θερινή ὥρα..

Δύο φωτογραφίες ἀφιερωμένες σέ ὅλους ἐμᾶς πού τό βιολογικό μας ρολόι ἔχει διαλυθεῖ ὁλοσχερῶς μετά ἀπό τή μοιραία ἐκείνη περασμένη Κυριακή, ὅταν λίγο πρίν ξημερώσει διαπιστώσαμε πώς πάει-χάσαμε μία ὥρα ὕπνο τζάμπα καί βερεσέ.
Ὅλα καί Ὅλοι συνομοτοῦν ἐναντίον μας!

Συμπάσχω κι ἐγώ μέ τίς νυσταγμένες εἰκονιζόμενες "μαῦρα-γυαλιά-φοράω" , ἐν ἀναμονῆ τοῦ καλοκαιρινοῦ εἰκαστικοῦ σκηνικοῦ πού κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιά νά ξεγελᾶσει τό "καμαρούλα-μιά-σταλιά" room to let, πού στοιβάχτηκαν πέρσι (ἐξ οὗ καί τό location..)

Ἀπό τίς πιό ἀστεῖες φωτογραφίες πού βγῆκαν ποτέ στό "παχνί"-Facebook , μακράν!

..μά τί νύστες εἶναι αὐτές;

Ἡ ἀνάρτησή τους ἔγινε κατόπιν ἀδείας τῶν εἰκονισθεισῶν,
πλήν ὄμως ἡ ταυτότητά τους θά παραμείνει πριβέ.

ἴδιο τραγούδι - δύο μελωδίες

Πρόκειται γιά ἕνα εὔκολο παιδικό τραγουδάκι, πού μοιάζει μέ παραμύθι.

Ἕνας δερβίσης ἔπιασε κουβέντα μέ ἕνα μικρό κίτρινο λουλουδάκι στό δάσος, καί τό ρωτάει ποιός εἶναι ὁ μπαμπάς του, ἡ μαμά του κι ἄν ἔχει μεγαλύτερο ἀδελφό.
"Μάνα, πατέρας κι ἀδελφός μου εἶναι τά φύλλα μου", ἀπαντᾶ τό κίτρινο λουλούδι.
"Καί γιατί εἶσαι τόσο κίτρινο;" συνεχίζει νά ρωτᾶ ὁ δερβίσης τό λουλούδι.
"Γιατί ὁ θάνατός μου εἶναι κοντά", ἀπαντᾶ τό λουλούδι.

Λίγες ὥρες ἀφού θά ἔχει ἀνέβει αὐτή ἡ ἀνάρτηση, θά μεταδίδονται ἀπό τήν τουρκική τηλεόραση τά πρώτα ἀποτελέσματα τῶν σημερινῶν ἐκλογῶν γιά τά ὄργανα τῆς ἐκεί Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης.

Ποιά ἀπό τίς δύο ἐκτελέσεις τοῦ τραγουδιοῦ
προτιμοῦν οἱ γείτονες;

"Sordum Sarı Çiçeğe" - "Ρώτησα τό Κιτρινολούλουδο"
ἐνορχήστρωση : Tahir Karagöz - στίχοι : Yunus Emre
Κρατική Συμφωνική Ὀρχήστρα τῆς Κυλικίας - Κρατική Χορωδία Μερσίνας
Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası - Mersin Devlet Opera ve Balesi Korusu
διεύθυνση : Emin Güven Yaşlıçam
σολίστ : Fahri Önoğlu

"Sordum Sarı Çiçeğe" - "Ρώτησα τό Κιτρινολούλουδο"
ἑρμηνεία/ἐνορχήστρωση : Süleyman Şahintürk
στίχοι : Yunus Emre

Ἡ ἑνότητα ἀναρτήσεων "ἐνώπιον Κεμάλ καί ἀνθρώπων"
θά βρίσκεται ἀποθηκευμένη
στό εἰκονίδιο μέ τά ..βαμμένα κόκκινα νύχια
στή δεξιά στήλη τοῦ blog

ψηφίστε με! ("σᾶς ἀγαπῶ")

Ὅταν ἄρχισα νά γράφω γιά τά τεκταινόμενα στήν Κωνσταντινούπολη,

δέν μποροῦσα νά φανταστῶ πώς σχεδόν θά μέ πρόφταινε ἡ ..Πρωταπριλιά
καί ἀκόμα δέν θά εἶχε ὁλοκληρωθεῖ τό ὅλο θέμα.
Καί ὄμως, πέρασε ἡ 7η Μαρτίου, πάει καί ἡ 25η Μαρτίου

..καί τό blog "ξώμεινε" ἐκεί, στήν Πόλη.

Παίρνοντας λοιπόν τό ταξί πρός τό διεθνές ἀεροδρόμιο Κεμάλ Ἀτατούρκ γιά πάρω πιά τό δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς, μοῦ ἦταν παντελῶς ἀδύνατον νά ἀγνοήσω τό πλῆθος ἀπό τά σημαιάκια πού κυμάτιζαν στήν παραλιακή λεωφόρο.


Ὁ λόγος τοῦ σημαιοστολισμοῦ προφανής :
Ἡ προεκλογική περίοδος γιά τίς ἐπερχόμενες τουρκικές ἐκλογές γιά τήν Τοπική Αὐτοδιοίκηση τῆς 29ης Μαρτίου ἦταν στό φόρτε της. Καί πρόκειται γιά ἴσως τήν πιό μακρά προεκλογική περίοδο πού ἔγινε ποτέ, ἀφού τό ντεμποῦτο της πραγματοποιήθηκε ἤδη μῆνες πρίν, ὅταν ὁ Ρετζέπ Ταγίπ Ἐρντογάν πανηγυρικά καταδίκασε ἐνώπιον ὅλων τήν ἰσραηλινή τακτική στόν τελευταῖο πόλεμο στή Γάζα (οἱ λεπτομέρειες έδῶ).
Τώρα, τί σχέση ἔχει ἡ διεθνής πολιτική τῆς Τουρκίας μέ τά νομαρχιακά, δημοτικά καί συνοικιακά συμβούλια τῆς Τουρκίας, εἶναι ἕνα θέμα πρός συζήτηση. Ὄμως, ἄν ἀναλογιστεῖ κανείς πώς οἱ ἐκλογές γιά τήν Τοπική Αὐτοδιοίκηση εἶναι καθαρά κομματική ὑπόθεση, ὅτι μῆνες τώρα τόσο ὁ Ἐρντογάν ὅσο καί ὁ κύριος πολιτικός τοῦ ἀντίπαλος Ντενίζ Μπαϋκάλ τοῦ κεμαλικοῦ καί ἀντι-ἰσλαμιστικοῦ CHP ὀργώνουν πόλη-πόλη τή χώρα ἤδη ἀπό τόν περασμένο Δεκέμβριο, εὔκολα μπορεῖ νά καταλάβει κανείς πόσο ἀνέβηκαν οἱ μετοχές τοῦ ΑΚΡ μετά τήν ἔντονη ὑποστήριξη τῶν ἀδελφῶν μουσουλμάνων Παλαιστινίων ἀπό τήν πιό ἀμφιλεγόμενη -ὡς πρός τή στενή σχέση της μέ τό Ἰσραήλ- μουσουλμανική χώρα τῆς εὐρείας Μέσης Ἀνατολῆς.















