La vita è bella (μέρος β')

Γιάααααααα πάρτε μάτι τί φρυγανιές
βρῆκα στό σούπερ μάρκετ ἐδῶ στά ξένα!

μεγέθυνση παρακαλῶ..

τσαφ!

Τελικά τά πράγματα δέν γίνονται πάντα σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα πού ἔχουμε στό μυαλό μας καί ἔτσι, φέτος, σέ ἀντίθεση μέ πέρσι, δέν τά κατάφερα νά συμμαζέψω τό χρόνο μου καί μαζί μέ τήν παραμονή μου στό Ἰσραήλ νά προλαβαίνω νά σᾶς γράφω γιά τό τί τρέχει ἐδῶ (χάμω).
Τώρα καταλαβαίνω τήν συνάδελφο μπλόγκερ Δεσποινάριον ὅταν κι αὐτή ἔπεσε "ἐκτός προγράμματος" ὅταν τριγύριζε στά σοκάκια τῆς Ρώμης πρίν κάτι μήνες. Δέν ἔχω λοιπόν παρά νά ἀκολουθήσω τό παράδειγμά της καί παρά τήν corpore ἐπιστροφή μου στά "ἐντός καί ἐπί τά αὐτά", τό μπλόγκ θά συνεχίσει νά βρίσκεται ἀλλοῦ κι ἀλλοῦ (δέν μποροῦσα νά φανταστῶ πόσο πολύ θά μέ βόλευε αὐτός ὁ τίτλος τελικά!) καί θά κάνει μπόλικα φλάς-μπάκ.

Καί μιᾶς καί συνεχίζω νά σᾶς γράφω ἀπό τή Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας, εὐκαιρία νά κατεβάσω κι ἐγώ μιά σημαντική πρόταση στό τραπέζι: Δέν εἶναι πιά καιρός νά ἀνακηρυχθεῖ Ἅγιος αὐτός πού ἀνακάλυψε τήν ψηφιακή φωτογραφική μηχανή ἀπό κάποια καθ'ὕλην ἁρμόδια Μητρόπολη/Ραββινεία/Μουφτεία κ.λ.π. ;

Χωρίς τή βοήθειά Του, τί θά ἔκανα ἐγώ;

ἡ βιτρίνα τοῦ μικροσκοπικοῦ καταστήματος παλιῶν μηχανῶν
στήν ὀδό King George στό κέντρο τοῦ Τέλ Ἀβίβ

Ὄχι, δέν μᾶς εὔχομαι ἀκόμα "Καλό Χειμώνα"
(ὑπάρχει πιό μελαγχολική εὐχή γιά τίς τελευταίες μέρες τοῦ Αὐγούστου;
μέ τίποτα!).

Ἔχουμε ἀκόμα πολλά ταξίδια μπροστά μας!
(κι ἄς εἶναι ἁπλῶς μπλογκοειδή)

ραμμένο στόμα

Τσάι, νερό, ρύζι ἄσπρο, φρυγανιές καί ἀμέτρητα χαπάκια Kalbeten
(ὅρα φωτό...)

Ὅλα αὐτά μέ κρατοῦν μακρυά αὐτές τίς μέρες ἀπό τά καλά πράγματα τῆς ζωῆς, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ἀπό τό μπλόγκ.. Εὐτυχῶς ὄμως ὑπάρχουν πολλές φωτογραφίες καί διάφορα ἄλλα πού γράφονται καί δέ λέγονται. Ὁπότε, τό μόνο πού μπορῶ νά κάνω εἶναι ὑπομονή καί νά βρίσκομαι πάντα κοντά σέ κάποια καθαρή τουαλέτα...

Μοῦ εὔχομαι ...περαστικά.

..σέ ἐπανάληψη (μέρος β')

Καί σήμερα δέν μπορῶ νά ἀγνοήσω τήν πραγματικότητα στήν Ἑλλάδα καί ἁπλά οἱ ἀναρτήσεις καί οἱ εἰκόνες ἀπό τά στραβοπατήματά μου στήν ἔρημο θά περιμένουν.

Θεωρῶ πολύ σημαντικό νά σᾶς ἐνημερώσω γιά τή συγκέντρωση διαμαρτυρίας πού πρόκειται νά γίνει αὐτήν τήν Παρασκευή, 28 Αὐγούστου στό κέντρο τῆς Ἀθήνας στίς 7 τό ἀπόγευμα. Διαβάστε περισσότερα στό κείμενο πού ἀκολουθεῖ καί πού κυκλοφορεῖ στήν ἑλληνική μπλογκόσφαιρα -καί πολύ καλά κάνει καί κυκλοφορεῖ καί ἐλπίζω νά τό διαδώσετε ὅπως μπορεῖτε-.
Δυστυχῶς δέν εἶμαι στήν Ἀθήνα καί δυστυχῶς διαπιστώνω ὅλες αὐτές τίς μέρες πόσο μᾶς λυποῦνται ἐδῶ στά..ξένα βλέποντας στίς εἰδήσεις ὅσα διαδρατίζονται στή χώρα μας.

Δέν μέ ἐνδιαφέρει ποιός φορέας διοργανώνει αὐτή τή διαμαρτυρία καί δέ δίνω δεκάρα γιά τήν ἰδεολογική του τοποθέτηση. Αὐτό πού ἔχει σημασία εἶναι ἐπιτέλους , μά ἐπιτέλους, νά ξυπνήσουμε πιά!

ΟΛΟΙ ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΡΟΥΧΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28.8.2009 ΣΤΙΣ 7 μ.μ.

Καλούμε όλους τους ενεργούς πολίτες και κάθε συλλογικότητα σε ανοιχτή δημόσια διαμαρτυρία την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2009, στις 7.00μμ στην Πλατεία Συντάγματος όπου:
1.Θα κατατεθούν στο προεδρείο της καμένα δέντρα στην Βουλή σαν απάντηση της φύσης και των ενεργών πολιτών στις πολιτικές που τα έκαψαν
2.Όλα τα καμένα τουλάχιστον των τελευταίων 10 ετών θα απαιτηθεί να κυρήσσονται αυτόματα αναδασωτέα στην πράξη και
3.Αν βρεθούν κτίσματα σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις να καταδικάζονται για κακουργήματα οι ιδιοκτήτες του κτίσματος, ο εργολάβος και οι υπεύθυνοι που έδωσαν άδειες ( Πολεοδομία, ΔΕΗ ) και να τους επιδικάζονται και τα έξοδα κατεδάφισης του.

Τό κείμενο τό ἐντόπισα στό μπλόγκ Angelus Novus
( angelusnovus-dixit.blogspot.com )

..σέ ἐπανάληψη

Ἐπέστρεψα ἀπό τήν ἔρημο καί μαθαίνω ἀπό τό ἴντερνετ καί τίς εἰδήσεις στήν ἐδῶ τηλεόραση πώς ...ἀποκτήσαμε κι ἐμεῖς στήν Ἑλλάδα ἀκόμα μία ἔρημο, καί μάλιστα τόσο κοντά στήν Ἀθήνα.

Γιά ἄλλη μιά φορά ἀποδεικνύεται πόσο ἄχρηστο κράτος ἔχουμε καί πόσο ἀκόμα ἐξαρτώμαστε ἀπό τή φορά τοῦ ἀνέμου, ἀπό τούς 12 Θεούς τοῦ Ὀλύμπου καί ἀπό τούς πάμπολλους μυθολογικούς χαρακτήρες.

