ὁ πανδαμάτωρ Ἅγιος Delete...

Τί εὔκολα ξεχνάει τό διαδίκτυο!

Αὐτό διεπίστωσα ὅταν τά blog πού εἴχα κάνει γιά τήν Κινηματογραφική Λέσχη τῆς Ρόδου theasisrhodes.blogspot.com , theasisanimation.blogspot.com καί theasotis.blogspot.com σβήστηκαν, προφανῶς ἀπό τούς τωρινούς ὑπεύθυνους τῆς Λέσχης "ΘΕΑΣΙΣ".
Ἔτσι τώρα δέν ὑπάρχει πουθενά τό ἀποτέλεσμα τῆς δουλειᾶς πού εἶχε γίνει τότε,
προφανῶς γιά νά μήν ὑπάρχει καμμία σύγκριση μέ τό παρόν..
Βολεύει, βλέπετε!


Τά blog αὐτά ἦταν νομίζω ἡ πρώτη προσπάθεια αὐτοῦ τοῦ εἴδους πού ἔγινε ποτέ ἀπό κινηματογραφική λέσχη νά προβάλει τίς δραστηριότητές της στό εὐρύ κοινό καί νά φέρει περισσότερους θεατές στίς προβολές της. Στο κύριο blog τῆς Θέασις, ὅπως πολλοί ἀπό σᾶς ἴσως νά θυμᾶστε, κάθε βδομάδα ὑπῆρχε ἀπόσπασμα τῆς ταινίας πού ἐπρόκειτο νά προβληθεῖ.
Ἀκριβῶς ἀπό κάτω ἀπό αὐτό δημοσιευόταν κείμενο σχετικό μέ τήν ταινία πού τό ἔστελνε ὁ Ἀλέξανδρος Τσοποτός πού σπούδαζε τότε κινηματογράφο στό Παρίσι καί τό κείμενο ἦταν μεταφρασμένο στά ἀγγλικά ἀπό τή Θεώνη Χαντζιάρα.

Γιά νά δημιουργηθεῖ κάθε ἀνάρτηση εἴχαν προηγηθεῖ ὥρες ἐπί ὡρῶν δουλειᾶς ἀπό ἐμένα, ἀπό τόν Ἀλέξανδρο καί ἀπό τή Θεώνη, τηλεφωνήματα ἐπί τηλεφωνημάτων καί email ἐπί email... Ὄλο αὐτό τό τρέξιμο εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νά ἔρχονται 60-70 ἄτομα κατά μέσο ὅρο σέ κάθε προβολή, ὑπερπολλαπλασιάζοντας κατά κοινή ὁμολογία τούς "πρό-blog ἐποχῆς" λιγοστούς θεατές. Τό κύριο blog τῆς ΘΕΑΣΙΣ σταμάτησε νά ἐνημερώνεται μέ τό πού ἔφυγα ἀπό τή λέσχη, τόν περασμένο Ἀπρίλιο.

Μέ ἕνα delete λοιπόν, τόση δουλειά ἔγινε παρελθόν.
μπράβο, τά καταφέρατε..

Ἔγινε παρελθόν ἐπίσης τό ἱστορικό τῶν εἰδικῶν προβολῶν πού εἶχαν πραγματοποιηθεῖ ὅπως π.χ. τό ἀφιέρωμα στό σύγχρονο ἀραβικό ντοκυμαντέρ πού ἔφερε κόσμο καί κοσμάκη στό Δημοτικό Θέατρο καί πού εἶχε λάβει σημαντική δημοσιότητα ἀκόμα καί στόν ἀθηναϊκό Τύπο, κι αὐτό ἀποτέλεσμα προσωπικῆς προσπάθειας πού ἐστιάσθηκε ὄχι μόνο στή συλλογή τῶν ταινιῶν ἀπό τήν Ἰορδανία καί τό Μπαχρέην (πράγματα τρελλά γιά μιά κινηματογραφική λέσχη τῆς ἐπαρχίας) ἀλλά καί στό νά...πεισθοῦν οἱ τότε ὑπεύθυνοι κατά πόσον ἦταν....σωστό νά γίνει κάτι τέτοιο!!

Μέ ἕνα delete ἐξαφανίσθηκε καί τό blog πού φιλοξενοῦσε τίς διαδικτυακές προβολές πού πραγματοποίησε ἡ ΘΕΑΣΙΣ στό theasisanimation.blogspot.com τό Δεκέμβριο τοῦ 2007 μέ ἐπιλεγμένες ταινίες animation πού δημιούργησαν ἀνιμάτορες ἀπό 18 χώρες. Πόσα email εἶχα στείλει σέ καθέναν ἀπ'αὐτούς, οὔτε κἄν θυμᾶμαι..
Πόσες ὥρες, πόσα τηλεφωνήματα, οὔτε αὐτά τά θυμᾶμαι...
Μάλιστα τό blog ἐκεῖνο εἶχε διαφημισθεῖ ἀκόμα καί ἀπό τό Κανάλι τῆς Βουλῆς, πού πρόβαλε ἀνά μισάωρο σχεδόν καί ἐπί ἕναν ὁλόκληρο μῆνα (!!!) τό τηλεοπτικό σποτάκι πού δημιούργησε ἐθελοντικά ὁ καλός φίλος (καί μή-μέλος καμίας ..λέσχης) ἐπαγγελματίας γραφίστας Βασίλης Σταυρουλάκης.

Μέ ἕνα ἁπλό delete ἐξαφανίστηκε ἐπίσης καί τό τρίτο blog πού εἶχα στήσει, ὁ "Θεασώτης" ἤτοι .. theasotis.blogspot.com , ὅπου εἶχαν φιλοξενηθεῖ συνεντεύξεις πού γίνονταν μέσω ἴντερνετ μέ συγγραφεῖς, νέους ἀλλά καί φτασμένους κινηματογραφιστές καί πρόσωπα τῆς ἐπικαιρότητας.

