πήγατε ἤ ἀκόμα;

Πρόκειται ἴσως γιά τήν πιό πολυδιαφημισμένη ἔκθεση φωτογραφίας πού ἔγινε ποτέ στή Ρόδο μοῦ φαίνεται, καί ἡ ποιότητά της δέν μᾶς πρόδωσε.

Ξέρω, εἶμαι θετικά προκατειλημμένος ἀλλά ἄν κρίνω ἀπό τα σχόλια ὅσων βρέθηκαν στό Γαλλικό Κατάλυμα (ὁδός Ἱπποτῶν) στά ἐγκαίνια τῆς ἔκθεσης "Νέα Ματιά" τοῦ Ὤρίωνα ἀλλά καί κατά τή διάρκεια τοῦ σαββατοκύριακου, πρόκειται γιά μία κάθε ἄλλο παρά ἐρασιτεχνική δουλειά.

Ἡ ἔκθεση διαρκεῖ μέχρι καί τήν έρχόμενη Πέμπτη 30 Ἀπριλίου,

ἀπό τίς 5 τό ἀπόγευμα μέχρι καί τίς 9 τό βράδυ.
Ἡ εἴσοδος εἶναι ἐλεύθερη
καί οἱ 20 ἐρασιτέχνες φωτογράφοι τῆς ὁμάδας
θά εἶναι ὅλοι ἐκεί.

τό team

Τώρα, δέν ξέρω ἄν θά πιστέψετε πώς πρόκειται γιά ἁπλή σύμπτωση, ἀλλά καί ἐδώ δέν ἔλειψε ἡ γνωστή (στούς τακτικούς ἐπισκέπτες αὐτοῦ τοῦ μπλόγκ) Sagrada Familia. Ὁ περίφημος πλέον Θανάσης μας, πού μᾶς κοψοχώλιασε τόν περασμένο Σεπτέμβριο, φωτογραφήθηκε μέ τό σαξόφωνό του ἀπό τόν Σταμέλο Ρόκα, βρῆκε τόν ἑαυτό του.."κρεμασμένο" καί καδραρισμένο. Καί πολύ τό χαρήκαμε!

κρεμασμένος, καδραρισμένος μά πάνω ἀπ'ὅλα ὑπερήφανος ὁ Θανάσης μας.
καί ἐννοεῖται ὅτι σύσσωμη ἡ Sagrada Familia τόν χειροκροτήσαμε ἀλλαλάζοντας

Δεῖτε στιγμιότυπα ἀπό τά ἐγκαίνια τῆς ἔκθεσης, ὅπως τά τράβηξε ὁ φακός τῆς ροδιακῆς ἱστοσελίδας RodosNightLife.com ὑπό τούς ἤχους τοῦ compilation "Rhodes Summer Chic" τοῦ "δικοῦ μας" dj Τάσου Γιασιράνη
(ὄχι, δέν θά πῶ ὅτι ὁ Τάσος ὑπῆρξε συμμαθητής μου γιατί -ὡς γνωστόν- κακογέρασα...)


στό βίντεο : ὁ βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Τάσος Καραμάριος, ο Νομάρχης Δωδεκανήσου κ. Γιάννης Μαχαιρίδης, ἡ Πρόεδρος τοῦ ΟΠΑΔ κα. Τζένη Φάκκα καί ἡ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ὠρίωνα, φίλη καί καλή συνάδελφος Ἰωάννα Βολονάκη στήν πρώτη της ἐμφάνιση μπροστά στό φακό -Ἰωάννα, προσλαμβάνεσαι! δέν ξέρω ἀκόμα ποῦ, ἀλλά τή θέση τήν καπάρωσες, τέλος!-

tip: μήν ξεχάσετε νά δεῖτε τίς φωτογραφίες καί τῶν "προχωρημένων", στή "μέσα" αἴθουσα, καθῶς μπαίνετε στόν έκθεσιακό χῶρο, στά δεξιά σας!

μια Νέα Ματιά

Αν κανείς από σας βρέθηκε στις ερημιές του νησιού, στα όρη και στα βουνά κάποια Κυριακή απόγευμα και κάπου στο βάθος έτυχε να πάρει τ'αυτί του τους ήχους των φλας και τα χαρακτηριστικά κλικ της φωτογραφικής μηχανής, ξέρει ήδη το θέμα αυτής της ανάρτησης. Αν πάλι βρέθηκε (πάλι Κυριακή) σε κάποιο ταβερνείο και είδε μια παρέα νέων παιδιών με στοιβαγμένες 20 φωτογραφικές μηχανές σε μία από τις καρέκλες, πάλι ξέρει με τι ασχολείται αυτή τη φορά τό μπλογκ..

η Ομάδα Φωτογραφίας του "Ωρίωνα"
με την επιμελήτρια της έκθεσης Νίκη Σπάρταλη

Είκοσι νέα παιδιά, όλα μέλη της Ομάδας Φωτογραφίας του πολιτιστικού συλλόγου νέων Παραδεισίου "Ωρίωνας", έχουν βαλθεί να ..μάς φωτογραφίσουν, να φωτογραφηθούν και να μας "τα πούν στα ίσα" με τις συνολικά 150 φωτογραφίες που έβγαλαν όλες αυτές τις Κυριακές που τριγυρνούν από ΄δω κι από 'κεί και που στη συνέχεια επεξεργάστηκαν θεματικά και τεχνικά στα μαθήματα φωτογραφίας που παραδίδει ο Σύλλογος δύο φορές την εβδομάδα για αρχάριους/προχωρημένους και για δεύτερη κατά σειρά χρονιά.

Η θεματολογία των φωτογραφιών που θα εκτεθούν αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό.
Όσοι όμως "κατάσκοποι" του μπλογκ κατάφεραν να ρίξουν μια κρυφή ματιά από την κλειδαρότρυπα του Συλλόγου, που εδρεύει (πού αλλού) στο Παραδείσι - 10 περίπου χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Ρόδου και μερικά βήματα μακριά από τον διάδρομο του Διεθνούς Αεροδρομίου "Διαγόρας" - ανέφεραν υπευθύνως ότι όλες τους είναι.. αριστοτεχνικά εμπνευσμένες τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς την τεχνική τους και ότι κάθε άλλο παρά περί ερασιτεχνικής απόπειρας πρόκειται.