Τί κι ἄν εἴδαμε τήν ἴδια ταινία στήν Πελοπόννησο πρίν χρόνια.
Τί κι ἄν τσαντιστήκαμε καί στενοχωρηθήκαμε τότε.
Πάλι τά ἴδια καί φέτος, μέ ἕνα κράτος ἀνύπαρκτο.

Μέχρι πότε;

Foreign Gabriel τελεία καί παύλα!

Σήμερα χάρηκα πάρα πολύ ὅταν διαπίστωσα πώς τό πολύ προσεγμένο εἰδησεογραφικό blog ForeignPress-gr.com ἀναδημοσίευσε (καί μάλιστα μέ ὅλες τίς δασεῖες καί ὅλες τίς ψιλές παρακαλῶ!) τήν ἀνάρτηση τοῦ μπλόγκεως τῆς 16ης Αύγούστου γιά τόν Οὔρι Ντέηβις.
Ἀπόδειξη; ΕΔΩ!!

Ἐ, δέν εἶναι λίγο πράγμα νά σέ φιλοξενοῦν στό blog τους τρεῖς γνωστότατοι καί ἀξιολόγοτατοι δημοσιογράφοι (παλαιές καραβάνες, μετά συγχωρήσεως), ὅπως ὁ Τάσος Κοκκινίδης, ὁ Μιχάλης Κοσμίδης, ὁ Ἀνδρέας Μπελιμπασάκης καί ἡ ἄρτι ἀφιχθεῖσα στό team τους, Φιλιώ Κοντραφούρη πού στέλνει τίς ἀνταποκρίσεις ἀπό τό Ἀφγανιστάν (διαβάστε περισσότερα ἐδῶ).

Μά, πραγματικά χάρηκα πάρα πολύ. Καί ὅταν μέ τό καλό θά ἐπιστρέψω στή βάση μου, σᾶς χρωστάω μία εἰδική ἀνάρτηση στά blog πού διαβάζω (εἶναι αὐτά πού βλέπετε στή δεξιά στήλη τοῦ μπλόγκεως) γιατί ἄν δέν τά γνωρίσατε ἀκόμα, ἁπλῶς χάσατε!
καί σᾶς τό λέω μέ κάθε εἰλικρίνεια.

Λοιπόν!
Νά λοιπόν καί τό homework γιά σᾶς, τεμπέλικα πλάσματα!
Ὅσον καιρό θά τριγυρνῶ στήν ἔρημο Νέγκεβ στό νότιο Ἰσραήλ καί ὅσον καιρό θά σπαζοκεφαλιάζω νά βρῶ τί φωτογραφίες νά σᾶς τραβήξω καί τί νά σᾶς γράψω γιά νά μή μέ γράψετε στά παλαιότερα τῶν ὑποδημάτων σας -τόσο ὡς blog ὅσο καί ὡς blogger-, γιάαααααααα νά ρίξετε μιά ματιά τίιιιιι γράφουν οἱ συνάδελφοι μπλόγκερ τῆς στήλης "Μοῦ Εἴπαν.."
Δέν ἀστειεύομαι! Θά σᾶς ρωτήσω! Νά τό ξέρετε!

νά, ἐκεί μέσα εἶμαι!

Κι ὅσο γιά μένα, τό λέω καί τό ἐννοῶ!
Οὔτε laptop παίρνω μαζί μου στίς ἄμμους, οὔτε τά email μου δέν θά τά ἔλεγχω μέ τίς καμῆλες, οὔτε τί-πο-τε ἀπό ὅσα κάνω ὅλες αὐτές τίς μέρες.
Εἴπαμε! Ἀποτοξίνωσιςςςςςς!

Καί γιά νά μήν σᾶς ἀποχωριστῶ ἔτσι ἀπότομα (ἀφού τό ξέρετε βρέ κουτά πόσο δέν μπορῶ νά κάνω χωρίς ἐσᾶς, κι ἄς εἶναι γιά λίγες μέρες μόνο πού θά λείψω), σᾶς ἀφιερώνω τό ὁλοκαίνουργιο τραγούδι τῆς ὁλοκαίνουργιας ἐδῶ τραγουδίστριας ὀνόματι Alma Zohar , πού εἶναι τόσο καινούργιο πού δέν ἔχει βγεῖ ἀκόμα οὔτε ὡς κανονικό βίντεοκλιπ.

Τό στόρυ τοῦ "Ἰνδιάνικου Καψουροτράγουδου" εἶναι πολύ ἁπλό:
Ἡ (ἡρωίδα) τραγουδίστρια, ἐκεί πού κοιμᾶται ὡς μία ὠραῖα κοιμωμένη, ἀκούει τό ντρίν τοῦ τηλεφώνου της καί ποιός νά εἶναι τέτοια ὥρα; Μά φυσικά ὁ ἐρυθρόδερμος Ἰνδιάνος ὀνόματι δε Miguel πού εἴχε γνωρίσει κάπου στήν κεντρική Ἀμερική, ἰδιαίτερα δημοφιλής προορισμός γιά τίς μπουχτισμένες ἀπό τό ἕν-δύο-ἕν-δυό κουκλάρες ἰσραηλινές στρατιωτίνες, πού μετά τό τέλος τῆς θητείας τους τό βάζουν στά πόδια από τή Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας ..καί μήν τίς εἴδατε.

Ὅμως, νά καί πού ὅλο καί κάπου
βρίσκεται στό τέλος κι ἕνας Ἰνδιάνος
νά ξεπαραδιάζεται στίς τηλεκάρτες ....

Alma Zohar - "Shir Ahava Indiani"

Ἄλμα Ζόαρ -"Ἰνδιάνικο Καψουροτράγουδο"

ἀγνοῆστε τά πολλά ὀρθογραφικά λάθη στούς τίτλους (χεχε)
κι ἐλπίζω νά σᾶς ἀρέσει τό τραγουδάκι..

ζήτημα μεγέθους

Ἄν καί εἴχα σκοπό νά σᾶς γράψω ἄλλα σήμερα, τελικά ἡ ταινία πού εἶδα μόλις πρίν ἀπό λίγο μοῦ ἄλλαξε τά σχέδια. Καί ἐπειδή καί πέρσι οἱ εὐχές μου ἔγιναν πραγματικότητα καί τό Βάλς μέ τόν Μπασίρ ἔσπασε τά ταμεία στήν Ἀθήνα (ναί, ἔχει κάθε λόγο νά ὑπερηφανεύεται αὐτό τό μπλόγκ ὅτι ἦταν τό πρῶτο ἑλληνικό link πού ἔκανε λόγο γι'αὐτήν τήν ταινία πού παραλίγο νά πάρει Ὄσκαρ), κάτι μου λέει πώς καί ἡ ταινία "Sipur Gadol" (στά ἑλληνικά θά τό μετέφραζα πιθανότατα "Χοντρή Φάση") ἤ ὅπως πλασάρεται στά ἀγγλικά "Matter of Size", ἄν πέσει στά κατάλληλα χέρια καί στήν κατάλληλη διανομή, θά πάει ἐξ ἴσου καλά.
Ἐκτός αὐτοῦ, τό μπλόγκ συμπαθεῖ ἰδιαιτέρως τόν ἰσραηλινό σκηνοθέτη Erez Tadmor, ἀλλιῶς δέν ἐξηγεῖται ἡ προβολή ἀπό 'δῶ δύο παλιότερων ταινιῶν του μικροῦ μήκους
(δέν τίς θυμᾶστε; δέν πειράζει. κάντε κλίκ ἐδῶ καί μετά καί ἐδῶ!) .