Δέν ὑπάρχει καμία ἀμφιβολία ὅτι στίς αὐριανές τοπικές ἐκλογές οἱ ἰσλαμιστές τοῦ ΑΚΡ θά σαρῶσουν, ὄχι μόνο ἐπειδή ἡ τουρκική κοινωνία -καί κυρίως οἱ νέοι- στρέφονται ὅλο καί περισσότερο στήν πλειοψηφία τους στή θρησκεία, ὄχι μόνο ἐπειδή ἡ ἐκλογική δύναμη τοῦ ΑΚΡ (σχεδόν διπλάσια τοῦ CHP) πολύ δύσκολα μπορεῖ νά ἀνατραπεῖ, ἀλλά καί ἐπειδή εἶναι γεγονός ὅτι ἐπί κυβέρνησης Ἐρντογάν τό πρόσωπο τῆς Τουρκίας σέ νευραλγικούς τομεῖς τῆς καθημερινῆς πραγματικότητας ἄλλαξε κατά κοινή ὁμολογία πρός το καλύτερο.
Τά οἰκονομικά σκάνδαλα -πού παλαιότερα ἦταν ψωμοτύρι στίς εἰδήσεις- δέν ὑπάρχουν (ἤ ἔστω δέν ἀκούγονται) πιά. Στά κρατικά νοσοκομεία, ὕστερα ἀπό δικαστικές καί δραστικές διοικητικές παρεμβάσεις, τό "φακελάκι" εἶναι πλέον μία ἄγνωστη λέξη. Ἡ ἐγχώρια βιομηχανία καί οἱ ἐξαγωγές στίς ἀραβικές χώρες τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί στίς πληθυσμιακά τουρκογενεῖς νεότευκτες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες ἀνθοῦν. Ἡ ἀσφάλιση τῶν ἐργαζομένων ἔγινε ὑποχρεωτική καί ἐπιβλήθηκαν χοντρά πρόστιμα σέ ὅσους ἐργοδότες δέν συμμορφώνονταν στά νέα μέτρα. Τό ἐθνικό νόμισμα, ἀπό χαρτονόμισμα-monopoly ἔγινε νόμισμα μέ σταθερότητα ἐνώ -παρά τή θέσπιση τῆς "νέας τουρκικῆς λίρας"- φαινόμενα κερδοσκοπίας καί πληθωρισμοῦ (ὅρα Εὐρώπη) δέν διαπιστώθηκαν χάρη στή μακρόχρονη παράλληλη κυκλοφορία τῶν "παλιῶν" καί "νέων" λιρῶν. Μἐ λίγα λόγια, ἡ Τουρκία τοῦ Ἐρντογάν δείχνει νά μήν πολυφοβᾶται τήν κρίση, διατηρῶντας τίς ὑπάρχουσες κοινωνικές δομές καί προστατεύοντας τήν μεσαία τάξη -ὑπό τήν ἔννοια ὅτι αὐτή δέ ἔχει καταστεῖ φτωχότερη, τούλάχιστον πρός τό παρόν-.

Στήν προεκλογική περίοδο ὄμως πού τελειώνει ἐπισήμως σήμερα 28/3, δέν ἔλειψαν καί οἱ τόσο γνωστές στούς ἕλληνες ψηφοφορους, λαϊκίστικες κυβερνητικές προσφορές. Ἔτσι, δόθηκαν διαβεβαιώσεις ὅτι μέσα στόν ἑπόμενο χρόνο ὅλα τά παλιά ταξί θά ἀντικατασταθοῦν μέ ὁλοκαίνουργια (ἐξόδοις τοῦ Κράτους), μειώθηκε καί ὁ ΦΠΑ στά νέα μοντέλα αὐτοκινήτων ἐγχώρια παραγωγῆς καί βέβαια οἱ ἀντισιωνιστικές κορῶνες δημοσίως ἐντάθηκαν, εὐαισθητοποιῶντας τόν συναισθηματισμό τοῦ μέσου πιστοῦ μουσουλμάνου ψηφοφόρου καί δίνοντας ἄλλοθι στίς τουρκικές στρατιωτικές ἐπιχείρησεις κατά τῶν (ἐξ ἴσου μέ τούς Παλαιστινίους τῆς Γάζας) ἀμάχων κούρδων "τρομοκρατῶν".

Παράλληλα, τό ΑΚΡ ἔδειξε νά χειρίζεται κατά τρόπο θαυμαστό (...) τά ΜΜΕ της χώρας, δημιουργῶντας ἐκ τοῦ μηδενός καί κυριολεκτικά μέσα σέ μιά νύχτα ἕνα ξεχωριστό τηλεοπτικό κρατικό κανάλι πού ἐκπέμπει μόνο στήν κουρδική γλώσσα (γιά τήν ἀπαγόρευση τῆς ὁποίας ἡ Δύση καί ἡ Ἐ.Ἑ. εἶχαν βγεῖ ἀπ'τά ροῦχα τους πρότινος) καί ἤδη ἀνακοινώθηκε ὅτι ἐντός μηνός θά δημιουργηθεῖ ἀκόμα ἕνα που θά ἐκπέμπει στήν ..ἀρμενική (προφανῶς γιά τούς λιγοστούς ἐναπομείναντες Ἀρμενίους πού ζοῦν στήν Πόλη).