Τόσες ὥρες δουλειᾶς καί τόσο μεράκι ἔφυγαν μέ ἕνα delete λοιπόν..

Κρίμα.

Τό ἐπόμενο βῆμα λοιπόν γιά νά μήν ὑπενθυμίζεται ἡ πάλαι ποτε παρουσία μου (ἀλλά ..κυρίως ἡ ἀπουσία μου) στήν Κινηματογραφική Λέσχη τῆς Ρόδου θά εἶναι νά...σβηστοῦν καί τά ἐνημερωτικά email τῆς ΘΕΑΣΙΣ πού ἔστελνα κάθε ἑβδομάδα καί ἐπί δύο χρόνια στούς ἡλεκτρονικούς ἀποδέκτες τῆς κινηματογραφικῆς λέσχης.. αὐτά τά χίλια καί βάλε email τῶν θεατῶν καί φίλων τῆς λέσχης, πού τά συγκέντρωνα ἕνα ἕνα γράφοντάς τά σέ μπακαλοδέφτερα στήν εἴσοδο τοῦ θεάτρου κάθε Παρασκευή (θά μέ θυμᾶστε πολλοί ἀπό σᾶς πού διαβάζετε αὐτή την ἀνάρτηση..)

Προλάβετε νά τά δεῖτε στήν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Δήμου Ροδίων καί νά τά...διασώσετε στή δική σας μνήμη πατῶντας ἐδῶ (γιά τίς ἠλεκτρονικές ἐκδόσεις τῆς ΘΕ@Σ!Σ 2006-2007) κι ἐδῶ (ἐκδόσεις 2007-2008), ὅσο ἀκόμα αὐτά ὑπάρχουν σέ αὐτήν τήν περίεργη χώρα πού λέγεται διαδίκτυο .

Οὔτε καί αύτῶν τῶν email ἡ ὕπαρξη συμφέρει.
Ἡ σύγκριση δέν συμφέρει.

Εὐτυχῶς, ὑπάρχουν ἀκόμα τά δημοσιεύματα τῶν ἐφημερίδων, ὑπάρχουν τά βιντεο-κλίπ πού δημιουργήθηκαν γιά τήν τοπική τηλεόραση γιά τίς προβολές τῆς ΘΕΑΣΙΣ (κι αὐτά ...τρελλά πράγματα γιά μιά ἐπαρχιακή κινηματογραφική λέσχη)
Εὐτυχῶς ὑπάρχουν ἀκόμα τόσοι καί τόσοι πού θυμοῦνται αὐτήν τήν τρελλή προσωπική μου πρσπάθεια καί ὅταν μέ βλέπουν στό δρόμο μέ ρωτοῦν "μά ποῦ ἐξαφανίστηκες ἀπό τίς προβολές;;" ἤ "τί ταινία παίζετε αὐτή τήν ἑβδομάδα;".
Ὕπάρχουν ἀκόμα οἱ φίλοι (ἀλλά καί ὅσοι ἔκαναν τούς φίλους) πού ξέρουν ἀπό κοντά τα "πῶς", "ποιός" καί "γιατί".

Εὐχαριστῶ πάρα πολύ τόν Ἀλέξανδρο Τσοποτό πού ἀφιέρωσε χρόνο καί κόπο ἀπό τίς σπουδές του στήν πόλη τοῦ Σηκουάνα ἐπί δύο ὁλόκληρα χρόνια γιά τά κείμενά του, πού ὄμως δέν ὑπάρχουν πιά.

Εὐχαριστῶ πάρα πολύ τή συμμαθήτριά μου ἀπό τό Νηπιαγωγεῖο μέχρι καί τό Λύκειο Θεώνη Χαντζιάρα πού ἔτρεχε στά ἴντερνετ-καφέ (γιατί;) καί ζορίστηκε (μά γιατί καί γιά ποιούς;;;) νά μάθει νά στέλνει email γιά νά μπορεῖ νά δημοσιευθεῖ τό ἀγγλικό κείμενο στήν ὥρα του.

Εὐχαριστῶ πάρα πολύ τόν ἐπαγγελματία ταλαντοῦχο γραφίστα Βασίλη Σταυρουλάκη πού ἀσχολήθηκε μέ τή δική μου τρέλλα ἀφιλοκερδῶς καί είς βάρος τοῦ χρόνου του που θά ἔπρεπε νά ἔξυπηρετήσει τούς πελάτες του καί ὄχι ἐμένα.
Δέν ἄξιζε νά ἀσχολεῖσαι μέ τή ΘΕΑΣΙΣ. Δυστυχῶς ὄμως δέν ἤξερα νά σοῦ τό πῶ ἐγκαίρως. Τό κατάλαβα πολύ μετά.

Εὐχαριστῶ πάρα πολύ τούς φίλους δημοσιογράφους στίς τοπικές ἐφημερίδες καί στά τηλεοπτικά κανάλια πού μοῦ ἔκαναν τήν προσωπική χάρη νά μή χρεώνουν τήν κινηματογραφική λέσχη γιά τήν προβολή τῶν σποτ καί τῶν δημοσιευμάτων πού ἐτοίμαζα τά σαββατοκύριακα στό σπίτι μου (ἀντί ἁπλῶς νά κοιμᾶμαι..)

