Ἐκτός ἀπό μένα, τήν ἴδια (ἀπερίγραπτη) γκριμάτσα ἔκαναν καί οἱ ὑπόλοιποι. Πληρώσαμε καί μπήκαμε μέ μιά μπροσούρα πού μᾶς ἔδωσαν στό ταμείο. Πλήρης χάρτης γιά τό ποῦ εἶναι τά μπάρ, τά ἐστιατόρια, τά καταστήματα -δέν μπορῶ νά πῶ-.
Περί τῆς ἱστορίας ὄμως τοῦ μέρους καί περί τῶν ἀρχαιολογικῶν ἀνασκαφῶν, τσιμουδιά.
Δέ θά σταθῶ στό κίτρινο γκαζόν, οὔτε στό ὅτι κανένα μπάρ δέν ὑπῆρχε, κανένα κατάστημα καί ὅτι γενικῶς ὅλα ἔδειχναν πώς ὅσα φαίνονταν στήν μπροσούρα θά μποροῦσαν νά βρίσκονται κάπου ἀλλοῦ, σέ κάποιο ἄλλο "Ἐθνικό Πάρκο" τῆς χώρας. Στό κάτω-κάτω, ὅλη ἡ πόλη ἔχει ἐρημώσει, ὁπότε πές πώς αὐτό κάπως τό περιμέναμε.
Αὐτό πού μᾶς ἐξαγρίωσε ὅλους μας (ἑβραίους καί μή), ἦταν ἡ θέα τῶν ἑλληνιστικῶν καί ρωμαϊκῶν εὐρημάτων πού βρίσκονταν ἀτάκτως ἐρρημένα, σάν νά ἦταν μπάζα ἔτοιμα γιά πούλημα.
Οἱ φωτογραφίες μιλοῦν ἀπό μόνες τους καί τραβήχτηκαν τήν Κυριακή, 9 Αὐγούστου 2009.
Θαυμάστε.

ἀτάκτως ἐρρημένα, μέ μία ὑποτυπώδη περίφραξη, ἔτοιμα γι'ἀλλοῦ

ὅσα δέ βλέπει ἡ πεθερά..
στήν "Ἀγορά" τοῦ Ἀσκάλωνος, πίσω ἀπό τήν πινακίδα
φυλάσσονται καί πλαστικές σακκούλες, κουτάκια μπύρας
καί ἄλλα ἀρχαία ἀντικείμενα

ἐκθεσιακός χώρος - κλειστός

Καί προχωρᾶμε στήν παραλία (τσαντισμένοι).
Ναί, σέ αὐτήν μέ τούς "ἀμμόλοφους".
Καπνοί ἀπό τό ψηλό φουγάρι τῆς τοπικῆς ΔΕΗ νά μᾶς ρένουν. Ἕνα ἐμπορικό πλοῖο στή μέση τοῦ πουθενά. Ὅσο γιά τίς ἀκτές τῆς Γάζας, δυστυχῶς δέν εἴχε διαύγεια ἐκείνη τή μέρα, ἀλλιῶς θά φαίνονταν. Μόνο 8 χιλιόμετρα ἀπέχουν ἄλλωστε ἀπό ἐκεί πού βρισκόμασταν.
Κατά τά ἄλλα, ἡ παραλία τοῦ "Ἔθνικοῦ Πάρκου" προσφέρει στούς ἐπισκέπτες της θαυμαστή ποικιλία σκουπιδιῶν.
Ἰδού.



Μέ τό καλύτερο ἀπ'ὅλα : αὐτή ἡ τρελλά στυλάτη πλαστική κίτρινη σημαδούρα, ἡ ὁποία ἔτυχε νά εἶναι καί.. "made in Greece". Ἴδιας προέλευσης μέ τά ξεχασμένα εὐρήματα πού τά σμίλεψαν αἰῶνες πρίν κάποιοι ἄνθρωποι πού μιλοῦσαν τή δική μας γλώσσα (καί πού μέ τόσες περισπωμένες καί δασεῖες, μπορεῖ καί νά μποροῦσαν νά μυριστοῦν τί στό καλό λέει αὐτό τό ρημάδι τό μπλόγκ, διάολε!)

Νά πῶ πώς αὐτό εἶναι τό πιό ὄμορφο σκουπίδι
πού ἔχω δεῖ τά τελευταία χρόνια;

Ἔτσι μοῦ ἐρχόταν νά τό πάρω γιά ἐνθύμιο.