Ὅσο γιά τούς ἀντιφρονοῦντες -μήν τούς εἴδατε, μήν τούς ἀπαντήσατε..
Χαρακτηριστικό εἶναι τό ὑπέρογκο προεκλογικό χαράτσι στόν ἐκδοτικό ὅμιλο Doğan, πού ἐκδίδει πλῆθος περιοδικῶν καί κυρίως τήν ἀντικυβερνητική ἐφημερίδα Hürriyet (γιά νά μή γράφει πολλά-πολλά).
Οἱ ἀπολύσεις ἔπεσαν βροχή στό τουρκικό Παιδαγωγικό Ἰνστιτοῦτο πού ἑδρεύει λίγα μόλις μέτρα ἀπό τά ἰσλαμιστικά Ὑπουργεία, ὅταν οἱ συντάκτες τοῦ μηνιαίου περιοδικοῦ του τόλμησαν νά βάλουν ὡς κύριο ἄρθρο τή δαρβινική θεωρία περί τῆς ἐξέλιξης τοῦ ἀνθρώπινου εἴδους (ἐπειδή "τά παιδιά μας δέν εἶναι δυνατόν νά μαθαίνουν ἀντι-ἰσλαμικές παραδοξολογίες")
Τό διαδίκτυο τελεῖ ἀκόμα ὑπό ἡλεκτρονική ἐπιτήρηση ("γιατί εἶναι περίεργο αὐτό; κάθε χώρα δέν ἔχει τό τελωνεῖο της;;" ναί, τό ἄκουσα καί αὐτό!)

Καί ὅλα αὐτά, σέ συνάρτηση μέ τά (εὐτυχῶς) κακοφτιαγμένα (ἀκόμα) φωτομοντάζ ἀπό ἀποτυχημένες προεκλογικές συγκεντρώσεις τοῦ ΑΚΡ σέ πόλεις... "ἁμαρτωλές", ὅπως αὐτή στήν πόλη Manisa (λίγο πιό ἐξω ἀπό τή Σμύρνη) .
Γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές, θαυμᾶστε τούς κλωνοποιημένους ψηφοφόρους τοῦ ΑΚΡ (παρατηρεῖστε τους στή φωτογραφία πού ἀκολουθεῖ, μέσα στά...κυκλάκια!!), ὅταν καλοῦνται νά καλύψουν τίς "ἄδειες τρύπες" στήν κεντρική πλατεία τῆς πόλης (ὁ συγχωρεμένος Δαρβίνος θά εἶχε νά διαπιστώσει πολλά καί ἐνδιαφέροντα ἀξιώματα βλέποντας ἁπλῶς τά ὅσα αὐτονόητα).

πηγή: istanbulian.blogspot.com (ἀνάρτηση τῆς 08.03.2009)

Σέ αὐτές τίς τοπικές ἐκλογές -πού ἔχουν πάρει χαρακτῆρα "ψήφου ἐμπιστοσύνης" στήν μονοκρατορία τῶν τίμιων καί ἀδιάφθορων πιστῶν καί καλῶν ἰσλαμιστῶν, ἔναντι τῶν ἁμαρτωλῶν καί συνομοτῶν κεμαλικῶν (ὅρα Ἐργκενεκόν καί τίς συλλήψεις γιά τίς ὁποῖες λίγα ἕως πόλύ λίγα ἀκούγονται στίς εἰδήσεις) - ἔκπληξη θά ἦταν νά χάσει τό ΑΚΡ καί τά περισσότερα βλέμματα στρέφονται στήν... "γκιαούρικη Σμύρνη", προπύργιο τοῦ CHP, πού δέν καταλαβαίνει ἀπό μουστάκια καί μαντῆλες.

Οἱ ἀνά τήν Τουρκία τοπικοί ὑποψήφιοι (ὁ ὅρος "ὑποψήφιος" ἀπό μόνος του τείνει νά ἀναχθεῖ σέ διεθνή φαινότυπο, μοῦ φαίνεται) προσαρμόζονται στό ὅλο κλίμα.

"Σᾶς άγαπῶ "
εἶναι ἀνάγκη νά τήν μεγενθύνετε; έγώ πάντως προειδοποίησα..

ὑποψήφιος Δήμαρχος τῆς Κων/πολης σχηματίζει μία "καρδιά" μέ τίς παλάμες του

Χαρακτηριστικό δείγμα, ἡ πανηγυρική δήλωση σέ συνέντευξη τύπου τῆς ὑποψήφιας δημοτικῆς συμβούλου τοῦ ὑπέρ-μοντέρνου Δήμου Şişli τῆς εὐρείας περιοχῆς Κωνσταντινούπολης, ὀνόματι Şebnem Schaefer (τουρκογερμανίς παρακαλῶ) καί διάσημου μοντέλου τῶν λιγούρικων τάμπλοϊντ καί ὁπισθόφυλλων τῶν λαϊκῶν ἐφημερίδων, ὅτι εἰσέτι διατηρεῖ τήν Παρθενία της!! (τό κεφαλαίο "Π" δέν γράφτηκε τυχαία)
Πρός ἐπίρρωση τοῦ προεκλογικοῦ της αὐτοῦ ἐπιχειρήματος, προσκόμισε καί σχετική βεβαίωση ἰατροῦ, πού πιστοποιεῖ τήν ἐγκράτειά της περί τά τοιαύτα, προβάλλοντας την Παρθενία της ὡς ἔνδειξη ἐγκράτειας καί περί τῶν διαχειριστικῶν καί τῶν πολιτικῶν ἐπιλογῶν της ἐν γένει..

Şebnem Schaefer - προεκλογικῶς Παρθένα

Μέσα σέ ὅλον αὐτόν τόν ίδεολογικό λαβύρινθο, ὁ μέσος ἔρμος τούρκος ψηφοφόρος καλεῖται νά ψηφίσει ποιός θά...κάνει τήν καλύτερη ὀμελέτα μέ ἕνα αὐγό τοῦ Κολόμβου πού δύσκολα ξεφλουδίζεται. Ἄλλωστε ἡ λαϊκίστικη "πρόκληση" πού προβάλλεται ἔνθεν καί ἔνθεν εἰδικά σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τόν Δήμο τῆς Κωνσταντινούπολης, εἶναι ἐάν καί κατά πόσον ἡ νέα δημοτική ἀρχή θά εἶναι ἰκανή νά προβάλλει διεθνῶς τήν Πόλη ὅπως πρέπει, ἐν ὄψει τῶν ἐκδηλώσεων τοῦ 2010, χρονιά κατά τήν ὁποία ἡ Κωνσταντινούπολη θά εἶναι ἡ Πολιτιστική Πρωτεύουσα τῆς Εὐρώπης.
Ἄραγε, τό χαρμόσυνο αὐτό νέο θά ζυγῶσει στ' αὐτιά τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς τῆς Πύλης Τόπκαπι (ἁπλή συνωνυμία μέ τό Παλάτι, ἐννοεῖται), οἱ ὁποίοι κάθε Κυριακή συνοστίζονται στό ὑπαίθριο παζάρι σκουπιδιῶν γιά νά βροῦν κάτι φτηνό νά βάλουν μές στό σπίτι τους, μέσα ἀπό τούς τόνους ἀπορριμάτων πού μεταπωλοῦνται; -ἔτσι, γιά νά μήν μείνει τίποτα χαμένο-

Οἱ φωτογραφίες εἶναι φρέσκες (σέ ἀντίθεση μέ ὅσα πωλοῦνται ἐκεί)
καί τίς τράβηξε στις 8 Μαρτίου 2009
ὁ καλός φίλος καί ἐπαγγελματίας φωτογράφος Tarık Gök

Ρίξτε μιά ματιά παραπάνω

Ἐς αὔριον τά σπουδαία λοιπόν :
ἐκλογές καί ἀποτελέσματα..