Εὐχαριστῶ τούς ὑπεύθυνους ὅλων τῶν φορέων -ἑλληνικῶν καί ξένων- πού τούς χτύπησα τήν πόρτα γιά τήν κινηματογραφική λέσχη, μία ἐθελοντική προσπάθεια πού τότε πίστευα ὅτι ὑπό τίς τότε συνθῆκες ἄξιζε τόν κόπο νά ἀφιερώνει κανείς τό χρόνο, τή φαντασία καί τήν ἐνέργειά του. Πού ἄξιζε τόν κόπο ἀκόμα νά ἔχει τό δικό της λογότυπο (ναί, αὐτό μέ τό θαυμαστικό πού ἀντικαθιστοῦσε τό γράμμα Γιῶτα τῆς λέξης Θέασ!ς) γιά νά ἀποκτήσει τή δική της ξεχωριστή προσωπικότητα, αὐτήν πού φανταζόμουν ὅτι θά ἄντεχε νά ἔχει..

Πέρασα πραγματικά πάρα πολύ ὄμορφα τά δύο χρόνια πού ἤμουν ἐκεί.


Ἔτσι, γιά νά θυμηθοῦμε λίγο τά παλιά
(αὐτό τό blog δέν "σβήνεται" τόσο εὔκολα),
πατῆστε τό play καί γυρίστε πίσω τό χρόνο μαζί μου.
Δέν θά σᾶς πάρει καιρό..

Τό πρῶτο τηλεοπτικό σπότ πού κάναμε ποτέ γιά προβολή τῆς κινηματογραφικῆς λέσχης.
Ταινίες νέων ἀράβων κινηματογραφιστῶν πού περιέγραφαν τή σημερινή κοινωνία σέ τέσσερεις διαφορετικές ἀραβικές χώρες. Τίς ταινίες μοῦ τίς εἶχε ἐμπιστευθεῖ τό Ἀραβικό Ἰνστιτοῦτο Κινηματογράφου πού ἐδρεύει στό Ἀμμάν τῆς Ἰορδανίας, ἐνώ προβλήθηκε καί μία ἰρακινή ταινία μικροῦ μήκους πού μοῦ τήν προσέφερε ἡ κινηματογραφική λέσχη τοῦ Μπαχρέην πρίν δύο καλοκαίρια.
Γιά νά γίνει αὐτή ἡ εἰδική προβολή, πού γέμισε τό Δημοτικό Θέατρο ἐπί 6 συνεχεῖς ὥρες προβολῆς, μοῦ βγῆκε κυριολεκτικά τό λάδι...
Εὐχαριστῶ τόν Νίκο Τζεδάκη πού ἔκανε τό μοντάζ (ἦταν ἡ πρώτη φορά πού συνεργαστήκαμε στό βίντεο).
Εὐχαριστῶ ἐπίσης ἰδιαίτερα τήν ἐπίκουρη καθηγήτρια Διεθνῶν Σχέσεων τοῦ Τμήματος Μεσογειακῶν Σπουδῶν τοῦ Πανεπιστημίου Αἰγαίου κα. Βιβή Κεφαλᾶ, πού ἀνέλυσε στό κοινό τήν σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα στόν ἀραβικό κόσμο, στό διάλειμμα τῶν προβολῶν.

Αύτοῦ τοῦ ἀφιερώματος ὄμως εἴχε προηγηθεῖ καί ἄλλο!
Τό πρῶτο μου "πείραμα"συνεργασίας μέ τή λέσχη ἐγινε τόν Μάιο τοῦ 2006, ὅταν ἦρθα σέ ἐπαφή μέ τό Μορφωτικό Κέντρο τῆς ἰρανικῆς πρεσβείας στήν Ἀθήνα. Προβλήθηκαν 4 σύγχρονες mainstream ἰρανικές ταινίες, προκειμένου νά γνωρίσουμε περισσότερο τόν κινηματογράφο αὐτῆς τῆς χώρας. Μάλιστα γι'αὐτόν τό σκοπό εἴχε ἔρθει στή Ρόδο εἰδικά γι' αὐτό τό ἀφιέρωμα ὁ ἰρανός μορφωτικός ἀκόλουθος Mohamad Reza Darbandi καί ἡ σύζυγός του Minu Darbandi, ἀνταποκρίτρια τοῦ πρακτορείου εἰδήσεων IRNA στήν Ἀθήνα.
Τό ἐπί δύο μέρες κατάμεστο Δημοτικό Θέατρο τῆς Ρόδου μοῦ ...ἄνοιξε τήν όρεξη γιά περισσότερα.
Καταπληκτικές στιγμές.
Ὄμορφες καί χαρούμενες στιγμές.

Αὐτό τό βιντεάκι προβαλλόταν ἀπό τό Κανάλι τῆς Βουλῆς ἐπί ἕνα μήνα περίπου.
Καί χάρη σ'αὐτό τό διαφημιστικό σπότ κλίκαραν στό σβησμένο πιά blog theasisanimation.blogspot.com ἐκατοντάδες ἀπόδημοι Ἕλληνες τηλεθεατές πού ἔβλεπαν μέσω δορυφόρου τό Κανάλι τῆς Βουλῆς κυριολεκτικά ἀπό τό...τέλος τοῦ κόσμου.

Πάει κι αὐτό λοιπόν!...
Τίποτα δέν ἔπρεπε νά θυμίζει αὐτή τήν ἐπιτυχία..

Δεῖτε καί τήν.. ἀγγλική ἔκδοση τοῦ διαφημιστικοῦ γιά τήν πρώτη διαδικτυακή προβολή πού ἔγινε ποτέ ἀπό ἑλληνική κινηματογραφική λέσχη τῆς ἐπαρχίας..
Γιατί οἱ τυχαίοι μή-Ἔλληνες κλικαδώροι ἔπρεπε νά μάθουν καί αὐτοί τί γινόταν.
Σωστά;(..τρομάρα μου)

Αὐτά λοιπόooooν.
Θριάμβευσε τό delete

βενσερέμος!