Στό ἀνακαινισμένο ρωμαϊκό ἀμφιθέατρο -τό μόνο φροντισμένο σημεῖο τοῦ Πάρκου- θά ἐμφανισθεῖ σέ λίγες μέρες, στίς 25 Αὐγούστου 2009, ἡ Γλυκερία. Εὐτυχῶς ἡ συναυλία θά γίνει νύχτα καί ἔτσι τά φώτα τῶν προβολέων δέν πρόκειται νά ἐστιάσουν στά ἀρχαιολογικά εὐρήματα. Ἐάν βέβαια μέχρι τότε θά ὑπάρχουν ἐκεί πού τά βρήκαμε. Γιατί, λίγο θράσος νά εἴχαμε, θά μποροῦσαμε νά τά βάλουμε στό αὐτοκίνητο καί νά εἴχαμε ἤδη γίνει ζάμπλουτοι ἀρχαιοκάπηλοι, ἀφού κανένας δέν θά μᾶς ἔπαιρνε χαμπάρι..

Ὑπεύθυνη γιά τή διατήρηση τοῦ Ἐθνικοῦ Πάρκου τοῦ Ἄσκελον εἶναι ἡ Israel Nature and Parks Authority καί ἡ ἐπίσημη ἱστοσελίδα της εἶναι ἐδῶ .
Ἡ ἱστοσελίδα τοῦ συγκεκριμένου πάρκου εἶναι ἐδῶ

Τό μόνο πού θά μποροῦσα νά κάνω ἦταν νά στείλω ἕνα email στούς ἁρμόδιους.
Τό ἔκανα:

Dear Sirs,

On Sunday August 9th 2009 I have visited the Ashkelon National Park and I would like to inform you about the following:
During my visit there, I saw that the archaeological site looks completely abandoned, with garbadge between the open-air exhibits.
The exhibits were not properly placed and there was no explanatory labels whatsoever about the exhibits for the visitors.
There was not any information written about the History of the site nor the archaeological excavation itself, thus the brochure given at the entrance was only about the musical concerts that are going to take place at the amphitheatre in these coming days.
Bars, restaurants and shops were all closed.
Except of the above, the building in which it could be possible to see the results of the excavations was closed as well, although the Park was open for the public with an entrance fee of 25NIS.

I am a tourist from Greece and I spend almost every year my summer vacation in your country. I am very glad that the israeli public and the media are appreciating the contemporary Greek cultural production (the well known singer Glykeria is going to perform at the Ashkelon Amphitheatre in these coming days), on the other hand I am unpleasantly surprised by the way that in this same site the ancient Greek and Hellenistic cultural heritage is not taken care of appropriately.
Please see the pictures I took during my visit from the Ashkelon National Park and its beach on my weblog's post of August 11th 2009 (http://alloukiallou.blogspot.com)
Unfortunately these pictures describe the current situation.

I hope that your Authority will do their best in order to ameliorate Ashkelon National Park's services.

Yours sincerely,
ὀνοματεπώνυμο κ.λ.π.

Τό email αὐτό ἐστάλη στόν Διευθυντή τὴς Ἰσραηλινῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Πάρκων, ἡ ἡλεκτρονική διεύθυνση τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἐξής :
u.lishka@npa.org.il

Ἄν πιστεύετε ὅ,τι διαβασατε καί εἴδατε στίς φωτογραφίες καί νομίζετε πώς ἀξίζει τόν κόπο νά γίνει κάτι γι'αὐτό, καλό θά ἦταν νά στείλετε καί ἐσείς δυό λέξεις στή διεύθυνση αὐτή, μήπως καί φτιάξει ἡ κατάσταση.
Πραγματικά, δέν ξέρω τἰ ἄλλο νά πῶ.


ἡ τουριστική Μαρίνα τοῦ Ἄσκελον -ψυχή!



5 σχόλια:

AlliGi είπε...

Πρέπει να ομολογήσω ότι από την ημέρα που πήγες στο "χωριό", τα ποστ σου έχουν γίνει πολύ λαχταριστά! Τα διαβάζω με αγωνία να δω τι έγινε!! Καλή συνέχεια!

δεσποιναριον είπε...

Συμφωνω, πολυ ενδιαφερον το οδοιπορικο στους αμμολοφους. Κατι που το ζουμε ειναι καλυτερα να το περιγραφουμε σε πραγματικο χρονο. Αλλη αξια εχει.

Gabriel είπε...

@Ἄλλη Γῆ
ἐπιτέλους μπῆκες στόν κόπο νά σχολιάσεις!! χεχε. ἀφού ξέρω ὅτι μπαίνεις κάθε μέρα :-)) σέ φιλῶ

Gabriel είπε...

@δεσποινάριον
ναί ἔχεις δίκιο. τό θέμα εἶναι νά κρατᾶ κανείς τό μέτρο καί νά μήν ὑπερβάλει ὅταν εἶναι τσαντισμένος. Μιλᾶμε , ἄν ἔγραφα τό κείμενο τή μέρα πού γύρισα σπίτι, δέ σοῦ λέω τίποτα δεσποινάριον.

Λουκάς Γιωργάς είπε...

Well done!

Related Posts with Thumbnails