τρέηλερ

Ὁ τίτλος "Matter of Size" εἶναι ἄκρως παραπλανητικός, καθότι ναί μέν οἱ ἥρωες εἶναι 4 ὑπέρβαροι ἰσραηλινοί ἀπό μιά κωμόπολη τῆς "Periferya" (περί τῆς ἐννοίας τῆς λέξεως.. πατῆστε έδῶ), τό θέμα τῆς ταινίας ὄμως εἶναι τελικά ἡ εἰλικρίνεια καί πόσο θάρρος χρειάζεται ὁ σημερινός ἄνδρας -ἀνεξαρτήτως βάρους καί διαμετρήματος- νά ἀντιμετωπίσει τόν ἑαυτό του καί στή συνέχεια νά βάλει τούς γύρω του στή θέση πού τούς ἀξίζει. Ἔτσι, ἀντιδρῶντας στή δικτατορία τοῦ ἀδυνατίσματος, οἱ πρωταγωνιστές ἀποφασίζουν νά τό ρίξουν στό.. Σούμο, ὅπου τά πάχη τους εἶναι.. τά κάλη τους!

Ὅλα δοσμένα μέ εὐαισθηρία, μέ χιούμορ, μέ ἔξυπνους διαλόγους (πού ἔτσι καί μεταφραστοῦν σωστά θά κάνουν τόν ἔλληνα θεατή νά κακαρώσει στά γέλια) καί πάνω ἀπ'ὅλα μέ εἰλικρίνεια καί χωρίς ὑπεκφυγές.
Ἡ ταινία εἶναι γυρισμένη φέτος (2009) καί προβλήθηκε γιά πρώτη φορά στούς ἰσραηλινούς κινηματογράφους μόλις πρίν ἕνα μήνα.
Ἐλπίζω τό χειμώνα νά τή δοῦμε κι ἐμεῖς, ἐν Ἑλλάδι.
Ἄν ὄχι, μόλις μάθω πώς βγῆκε στό ἴντερνετ, δεσμεύομαι νά σᾶς δώσω σχετικές ὀδηγίες. (ἀγγλικοί ὑπότιτλοι -ἐγγυημένοι! πρόκειται περί διεθνοῦς συμπαραγωγῆς)



Σκηνοθεσία : Ἔρεζ Ταντμόρ καί Σαρόν Μαϋμόν
Πρωταγωνιστοῦν: Ἴτσικ Κόεν, Ἰρίτ Κάπλαν, Ἀλόν Νταχάν , Σμούλικ Κόεν καἰ ἄλλοι
(πού δέν ἀπαιτῶ νά τοὔς ἔχετε ἀκουστά)

Ἐλπίζω
ὁ ἀγαπητότατος ἐν Φέησμπουκ φίλος Tellos Filis
νά δεῖ αὐτήν τήν ἀνάρτηση
καί νά πράξει τά δέοντα!!!!

αὐτός -ξέρει!

Uri Davis - ἰδεολόγος ἤ προδότης;

Πρόκειται ἴσως γιά τό πιό ἀμφιλεγόμενο πρόσωπο αὐτῶν τῶν ἡμερῶν τόσο στό Ἰσραήλ ὅσο καί στήν Παλαιστίνη. Δέν ἀποκλείεται μάλιστα νά ἀκούσουμε πολλά περισσότερα γι'αὐτόν καί ἀπ'αὐτόν τίς ἡμέρες ἤ τούς μήνες πού ἔρχονται.

"Προδότης" γιά τούς μέν, "Γενναῖος ἰδεαλιστής" γιά τούς δέ.
Ὅπως καί νά'χει, δέν περνᾶ ἀπαρατήρητος.

Οὔρι Ντέηβις

Τόν λένε Οὔρι Ντέηβις καί εἶναι ὁ πρῶτος ἑβραῖος καί ἰσραηλινός πολίτης πού ἐκλέγεται στό 130μελές Ἐπαναστατικό Συμβούλιο τῆς Φατάχ, ὕστερα ἀπό τίς ἐκλογές πού ἔγιναν στό συνέδριο τῆς Φατάχ χθές, 15 Αύγούστου στή Βηθλεέμ. Ἡ πολιτική του στάση καί ἡ πορεία τῆς ζωῆς του γενικότερα ἔχει σοκάρει τήν ἰσραηλινή κοινή γνώμη, διαλέγοντας νά ὑποστηρίζει ἀνοιχτά τήν παλαιστινιακή ἡγεσία. Ἔκπληκτος ἄκουγα τά ὅσα ἔλεγε προχθές σέ πρωινή ἐκπομπή τῆς ἰσραηλινῆς τηλεόρασης, ἐνώ ὁ δημοσιογράφος πού εἴχε ἀπέναντί του μόλις πού κρατιόταν νά μήν τόν..σπάσει στό ξύλο. Ἦταν ἡ πρώτη φορά πού ἄκουγα μία καθαρά παλαιστινιακή καί ἀντι-ἰσραηλινή ἐπιχειρηματολογία σέ τόσο καλά ἑβραϊκά. Ἡ τελευταία ἐρώτηση τοῦ δημοσιογράφου: "Σᾶς ἀκούω τόσην ὥρα μέ μεγάλη ὑπομονή καί ἀπό τήν πρώτη στιγμή ἦθελα να σᾶς ρωτήσω τό ἐξής: Πόσο ἄραγε μισεῖτε τόν ἑαυτό σας γιά νά καταφέρεστε τόσο ἔντονα κατά τοῦ λαοῦ σας;" Ἀτάραχος ὁ Οὔρι Ντέηβις, φορῶντας τήν παραδοσιακή παλαιστινιακή καφίγια γύρω ἀπό τό λαιμό του, τοῦ ἀπαντᾶ :
"Ὅσο περίπου τόν μισεῖτε καί ἐσεῖς!"
(καί εὐτυχῶς τό θέμα τελείωσε ἐκεί, χάρη στίς διαφημίσεις πού ἀκολούθησαν)