Τί συνέβη συνάδελφοι μπλόγκερς;

Μᾶς ἔπιασαν οἱ μελαγχολίες καί οἱ προβληματισμοί;;
Μᾶς πῆρε μήπως ἀπό κάτω;;
Ἔ;;


Ἄαααα ὅλα κι ὅλα, ἐμένα δέν θά μέ πτοήσετε ἔτσι εὔκολα!
Δέν πρόκειται νά μέ πείσει πώς ὅλα εἶναι μαύρα κι ἄραχνα οὔτε τό ἀγαπητότατον δεσποινάριον πού -δέν ξέρω πῶς τῆς ἤρθε, λίγο ἀκόμα καί θά τρέχει νά κλείσει ραντεβοῦ σέ μπλογκοψυχολόγους τοῦ κ.., ἄν κρίνω ἀπό τήν τελευταία της ἀνάρτηση-, ἀλλά οὔτε καί ὁ φίλος Μαρῖνος -πού μοῦ φαίνεται πώς σάν πολύ ἔκατσε στήν ξενέρωτη (στήν κυριολεξία ὄμως ξεν-ἔρωτη...) Μεγάλη Βρετανία- ἤ ὅπως τή λένε οἱ Κὐπριοι "Βρεττττανία" (ρέ παιδιά, ἕνα ταῦ ἔχει ἡ ρημάδα! ἕνα!!).

Σύντροφοι μπλόγκερς!
[παύση]
Περνᾶμε χαλεπούς καιρούς, εἶναι γεγονός.
[παύση]
Ἀλλά!....
[παύση]
...στά δύσκολα φαίνεται ἡ μαγκιά!
[χειροκροτήματα]

Κι ἐπειδή ἐδῶ καί καιρό ἔψαχνα νά βρῶ τήν κατάλληλη εὐκαιρία νά "ἀνεβάσω" ἕνα ἀπόσπασμα ἀπό τήν ἀγαπημένη ταινία For The Boys πού πρωταγωνιστοῦσε ἡ ἐξ ἴσου ἀγαπημενοτερότερη Bette Midler, τώρα ἔχω κοτζάμ τρεῖς ἀφορμές, πού δέν τίς ἀφήνω νά πᾶνε χαμένες!

Τό τραγούδι p.s. I love you τραγουδήθηκε σύμφωνα μέ τό στόρυ ἀπό τήν ἡρωίδα τῆς ταινίας (Bette Midler) σέ κάποια συναυλία γιά τούς ἀμερικάνους φαντάρους στήν Κορέα, τότε στίς ἀρχές τοῦ '50.
Πέφτει γάντι στήν ἀνάρτηση περί Κορέας ὅπως βέβαια πέφτει γάντι καί στήν ὁμώνυμη ἀνάρτηση τοῦ brokenhearted Μαρίνου ἀλλά και στό τελευταῖο post τοῦ δεσποιναρίου πού ἑλπίζω νά ξεπέρασε πιά τή φάση αὐτομαστιγώματος, γιατί... "ραχαμίμ" πιά!

Βενσερέμος σύντροφοι!
ἀφιερωμένο!

"p.s. I love you" ("ὑστερόγραφο - σ'ἀγαπῶ")
στίχοι : Johnny Mercer/Gordon Jenkins
μουσική : John Powel
ἀπό τήν ταινία "For the Boys" (1991)

μία (ἀκόμα) ἄχρηστη πληροφορία

Δέν ξέρω ἄμα τό πήρατε χαμπάρι...
Σήμερα πάντως γιορτάζει ἡ...Ὑπομονή!
Δέν ἤξερα κἄν ὅτι ὑπῆρχε
τέτοιο ὄνομα...
Ὀσία, Ἁγία, δέν ξέρω.
Πάντως γιορτάζει....


κι ἔψαξα καί βρῆκα κάτι παραπάνω
ἐδῶ

ἁπλῶς

δέν ζητάω πολλά

μόλις προχθές

Ἡ προχθεσινή μέρα, 25 Μαϊου 2009, ἴσως γραφτεῖ στά μελλοντικά βιβλία τῆς Ἱστορίας,
κι ἄς τήν πέρασαν λίγο-πολύ στό ντούκου τά ἐγχώρια ΜΜΕ.

Ἡ Βόρεια Κορέα ἀνακοίνωσε ὅτι διεξήγαγε μέ ἐπιτυχία ἄλλη μία πυρηνική δοκιμή, ἡ ὁποῖα οὔτε λίγο-οὔτε πολύ εἴχε ἰσχύ περίπου ἴση μέ αὐτή τῶν βομβῶν πού ἔκαψαν τή Χιροσίμα καί τό Ναγκασάκι στό τέλος τοῦ Β'Παγκοσμίου Πολέμου.

ἔναρξη καί λήξη τῶν ἐκπομπῶν τῆς τηλεόρασης τῆς Βόρειας Κορέας

Ἡ Ἱστορία ἐπαναλήφθηκε μισό αἰώνα μετά μόλις προχθές, ἐνῶ τό καθεστώς τῆς Πγιόν Γιάνγκ πραγματοποιεῖ καί σήμερα ἄλλες τέτοιες δοκιμές, δοκιμάζοντας μαζί μέ τά μόνα ἐξαγώγιμα προϊόντα της καί τά δικά μας νεύρα, διεθνῶς.
Ἀπό τήν ἄλλη, ἡ κρατική τηλεόραση τοῦ καθεστώτος θριαμβολογεῖ, παρουσιάζοντας τά τεχνολογικά του ἐπιτεύγματα, διαφημίζοντάς τα στίς μειωμένης ἀγοραστικῆς δύναμης ἀγορές τῶν χωρῶν τοῦ Τρίτου Κόσμου ἀλλά καί τῶν κάθε λογῆς ὀργανώσεων πού θέλουν νά κάνουν τό κομμάτι τους στή διεθνή σκηνή (καί στοῦ κασίδη τό κεφάλι, δηλαδή στό κεφάλι μας..)