ἐπικοινωνῆστε μέ τόν Tarık Gök μέσω e.mail ἤ Facebook

ἔπεται συνέχεια..

σαλέπι ἐφέντη;

Ἀξίωμα!
Τά πολλά λόγια εἶναι φτώχεια ὅταν ἔχεις μπροστά σου...

ἕνα φλυτζάνι σαλέπι!!

Ἰδού λοιπόν ὅ,τι τέλος πάντων ἀπέμεινε

ἀπό τό πιό γευστικό σαλέπι πού δοκίμασα ποτέ!

Ὁ ἀφρός του καί ἡ κανέλα του!

(κι ἄς μή μοῦ ἀρέσει γενικά ὅ,τι παραπέμπει σέ γαλατίλα..
παιδιά, τί νά λέω τώρα, ἦταν τό κάτι ἄλλο, τό ἄτιμο!)


Τόπος :
Ortaköy, στίς καφετέριες πού γλύφουν κυριολεκτικά τόν Βόσπορο
δίπλα στίς ἀποβάθρες τῶν πλοίων...

... καί κάτω ἀπό τή γέφυρα τοῦ Βοσπόρου,
ὀνόματι Boğaziçi Köprüsü
(ὅσο περίεργα γράφεται τόσο ἁπλά προφέρεται:
"Μποάζιτσι Κιοπρουσού"...)

...καί πλάι σέ ἕνα ἀπό τά παλιά ὀθωμανικά τζαμιά
(πού ὅσο λεπτομερῶς ἔχουν σμιλευθεῖ,
ἀκόμα πιό περίπλοκα εἶναι καί τά ὀνόματά τους
-γι'αὐτό καί δέν τά συγκρατῶ ποτέ)

Τώρα, πῶς θά πάει κανείς ἐκεί...
Τί νά πῶ..

Ὁ ταξιτζῆς ξέρει..

Ὥρα : λίγο πρίν φύγει ὁ ἥλιος

Σ' εὐχαριστῶ γιά τό κέρασμα Ayşegül !

ἔπεται συνέχεια..

ἐνώπιον Κεμάλ καί ἀνθρώπων

Τό φλέγον θέμα ὅλων τῶν ἡμερῶν πού εἶχαν προηγηθεῖ τοῦ γάμου τοῦ Atıl καί τῆς Carine δέν ἦταν τίποτε ἄλλο ἀπό τό τί θά φορέσουμε..
Ἔχοντας ὑπ'ὄψιν ἀπό τή μιά τό στυλάκι τοῦ ζευγαριοῦ (πού ἰκανοί ἦταν νά παντρευτοῦν ἀκόμα καί μέ μαγιώ ἤ χωρίς), ἀπό τήν ἄλλη δέ θέλαμε νά κεράσουμε πικρόν ποτήριον στά ἐξ ἴσου συντηρητικότατα ἐμπλεκόμενα σόγια ἐκ Βελγίου καί Σμύρνης ἀντίστοιχα, ἡ τουρκική μου Sagrada Familia καί ἐγώ βρισκόμασταν ἐν μέσω πλείστων καί σοβαροτάτων διλημμάτων. Εἶχα δώσει στό καθαριστήριο γιά σιδέρωμα τόσο τό κουστούμι μου ὅσο καί τό ..τζήν μου γιά πάν ἐνδεχόμενο καί ἀνέμενα τηλεφώνημα γιά τό πῶς θά ἀποφασίσουμε νά ντυθοῦμε ὁμαδικῶς.

"Τελικά θά βάλουμε ὅ,τι θέλει ὁ καθένας. -Τέλος!"

"Στήν Ἑλλάδα τί φορᾶτε στούς γάμους;"

"Φουστανέλες, φυσικά!"
καί ..οὐδεμία ἀπάντηση ἔλαβα..

Ξύπνα νιέ καί νιόγαμπρε..
γιά νά μποῦμε στό κλίμα..

Καί τότε θυμήθηκα τήν ἀτάκα τῆς ..ροδίτισσας μάνας τοῦ τύπου "ὅταν πᾶς σέ ξένο μέρος, δεῖξε ποιός εἶσαι ἀπ'τό τί φορᾶς". Ξανάβγαλα τό τζήν καί κομποδέθηκα μέ γραβάτα καί κουστούμι κι ἄν .."φάω πόρτα, ἔφαγα", σκέφτηκα καί τέλος.

Τό κοινό μοιρασμένο, ὅπως ἄλλωστε ἀναμενόταν.

Οἱ γραββατομένοι Βέλγοι καί οἱ σινιαρισμένοι Σμυρνιοί
στό μπαλκόνι μέ θέα τό Βόσπορο

καί τά τούρκικα νιάτα (καί ἐγώ)
νά ἀρχίζουμε ν'ἀδειάζουμε ποτήρια
στό πλευρό τοῦ dj γιά συμπαράσταση.

Ὅσο γιά τό γαμπρό, τό 'πε καί τό'κανε.
Ἐκεῖνο τό psychedelic ἀσπρόμαυρο πουκάμισο τό φύλαγε γιά σήμερα.

Τό κλού ὄμως ἦταν ἡ νύφη.
ὅλα κι ὅλα

Καί νά ὁ ἄνθρωπος πού ὅλοι περιμέναμε!

Ὁ χαμένος στή μετάφραση ὑπάλληλος τοῦ Ληξιαρχείου τῆς Κωνσταντινούπολης (στή φωτό) ἔφθασε στο σπίτι μέ ὅλα τά ἀπαραίτητα βιβλία γιά νά ὑπογραφεῖ τό.. συμβόλαιο, ἀφού περί ἁπλῆς ὑπογραφῆς συμβολαίου πρόκειται δεδομένου ὅτι οἱ γάμοι στήν Τουρκία εἶναι ὅλοι ὑποχρεωτικά πολιτικοί καί οἱ σύζυγοι δηλώνουν ἐνώπιον Κεμάλ καί άνθρώπων ὅτι παντρεύονται. Μόνο πού τό ὅλο κλίμα τῆς σύναξης μπέρδεψε τόν κακόμοιρο ἐκείνον τύπο, πού γιά νά συνέλθει, λούφαξε σέ μιά γωνιά, κοιτῶντας (μπανίζοντας) τή νύφη καί κοιτοῦσε διερευνητικά ὅλα τά ἀρσενικά γιά νά διαπιστώσει ἐν τέλει γιά ποιόν ἄραγε χτυπᾶ ἡ καμπάνα (μά ποιά καμπάνα; lapsus, sorry). Μέ ὕφος σχετικῆς ἀνακούφισης πλησιάζει σέ μένα λέγοντάς μου Tebrikler! (συγχαρητήρια!) καί ὅταν κατάλαβε πώς μιλοῦσε στόν λάθος ἄνθρωπο, εἶπε νά ἐπιλέξει τήν πεπατημένη, νά ἀνοίξει τά κιτάπια του καί νά δεῖ τίς μικρές φωτογραφίες ταυτότητας τῶν μελλονύμφων.