Ξέρω, εκτίθεμαι ανεπανόρθωτα με όσα γράφω, αλλά ομολογώ πως εμπιστεύομαι τυφλά τους κατασκόπους μου.. Άλλωστε, καλή ή κακή, με τεχνική αρτιότητα ή όχι, κάθε "Νέα Ματιά" έχει τη δική της βαρύτητα και σημασία.
Διόλου τυχαία λοιπόν και η επιλογή του γενικότερου τίτλου αυτής της έκθεσης, που ελπίζω να την τιμήσετε.


Οι νέοι ροδίτες φωτογράφοι μας Βαλάντης Χατζηκαντής, Μαρία Γρηγορά, Μαρία Σπανού, Χρυσούλα Τσιμέτα, Άννα Τσιμέτα, Αγαπητός Παπακαλοδούκας, Μιχάλης Βαγής, Σέβη Νεσφυγέ, Γιώργος Νεσφυγές, Εβίτα Κούρου, Χάρις Αλεξανδριανός, Σταμέλος Ρόκας, Δημήτρης Πίτσος, Λευτέρης Σπάρταλης, Αντώνης Αναγνώστου, Ιωάννα Βολονάκη, Νικήτας Καραγιάννης, Σοφία Πόπορου, Ειρήνη Γκούζια και Μόσχος Κούκουλας, με μέσο όρο ηλικίας 30 ετών και οι περισσότεροι από το Παραδείσι, θα μας περιμένουν εναγωνίως στο Γαλλικό Κατάλυμα στην οδό Ιπποτών της Παλιάς πόλης της Ρόδου στα εγκαίνια της έκθεσης την ερχόμενη Παρασκευή 24 Απριλίου στις 7:30 το απόγευμα.
Ας μην τους "στήσουμε"!

Εκεί θα βρίσκεται και η "δασκάλα" των νέων ταλέντων μας και επαγγελματίας νεαρή φωτογράφος Νίκη Σπάρταλη, που τους καθοδηγεί στα μαθήματα φωτογραφίας του Ωρίωνα.

Οι φωτογραφίες τους θα συνεχίσουν να βρίσκονται στη θέση τους για μια ολόκληρη εβδομάδα, έως και τις 30 Απριλίου, από τις 5 το απόγευμα έως τις 9 το βράδυ
και η είσοδος θα είναι πάντα ελεύθερη.

Όσο για τις φωτογραφίες τους :
τα παιδιά είναι ακάθεκτα!
Δεν είναι προς πώληση!

κλίκ!

Την έκθεση "Νέα Ματιά" συνδιοργανώνει ο Σύλλογος Νέων Παραδεισίου "Ωρίωνας" με τον Οργανισμό Πολιτιστικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου ΟΠΑΔ, ο οποίος και διέθεσε δωρεάν το Γαλλικό Κατάλυμα και κάλυψε τα έξοδα εκτύπωσης των φωτογραφιών.

Τη διοργάνωση συνέδραμαν κατά τον καλύτερο τρόπο ως χορηγοί οι επιτυχημένες ροδίτικες επιχειρήσεις (η σειρά είναι παντελώς τυχαία!):
FotisGraphics , Alis Residence, Pane di Capo, Χεππάκης Α.Ε., Columbia-Papastamatis A.E. και Logismiki-I.T. Solutions

Χορηγοί επικοινωνίας είναι το Ραδιόφωνο Λυχνάρι και η εβδομαδιαία εφημερίδα Η ΔΡΑΣΙΣ

Τη διαδικτυακή ενημέρωση ανέλαβαν το αλλούκιαλλού (αυτό το μπλόγκ ντε!) και η δωδεκανησιακή ενημερωτική ιστοσελίδα RodosEvents.gr - χωρίς να λείπουν και άλλες ιστοσελίδες που πήραν είδηση τι συμβαίνει και αφιέρωσαν διαδικτυακό χώρο για τη "Νέα Ματιά" ( Tranzistoraki.gr , AboutMyLamia.blogspot.com , RodosNightLife.com , Rhodes24.gr , Ροδοσυλλέκτης , Προβολέας τῆς Τέχνης καί τοῦ Πολιτισμοῦ).

- όποια άλλη ιστοσελίδα ή blog καλύπτει το γεγονός,
παρακαλώ πολύ ας μού στείλει τον σύνδεσμο
στο alloukiallou@gmail.com
για να πράξω τα δέοντα!-

Το τηλεοπτικό σποτάκι της έκθεσης δημιουργήθηκε από τους Γαβριήλ Χαρίτο και Νίκο Τζεδάκη και οι φωτογραφίες που προβάλλονται σε αυτό είναι της Νίκης Σπάρταλη.
Οι τηλεοπτικοί σταθμοί πανδωδεκανησιακής εμβέλειας ΊριδαTV, TVKOSMOS, TV4 και RED (κι εδώ η σειρά είναι τυχαία!) το προβάλλουν κατά τη διάρκεια του προγράμματός τους αφιλοκερδώς

-και τους ευχαριστώ προσωπικά γι'αυτό!-

Παρασκευή 24 Απριλίου -
19:30'
στο Γαλλικό Κατάλυμα (οδός Ιπποτών - Παλιά Πόλη)

Κοπιάστε
και ρίξτε μια "Νέα Ματιά"

Ωρίωνας

Το Παραδείσι βρίσκεται στη Ρόδο, αλλά σε αντίθεση με τα άλλα χωριά του νησιού, δεν θα το βρείτε εύκολα στους ταξιδιωτικούς οδηγούς. Με το επίσημο όνομά του "Villanova" που επέλεξε η ιταλική κατοχική γραφειοκρατία , το Παραδείσι είχε αναπτύξει αυτό που σήμερα θα χαρακτηρίζαμε "αστικό πολιτισμό" και τόσο πριν όσο και μετά την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα και αποτέλεσε πόλο έλξης των "πιο ψαγμένων" της εποχής.