Τυχαία ἀποσπάσματα ἀπό τίς ἐκπομπές τῆς κρατικῆς βορειοκορεάτικης τηλεόρασης (πού ἔτσι κι ἀλλιῶς πολύ λίγοι ἔχουν τή δυνατότητα νά δοῦν στό ἐσωτερικό τῆς χώρας). Χαρακτηριστική αἰσθητική ὁλοκληρωτικοῦ καθεστῶτος, κατανοητή ἀκόμα καί ἄν τά κορεάτικά μας δέν βρίσκονται κἄν σέ ἐπίπεδο ἀρχαρίων.

Ρίξτε μιά ματιά στό βραβευμένο μέ ΕΜΜΥ ντοκυμαντέρ τῶν Peter Teteroo καί Raymond Feddema "Welcome to North Korea", στό ὁποῖο παρουσιάζεται ἡ καθημερινή ζωή αὐτῆς τῆς λιλιπούτειας πυρηνικῆς ὑπερδύναμης, τή στιγμή πού οἱ πολίτες της πεθαίνουν κυριολεκτικά τῆς πείνας.
Τό ντοκυμαντέρ θά προβάλλεται γιά μιά βδομάδα
στήν ἀρχική σελίδα τοῦ μπλόγκ Watch+Cut
ἀπό σήμερα 27/5 στίς 4 τό ἀπόγευμα
καί συνεχῶς.

περαστικά μας..

νιάου, εἴπα!

Ἀξίωμα:
Τά πρωινά τῆς Κυριακῆς προσφέρονται γιά περισσότερο ὕπνο...
Διαφωνεῖ κανείς;

Καί τό σημερινό πρωινό ἐκτός ἀπό παραπανίσιο ὕπνο, μοῦ χάρισε μιά νιαουρίστικη καλημέρα, συνοδευόμενη ἀπό ἕνα διακριτικό χτύπημα στό τζάμι τῆς κρεβατοκάμαράς μου.
Ἄν καί ἡ ἀδυναμία μου εἶναι οἱ σκύλοι, δέν μπορῶ νά πῶ ὅτι ἐνοχλήθηκα ἀπό τήν ἀνώνυμη γάτα πού μοῦ ἔκανε τήν τιμή νά ἀσχοληθεῖ μαζί μου.
Καί ὄχι μόνο ἐπέμενε νά μέ κοιτάει ἐπίμονα, ἀλλά πόζαρε καί στο φακό μέ τήν ἴδια ἄνεση.

Καλημέρα λοιπόν καί σένα...

..μέ τήν τσίμπλα στό μάτι

κι ἀνἀμεσα στά παπλώματα,
πού δέν ἀποχωρίζομαι χειμώνα-καλοκαίρι,
καθότι κρυογάτσουλο κι ἐγώ...

ὀρίστε ἀδιακρισία! πῶς τολμᾶς;

μπά;;;μᾶς κάνεις καί τήν ἀδιάφορη;;

"σιγά πού σέ μπανίζω... κι ἄν ἔχουν δεῖ ἐμένα τά μάτια μου...."

ἄντε, νά σοῦ κάνω τή χάρη. ἕνα close up, μόνο γιά σένα!
ἀλλά τήν ἄλλη φορά χωρίς φλάς..
...καί ὄχι πολλά πολλά, ἔχω νά δῶ καί τούς γείτονες..

εὐτυχισμένο 1984

Καί μεσούσης τῆς κρίσης, νά'τες καί οἱ ἐκλογές γιά τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ἡ χαρά τοῦ διαφημιστῆ, ἡ χαρά τῶν ἐταιρειῶν παραγωγῆς καί τῶν τηλεοπτικῶν ντημπέητ, ἡ χαρά τῶν εἰδημόνων δημοσιογράφων. Κι ἐκεί πού περίμενα πώς κάπως θά ληφθεῖ ὑπ'ὄψιν ἡ δημοσιονομική ἀδυναμία καί ἡ ἀνέχεια στίς τσέπες τῶν πολλῶν, ὅλα γίνονται σάν νά μή συμβαίνει τίποτα, σάν νά μήν τρέχει τίποτα. Καί ξανά πρός τή δόξα τραβᾶμε ἐμεῖς οἱ εὐτυχεῖς Εὐρωπαίοι. Ἀλήθεια πόσα χρήματα θά κατασπαταληθοῦν γι'αὐτές τίς ἐκλογές πού θά ἀναδείξουν τή νέα σὐνθεση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, πού θεσμικά τοὐλάχιστον (καί δυστυχῶς) ἔχει ἐλάχιστες οὐσιαστικές νομοθετικές ἀρμοδιότητες; Κι ἄν κανείς μέ πείσει ὁτι στήν οὐσία δέν κάνει κουμάντο ἡ ΜΗ-ἐκλεγμένη Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή (ἡ "Κομισιόν" ὅπως τή λέμε πιό ραφιναρισμένα) , θά τοῦ βγάλω τό καπέλο καί θά τοῦ πῶ καί συγχαρητήρια καί ὅσα πολλά μπράβο θέλει!