Ὁ Οὔρι Ντέηβις γεννήθηκε στήν Ἰερουσαλήμ τό 1943 ἀπό ἑβραίους γονείς πού ἐγκαταστάθηκαν στήν πόλη τό 1934, μεταναστεύοντας ἡ μητέρα του ἀπό τήν Τσεχοσλοβακία καί ὁ πατέρας του ἀπό τή Βρετανία. Στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ '80 στρατολογήθηκε στή Φατάχ ἀπό τόν Χαλήλ Ἀλ-Οὐαζήρ ἤ Ἀμπού Τζιχάντ -ὅπως ἔγινε γνωστός ἀπό τίς πολλές ἔνοπλες ἐπιθέσεις ἐναντίον ἰσραηλινῶν καί στή συνέχεια ἐκτελέσθηκε ἀπό τόν ἰσραηλινό στρατό τό 1988-. Τό 1984 ἔγινε ἀποδεκτός στίς τάξεις τῆς Φατάχ ἀπό τόν ἴδιο τόν Γιάσερ Ἀραφάτ καί ἔκτοτε μέχρι καί πρίν τήν χθεσινή ἐκλογή του ὡς πλὴρες μέλος του, ἦταν ὁ μοναδικός ἑβραῖος παρατηρητής στίς ἐργασίες τοῦ Ἐθνικοῦ Παλαιστινιακοῦ Συμβουλίου. Σέ πρόσφατη συνέντευξή του στό παλαιστινιακό πρακτορείο εἰδήσεων Ma'an δήλωσε πώς σέ ἀντίθεση μέ τούς γονείς του, ἀπό πολύ νωρίς ἦταν ἀντίθετος μέ τή σιωνιστική ἰδεολογία καθότι "δέν σέβεται τά ἀνθρώπινα δικαιώματα καί ἀποτελεῖ μορφή ρατσισμοῦ καί νομιμοποιεῖ τήν κατοχή.""Παρά τό ὅτι ὁ φυσικός μου ἰδεολογικός χώρος θά ἦταν τά ἰσραηλινά ἀριστερά κόμματα, παρ'ὅλ'αὐτά δέν ἀποδέχομαι τόν σιωνιστικό τους χαρακτήρα. Δεδομένου ὅτι εἶμαι περισσότερο σοσιαλιστής παρά μαρξιστής, ἐπέλεξα τίς τάξεις τῆς Φατάχ ἐπειδή συγκεντρώνει διαφορετικές τάσεις μεν, πλήν ὄμως ὅλες εἶναι προοδευτικές", συμπληρώνει. Ὡς μέλος τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐπαναστατικοῦ Συμβουλίου τῆς Φατάχ θά ἐπιδιώξει τή δημιουργία δεσμῶν καί συνεργασιῶν μεταξύ τῆς Φατάχ καί διεθνῶν ὀργανισμῶν μέ σκοπό την προάσπιση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τοῦ παλαιστινιακοῦ λαοῦ.

Ἐκτός ἀπό τήν ἐνασχόλησή του μέ τήν παλαιστινιακή πολιτική, εἶναι καθηγητής Σπουδῶν Εἰρήνης (Peace Studies) στό βρετανικό Πανεπιστήμιο Bradford -τό μοναδικό ἴσως πανεπιστημιακό ἴδρυμα πού δημιούργησε τέτοια ἕδρα-. Στό ἐσωτερικό τοῦ Ἰσραήλ, ὁ Οὔρι Ντέηβις ἀσχολεῖται μέ τόν ἀκτιβισμό γιά τήν προάσπιση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, αὐτοκαθορίζεται ὡς "Παλαιστίνιος Ἑβραιόφωνος Ἀντισιωνιστής", εἶναι ἰδρυτικό μέλος τῶν ἰσραηλινῶν ΜΚΟ "Movement Against Apartheid in Palestine" καί "Al-Bait/Association for the defence of Human Rights in Israel".

Ὁ Οὔρι Ντέηβις ἀποφοίτησε ἀπό τήν ἰσραηλινή δημόσια ἐκπαίδευση στήν πόλη Κφάρ Σμαριάχου (ἀπό τίς πλουσιότερες μεγαλοαστικές περιοχές τῆς χώρας) , δέν ὑπηρέτησε στόν ἰσραηλινό στρατό, σπούδασε πολιτικές ἐπιστῆμες στό Ἑβραϊκό Πανεπιστήμιο τῆς Ἰερουσαλήμ καί στή συνέχεια στή Βρετανία.
Σήμερα ζεῖ στό κέντρο τῆς Ραμάλλα μέ τήν παλαιστίνια μουσουλμάνα σύζυγό του.

πηγή: Ma'an News Agency

300 εὐχές!!

Αὐτό θά πεῖ ἀτυχία.
Νά εἴσαι στήν Παλιά Πόλη τῆς Ἰερουσαλήμ
καί νά ἔχεις ξεχάσει τήν ψηφιακή στό Τέλ Ἀβίβ..
Καί νά εἶναι καί Δεκαπενταύγουστος...
Καί νά εἶναι καί ἡ 300ή ἀνάρτηση τοῦ μπλόγκεως....
Δηλαδή τί νά πῶ τώρα.
Τρελλή γκαντεμιά!

Ὅ,τι καί νά γράψω τώρα θά εἶναι ἁπλῶς λειψό, ὁπότε ἐκτός ἀπό τίς εὐχές μου σέ ὅλους καί ὅλες πού γιορτάζουν σήμερα (διάβαζα στό facebook σήμερα πόσα ἀνήκουστα ὀνόματα γιορτάζουν σήμερα καί ἔπαθα τήν πλάκα μου) βρῆκα στό ἴντερνετ τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ἰεροσολυμίτισσας, μία εἰκόνα πολύ σημαντική γιά τόν ἑλληνισμό τῶν Ἰεροσολύμων, μία κοινότητα πού πάντοτε καί χωρίς διακοπές ἦταν καί εἶναι ἀδιαλείπτως παροῦσα ἐδῶ, σέ αὐτήν τήν δύσκολη καί προβληματικότατη ἀπό πολλές ἀπόψεις, πλήν ὄμως γοητευτικότατη πόλη. Καί ἄν σᾶς πῶ πόση ὥρα πέρασα μπροστά της σήμερα καί ἔλεγα στόν ἑαυτό μου "τί κρίμα πού δέν ἔχω τή φωτογραφική μηχανή γιά νά τούς τήν ἀνεβάσω στό μπλόγκ"..

Ἀξίζει νά ρίξετε μιά ματιά στό τί ἔχει εἰπωθεῖ γι'αὐτήν τήν εἰκόνα,
πότε, ποῦ καί τόν τρόπο πού φιλοτεχνήθηκε
πατῶντας ἐδῶ

Καί ἔνα συμπέρασμα πού κάθε φορά ἐπιβεβαιώνεται:
ὅσο ἄθεος καί νά εἶναι κανείς,
στήν Ἰερουσαλήμ ἀνάβει τά κεριά τό ἕνα μετά τό ἄλλο
...θέλει-δέ θέλει!

Σᾶς φιλῶ.

ὑ.γ. γιά φαντάσου! Τριακόσιες ἀναρτήσεις!! Δέν εἴμαστε καλά...

La vita è bella (μέρος α')

Εἴπα νά μή σᾶς ἀνησυχήσω, ἀλλά -παιδιά- χθές, 13 Αύγούστου 2009 (χρονιάρα μέρα) εἴχαμε συναγερμό σέ ὅλη τή χώρα. Καί ὅταν λέω εἴχαμε συναγερμό, ἐννοοῦμε πώς ἄν ὅλα δέν πήγαιναν καλά, τότε ποιός ξέρει τί θά σᾶς ἔγραφα τώρα (καί ἀπό ποῦ).