Οι Παραδεισιώτες ανέκαθεν έδιναν σημασία στα γράμματα και τις τέχνες με γνώμωνα την εθνική επαγρύπνηση κατά τη διάρκεια της Ιταλοκρατίας, καταφέρνοντας να παντρέψουν τα δεδομένα μιας ευρωπαϊκής κατοχής με το ντόπιο ανθρώπινο δυναμικό. Χαρακτηριστικό άλλωστε ήταν το στόλισμα του πρώτου δημόσια φωτισμένου Χριστουγεννιάτικου δέντρου, μία μόδα που εμφανίστηκε δεκαετίες αργότερα.

Αυτή η παράδοση άρχισε με τον πολιτιστικό σύλλογο "Κλεάνθης", ο οποίος δραστηριοποίησε τους ανήσυχους φιλότεχνους ντόπιους νέους της εποχής, με φωτεινό παράδειγμα την Κατίνα Εγγλέζου, που αφού έκανε τα πρώτη της βήματα στα θεατρικά δρώμενα του Συλλόγου στην κεντρική πλατεία του χωριού, ετοίμασε τις βαλίτσες της και με εφόδιο το ταλέντο της έφτασε -ούτε λίγο ούτε πολύ- μέχρι την Metropolitan Opera της Νέας Υόρκης!

Η καλλιτεχνική δράση του μικρού χωριού με τον μεγάλο απάγγειο κάμπο διακόπηκε βίαια με την απαγόρευση της Ελληνικής γλώσσας σε όλα τα Δωδεκάνησα από τους Ιταλούς κατακτητές, ενώ μετά την Απελευθέρωση -με οικείες τις μυρωδιές του καμμένου και των βομβαρδισμών- σιγά σιγά οι Παραδεισιώτες βρήκαν τον παλιό καλό τους εαυτό κατά τη διάρκεια του '50 και του '60. Δανειστικές βιβλιοθήκες, συναυλίες χωρωδιών, θεατρικά μονόπρακτα, ποιητικές βραδιές, ο μεγαλύτερος αριθμός πολιτιστικών συλλόγων αναλογικά με τον πληθυσμό του μικρού χωριού και βέβαια ...μπαρ, εστιατόρια και νυκτερινά κέντρα βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη του Παραδεισίου -αλλά και στην ημερήσια διάταξη των τότε bon-viveurs της μάλλον κοντινής Δωδεκανησιακής Πρωτεύουσας (τότε τα 10 χιλιόμετρα με τα αυτοκίνητο πήγαιν'έλα έμοιαζαν ταξίδι ολόκληρο..)

ό,τι λίγο απέμεινε από τον κάμπο του Παραδεισίου

Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα χωριά της Ρόδου, ο όρος "τουριστική ανάπτυξη" είχε ως αποτέλεσμα το Παραδείσι να αρχίσει να πέρνει την οικονομική και κατ'ακολουθία πολιτιστική κατιούσα στα τέλη της δεκαετίας του '60 και στις αρχές της δεκαετίας του '70. Το σημερινό Διεθνές Αεροδρόμιο "Διαγόρας" -απαραίτητο για την επικοινωνία του νησιού με την κυρίως Ελλάδα αλλά και με τις εταιρείες τσάρτερ που γέμισαν τα Δωδεκάνησα με τουρίστες και νέες θέσεις εργασίας- κυριολεκτικά εξαφάνισε τον παραλιακό κάμπο του Παραδεισίου. Επόμενο ήταν να μην είναι λογικό να κτισθούν επικερδείς ξενοδοχειακές μονάδες στην γύρω περιοχή του χωριού, αφού κάθε λίγο και λιγάκι ακούγονταν τα χλιμιντρίσματα των "σιδερένιων πουλιών" που ανεβοκατέβαιναν τη χρυσή εκείνη εποχή του ροδιακού τουρισμού.

Αν και χωρίς την ίδια αίγλη που είχε το Παραδείσι όσον αφορά τα πολιτιστικά δρώμενα, στη δεκαετία του '80 έγινε μια πολύ φιλότιμη προσπάθεια από τον σύλλογο "Αναγέννηση" αλλά και από τήν τότε Κοινότητα Παραδεισίου, με έμφαση στις εικαστικές τέχνες, στο θέατρο και στη μουσική, δραστηριότητες όμως που τελικά δεν διήρκησαν όσο θα αναμενόταν.

η αφίσα της περσινής ομαδικής
εικαστικής έκθεσης-απολογισμού του Ωρίωνα

Τα νέα παιδιά που είτε ζούσαν είτε κατάγονταν από το Παραδείσι και που έλειπαν στη δεκαετία του '90 για σπουδές μακριά από το νησί, δημιούργησαν τον Αύγουστο του 2006 τον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέων "Ωρίωνας", που κατά τα τρία χρόνια της λειτουργίας του έχει να επιδείξει σημαντικό έργο και έχει γίνει πόλος έλξης ανθρώπων με προβληματισμούς και καλλιτεχνικές ανησυχίες από το Παραδείσι αλλά και από τη Ρόδο. Ο Σύλλογος άρχισε ένα νέο κεφάλαιο και σαν να αναγεννιέται το κοντινό αλλά μέχρι πρότινος τόσο μακρινό Παραδείσι για μας τους Ροδίτες, που το πολιτιστικό μας βεληνεκές έφτανε μόλις δυό βήματα έξω από το σπίτι μας -και βέβαια έχοντας εξασφαλίσει απαραιτήτως μιά θέση πάρκινγκ για το τζιπ-.