Καί τότε ἦταν πού ὅλοι πέσαμε κυριολεκτικά μέ τά μούτρα πάνω ἀπό τό βιβλίο ὅπου τό μόνο πού ἔλειπε ἀκόμα ἦταν οἱ...ὑπογραφές.

Διά βοῆς ἀποφασίστηκε ὅτι τό μυστήριο (πάλι lapsus...) θά τελεῖτο στό μπαλκόνι (παρά τίς διαμαρτυρίες ὅσων εἶχαν τίς βιντεοκάμερές τους γιατί "δέ θά βλέπουμε τή μύτη μας ἐκεί ἔξω ρέ παιδιά!") καί ἀφού ἐπιτέλους βρέθηκαν καί δυό κεριά (ὁρᾶτε βίντεο κατωτέρω!) γιά νά ὑπογράψουν τά παιδιά ἐκεί πού ἔπρεπε, ὁ αἰσθητά χαλαρωμένος δημοτικός ὑπάλληλος ἔβαλε τήν κόκκινη τήβενο καί ..τό συμβόλαιο ὑπεγράφη! μέ ὅλα τά γνωστά γκάτζετ (πάτημα τοῦ κάλου κ.λ.π.)

ὁ γάμος live...

τόσο ἁπλά

νά ζήσουνε λοιπόν!!!

καί μιά...οἰκογενειακή
κι ἄντε, καί στά δικά μας...!!


ἔπεται συνέχεια...

μέχρι τήν ἑπόμενη παρέλαση

Μεσούσης τῆς κρίσης καί ἀναμένοντας μία τουριστική περίοδο πού δέν ὑπόσχεται πολλά (γιά τήν ἀκρίβεια, δέν μᾶς ὑπόσχεται τίποτα ἀπολύτως..), νομίζω πώς καλά θά κάνουμε νά γιορτάσουμε ὅσο περισσότερο μποροῦμε φέτος αὐτήν τήν ἐθνική γιορτή γιατί ποιός ξέρει τί θά μᾶς προκύψει μέχρι τήν ...ἐρχόμενη ἐθνική γιορτή, τήν ἐρχόμενη 28η Ὀκτωβρίου (2009) πού θά ἔρθει μετά τή φετινή τουριστική περίοδο.

Ὅποιοι μεγάλωσαν ἐδῶ καί στήν ταυτότητά τους γράφει ὅτι γεννήθηκαν στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ '70 εἶναι σίγουρο ὅτι θυμοῦνται πώς ἡ τουριστική περίοδος μέ τούς πρώτους ὁλόασπρους εὐρωπαίους τουρίστες ἄρχιζε τήν 25η Μαρτίου ἀμέσως μετά τό πέρας τῆς παρέλασης στό κέντρο τῆς πόλης. Ὅτι τά τουριστικά ἐστιατόρια, μετά τήν παρέλαση, ἔκαναν τή δική τους "πρόβα τζενεράλε" γιά τό καλοκαίρι πού θά ἔρχόταν, ἀνήμερα τήν 25η Μαρτίου.
Ἀντίστοιχα, μετά τήν παρέλαση τῆς 28ης Ὀκτωβρίου τά ἐστιατόρια κατέβαζαν τά ρολλά καί οἱ τουρίστες συνοστίζονταν μέ τίς βαλίτσες τους στό ἀεροδρόμιο παίρνοντας τό δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς.

Τό παρελθόν, μακρυνό.
Καί τό μέλλον δυσοίωνο μέχρι τήν ἑπόμενη παρέλαση..

Στούς δύσκολους καιρούς πού ἀπ'ὅ,τι φαίνεται σύντομα θά ζήσουμε καί ἐμεῖς μέχρι τότε, δέν θά μᾶς ἔβλαπτε σήμερα νά παρατηρήσουμε τήν ἁπλή ἐκείνη ἐθνική διχρωμία, ὅπου αὐτή μπορεῖ πιά νά εἰδωθεῖ ἀβίαστα.
...καί δωρεάν.

Καί τοῦ χρόνου , καλύτερα..

batchelors' a-la-turca

Τό εἶχα πάρει χαμπάρι ἤδη ἀπό τότε πού εἶχα πρωτογνωριστεῖ μέ τόν Atıl μέ τήν Aslı στό Μπόντρουμ καί γνωρίζοντας στήν Πόλη τήν δική του ἀνάλογη ..Sagrada Familia ἐπιβεβαιώθηκε ἡ ἀρχική μου ἐντύπωση, ὅτι δηλαδή δέν εἶχα νά κάνω μέ τόν μέσο ὅρο τῆς νεολαίας τῆς Γείτωνος. Τήν παραμονή ὄμως τοῦ γάμου, ὅταν μοῦ εἶπε "μήν κανονίσεις κάτι άλλο γιά τό βράδυ γιατί ἀπόψε θά βγοῦμε τά ἀγόρια μόνο", κάπου σκέφτηκα ὅτι τελικά αὐτό πού λέμε "παράδοση" ἀκόμα ὑπάρχει στό κάτω -μά στό πολύ κάτω κάτω τῆς γραφῆς...

"Ok, εἶπα, καί τά κορίτσια τί θά κάνουν;"
"Παραμονή τοῦ γάμου ἐννοεῖται πώς θά πᾶνε στό χαμάμ! "
Ὅλα λοιπόν ἔδειχναν ὅτι τό θέμα θά εἶχε ἐνδιαφέρον καί γιά μᾶς.