Ὅλα ἄρχισαν ὅταν μία νεαρή στρατιωτίνα ἀνέφερε ἔντρομη στούς ἀνωτέρους της ὅτι εἴδε στό δρόμο κάποιους νά μπάζουν βίαια στό ἀμάξι τους ἕναν φαντάρο, δίνοντάς τής τήν ἐντύπωση ὅτι πρόκειται περί ἀπαγωγῆς. Δέ θέλει καί μεγάλη φαντασία νά καταλάβει κανείς τί σημαίνει αὐτό. Τήν τελευταία φορά πού ἀπήχθη ἰσραηλινός στρατιώτης, ἄρχισε πόλεμος τρικούβερτος στό Λίβανο, τρία χρόνια πρίν.
Χθές λοιπόν, πού λέτε, κλείσανε ὅλοι οἱ δρόμοι πρός καί ἀπό τό Τέλ Ἀβίβ, ἔλεγχοι ἀσφαλείας στίς μεγάλες λεωφόρους, νά αρχίζει μιά ὑστερία στά ραδιόφωνα περί τοῦ ἐάν ὄντως ἡ στρατιωτίνα μιλοῦσε σοβαρά ἤ δέν ἦταν στά καλά της. Τελικά, ὅταν ἡ ἕρμη ἡ φανταρίνα πέρασε ἀκόμα καί ὁρό ἀλήθειας καί διαπιστώθηκε πώς ὄντως ἔλεγε ἀλήθεια γιά ὅ,τι εἴδε, τό πράγμα ἀκουγόταν πιό σοβαρό καί νά οἱ οὐρές μέ τ'ἀμάξια στούς δρόμους καί τά φυλάκια μέ τούς φαντάρους καί τούς ἀστυνομικούς νά σταματοῦν τήν κίνηση.
Ὥσπου τελικά διαπιστώθηκε πώς μᾶλλον ὁ δἠθεν ἀπαχθείς φαντάρος ἔκανε πλάκα μέ τά φιλαράκια του πού τόν περιμάζεψαν στό αὐτοκίνητό τους γιά τά μπάρ καί ὅλη χώρα ψιλοφαντάζεται καί γιά ποῦ ἀλλοῦ, παρά γιά κανένα καταγώγιο σέ καμιά Γάζα.
Ὥσπου ὄμως νά ...διαλευκανθεῖ τί καί πῶς, ἄσ'τα νά πᾶνε.
Τά νεῦρα μας, δαντέλες!

Καί πραγματικά θά ἦταν πάρα πολύ ἄσχημο νά συνέβαινε κάτι τέτοιο εἰδικά τώρα, πού φημολογεῖται ἔντονα ὅτι ἐντός τῶν προσεχῶν ἑβδομάδων ἤ ἀκόμα καί ἡμερῶν, ἐπιτέλους ἡ Χαμάς θά ἀπελευθερώσει τόν ἰσραηλινό στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ (πού τόν κρατάει ὅμηρο 3 χρόνια τώρα) ἔναντι ἐκατοντάδων παλαιστινίων κρατουμένων στίς φυλακές ὕψίστης ἀσφαλείας τῆς χώρας. Ἄλλωστε εἶναι φῶς-φανάρι ὅτι δέν διανύουμε τυχαῖα τόσο ἤρεμα αὐτό τό καλοκαίρι. Ἰσραήλ καί Χαμάς παζαρεύουν γιά μῆνες τώρα στά κρυφά αὐτήν τήν περιβόητη ἀνταλλαγή κρατουμένων καί ὅλα δείχνουν πώς τελικά θά τά βροῦν, νά τελειώνουμε πιά.
Ἄν ὄμως χθές θά διαπιστωνόταν πώς πραγματοποιήθηκε καί ἄλλη ἀπαγωγή ἰσραηλινοῦ στρατιώτη, ....νά δεῖς τότε ἀναρτήσεις πού θά ἔγραφε αὐτό τό μπλόγκ!!!
Δέ θέλω οὔτε νά τό σκέφτομαι.

La vita è bella λοιπόν ἄνευ ἀμφιβολίας καί γιά νά ξορκίσω τό κακό πού θά μᾶς ἔβρισκε σήμερα (καί ποῦ νά βρεῖς πτήσεις μετά γιά τή μαμά-Ἑλλάδα), λέω νά σᾶς κάνω τό τραπέζι στήν τραλαλά καί τραλαλό ὁδό Σένκιν στό κέντρο τῆς πόλης καί συγκεκριμένα στό κάτασπρο καί διασημότατο ἐστιατόριο δύο νεαρῶν κοριτσιῶν, τῆς Ὄρνα καί τῆς Ἔλλα, πού τοῦ ἔδωσαν τό ὄνομά τους : Ὡς εὖ παρέστημεν στό ἐστιατόριο "Ὄρνα καί Ἔλλα"

Ὄρνα καί Ἔλλα -ὁδός Σένκιν ἀρ.33

Οἱ καπνίζοντες ἔχουν ὅλη τήν πίσω αὐλή δικιά τους, μέ τούς κάτασπρους ἀνεμιστῆρες της καί τό αἴρ-κοντίσιον πού δίνει μάχες μέ τόν ζεστό ὑγρασιασμένο ἀέρα της πόλης.




















Γιά πρῶτο, μελιτζανοσαλάτα μέ κρακεράκια φτιαγμένα ἀπό τά χεράκια τους. Ναί, ἄλλη μιά ἰδιοτροπία μου ἔπαψε νά ίσχύει. Ἒδῶ καί μερικές μέρες ἀνακάλυψα τή μελιτζάνα καί τά παράγωγά της. (Ἀπομένουν τώρα πλέον μόνο οἱ ἐλιές, τό σκόρδο, ἡ φέτα, τά κρεμμύδια, τό ψάρι, τό τζατζίκι, ἡ σκορδαλιά καί τό χοιρινό. Κατά τά ἄλλα, τρώω τά πάντα...)















Καί ἔρχεται ἡ σειρά τῶν μακαρονιῶν. Φτιαγμένα κι αὐτά στό χέρι χοντρά μακαρόνια μέ κομμάτια μοσχαράκι στό φούρνο καί κόκκινη σάλτσα τοῦ ταψιοῦ. Ὅσο ἁπλά ἀκούγονται αὐτά γιά ἕναν ἕλληνα καλοφαγά, τόσο ἐπιτηδευμένα νόστιμα ἦταν..
Ἡ γεύση τῆς μαμᾶς.


Ἔλουσα τό πιάτο καί μέ μπόλικη παρμετζάνα ( "παιδί μου, ἐσύ τρῶς τυρί μέ μακαρόνια, ὄχι μακαρόνια μέ τυρί!", ἔλεγε κάποτε μιά ψυχή).

Καί τέλος, μιά ξεγυρισμένη Tarte Tintan μέ βερύκοκα καί παγωτό βανίλια ἀπό δίπλα.

ὁρᾶτε en face

καί ..προφίλ

Καί γιά νά μήν ξεχνιόμαστε καί ποῦ βρισκόμαστε, σᾶς ἔφερα καί τό λογαριασμό!
Ἔτσι, γιά νά'χουμε τί νά λέμε πίνοντας καφεδάκι γιά χώνεψη. Ἄλλωστε, τό ἀγαπημένο θέμα κάθε ἰσραηλινοῦ πρίν ἀφήσει φιλοδώρημα στόν σερβιτόρο καί ἀφού φύγει ἀπό τό ἐστιατόριο, εἶναι νά ἀναλύσει κατά πόσον τό μέρος ἦταν ἀκριβό ἤ φθηνό
(καί ὁμολογῶ, αὐτή τή συνήθεια τήν ἔχω πλήρως υἱοθετήσει.
Ἔπ! Ποιός γέλασε;)

114 σέκελ, ἤτοι 21 εὐρώ καί 11 λεπτά τοῦ εὐρώ παρακαλῶ
(καί μίας Κόκα Κόλα συμπεριλαμβανομένης)
μίλησε κανείς;

Ὁσονούπω μπαίνει τό ἑβραϊκό Σάββατο, τό Σαμπάτ ὅπως τό λένε.
Καί εὐτυχῶς δέν φαίνεται νά μᾶς ἐπιφυλλάσσει τίποτα τό κακό..
Χτές παιδιά, τή γλυτώσαμε πολύ φτηνά...