Εκτός από το Τμήμα Φωτογραφίας που διοργανώνει την έκθεση "Νέα Ματιά" από τις 24 έως τις 30 Απριλίου στο Γαλλικό Κατάλυμα της οδού Ιπποτών, ο "Ωρίωνας" λειτουργεί τμήματα ζωγραφικής, θεατρικού παιχνιδιού και χορών λάτιν ενώ έχει στο ενεργητικό του εκπαιδευτικές ημερίδες, συλλογικές δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την ευαισθητοποίηση της οικολογικής συνείδησης εν γένει, ημέρες εθελοντικής αιμοδοσίας, παρουσιάσεις βιβλίων, μουσικές βραδιές και προβολές ταινιών. Στις 17 Ιουλίου κάθε χρόνο , ανήμερα της Αγίας Μαρίνας, Προστάτιδας του χωριού, ο "Ωρίωνας" διοργανώνει ποικίλες εκδηλώσεις, κάνοντας πράξη τον ετήσιο απολογισμό του.

Οπότε, βάλτε βενζίνη στο ρεζερβουάρ.
Αξίζει το "ταξίδι" (εκ πείρας).

Επικοινωνήστε με τον "Ωρίωνα":
οδός Κλεάνθους - Παραδείσι Τ.Κ.85106
orionas06@gmail.com

Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον κ. Μανώλη Μπινόγλου
για τα ιστορικά στοιχεία που μού παραχώρησε

μιά νέα ματιά - ένα νέο βίντεο

Ακούγεται εύκολο, αλλά να κάτσεις και να προβάλεις μια φωτογραφική έκθεση δεν είναι και το πιο απλό πράγμα. Έτσι, βασική προϋπόθεση αναφορικά στο περιεχόμενο του βίντεο ήταν ότι δεν έπρεπε να περιέχεται ούτε μία φωτογραφία από τις συνολικά 150 που θα εκτεθούν στην έκθεση. Άλλωστε, η Ομάδα Φωτογραφίας του "Ωρίωνα" είχε αποφασίσει να κρατήσει ως επτασφράγιστο μυστικό τις φωτογραφίες που θα εκτεθούν στο Γαλλικό Κατάλυμα.

Μια πρώτη σκέψη μας ήταν κάθε ένας από τους συμμετέχοντες φωτογράφους να πει με μια λέξη τι σημαίνει γι'αυτόν ο όρος 'φωτογραφία' και στο τέλος να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι "η φωτογραφία είναι ζωή - ελάτε να τη μοιραστούμε" ενώ ταυτόχρονα θα έπεφταν οι τίτλοι για τον τόπο και τη διάρκεια της έκθεσης. Αν και ως πρώτη ιδέα το όλο στήσιμο ακουγόταν πιασάρικο, τελικά τα μέλη της Ομάδας δεν ήθελαν να βγουν μπροστά στο φακό ("η θέση μας άλλωστε είναι πίσω από το φακό!") και εδώ που τα λέμε , δεν είχαν κι άδικο.
Έτσι αποφασίσαμε να δωθεί ένας περισσότερο εικαστικός και λιγότερο "ενημερωτικός" χαρακτήρας στο βίντεο που θα προοριζόταν για την τηλεόραση και το διαδίκτυο. Λίγα λόγια, λίγοι τίτλοι, πολλές εικόνες και ρυθμική μουσική για να κρατάει σε ενδιαφέρον τον θεατή, προκειμένου να καθήσει και να μάθει από μόνος του τα βασικά ερωτήματα του γεγονότος -τι, πού, πότε, ποιοί και γιατί-
Το βίντεο διάρκειας μόλις 36 δευτερολέπτων βασίζεται στη ρυθμική εναλλαγή μίας σειράς φωτογραφιών που τράβηξε η νέα επαγγελματίας φωτογράφος Νίκη Σπάρταλη (που ...κρύβεται επιμελώς στη φωτογραφία...) επικεφαλής του Τμήματος Φωτογραφίας του "Ωρίωνα" και επιμελήτριας της έκθεσης, με αντικείμενο τις λεπτομέρειες μιας σύγχρονης φωτογραφικής μηχανής.

Η πρώτη δυσκολία του βίντεο, όπως ίσως θα καταλάβετε, συνίσταται στο μοντάζ, που το φρόντισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ο Νίκος Τζεδάκης, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τις τεχνικές δυνατότητες που δίνει το ερασιτεχνικό πρόγραμμα Pinnacle. Το ρυθμό της εναλλαγής "έδωσαν" τα δύο κύρια κρουστά της μουσικής επένδυσης: τα ταμπούρλα και οι μαράκες, τη συχνότητα των οποίων προσπαθήσαμε να πλαισιώσουμε οπτικά με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πιστότητα.
Η δεύτερη δυσκολία του βίντεο (όπως υποθέτω συμβαίνει πάνω-κάτω σε όλα τα διαφημιστικά σποτ) ήταν η τοποθέτηση των τίτλων. Έπρεπε να "χωρέσουν" σε λίγα δευτερόλεπτα όλα τα ονόματα των συμμετεχόντων φωτογράφων, όλα σε ίσο χρόνο και με ίδιο μέγεθος γραμματοσειράς. Έτσι, τα ονόματα ομαδοποιήθηκαν σε 4 πεντάδες κατά τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει συμμετρία στον αριθμό των γραμμάτων που περιλαμβάνονταν σε κάθε ομάδα, για να υπάρχει "ισότητα" στο μέγεθος των ονομάτων, στο χρόνο προβολής τους αλλά και για να διακρίνονται όσο το δυνατόν ευκολότερα από τον θεατή.
Η τρίτη δυσκολία ήταν η ομαδοποίηση των αντικειμένων στα οποία εστιάζονταν οι επιλεγείσες φωτογραφίες. Τοποθετήθηκαν επαλλήλως οι φωτογραφίες που είχαν ως αντικείμενο τον φακό, τα κουμπιά της φωτογραφικής μηχανής, την οθόνη υγρών κρυστάλλων και -τέλος- τη φωτογραφική μηχανή ως σύνολο. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες το αντικείμενο κάθε φωτογραφίας βρισκόταν στο ίδιο ύψος και στην ίδια πλευρά του 'κάδρου', κάναμε invert για να δημιουργηθεί το οπτικό παιχνίδι που θα κρατήσει τον θεατή σε "εγρήγορση".
Τέλος, η τέταρτη δυσκολία ήταν η τοποθέτηση του λογοτύπου του Οργανισμού Πολιτιστικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου (ΟΠΑΔ) -συνδιοργανωτή της έκθεσης- το οποίο ήταν σε αρχείο .tif Έπρεπε να απομονωθεί αρχικά το λευκό πλαίσιο που είχε αρχικά ως φόντο και να αναδειχθεί το έξυπνο εικαστικά λογότυπό του, που απεικονίζει σε μικρά παραλληλόγραμμα τα νησιά της Δωδεκανήσου. Δυστυχώς αποτύχαμε να "ασπρίσουμε" το λογότυπο (για να φαίνονται καθαρότερα τα γράμματα "ΟΠ" που είναι σε βαθύ μπλε χρώμα) αλλά αισθητικά νομίζουμε ότι το αποτέλεσμα δεν μας απογοήτευσε. Παρ'όλ'αυτά, από τεχνικής απόψεως δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε την "εξαφάνιση" του λογοτύπου όταν εμφανίζονται οι υπόλοιποι τίτλοι του βίντεο. Ελπίζουμε να ..βρούμε το κόλπο και την επόμενη φορά να τα καταφέρουμε.