Ἡ λογική λοιπόν ἔλεγε ὅτι μέ περίμενε ἕνα batchelors' μέ ὅλα τά ..παρεπόμενα καί μέ ἁπλά γεωγραφικά κριτήρια, περίμενα κι ἐγώ κάτι τέτοιο :

Πάλι λάθος καί κρίμα ἡ ὅλη διανοητική (...) προεργασία.
Τό πρόγραμμα προέβλεπε Meyhane.
Τί ἐστί meyhane ὄμως;

Λοιπόν, "Meyhane" εἶναι κάτι μεταξύ μεζεδοπωλείου/κρασοπουλιοῦ καί ταβέρνας μέ μόνη μία βασική ίδιαιτερότητα : ὅλα τά ἐδώδιμα πρέπει νά δένουν ὁπωσδήποτε μέ τή γεύση τοῦ ρακιοῦ. Ἄν δέν συμβαίνει αὐτό, τότε δέν πρόκειται γιά meyhane ἀλλά γιά κάποια παραδοσιακή τουρκική ταβέρνα καί τέλος.
Τώρα θά μοῦ πεῖτε πώς τελικά πρόκειται γιά τουρκικοῦ τύπου οὐζερί. Ἔ λοιπόν ὄχι , γιατί ἡ οὐζερί δίνει ἔμφαση στά θαλασσινά , ἐνώ τό meyhane ἔχει κρεατικά κυρίως, χωρίς νά ἀποκλείονται ὄμως καί τά θαλασσινά..

Τέλος πάντων, ἄς ἀφήσω τή σπαστική ἀνάλυση ὁρολογίας.
Τό βασικό ἦταν ὅτι ἐκεῖνο τό βράδυ...

φάγαμε...

...φάγαμε καί..

φάγαμε πολύ , μέχρι σκασμοῦ..

Ἡ sagrada familia τῆς πλευρᾶς τοῦ γαμπροῦ διαπίστωσα ὅτι παρουσίαζε πάμπολλες ὁμοιότητες μέ τήν ἀντίστοιχη δική μου στή Ρόδο, μέ μόνη τή διαφορά ἡλικίας. Ἐδῶ ἐπιτέλους ἐνίσχυα τόν ἡλικιακό μέσο ὅρο, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι συμβαίνει στά πάτρια ὅπου τόν κατεβάζω δραστικότατα. Βασική ὁμοιότητα ἀνάμεσα στήν ἐδῶ καί στήν ἐκεί familia: ἔκανα τήν πιό "συμβατική" δουλειά σέ σχέση μέ τούς ἄλλους. Καί θά τό ἐξηγήσω ἁπλά:
Ξέρετε πολλούς νά συνθέτουν μουσική γιά βιντεοπαιχνίδια ἤ γιά διαφημιστικά σπότ στό ραδιόφωνο καί την τηλεόραση; Μήπως ξέρετε πολλούς πού ταξιδεύουν γιά φωτορεπορτάζ στίς κατά τόπους ἐμπόλεμες ζῶνες; Ἐξαίρεση στό ὅλο κλίμα τῆς μή-συμβατικότητας ἕνας στήν παρέα πού ἔκανε τό διδακτορικό του στή σχολή πολιτικών μηχανικών στό πανεπιστήμιο τῆς Σμύρνης. Ἀλλά κι αὐτός ὅπως διαπίστωσα λίγο ἀργότερα, ἀκόμα κι αὐτός διέθετε αὐτό πού ἕνας ἀστρολόγος θά ἀποκαλοῦσε..."ὑδροχοϊκότητα".

Ζαλισμένος ἀπό τό πολύ Yeni Rakı, οὔτε πού κατάλαβα καλά-καλά πῶς καταλήξαμε σέ ἕνα σκοτεινό καταγώγιο μέ δυνατή ζωντανή ρόκ μουσική, μέ πλῆθος κοντόχοντρα μπουκάλια μπύρας Efes γύρω μου. Σκουλαρίκια ἀπό δῶ, τατουάζ ἀπό κεῖ καί στή σκηνή ἕνα ἄτακτο πλῆθος τριχῶν νά ἀνεβοκατεβαίνει στό ρυθμό τῶν προβολέων.

Περί τοῦ ρεπερτορίου, μή μέ ρωτήσετε. Τουρκική underground ρόκ σκηνή καί τά μυαλά στά κάγκελα. Εὐτυχῶς πού μοῦ'κοψε νά μή φορέσω γραβάτα, ἀλλιῶς τό ἰδιότυπο αὐτό batchelors' ἀ-λά-τούρκα θά εἶχε τερματισθεῖ ἄδοξα στήν πόρτα τοῦ rock-καταφυγίου/καταγωγίου. Ἄν καί σπαστικός σ'αὐτά, δέ θυμᾶμαι νά σᾶς πῶ οὔτε τό ὄνομά του.

Καί ὅταν πιά ἡ ὡρα εἶχε φτάσει περίπου τέσσερεις τό πρωί, ὁ διδακτορικός φοιτητῆς καί παιδικός φίλος τοῦ γαμπρού, ὀνόματι Kutan, ἀνεβαίνει στή σκηνή, πιάνει τήν κιθάρα καί ἀφού μᾶς ἀφιέρωσε τό τραγούδι καί εὐχήθηκε τήν τυπική εὐχή πού λένε στούς γάμους "bir yastıkta kocayın" (ἀκριβής μετάφραση: "νά μείνετε στό ἴδιο μαξιλάρι" πού σημαίνει "νά γεράσετε/νά ζήσετε") , εἶπε ἕνα τραγούδι πού εἶχε συνθέσει ὁ ἴδιος ἐνώ στή βιντεο-ὀθόνη προβαλλόταν τό βίντεο-κλίπ πού εἶχε σκαρώσει ὁ μέλλων γαμπρός Atıl.

Δέν μέ πιστεύετε;

Ἰδού καί τό βίντεο,
πού -σημειωτέον- ὑποτιτλίσθηκε στά ἀγγλικά εἰδικά γιά ὅσους μποῦν σέ αὐτό ἐδῶ τό μπλόγκ καί διαβάσουν τούτη τήν ἀνάρτηση!!!!!!!

Aynı Hatalar-Dengesiz İnsanlar
(Ἴδια Λάθη-Ἀνισόρροποι Ἄνθρωποι)
μουσική/στίχοι/τραγούδι: Kutan Koruyan
βίντεο: Atıl Altaş

Τελειώσαν τά ψέμματα.
Ὁ γάμος - live! στήν ἑπόμενη ἀνάρτηση..

ἔπεται συνέχεια...

"οἰκογένεια" παντοῦ

Πῶς λέμε "ἡ πόλη θά σέ ἀκολουθεῖ";
Ἔτσι ἀκριβῶς καί ἡ "..οἰκογένεια θά σέ ἀκολουθεῖ῾".
Καί στήν προκειμένη περίπτωση δέ μιλᾶμε γιά ὁποιαδήποτε οἰκογένεια, ἀλλά γιά τή γνωστή δική μου Sagrada Familia, πού σᾶς εἶχα μιλήσει ἀπ'αὐτό τό μπλόγκ κάμποσες ἀναρτήσεις πρίν.