ἄντε, καί.. Σαμπάτ Σαλώμ..

πάλι δεκαοχτώ γίνομαι;

ναί, πάαααλι 18 ..
Χρόνια μου πολλά λοιπόν..

οἱ γέροι στό τέλος:
-The question is... what is a "Manah-manah"(?)
-The question is... who cares!??

fly&pray

Δέν ξέρω τί γίνεται στήν Ἑλλάδα αὐτές τίς μέρες, πάντως ἐδῶ μᾶς ἔχουνε τρελλάνει μέ αὐτή τή γρίπη τῶν χοίρων, μιά γρίπη πού ὅλο γιά δαύτην ἀκούω ἀλλά πουθενά δέν τή βλέπω.

"Τί μᾶς νοιάζουν ἐμᾶς οἱ χοίροι; Οὔτε χοιρινό τρῶμε οὔτε τίποτα! Νά προσέχουν οἱ ἄπιστοι.." πῆρε τ'αὐτί μου σέ κάποια καφετέρια προχθές. Καί κάπως ἀνησύχησα ἀκόμα περισσότερο (καθότι εἴς ἐκ τῶν ἀπίστων εἶμαι καί ἐγώ, τί νά κάνω..) Καί ὄμως! Ἡ γρίπη αὐτή λέει δέν ἔχει νά κάνει μέ τό ἄν τρῶς χοιρινό ἤ ὄχι, πόσω μᾶλλον σέ ποιό Θεό πιστεύεις. Καί οἱ στατιστικές λένε πώς 1 στούς 4 ἰσραηλινούς θά πέσει ξερός ἀπό τή γρίπη τό χειμώνα πού μᾶς ἔρχεται (ἀφού θά ἔχει προσβληθεῖ ἀπό τό μικρόβιο τώρα, τό καλοκαίρι).

Στό φύλλο τῆς 11.8.2009 τῆς ἐφημερίδας Yediot Akharonot δημοσιεύθηκε στό ὀπισθόφυλλο ἡ εἴδηση πού πραγματικά μέ ἔκανε νά αἰσθάνομαι πώς τελικά δέν ὑπάρχει οὐδείς λόγος ἀνησυχίας, κι ἔτσι δέν θά χρειαστεῖ νά τό βάζετε στά πόδια τό χειμώνα ὅταν θά φυσάω τή μύτη μου ἤ θά βήχω. Οὔτε γρίπη τῶν χοίρων, οὔτε τῶν σκυλιῶν οὔτε τῶν γατιῶν. Καί αὐτό μᾶς τό ἐγγυῶνται κοτζάμ 50 (πενήντα) Ραββίνοι πού προχθές, 10 Αὐγούστου 2009, ναύλωσαν ἕνα ἀεροπλάνο τῆς ἰσραηλινῆς ἐταιρείας τσάρτερ Arkia, πέταξαν ἀπ'ἄκρη σ'ἄκρη τῆς χώρας καί καθ'ὅλη τή διάρκεια τῆς πτήσης προσεύχονταν νά μήν προσβληθεῖ κανείς ἐδῶ στά καθ'ἡμᾶς καί ἐντός τῆς ἐπικράτειας ἀπό καμμία γρίπη κανενός γουρουνιοῦ.

Σύμφωνα μέ τό δημοσίευμα, δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ὑπερίπτανται Ραββίνοι στόν ἰσραηλινό ἐναέριο χῶρο γιά νά διώξουν τό κακό. Τό ἴδιο ἀκριβῶς συνέβη τό 1991, λίγο πρίν ἀρχίσει ὁ Σαντάμ Χουσεϊν νά ρίχνει τούς πυραύλους Σκάντ, ὁπότε καί οἱ Ραββίνοι εἰχαν προσευχηθεῖ νά περάσει τό κακό μέ τίς λιγότερες δυνατές ἀνθρώπινες ἀπώλειες. Τό ἴδιο συνέβη καί τό 1996, μέ τό χειρότερο κύμα βομβιστικῶν ἐπιθέσεων ἀπό τούς παλαιστίνιους κομάντος αὐτοκτονίας (καί ὄντως, λίγες μέρες μετά συμφωνήθηκε ἐκεχειρία). Ἡ ἐφημερίδα σημειώνει πώς ἡ ἰδέα τῆς "ἰπτάμενης προσευχῆς" γιά πρώτη φορά προτάθηκε ἀπό ἑβραίους ἰεράρχες κατά τή διάρκεια τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ὅταν οἱ Ναζί πλησίαζαν ἐπικίνδυνα τήν Παλαιστίνη, νικῶντας τούς συμμάχους στή Βόρειο Ἀφρική.

Ἐκπρόσωπος τῶν 50 Ραββίνων δήλωσε στούς δημοσιογράφους μόλις προσγειώθηκε τό ἀεροπλάνο, ὅτι "ἡ προσευχή εἶχε μεγάλη ἐπιτυχία (;;) καί πώς πλέον τό κακό ἔχει φύγει καί νά μή φοβόμαστε τίποτα".

Αὐτά ἀγαπητοί μου.

(ὄϊνκ)

παλάτια στήν ἄμμο

Νά πῶς πέφτει κανείς θῦμα τῶν ἀναμνήσεων.

Αὐτό ἦταν τό πρῶτο πράγμα πού μοῦ ἦρθε στό μυαλό ὅταν φτάσαμε στήν πόλη Ἄσκελον στό νότιο Ἰσραήλ μέ φίλους ἀπό Ἑλλάδα πού μένουν πιά μόνιμα ἐδῶ, ἀλλά δέν ἔχουν πολυγυρίσει νά δοῦν τί σημαίνει ἑβραϊστί ἡ λέξη "Periferya", μιά λέξη πού εὔκολα μεταφράζεται στά ἑλληνικά, ἀλλά δύσκολα περιγράφεται. Ἀκόμα πιό δύσκολα περιγράφεται ὅταν μιλᾶμε γιά τίς πόλεις τοῦ νότου αὐτῆς τῆς χώρας, εἰδικά μετά ἀπό τόν τελευταίο πόλεμο στή Γάζα, τόν περασμένο Ἰανουάριο, ἀλλά καί τούς μήνες πού προηγήθηκαν ἀπό αὐτόν, ὅταν οἱ πύραυλοι Κασάμ ἔπεφταν κάθε μερά σά βροχή.
Λέγοντας "Περιφέρεια" ἐννοοῦν οἱ ἰσραηλινοί ὅ,τιδήποτε δέν εἶναι Τέλ Ἀβίβ, Ἰερουσαλήμ καί Χάιφα. Ὄσο γιά τούς Τελαβιβιῶτες, ἡ λέξη αὐτή συνοδεύεται μέ μιά στυφή γκριμάτσα, πού δέν ξέρω πῶς νά σᾶς τήν περιγράψω. Εἶναι ἴσως ἡ ἴδια γκριμάτσα πού ἔκανα κι ἐγώ ἀσυναίσθητα μέ τό πού πάτησα τό πόδι μου στό Ἄσκελον, τό ἀρχαίο λιμάνι Ἀσκάλων πού ἔζησε δόξες καί δόξες καθ'ὅλη τή διάρκεια τῶν αἰώνων -μέ τά καλύτερά του κατά τούς ἑλληνιστικούς καί ρωμαϊκούς χρόνους (διαβάστε περισσότερα γιά τήν Ἰστορία τῆς πόλης ἐδῶ) -, καί πού τώρα φαίνεται πώς περνᾶ τά χειρότερα..