Τώρα, για τους απαιτητικότερους από σας, όσο και να ψάξαμε να βρούμε πώς λεγεται το μουσικό κομμάτι που διαλέξαμε, δεν καταφέραμε να το μάθουμε...
Ήταν ένα από τα χιλιάααααδες κομμάτια που βρέθηκαν σε ένα αρχείο mp3 . Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι το "τσακώσαμε" (ή, καλύτερα, μάς.. τσάκωσε αυτό) σε μία καφετέρια της πόλης και ο dj μάς λυπήθηκε και μας το έδωσε να το αντιγράψουμε, αφού τού εξηγήσαμε γιατί το θέλαμε..
(θένξ Horus Cafe!!)

Δείτε το βίντεο, όπως προβάλλεται από τα τηλεοπτικά κανάλια ΊριδαTV, KOSMOSTV, TV4 και RED , τους υπεύθυνους των οποίων ευχαριστούμε θερμότατα για την φιλική τους βοήθεια στην προβολή της έκθεσης "Νέα Ματιά".

Περιμένουμε τα σχόλια και τις παρατηρήσεις σας,
για να γίνουμε καλύτεροι.

Γαβριήλ Χαρίτος - Νίκος Τζεδάκης

προκεχωρημένη Ἀνάσταση

Νά μιά εἴδηση πού (ἄγνωστο γιατί)
δέν ἔγινε πρωτοσέλιδο στά Ἑλλαδικά ΜΜΕ.

Ὀρίστε τί συνέβη λίγες μέρες πρίν στή συνοικία τῆς Φανερωμένης, στό τμῆμα τῆς παλιᾶς πόλης τῆς Λευκωσίας, ἀνάμεσα στίς ἐλεύθερες περιοχές, στήν ἐλεγχόμενη ἀπό τόν ΟΗΕ 'νεκρή ζώνη' καί σέ προκεχωρημένο φυλάκιο τοῦ κατοχικοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ, ἀκριβῶς δίπλα ἀπό τά σπίτια τῶν Ἑλληνοκυπρίων.

Σᾶς μεταφέρω τό γεγονός, ὅπως ἀνακοινώθηκε στίς εἰδήσεις:

19χρονος στρατιώτης της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου, στα στρατιωτικά κρατητήρια, αφού εισήλθε σε τουρκικό φυλάκιο στην «πράσινη γραμμή», όπου κατέβασε τουρκική σημαία, την οποία και απέσπασε ως λάφυρο μαζί με ένα κράνος και ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο. Ο στρατιώτης μπήκε στο μη επανδρωμένο τουρκικό φυλάκιο, το οποίο απέχει 50 μέτρα από το φυλάκιό του στην περιοχή της Λευκωσίας, ένοπλος και αφού είχε εγκαταλείψει την σκοπιά του. Αργότερα παρουσιάστηκε στον αξιωματικό του φυλακίου επιδεικνύοντας την σημαία, περιμένοντας προφανώς εύσημα. Ο αξιωματικός ειδοποίησε το Γενικό Επιτελείο της Εθνικής Φρουράς, το οποίο έδωσε οδηγίες για την σύλληψή του, ενώ υπήρξε άμεση επαφή με την Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ και διευθετήθηκε η επιστροφή της σημαίας και των εξαρτήσεων στις τουρκικές δυνάμεις. Ο κύπριος στρατιώτης τιμωρήθηκε με 20 μέρες αυστηρής φυλάκισης. Η κυπριακή κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα της χώρας καταδίκασαν την ενέργεια του στρατιώτη, ο οποίος αναμένεται να προσαχθεί στο Στρατοδικείο, θεωρώντας ότι θα μπορούσε να προκληθεί θερμό επεισόδιο, ενώ διπλασιάστηκαν οι θέσεις σκοπιάς, υπό τον φόβο αντιποίνων.

(πηγή : www.tvxs.gr)

Λευκωσία -"Νεκρή Ζώνη"

Πολλές καί ποικίλες οἱ ἀναρτήσεις τῶν Κύπριων μπλόγκερ γιά τό θέμα, πολλά καί ποικίλα τά σχόλια πού τίς συνοδεύουν. Οἱ διαφορετικές τοποθετήσεις ὅσον ἀφορᾶ τόν χαρακτηρισμό αὐτῆς τῆς πράξης τοῦ στρατιώτη δίνουν τό στίγμα τῆς ἐποχῆς πού βιῶνει μία χώρα "ἡμικατεχόμενη" ἀλλά καί τό πῶς ἀντιλαμβάνεται ὁ μέσος Κύπριος πολίτης τούς ὅρους "ἀντίσταση", "ἀντίδραση", "ἀπερισκεψία" ἤ "ἡρωισμός" μετά ἀπό 34 καί βάλε χρόνια παρουσίας τοῦ Ἀττίλα ἀκριβῶς ἔξω ἀπό τήν πόρτα τῶν κατοίκων τῆς μοναδικῆς εὐρωπαϊκῆς γειτονιᾶς πού ἔμαθε νά ζεῖ μέ αὐτό πού ἐμεῖς στήν κυρίως Ἑλλάδα ἀκοῦμε ἀδιάφορα (ἤ δέν ἀναφέρουμε κἄν!!) ὡς "διχοτόμηση", ὡς "κατοχή" ἤ -ἀκόμα πιό ἄχρωμα, ἀλλά...politically correct- "παρουσία τῶν τουρκικῶν στρατευμάτων στήν Κύπρο".