Ἀλήθεια, τί ἔγινε ἐκεῖνο τό βιβλίο "ἐπιστημονικῆς φαντασίας" τοῦ Τζῶρτζ Ὀργουελ "1984", πού ὅταν εἴχε γίνει μπέστ-σέλλερ ἐκείνα τά παλιά ἀθῶα χρόνια λέγαμε ὅλοι ἀναφανδόν "μά τί ἔμπνευση! τί γράψιμο! τί φαντασία!" ; Εἴχαμε πραγματικά ἐντυπωσιαστεῖ μέ ἐκεῖνο τό πλῆθος γραφειοκρατικῶν ὑπηρεσιῶν πού προάσπιζαν βασικά ἀνθρώπινα δικαιώματα, τά ὁποῖα τό ὅλο σύστημα διακυβέρνησης εἶχε ἤδη γράψει στά παλαιότερα τῶν ὑποδημάτων του, καί λέγαμε "μά καλά, αὐτοί οἱ ἥρωες τοῦ βιβλίου ἦταν δυνατόν νά εἶναι τόσο βλάκες;".

Ναί, εἶναι δυνατόν νά ἦταν ὅλοι βλάκες,
καί μάλιστα βλάκες καί μισοί!
Καί εἰδικά ἐμεῖς, φορᾶμε καί περικεφαλαία, λόγω παραδόσεως..

Ὅσο βλάκες θά εἴμαστε ὅλοι ὅσοι στηθοῦμε στήν οὐρά γιά νά ψηφίσουμε τή νέα σύνθεση ἑνός Κοινοβουλίου πού δέν ἀποφασίζει, δέν νομοθετεῖ καί ἔχει ὡς οὐσιαστικό ρόλο νά νομιμοποιεῖ τήν Εὐρωπαϊκή Ἐπιτροπή, πού εἶναι ἡ μόνη πού ἀποφασίζει καί νομοθετεῖ σέ πανευρωπαϊκό ἐπίπεδο, ἀποτελούμενη ἀπό μέλη πού δέν ἐκλέγονται ἀλλά διορίζονται καί παύονται ἀπό τίς Κυβερνήσεις τῶν κρατῶν-μελῶν.

Τίς μέρες πού θά ἀκολουθήσουν θά δοῦμε ὑπέροχα προεκλογικά βιντεάκια στίς τηλεοράσεις, θά διαβάσουμε τρελλούς τίτλους στά ταμπλοϊντ τῶν ἐφημερίδων, θά γεμίσουν οἱ τοίχοι μέ ἐμπνευσμένες ἀφίσες, θά θαυμάσουμε τά digital γραφικά τῶν ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων ὅταν θά μεταδίδονται στά κανάλια, θά μείνουμε ξεροί ἀπό τήν εὐφράδεια τῶν πολιτικῶν ἀναλυτῶν καί ἐν τέλει θά ἀναφωνήσουμε ὅλοι μαζί "μά πόση εὐτυχία μπορεῖ νά ἀντέξει κανείς σέ μιά ἤπειρο πού ὑπάρχει τόση μά τόση μεγάλη δόση Δημοκρατίας, γραμμένη μάλιστα μέ Δέλτα Κεφαλαῖο !!;;"

Δέν εἶναι ἄσχημα ὅλ'αὐτά. Κάθε ἄνθρωπος χρειάζεται ἕνα ἰλουστρασιόν παραμύθι γιά νά ἀντιμετωπίσει τήν ἀντίξοα θλιβερή πραγματικότητα. Ἄλλωστε τά παραμύθια αὐτόν ἀκριβῶς τό σκοπό ἔχουν : νά περνᾶμε καλά.

Περιμένοντας ὄμως στήν οὐρά ἔξω ἀπό τό ἐκλογικό τμῆμα μέ τήν αστυνομική ταυτότητα στο χέρι καί ὥσπου νά μποῦμε σάν τά ἀθῶα ἀρνιά πίσω ἀπό τό μπλέ παραβάν, θά ἦταν χρήσιμο κάπου στήν ἄκρη τοῦ μυαλοῦ μας νά θυμηθοῦμε τούς ἁπλούς ἁπλούστατους στίχους τοῦ τραγουδιοῦ πού ἀκολουθεῖ. Κι ἄς γράφτηκε καί τραγουδήθηκε στήν Ἀμερική δεκαετίες καί δεκαετίες πρίν γιά τελείως διαφορετικούς λόγους, δέν πειράζει..

"Ain't Got No... I've Got Life" - Nina Simone

Δέν ἔχω τίποτα, ἀλλά ἔχω ζωή

κι ἐσύ πόσο Ρουβᾶς εἶσαι;

"Κάηκε ἡ μηχανή" ἀπό τίς πολλές ἀναρτήσεις καί εἶπα νά κάνω μιά γερή ἀποτοξίνωση ἀπό τή μπλογκόσφαιρα. Εὐτυχῶς ἤ δυστυχῶς, ἐπανέρχομαι ὕστερα ἀπό κάποιες μέρες "ἐκτός ἕδρας". Τώρα, ἄν ἐπανέρχομαι δριμύτερος ἤ ὄχι θά δείξει, γιατί τελικά διαπίστωσα ἀπό πολλά καί διαφορετικά πράγματα πού εἶδα καί συνειδητοποίησα ὅσον καιρό τηροῦσα σιγή ἰχθύος, πώς ὅ,τι κάνει κανείς καλό θά εἶναι νά μήν γίνεται βάσει προγράμματος. Ἀντιθέτως, τό κέφι εἶναι αὐτό πού πρέπει νά ἐπιβάλει τό πρόγραμμα καί ὄχι τό ἀντίθετο.