διαφήμιση σέ στάση λεωφορείου
στη λεζάντα ἡ φράση "πιό φθηνά!"

"Ποῦ πάτε; Ἄσκελον;; Τί τά κουβαλᾶς ἐκεί πέρα τά παιδιά; Τί...ξέχασες στό Ἄσκελον;;" μέ ρωτοῦσαν ἀπορημένοι ὅσοι μοῦ τηλεφώνησαν ἐνώ πηγαίναμε πρός τά 'κεί. Καί μή φανταστεῖτε πώς μιλᾶμε γιά σπουδαία διαδρομή. Μόλις 45' μέ τό αὐτοκίνητο ἀπό τό κέντρο τοῦ Τέλ Ἀβίβ, ἀλλά.... καί μόλις 8 χιλιόμετρα ἀπό τή Γάζα.
Καί αὐτά τά 8 χιλιομετράκια κάνουν τή μεγάλη διαφορά..

Δέν "ξέχασα" τίποτα ἀπό τό Ἄσκελον. Μόνο πού εἶχαν περάσει δέκα ὁλόκληρα χρόνια ὅταν εἴχαμε πάει μέ τζίπ στήν παραλία πού βρίσκεται ἀνάμεσα στήν πόλη καί σέ αὐτό πού λέγεται σήμερα (καί δέν ὑπῆρχε τότε) "Βιομηχανική Περιοχή". Ἀμέτρητα χιλιόμετρα μέ ἀμμόλοφους. Κίτρινη παχιά ἄμμος. Βουνά ἄμμου. Καί καταγάλανα νερά.
Τότε.

Καί νά'μαστε λοιπόν, Κυριακή μεσημέρι (ἐργάσιμη μέρα ἐδῶ) νά τριγυρνᾶμε στό κέντρο μιᾶς πόλης-φάντασμα. Δέν ὑπερβάλλω. Δέν κυκλοφοροῦσε ψυχή, ἐκτός ἀπό τά λεωφορεία πού μετέφεραν φτωχοντυμένους κατοίκους εἴτε στό Τέλ Ἀβίβ εἴτε στό κοντινό λιμάνι Ἀσντόντ, γιά νά πᾶνε γιά δουλειά. Ἦταν μάλιστα ἡ πρώτη φορά τόσα χρόνια πού ἐπισκέπτομαι τή χώρα, πού εἴδα νά κυκλοφοροῦν "φτηνές" λεωφορειακές γραμμές μέ μισό εἰσιτήριο γιά τους ἀπόρους! Γιατί πλέον στό Ἄσκελον δέν ὑπάρχουν δουλειές, τά καταστήματα εἶναι κλειστά, ἰδιωτικά αὐτοκίνητα βλέπεις μετρημένα στά δάχτυλα καί βέβαια τά ταξί εἶναι δυσεύρετα (ἐλλείψει πελατῶν). Τό μόνο "ζωντανό" κόμματι τῆς πόλης ἦταν ὁ κεντρικός σταθμός τὼν λεωφορείων καί οἱ στάσεις. Πολλές στάσεις λεωφορείων σέ πολλές καί μεγάλες ἔρημες , ὁλόαδειες λεωφόρους. Ἄσπρες ὁμοιόμορφες δεκαώροφες πολυκατοικίες μέ ἀχανή πάρκα ἀνάμεσά τους. Ἄνθρωποι πουθενά. Ψυχή. Τό ἀποτέλεσμα τῆς πύρρειου νίκης στή Γάζα καί τῶν ἐπιπτώσεων ἀπό τά ὅσα συνέβησαν κατά τή διάρκειά του.


Ὑπό τόν φόβο τῶν Κασάμ, ἔχει νά γίνει ἐπένδυση στήν πόλη ἀπό τό 2003 ὅταν ἀποχώρησαν οἱ ἰσραηλινοί ἀπό τή στενή αὐτή λωρίδα γῆς. Ἀπό τότε μέχρι καί σήμερα τό Ἄσκελον, τό κοντινότερο πρός τή Γάζα μεγάλο ἀστικό κέντρο, στήν οὐσία δέν ζεῖ. Οὔτε κρουαζιερόπλοια σταματᾶνε στό λιμάνι του, οὔτε τουρίστες μένουν στό Holiday Inn τῆς παραλίας (τό ὁποῖο γιά λόγους πρστίζ καί μόνο παραμένει ἀνοιχτό ἀλλά ὁλόαδειο κι αὐτό). Ἀκόμα καί ἡ βιομηχανική ζώνη πού ὑποτίθεται θά ἔδινε δουλειά στούς ντόπιους, τώρα ἁπλῶς ρυπαίνει τό περιβάλλον λόγω τοῦ ἐργοστασίου παραγωγῆς ρεύματος, ἐνῶ τά ἐργοστάσια καί οἱ βιοτεχνίες πού θά βρίσκονταν ἐκεί τό ἐβαλαν στά πόδια (καί μέ τό δίκιο τους) τόσο λόγω τῶν πυραύλων ἀπό τή Γάζα ὅσο καί λόγω τοῦ ἰσραηλινοῦ στρατοῦ πού ἐπιχειροῦσε παραδίπλα..

Μιά πόλη πολεοδομικά καλῶς "βαλμένη" ἀλλά οἱ κάτοικοι -πουθενά..

τό Holiday Inn

Ἐγώ πάντως τό χαβᾶ μου.
Νά ψάχνω τούς ἀμμόλοφους, τόσο πού πλέον οἱ φἰλοι μου ἄρχισαν νά ὑποψιάζονται πώς ποτέ δέν εἴχε ἀμμόλοφους τό Ἄσκελον καί πώς...ΔονΚιχωτίζω. "Μά, ἀλήθεια σᾶς λέω. Ἄμμος μέχρι τό μπόι μου!῾". Καί ὅλοι μᾶς παρέπεμπαν στήν παραλία ὀνόματι "Ντλιλά" (δηλαδή "Δαλιδᾶ" , τό γκομενάκι τοῦ Σαμψῶν, αὐτή).
Κι αὐτή ἔρημη. Κι ἐδῶ μεγαλεπίβολες ἐγκαταστάσεις γιά νά ἐξυπηρετήσουν τούς πολλούς λουόμενους. Καί ἐμπορικό κέντρο μέ καταστήματα πού φαίνεται πώς κατέβασαν ἐδῶ καί χρόνια τά ρολά.

παραλία Ντλιλά

εἰκόνες ἀπό τίς ἐγκαταστάσεις της παραλίας

νεροτσουλήθρες χωρίς νερό

"Συγγνώμη, οἱ ἀμμόλοφοι ποῦ εἶναι;"ρώτησα τόν ἡλικιωμένο σερβιτόρο/ἰδιοκτήτη τῆς μοναδικῆς καφετέριας τῆς παραλίας, ἐνῶ πλέον ἡ παρέα ἄρχιζε νά μέ στραβοκοιτάζει καί μέ τό δίκιο της δηλαδή.