Δέν ξέρω ἄν εἶναι κατάλληλη ἡ στιγμή γιά συμπεράσματα.
Θεωρῶ ὄμως πώς εἰδικά αὐτές τίς μέρες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας -πού γιά μένα πάντα ἦταν καί εἶναι μέρες ἐνδοσκόπησης, ἀπολογισμοῦ καί αὐτοκριτικῆς- καλό θά ἦταν νά μεταφερθοῦμε -ἔστω νοερά- σέ ἕνα ἀπό τά σπίτια τῆς γλυκόπικρης συνοικίας τῆς Φανερωμένης τῆς Λευκωσίας, πού ἡ μεσοτοιχία τους συμπίπτει μέ τήν νοητή ἐκείνη γραμμή πού ἔχει βαφτεῖ μέ χρῶμα πράσινο
-ἀλήθεια, γιατί διάλεξαν αὐτό τό χρῶμα;- .


Ἀπό κάποιο ἀπ'αὐτά τά σπίτια, κάποια ἀνώνυμη πού ὑπέγραψε ὥς Μ.Μ. ἔστειλε τή δική της "πολεμική" ἀνταπόκριση, ὑπό μορφήν σχολίου στή σχετική ἀνάρτηση τοῦ καλοῦ φίλου καί λευκωσιάτη μπλόγκερ Μαρίνου Κλεάνθους.

Σᾶς τήν παραθέτω αὐτούσια,
γραμμένη μέ αὐτό τό τόσο γλυκό (ἀλλά καί τόσο "ροδίτικο") κυπριακό ἰδίωμα..

Ανώνυμος είπε...

12 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2009 9:39ΜΜ

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΡΟ

Στούντο σημείο έχω τζεγώ το σπίτι μου. ΄Ήταν εγκατελειμένος ούλλος ο δρόμος που τες φασαρίες του 63 (για να μεν ξεχάνουμε ότι την πράσινη γραμμή στην Λευκωσία εν την έφερεν η εισβολή). 'Αμαν αποφασίσαμεν να το κατοικήσουμε εσηκώναμε βαρέλλες που το σύνορο. Τζε εχτίσαμε το περιτοίχισμα πκιό τζεί μες την νεκρή ζώνη τζε αστειευκούμαστε ότι εν το μοναδικό σημείο που οι ελληνοκύπριοι επανακτίσαν εδάφη. Θυμούμαι ότι εμελετούσαμε την πορεία που μπορεί να έσιει η σφαίρα που το φυλάκιο τζε εχτίσαμεν τζαμέ τοίχον που μπετόν ναμεν το διαπερνά. Τζε εκάμαμεν τον όσον ψηλό εχρειάζετουν για ναμεν μπορούν να τον σκαρφαλώνουν τα μωρά. Άλλά όι παραπάνω.

"Δεν είναι λίγο πράγμα να ακούς τις κουβέντες των τούρκων στρατιωτών. Να τους βλέπεις στα μάτια, να σε βρίζουν και να σου ρίχνουν πέτρες." Η εμπειρία μας εμάς δαμέ έννεν ακριβώς έτσι. Ναι εξυπνήσαν μας πολλές φορές οι φωνές τζε οι ξιτιμασιές των στρατιωτών που αλληλοβρίζουνταν. Τζε των ποτζεί τζε των ποδά - μα παραπάνω των ποδά - τζε εγύριζα τα φυλάκια με τες πυζιάμες να τους σταματήσω να με ξυπνήσουν τα μωρά.

Η πκιό φοητσιάρικη φάση για μένα ήταν που ένας συγκεκριμένος στρατιώτης ποτζεί εφώναζεν στα μωρά "ελάτε να σας δώσω πράμματα" τζε αναγκάστηκα να καλέσω τα Ηνωμένα Έθνη να τον σταματήσω. Που την άλλη έτυχε μου 2/3 φορές να φωνάξω αυθόρμητα "γεια σου καρτάσιη" στον καλοφωνάρη στρατιώτη που ετραουδούσε μες στην σκοπιά.

Πριν να ανοίξουν τα σύνορα, έπισκέφτηκεν μας ένας Τουρκοκύπριος αριστερός που έφυεν τζε εμίνησκε ποδά γιατί ήταν να τον βάλει φυλακή το καθεστώς. Το σπίτι του εν κάπου στην άλλη πλευρά του ποταμού. Εστάθηκεν πας το σύνορο τζε εφώναζεν της μάνας του να τον ακούσει. Εφώναζε ώραν πολλήν χωρίς ανταπόκριση. Έλυσα τζε έσταξα.

Ακούαμε συχνά μωρά να παίζουν τζε ήταν το όνειρό μου να ππέσει το τοίχος να πάω να τα έβρω. Τον Απρίλη του 2004 αποφασίσαμε με την γειτόνισσα μου να περάσουμε απέναντι να γνωρίσουμε τους άλλους μας γείτονες τζε να γυρέψουμε τα μωρά. Εν επρολάβαμεν. Εκαθούμαστε στην αυλή τζε θωρούμε 4 πλάσματα άγνωστα πόξω να μας σιερετούν. "We are your neighbours from the other side - we would like to meet you." Χωρίς να το θέλουμε ελουθήκαμε του κλαμάτου.

Τα μωρά 2 αγοράκια συνομήλικα των δικών μας. Ο παππούς εθύμισε μου πολλά τον παπά μου - ένας μορφωμένος κυπραίος με το βίωμα της αγροτικής κοινωνίας τζε της κυπριακής φύσης καταγραμμένο πάνω του. Η γιαγιά πολλήν χάζι. Αρέσκει της να τραουδά Ελληνικά τραούδκια όπως το «έχω ένα μυστικό» τζε η πρώτη της ερώτηση ήταν αν ζιει η Βουγιουκλάκη.