Καί χάρηκα πάρα πολύ ὅταν εἶδα σέ χαρτί ἰλουστρασιόν ἕνα -κατά κάποιον τρόπο- ξενιτεμένο μέλος της "Οἰκογένειας" στό ἐξαιρετικά καλαίσθητο τουρκο-ἀγγλικό περιοδικό "ΙΝ-Istanbul" πού ἀπευθύνεται τόσο στούς ντόπιους ὅσο καί στούς ξένους ἐπισκέπτες τῆς Κωνσταντινούπολης.

Ἡ διάσημη στήν Τουρκία λογοτέχνης καί συγγραφέας Aslı Erdoğan εἶναι τόσο συχνή ἐπισκέπτης τῆς Ρόδου -πηγή ἔμπνευσης γι'αὐτήν- καί τόσο φανατική λάτρης τοῦ νησιοῦ πού τοὐλάχιστον μιά φορά τό χρόνο φιλοξενεῖται στόν εἰδικό ξενώνα τοῦ Διεθνοῦς Κέντρου Συγγραφέων καί Μεταφραστῶν πού ἑδρεύει έδῶ. Εἶναι ὄμως ἐπίσης καί στενή φίλη τῶν μελῶν τῆς ἐν Ρόδω δικῆς μου Sagrada Familia καί -λόγω τῶν πολλῶν ἀλλεργιῶν της (μία ἐκ τῶν ὁποίων συμπίπτει μέ τή δικη μου, ὅπως σᾶς τήν περιέγραψα ἐδῶ)- πάντα χαίρομαι νά τή βλέπω στά γνωστά στέκια μας στήν Παλιά Πόλη.

Δέν ἐξεπλάγην ὅταν ἐντόπισα στό περιοδικό τή φωτογραφία καί τή συνέντευξή της, ὅπου μιλάει γιά τό τί σήμαῖνει γι'αὐτήν ἡ πανέμορφη συνοικία τοῦ Γαλατᾶ. Ἄλλωστε ἡ Aslı ἔχει κατά καιρούς ἀπασχολήσει τόν τουρκικό Τύπο, ἀποτελῶντας μία ἐκ τῶν πολυγραφεστέρων ἐκπροσώπων τῆς σύγχρονης τουρκικῆς πεζογραφίας.

Μεγενθύνετε τήν εἰκόνα (στή δεξιά σελίδα) γιά νά ρίξετε μιά ματιά στή συνέντευξή της, στό ἀφιέρωμα πού ἔκανε τό περιοδικό αὐτό στίς διάφορες γειτονιές καί προάστια τῆς Κωνσταντινούπολης, ὅπως τά βλέπουν σύγχρονοι τούρκοι πεζογράφοι.

Aslı, πότε μᾶς ἔρχεσαι ξανά;

ἔπεται συνέχεια...

think big

Σᾶς εἶπα πώς εἶμαι ἕνας ρατσιστής;

Σᾶς εἶπα ὅτι στήν Κωνσταντινούπολη ὅπου ἔβλεπα μαντῆλες καί μουστάκια "ἔκοβα λάσπη" στήν κυριολεξία;

Σᾶς εἶπά ὅτι αὐτό τό εἴδος ὅσο πάει καί πολλαπλασιάζεται ἐπικίνδυνα στή Βασιλεύουσα;
Ὄχι;

Ἔ, δέν τό'χω σέ τίποτα νά τό ξαναπαραδεχτῶ πώς εἶμαι γενικῶς ἀλεργικός σέ ὅλους αὐτούς τούς "πιστούς" κάθε θρησκείας πού νομίζουν ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι (ἐμεῖς) -πού συμβαίνει νά τά'χουμε μεν καλά μέ τά Θεῖα ἀλλά συμβαίνει ἐπίσης νά μήν τό κάνουμε δά καί ζήτημα- θά καοῦμε στό πῦρ τό ἐξώτερον.
Νά καοῦμε λοιπόν!
Νά γίνουμε σουφλέ στήν κόλαση καί γαρνιτοῦρα στά καθαγιασμένα κεμπάπ!
Ἔσᾶς τί σᾶς κόφτει;




















Δυστυχῶς αὐτή ἡ ἀλεργιογόνος φυλή τῶν χοντρῶν μουστακαλῆδων καί τῶν ξερακιανῶν γυναικῶν μέ τίς κακόγουστες μαντῆλες καί τίς χοντρές κάπες -μήν τύχει καί ἀποκαλυφθεῖ καμμιά ἁμαρτωλή καμπύλη,Θθθεόςςςς φυλάξοιιι!- αὐξάνεται καί πληθύνεται στούς δρόμους τῆς Κωνσταντινούπολης. Καί τά τελευταῖα χρόνια, ἐνῶ ὁ Πολυχρονεμένος Παντισᾶχ-Ἐρντογάν τριγυρίζει ἀπό πόλη σέ πόλη τῆς Τουρκίας ἀνά δυό μέρες (ὄντως ἀκούραστος, τό ἀναγνωρίζουν ἐχθροί καί φίλοι) φορῶντας κάθε φορά καί τό κασκόλ τῆς ἐκάστοτε προσκείμενης στά ἰσλαμικά ἰδεῶδη τοπικῆς ποδοσφαιρικῆς ὁμάδας (τό ἀντίστοιχο κακόγουστο γκάτζετ υἱοθέτησε καί ὁ καλά-καί-σώνει ποδοσφαιρόφιλος Μπαϋσάλ τοῦ ἀντίπαλου κεμαλικοῦ CHP), οἱ ἐξ ἴσου ἀλλεργικοί μέ μένα Κωνσταντινοπολίτες πού ἡ μοῖρα τούς ἀνάγκασε νά βροῦν κάποιο σπίτι νά νοικιάσουν ἤ νά ἀγοράσουν, τριγυρνᾶνε κι αὐτοί στίς χίλιες μύριες γειτονιές τῆς Πόλης μέ τόν φόβο μήν τύχει καί γειτονεύσουν μέ τόν φαινότυπο τοῦ νεοϊσλαμιστή μέσο ψηφοφόρο τοῦ ΑΚΡ.

Ἀκούγεται ὑπερβολικό, ἀλλά ἄλλο νά τό γράφεις κι ἄλλο νά τό ἀκοῦς ἔκ στόματος παθόντων. Μάλιστα τελευταῖα γίνεται ὅλο καί πιό συχνή ἡ συμβατική ὑποχρέωση τῶν κατασκευαστῶν μεγάλων συγκροτημάτων κατοικιῶν νά ΜΗΝ πουλήσουν σπίτια σέ θρησκευάμενους σέ περίπτωση πού κάποιος "ἁμαρτωλός" ἀποφασίσει νά βάλει τό κεφάλι του κάτω ἀπό τό γειτονικό κεραμίδι. Καί ἀντιστοίχως, συμβαίνει καί τό ἀντίθετο. Μόνο πού οἱ θρησκευόμενοι, ὡς περισσότερο ὀργανωμένοι, ὅταν ἀποφασίζουν νά ἀγοράσουν ἤ νά νοικιάσουν τό κάνουν ..ὁμαδικά.