Βέβαια, ὅπως σέ κάθε ἀπόφθευγμα ὑπάρχει καί τό ἀντίστοιχο "ἀντί-ἀπόφθευγμα" καί ἐν προκειμένω μπορεῖ κανείς νά ἀντιτάξει τό γνωστό "τρώγοντας ἔρχεται ἡ ὄρεξη". Τί νά πῶ. Πάντως, ὁ ἐρασιτεχνισμός στό ...μπλόγκινγκ -ἀν μή τί ἄλλο- ἐπιβάλλεται! Διαφορετικά, θά τό λέγαμε ..δημοσιογραφία (ὅπερ συνεπάγεται: ἔνσημα, μισθός, προϊστάμενοι, ἄδειες καί τά λοιπά καί τά λοιπά καί τά λοιπά).

Χαλαρά λοιπόν, καί ἐν μέσω μεγάλου φόρτου δουλειᾶς, μετά ἀπό τά "ἀλλοῦ κι ἀλλοῦ" μέρη πού βρέθηκα, προσγειώθηκα στά "ἐδῶ κι ἐδῶ", καί εἶναι καλά πού γύρισα καί σᾶς ξαναβρῆκα.

Ἀλλά, ἄραγε, σᾶς ...ξαναβρῆκα;

Ἤ μήπως ὅσο ἐγώ γράφω αὐτές τίς χαζογραμμές, Ὑμεῖς πάσχετε ἀπό αὐτήν τήν ἐπικίνδυνα κολλητική Ρουβιώδη Ἑθνικοφροσύνη τῶν ἡμερῶν; Γιατί, ἄν κρίνω ἀπό τά κοντινά διαμερίσματα καί τά ἀνοιχτά παράθυρα γύρω-τριγύρω πρίν λίγα λεπτά, ὅταν ὁ Sakis αἰωρεῖτο ὕπερθεν τῆς μακρόστενης γαλανόλευκης (τό τσακώσαμε τό ὕπονοούμενο ντε!), ἀκούστηκε ἕνα ἐνθουσιῶδες "ΑΑΑαααααααααα" πανταχόθεν. Καί δέν βρῆκα τίποτα τό κακό σέ αὐτό -γεννημένος, μεγαλωμένος καί διαβιῶν στά σύνορα- , ἀλλά -τελείως μεταξύ μας- ἀρχίζω καί ἀναρωτιέμαι μέχρι ποίου σημείου τά σύμβολα θά ἐκφυλίζονται τόσο μά τόσο πολύ;;...
Μετάνιωσα πού ξόδεψα ἔστω καί τρεῖς γραμμές τοῦ blόgεως γιά τήν κακόγουστη κακοποίηση τῶν πέντε γαλάζιων καί τεσσάρων ἄσπρων ριγῶν τῆς σημαίας μου πρός ἀνάδειξη τοῦ -ὄντως- ἀδυσώπητου σέξ ἀπήλ τοῦ συμπαθέστατου Sakis, ἀλλά σᾶς ἐκμυστηρεύομαι ὅτι ἀ-νυ-πο-μο-νῶ νά φτάσει αὐτή ἡ στιγμή πού αὐτός ὁ "διαγωνισμός τραγουδιοῦ" θά εἶναι ἀμιγῶς....ραδιοφωνικός, νά τελειώνουμε μ'αὐτήν τήν πλάκα.

Πολλά λεφτά ξοδεύονται γιά τό τίποτα
καί πολύς ἐθνικισμός χωρίς νόημα.

Κι ὅσο γιά τό καλλιτεχνικό τοῦ θέματος, οὔτε κίχ!

Σήμερα ξέθαψα ἕνα βιντεάκι πού πραγματικά δέν πίστευα ὅτι θά μπορούσα ποτέ νά βρῶ. Καί εἶπα νά τό μοιραστῶ μαζί σας, ἔτσι, γιά νά γυρίσουμε λίγο στά παλιά καί νά πάρουμε μιά ἰδέα πόσο εὔκολα τό σύγχρονο στάρ-σύστεμ μπορεῖ νά ὁδηγήσει κυριολεκτικά "Στήν Πυρά-Στήν Πυρά" πάλαι ποτε ἁπλές φωνές καί σεμνές παρουσίες.
Πατῶντας τό play στό βίντεο πού ἀκολουθεῖ, γὐρισα οὔτε λίγο-οὔτε πολύ 36 ὁλόκληρα χρόνια πίσω, στό 1973, στό τότε ἀσπρόμαυρο ΡΙΚ καί συγκεκριμένα στήν ἐκπομπή "Ἀπόψε Μαζί Μας", πού φιλοξενοῦσε τήν ἀθῶα debutante τοῦ ἐλαφροῦ τραγουδιοῦ (ἔτσι τό ἐλεγαν τότε) Ἄννα Βίσση, φανερά τρακαρισμένη στό φακό.

Τώρα, γιατί είδικά ἡ κακή ποιότητα τῆς ἠχοληψίας ἀναδεικνύει τίς πραγματικά καλές φωνές, εἶναι μία παλιά μου ἀπορία καί κανείς μέχρι σήμερα δέν κατάφερε νά μοῦ τή λύσει.

ἀπό τήν ἐκπομπή "Ἀπόψε Μαζί Μας" -ΡΙΚ , 1973
Ἄννα Βίσση - Λία Βίσση

καλῶς σᾶς..ξαναβρῆκα

πελαργοί καί κοράκια

Δέ συνηθίζω νά λέω πολλά γιά τό.."παραμάγαζό" μου (καί ὁ νοῶν νοείτω), πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τό κινηματογραφικό μου blogάκι WatchAndCut, ὅπου κάθε Τετάρτη στίς 4 τό ἀπόγευμα ἀνεβάζω ἕνα ταινιάκι μικροῦ μήκους πού μ'ἀρέσει καί που τό ἀφήνω νά "παίζει" online ὅλη τήν ἐβδομάδα. Ἀπό τόν περασμένο Σεπτέμβριο πού τό "ἄνοιξα", ἔχει άποκτήσει φανατικούς κλικαδόρους -πολλοί ἀπ'τούς ὁποίους συμβαίνει νά εἶναι καί ἐπαγγελματίες τοῦ χώρου καί ἔχω τήν τύχη νά λέω πιά ὅτι μέσα ἀπό αὐτό τό "παραμάγαζο" γνώρισα διά ζώσης ἐπαγγελματίες πού χαίρομαι νά λέω ὅτι ἔγιναν φίλοι μου.