Μ.Μ.

Μᾶς εὔχομαι ἀπό τώρα Καλή Ἀνάσταση.

Τό blog θά κάνει Πάσχα "ἀλλοῦ κι ἀλλοῦ"

καί κατά πάσα πιθανότητα ἄνευ διαδικτύου

μήπως μῦθος;

Χθές, Σάββατο 11 Ἀπριλίου 2009, εἶχε λέει κυρηχθεῖ ἐμπάργκο

στίς ἑλληνικές καφετέριες λόγω τῶν ἀκριβῶν τους τιμῶν.

Τό πήραμε χαμπάρι;

Ἀπ' ὅσο μπόρεσα νά καταλάβω ἐγώ πάντως, οἱ καφετέριες καί οἱ φραπέδες τους τῶν 5€ κέρδισαν τό παιχνίδι καί οἱ Ἑλληνες θεριακλῆδες καταναλωτές ἔχασαν μέ αὐτογκόλ...

Ἴσως τελικά αὐτό πού ἔχει ἐπικρατήσει νά λέγεται ¨κρίση"
νά εἶναι (ἀκόμα ἕνας) μῦθος, μήπως;

:-)

Νά κι ἕνα τραγουδάκι , γιά νά χαλαρώσουμε λίγο.

Μέ τίς καλύτερες εὐχές μου σέ ὅσους φίλους καί φίλες
γιορτάζουν τό Πέσαχ αὐτές τίς μέρες.

Ὅσο γιά μᾶς, ὑπομονή..
Λίγες μέρες μείνανε, ἄν τίς βάλουμε κάτω καί τίς μετρήσουμε ..

"Hine Hine Hine"
("Νἀ'τα πάλι ἀρχίσαμεεεεεε...")
μουσική : Μάττι Κάσπι
πιάνο : Ὄχαντ Γκόλντμπαρτ

ἀφιερωμένο!


..μοῦ λείπετε

mute.. (σούτ εἴπα!)

Ἄν ὑπῆρχε AGB στή Ρόδο χτές τό βράδυ, καί εἰδικά μεταξύ 23:30' μέχρι 00:30' (καί ἄν βέβαια θεωρήσουμε ὅτι ὄντως τά νούμερα πού δείχνουν τά φημισμένα "μηχανάκια" της ἀνταποκρίνονται σέ κάποια πραγματικότητα, αὐτό δέν ξέρω), θά εἶχε σημειωθεῖ ρεκόρ τηλεθέασης στό Κανάλι τῆς Βουλῆς -σέ πανελλήνιο ἐπίπεδο μιλῶντας πάντα-.

Ναί, κι ἐγώ εἶδα χθές τά τεκταινόμενα, ἄν καί παραδέχομαι ὅτι τήν ὑπόθεση Παυλίδη δέν τήν παρακολούθησα ἐκ τοῦ σύνεγγυς. Ἀλλά τόσος ντόρος ἔγινε πιά γιά αὐτές τίς ἔρημες τίς ἄγονες γραμμές πού τίς ἀκοῦμε καί δέν τίς βλέπουμε. Κάτι σάν τό γνωστό (καί ἐπιτρέψτε μου, πολύ ξενέρωτο) σλόγκαν Live your Myth ἀνάμεσα στά Δωδεκάνησα πού γιά κάποιον περίεργο λόγο δέν....ἐπικοινωνοῦν μεταξύ τους γιατί...
-δέν ξέρω βρέ παιδιά-
ἴσως τελικά ἐμεῖς οἱ Δωδεκανήσιοι εἴμαστε περίεργοι ἄνθρωποι καί ἔτσι μᾶς ἔκατσε καί δέ γουστάρουμε νά βολτάρουμε ἐντός τῶν ὁρίων τοῦ Νομοῦ μας.
Σᾶς πειράζει;;

Ὅσο ἀναίσθητος καί νά'ναι κανείς, ἔ χθές τό βράδυ, δέ γινόταν νά μήν κάτσεις νά δεῖς τελικά τί πάει στραβά ἤ τί δέν πάει ἄλλο στόν Ἰερό Ναό τῆς Ἁγίας Δημοκρατίας μας..

Καί σέ μιά στιγμή, ἔκανα ἕνα ξεγυρισμένο mute στόν ἤχο τῆς τηλεόρασης (γιά νά ἀπαντήσω σέ κινητό καί σέ συμπατριώτη πού ἔβλεπε ἀπ'τά μαῦρα Ξένα, τί ἄλλο; μά τό ὅλο θέμα ντέ!), καί χωρίς ἴχνος ὑπερβολῆς ἔχω νά πῶ ὅτι ἀπό ὅλα τά γύρω διαμερίσματα ἄκουγα τόν ἴδιο ἤχο, τόν ἤχο τοῦ Καναλιοῦ τῆς Βουλῆς, αὐτῆς τῆς ξεχασμένης κρατικῆς συχνότητας πού σέ περιόδους χαμηλ(ότερης) τηλεθέασης ἀπό τή χθεσινή, καλό θά ἦταν νά τήν ἐπισκεπτόμαστε συχνότερα.

Τώρα αὐτό νά σᾶς τό πῶ;
Ἄντε παλιόπαιδα, σᾶς τό λέω :
δοκιμᾶστε νά βλέπετε τίς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς μέ.. mute
καί δέν μπορεῖ, κάποια στιγμή, ποῦ θά πάει..
θά μέ θυμηθεῖτε!