"Νά βρεθοῦμε γιά τσάι!" εἴπε τό ζευγάρι πού ἐτοιμαζόταν νά παντρευτεῖ σέ λίγες μέρες. "Νά βρεθοῦμε! Ποῦ;" "Ποῦ ἀλλοῦ, μά στό Τζιχάνγκιρ!"
Ἔμεινα ἄφωνος.
"Στό Τζιχάνγκιρ; Εἴστε σίγουροι;" ρώτησα, λαμβάνοντας ὑπ'ὄψιν τό κατά κανόνα avantgarde ντύσιμο τῆς Carine καί τό ξυρισμένο κεφάλι τοῦ Atil μέ τή λωρίδα τρίχας πάνω ἀπό τό σβέρκο, τύπου "Κοιτάξτε με! Εἶμαι ὁ Τελευταῖος Μοϊκανός!".
"Μά ἐκεί ἄν δέν φορᾶς τσεμπέρι καί δέν στρίψεις τίς μουστακότριχες πέντε φορές, τρῶς πόρτα!".
"ἌΑααααααα, ἐσύ ἔχεις νά πατήσεις κάτι χρόνια ἐκεί.. Πᾶνε αὐτοί. Πῆραν δρόμο!

ΠΗΡΑΜΕ ΤΟ ΤΖΙΧΑΝΓΚΙΡ ΠΙΣΩ!"

δήλωσε θριαμβευτικά ὁ Atıl.

τό θαμπό καί συννεφιασμένο Τζιχάνγκιρ
κατόπιν κάποιων (δέν ἐνθυμοῦμαι πόσων) Yeni Rakı..

Ἐνθουσιάστηκα! Ὑπάρχει Ἀλλάχ τελικά καί ἄνοιξε πάλι γιά μᾶς τούς γκιαούρηδες (μουσουλμάνους καί μή) αὐτή ἡ ἀγαπημένη συνοικία τῆς Πόλης, μέ τίς ἀνηφόρες καί τίς κατηφόρες της, τίς πλατεῖες πού προβάλλουν μέσα στό πουθενά, τούς πολύχρωμους τοίχους της, τά καφενεδάκια της..
Τό Τζιχάνγκιρ ἔπεσε! Κυρίες καί κύριοι, τό Τζιχάνγκιρ μᾶς ἀνήκει ξανά.

Στό παραδοσιακό τεϊοποτεῖο στήν ὁδό Siraserviler -κεντρικός δρόμος τῆς συνοικίας, οὔτε ἕνα τσιγάρο δρόμο ἀπό τήν πλατεῖα Τακσίμ (ἐπιμένω νά ἀπορῶ μέ τόν ὅρο "πλατεῖα")- ἔχει καταληφθεῖ ἀπό τήν πιό μποέμ φυλή τῆς Πόλης. Τόσο πού ὁ Atil μέ τό ἀνεπανάλητο αὐτό κούρεμα μοιάζει νά ἔχει βγεῖ γιά διάλειμμα ἀπό σεμινάριο Οἰκιακῆς Οἰκονομίας τοὐλάχιστον. Φοιτηταριά, διανοούμενοι, μανιακοί ἀναγνώστες βιβλίων -ἐδῶ εἴμαστε!
Σάν τόν παλιό καλό καιρό πού ἔμενα στήν Παλιά Πόλη τῆς Ρόδου (ὅπου, μεταξύ μας, κι ἐγώ ἦταν τότε σάν νά εἴχα βγεῖ γιά διάλειμμα ἀπό τό ἴδιο ἀκριβῶς σεμινάριο πού ἔλεγα προηγουμένως, ἀλλά κάπου ἀκολουθοῦσα τό ρεῦμα καί δέ μοῦ βγῆκε σέ κακό).

Ὅσο γιά μαντῆλες καί μουστάκια : περνοῦσαν ἀπό μπροστά μας μετρημένοι στά δάχτυλα τῆς μίας χειρός καί συγκεκριμένα - οἱ γυναίκες ἔβλεπαν κάτω στό πεζοδρόμιο (προφανῶς γιά νά μήν κολαστοῦν) καί μερικοί χοντροί μουστακαλῆδες ἔφτυναν ἐπιδεικτικά στίς πρασιές. Καααανένα πρόβλημα! "Ἄς μήν πλησιάζουν κι ἄς φτύνουν ὅπου θέλουν, σκασίλα", κατέληξε τό ζεῦγος καί ἐγώ κουνοῦσα τό κεφάλι καταφατικά.
Καί ἡ ἀπέχθεια τῶν θαμώνων ἐκδηλωνόταν μέ βλέμματα ἀποστροφῆς, μέ τό πού περνοῦσε ἡ ντουντοῦκα τοῦ ΑΚΡ (ὁσονούπω δημοτικές ἐκλογές γαρ..) πού στρίγκλιζε ..

"Ἡ Τουρκία Εἶσαι Ἐσύ. Σκέψου Μέ Ὅραμα"

(μεταφράζοντας ἐπί λέξει στά τουρκικά τό ἀμερικανοπρεπές σλόγκαν "Think Big")

Ἀκόμα καί αὐτό τό ἀθῶο προεκλογικό βανάκι ἦταν παντελῶς, μά παντελῶς ἀνεπιθύμητο

Καί μετά, ἀνοίξαμε (πάλι) τό ..φλέγον ζήτημα :
Φαϊ -τό ἀγαπημένο καί τῶν τριῶν μας-
Ἁπλoύστατον!

Ἀκριβῶς ἀπό δίπλα ἀπό τό διάσημο τεϊοποτεῖο-λάβαρο νίκης τῶν μποέμ τοῦ Τζιχάνγκιρ, τό ἐπίσης διάσημο τελευταῖα καφεστιατόριο Fîruz (συνονώματο τῆς διάσημης λιβανέζας τραγουδίστριας Φαϋρούζ) μᾶς περίμενε μέ τίς γκουρμέ μακαρονάδες του καί τά φιλετάκια του.
"Παλιά ἐδώ εἴχε στεγνοκαθαριστήριο"

Afiyet Olsun..
ἤτοι Καλή Ὅρεξη
(πού μπορεῖ νά ἐκληφθεῖ ἐδῶ καί ὡς.. "μέ τίς ὑγειές ..τους!")

ἔπεται συνέχεια...