Αὐτήν τήν ἐβδομάδα ἀνέβασα ἕνα ταινιάκι animation, πού πραγματικά πιστεύω ὅτι δέν πρέπει νά τό χάσετε, εἴτε "ἀγοράζετε" ἀπό τό WatchAndCut εἴτε ὄχι.
Πρόκειται γιά τήν ταινία animation πού κέρδισε τό 1980 τό Ὄσκαρ τῆς οἰκείας κατηγορίας καί μιλάει γιά κάποια ἁπλά καί αὐτονόητα πράγματα, πού ὄμως τελικά δέν εἶναι οὔτε τόσο ἁπλά ἀλλά οὔτε καί τόσο αὐτονόητα.

Μία ταινία ἀφιερωμένη στά παιδιά
πού δέν τά ἔφερε ὁ πελαργός
ἀλλά κάποιο κοράκι..

Ἀπολαῦστε λοιπόν τό "Every Child" τοῦ Eugene Fedorenko
καί ἀπό αὐτό ἐδῶ τό blog
(μή σᾶς κουράζω μέ λίνκ καί κλίκ...)

Κατά τά ἄλλα, ἐμεῖς θά τά ξαναποῦμε σέ λίγες μέρες

....μπά..(μ)

Καί τελικά, ἐκεί πού δέν τό περίμενα, τό καταχεσμένο ἀπό τα περιστέρια καί παμβρώμικο αὐτοκίνητό μου "τσάκωσε" τόν Μάη. Καί τό πῆρα εἴδηση 2 ὁλόκληρες ὥρες ἀφού μέ...προσπέρασε κι αὐτή ἡ Πρωτομαγιά.

Φταίει ὁ καθρέφτης μπροστά στό μπροστινό τζάμι πού ἦταν κάπως πιό ψηλά ἀπ'ὅσο ἔπρεπε, φταίει ὁ ἴδιος πάλι καθρέφτης πού δέν κράτησα τίς σωστές ἀποστάσεις στό παρκάρισμα (ὥς συνήθως) μέ ἀποτέλεσμα νά "σκουντήξω" τόν προφυλακτήρα μου μέ αὐτόν πού εἴχε ἤδη παρκάρει ἀπό πίσω.. (ὄχι, δέν ἔγινε καμμιά ζημιά. ἐννοῶ, δέν ἔγινε ζημιά αὐτή τή φορά..).

Καί μέ τό πού πῆγα νά δῶ ἄν γλύτωσα 300-400€ (τόσο δέν κάνει ἕνας προφυλακτήρας τῆς σειρᾶς;) μέ περίμεναν τρία ματσάκια κόκκινα γεράνια σφινωμένα στόν πίσω δεξιό ὑαλοκαθαριστήρα.

Σάββατο, 2.5.2009 02:06π.μ.

(τό πιθανότερο : κάποιοι τά ξεφορτώθηκαν)

Μεταξύ μας, ἄξιζε τώρα αὐτό νά γίνει ..ἀνάρτηση;

(σίγουρα ὄχι)

Ἄνοιξη

Πρωτομαγιά σήμερα.
Ἄλλη μιά μέρα καθησιοῦ δηλαδή, ἀφού δέν εἶμαι μισθωτός, ἐργοδότης ἤ προλετάριος
Γιά μένα σήμερα ἁπλῶς σηματοδοτεῖται ἡ ἐπίσημη ἀρχή τῆς ἄνοιξης,
ἄν καί σήμερα ὁ οὐρανός παραπέμπει μάλλον σέ φθινόπωρο, τί νά κάνουμε.

Ἔτσι, καί χωρίς πολλά περιττά λόγια -ἀλλά καί ἐπειδή γιά κάποιες μέρες δέ θά βρίσκομαι στή 'βάση' μου- σᾶς ἀφιερώνω μιά βουβή γαλλική ταινία, πού γυρίστηκε πρίν ἀπό ἀκριβῶς 100 χρόνια, μέ θέμα (τί ἄλλο;) τήν ..ἄνοιξη.

Μία ἐποχή, πού ἀκόμα καί ὅταν ἀποτυπώνεται στίς ἀποχρώσεις τοῦ ἀσπρόμαυρου, ἀπό μόνη της εἶναι χρωματιστή. Φτάνει νά καθαρίσουμε τούς 'φακούς' τῶν γυαλιῶν μας, νά τρίψουμε λίγο περισσότερο τά τζάμια τοῦ αὐτοκινήτου, νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τίς ἐνοχλητικές γρίλλιες τῶν παραθύρων τοῦ σπιτιοῦ μας, καί νά!
Τά χρώματά της εἶναι λαμπερά μπροστά μας, γύρω μας, μέσα μας.

Ἀπό μᾶς ἐξαρτᾶται νά δοῦμε τί συμβαίνει γύρω μας,
πόσα χρώματα ἐπιλέγουμε νά βλέπουμε
καί ποιά ἀπό αὐτά ἀξίζει νά κρατᾶμε στή μνήμη μας.

Καλό μήνα.
Καλή ἄνοιξη.

"Le Printemps" ("Ἡ Ἄνοιξη")
τοῦ Louis Feuillade
6'57'' Γαλλία, 1909