ἀπό ποιά ν'ἀρχίσω τώρα;

ἀπό τά Bad News;

1. Τό ὅλο θέμα ἀφορᾶ ἑμᾶς, τά Δωδεκάνησα
2. Τό θέαμα ἦταν ἐξαιρετικά δυσάρεστο, εἰδικά γιά μᾶς τούς Δωδεκανήσιους
3. Οἱ ψευτοαναλύσεις (εἶναι πραγματικά ἀστεῖο νά ἀκοῦς ἀνίδεους "εἰδήμονες" ἐξ Ἀθηνῶν νά ἀποφαίνονται ἐπί θεμάτων τόσο καθημερινῶν γιά μᾶς) ἦταν πάλι ψευτοαναλύσεις

ἤ ἀπό τά Good News;

1. Τό ὅλο θέμα...ἀφορᾶ ἑμᾶς, τά Δωδεκάνησα (ἐπιτέλους!)
2. Τό θέμα ἦταν ἐξαιρετικά δυσάρεστο,
ἀλλά οἱ Δωδεκανήσιοι τό εἴδαμε
3. Οἱ ἀναλύσεις καί τά πάνελ ἔχω τήν ἐντύπωση πώς μᾶλλον ἀγνοήθηκαν στήν πλειοψηφία τους, τουλάχιστον ἀπό ἑμᾶς..

καί

4. Χαλόοου!! Πολλοί ἀπό μᾶς βάλαμε στή μνήμη τῆς τηλεόρασής μας τό ..Κανάλι τῆς Βουλῆς, πού ὅταν ΔΕΝ μεταδίδει τή Βουλή, τότε γίνεται ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρον

-εἰδικά ὅσον ἀφορᾶ τίς ταινίες-

Eartha Kitt - C'est Si Bon

μοῦ τό κόλλησε σήμερα ἡ Anepidoti, δέν ξέρω γιατί
(οὔτε αὐτό τό ξέρω πιά;;.. μά τί ἔχω πάθει;)

homework!

Οἱ πιό "μελετηροί" κλικαδόροι ἀπό σᾶς θά ἔχετε παρατηρήσει τελευταία ὅτι δέν εἶμαι πλέον τόσο συχνός στίς ἀναρτήσεις σέ σχέση μέ παλαιότερα. Μιά ἡ δουλειά, μιά τό ἐξοντωτικό blogging ἐκ Πόλης, μιά ἡ ἀλλαγή τῆς ὥρας πού μέ ἔκανε νά τά "φτύσω" στήν κυριολεξία, ἔβαλα λίγο στήν ἄκρη αὐτήν τήν ἐμμονή πού λέγεται:
"μά τί νά τούς γράψω πάλι σήμερα Θέ μου!;;"

Καί ὁμολογῶ πώς ἔχω καί τύψεις, γιατί μέρα μέ τή μέρα συνειδητοποιῶ πώς τό νά διατηρεῖς ἕνα blog εἶναι μιά μεγάλη δέσμευση. Εἶναι σάν νά ξεχνᾶς νά βγάλεις τό σκύλο βόλτα, σάν νά ἀφήνεις νά ξεραθεῖ ὁ κῆπος σου, σάν νά μήν ξυρίζεσαι, σάν νά ἔχεις τά ρούχα στό πλυντήριο βρεγμένα ἐνώ ἡ ἀπλώστρα χάσκει ἄδεια καί οὔτω καθ'ἐξής...

Ἐν πάση περιπτώσει, γιά νά μή σᾶς κουράζω περισσότερο μέ τά λόγια, εὐκαιρία νά σᾶς κουράσω μέ ἕνα τέστ, ἔτσι γιά νά περάσει ἡ ὥρα καί γιά νά σᾶς ἔχω λίγο ἀπασχολημένους τό σαββατοκύριακο ὅσο ἐγώ ἁπλῶς θά κάαααααθομαι
(σᾶς ἔβαλα ποτέ homework; Ὄχι;;;
ἔ, ἦρθε ἡ ὥρα λοιπόν!!).

Στήν εἰκόνα πού ἀκολουθεῖ βρίσκονται -οὔτε λίγο οὔτε πολύ-
100 σημαντικές ἱστορικές προσωπικότητες.

Λέγεται ὅτι ἐάν καταφέρετε νά ἀναγνωρίσετε τουλάχιστον 25 ἀπό αὐτές, τότε μπορεῖτε νά καυχιέστε στά μπάρ καί στα μπουζούκια πόσο πολύ καλλιεργημένος ἄνθρωπος εἴστε.
Ἄν βρεῖτε λιγότερες ἀπό 25 ἤ ἄν αὐτός ὁ πίνακας δέ σᾶς λέει τίποτα μά τίποτα ἀπολύτως,
τότε...
συνεχίστε νά πίνετε τό ποτό σας
καί ρίξτε καί κανά γαρύφαλλο παραπάνω στήν τραγουδιάρα ἀπέναντι, νά πᾶν'οἱ πίκρες στ'ἀνάθεμα...

Κλικάρετε τή φωτό (γιά νά τή δεῖτε καλύτερα)
κι ἄν θέλετε, γράψτε μου στά σχόλια τό σκόρ σας!
(μήν τό φουσκώσετε μόνο.. εἴπαμε, εἰλικρίνεια!)

Καλό Παρασκευοσαββατοκύριακο, σπασικλάκια μου..
καί ὅσο γιά μένα,
λίγη ἀποχή ἀπό ἀνέβασμα ἀναρτήσεων
δέ θά μέ βλάψει..

καί..καλή ἐπιτυχία!

ὑ.γ. Ἕλενα, σ'εὔχαριστῶ γιά τό email !

θέλω νά γίνω κορόιδο σήμερα

Μία ἀπό τίς μεγαλύτερες ἀγωνίες πού εἴχαμε ὅταν πηγαίναμε σχολεῖο σάν πιτσιρίκια κάθε χρόνο τέτοια μέρα ἦταν νά μήν τύχει καί τήν πατήσουμε καί πιστέψουμε σέ κανένα ψέμα.

Δέν ἔχω καταλάβει καλά-καλά πῶς ἄλλαξαν οἱ καιροί, ἀλλά φέτος -μά εἰδικά φέτος- μή σᾶς πῶ ὅτι σχεδόν ἀνυπομονῶ νά τήν πατήσω καί νά πιστέψω ἀκόμα καί σ'ἕνα ψέμα..

ἀφιερωμένο..


"Lie To Me"
Johnny Lang