"Ἄααα, ἐδῶ ἀγαπητέ μου φίλε παίχτηκε ἡ μεγαλύτερη κομπίνα τοῦ αἰώνα. Μέσα σέ μιά νύχτα κάποιοι ἐργολάβοι κατέβηκαν μέ τίς μπουλντόζες καί πῆραν ὅ,τι ἄμμο βρήκαν μπροστά τους, τή φόρτωσαν καί ἔκαναν ἀπό δαὐτην οἰκοδομικά ὑλικά. Πόσον καιρό ἔχεις νά φανεῖς ἀπό δῶ;".
"Δέκα χρόνια."
"Ἐ, ἀπό τότε ἔχω νά δῶ κι ἐγώ τούς ἀμμόλοφους. Ἄν κάτι ἄξιζε νά δεῖ κανείς ἐδῶ στό Ἄσκελον ἦταν αὐτό. Τώρα τί βλέπεις; Τούς καπνούς ἀπό τό ἐργοστάσιο τῆς ΔΕΗ καί..τή Γάζα! Αὐτά εἶναι.."
Δικαιώθηκα. Ἤξερα πιά ποῦ βρισκόμουν. Καί βέβαια ὁ λογαριασμός ποῦ μᾶς ἦρθε, σκανδαλωδῶς φουσκωμένος. Πρωτευουσιάνοι γαρ, ἤρθαμε στήν "Periferya", νά πληρώσουμε!

εἰς μνήμην τῶν ἀμμόλοφων
φανταστεῖτε ὅλη αὐτή τήν ἀκτή μέ τεράστια βουνά κίτρινης ἄμμου.
τό βίντεο διαρκεῖ μόνο 20 δευτερόλεπτα
δεῖτε το.

Κάπου στό δρόμο ἀκούσαμε μέ πομπῶδες ὕφος γιά τήν ὕπαρξη "'Εθνικοῦ Πάρκου" ὅπου ἐκτός ἀπό ὅλα τά κομφόρ (ἐστιατόρια, χῶροι πίκ-νίκ, μπάρ κ.λ.π.) ἐκτίθενται καί τά εὐρήματα τῶν ἀρχαιολογικῶν ἀνασκαφῶν πού ἔγιναν καί συνεχίζονται στήν παραλία τοῦ Ἄσκελον καί στή γύρω περιοχή. Ὡς ἕλληνες, μέ τό πού ἀκούσαμε γιά ἀνασκαφές, εἴπαμε νά πᾶμε νά δοῦμε περί τίνος πρόκειται.
Εἴσοδος γιά τό πάρκο :25 σέκελ (4€), ποσό τσιμπημένο γιά τή χώρα γενικῶς ἀλλά καί γιά τήν "Periferya" εἰδικότερα. Ἐκτός ἀπό μένα, τήν ἴδια (ἀπερίγραπτη) γκριμάτσα ἔκαναν καί οἱ ὑπόλοιποι. Πληρώσαμε καί μπήκαμε μέ μιά μπροσούρα πού μᾶς ἔδωσαν στό ταμείο. Πλήρης χάρτης γιά τό ποῦ εἶναι τά μπάρ, τά ἐστιατόρια, τά καταστήματα -δέν μπορῶ νά πῶ-.
Περί τῆς ἱστορίας ὄμως τοῦ μέρους καί περί τῶν ἀρχαιολογικῶν ἀνασκαφῶν, τσιμουδιά.
Δέ θά σταθῶ στό κίτρινο γκαζόν, οὔτε στό ὅτι κανένα μπάρ δέν ὑπῆρχε, κανένα κατάστημα καί ὅτι γενικῶς ὅλα ἔδειχναν πώς ὅσα φαίνονταν στήν μπροσούρα θά μποροῦσαν νά βρίσκονται κάπου ἀλλοῦ, σέ κάποιο ἄλλο "Ἐθνικό Πάρκο" τῆς χώρας. Στό κάτω-κάτω, ὅλη ἡ πόλη ἔχει ἐρημώσει, ὁπότε πές πώς αὐτό κάπως τό περιμέναμε.
Αὐτό πού μᾶς ἐξαγρίωσε ὅλους μας (ἑβραίους καί μή), ἦταν ἡ θέα τῶν ἑλληνιστικῶν καί ρωμαϊκῶν εὐρημάτων πού βρίσκονταν ἀτάκτως ἐρρημένα, σάν νά ἦταν μπάζα ἔτοιμα γιά πούλημα.
Οἱ φωτογραφίες μιλοῦν ἀπό μόνες τους καί τραβήχτηκαν τήν Κυριακή, 9 Αὐγούστου 2009.
Θαυμάστε.

ἀτάκτως ἐρρημένα, μέ μία ὑποτυπώδη περίφραξη, ἔτοιμα γι'ἀλλοῦ

ὅσα δέ βλέπει ἡ πεθερά..
στήν "Ἀγορά" τοῦ Ἀσκάλωνος, πίσω ἀπό τήν πινακίδα
φυλάσσονται καί πλαστικές σακκούλες, κουτάκια μπύρας
καί ἄλλα ἀρχαία ἀντικείμενα

ἐκθεσιακός χώρος - κλειστός

Καί προχωρᾶμε στήν παραλία (τσαντισμένοι).
Ναί, σέ αὐτήν μέ τούς "ἀμμόλοφους".
Καπνοί ἀπό τό ψηλό φουγάρι τῆς τοπικῆς ΔΕΗ νά μᾶς ρένουν. Ἕνα ἐμπορικό πλοῖο στή μέση τοῦ πουθενά. Ὅσο γιά τίς ἀκτές τῆς Γάζας, δυστυχῶς δέν εἴχε διαύγεια ἐκείνη τή μέρα, ἀλλιῶς θά φαίνονταν. Μόνο 8 χιλιόμετρα ἀπέχουν ἄλλωστε ἀπό ἐκεί πού βρισκόμασταν.
Κατά τά ἄλλα, ἡ παραλία τοῦ "Ἔθνικοῦ Πάρκου" προσφέρει στούς ἐπισκέπτες της θαυμαστή ποικιλία σκουπιδιῶν.
Ἰδού.



Μέ τό καλύτερο ἀπ'ὅλα : αὐτή ἡ τρελλά στυλάτη πλαστική κίτρινη σημαδούρα, ἡ ὁποία ἔτυχε νά εἶναι καί.. "made in Greece". Ἴδιας προέλευσης μέ τά ξεχασμένα εὐρήματα πού τά σμίλεψαν αἰῶνες πρίν κάποιοι ἄνθρωποι πού μιλοῦσαν τή δική μας γλώσσα (καί πού μέ τόσες περισπωμένες καί δασεῖες, μπορεῖ καί νά μποροῦσαν νά μυριστοῦν τί στό καλό λέει αὐτό τό ρημάδι τό μπλόγκ, διάολε!)

Νά πῶ πώς αὐτό εἶναι τό πιό ὄμορφο σκουπίδι
πού ἔχω δεῖ τά τελευταία χρόνια;

Ἔτσι μοῦ ἐρχόταν νά τό πάρω γιά ἐνθύμιο.

Στό ἀνακαινισμένο ρωμαϊκό ἀμφιθέατρο -τό μόνο φροντισμένο σημεῖο τοῦ Πάρκου- θά ἐμφανισθεῖ σέ λίγες μέρες, στίς 25 Αὐγούστου 2009, ἡ Γλυκερία. Εὐτυχῶς ἡ συναυλία θά γίνει νύχτα καί ἔτσι τά φώτα τῶν προβολέων δέν πρόκειται νά ἐστιάσουν στά ἀρχαιολογικά εὐρήματα. Ἐάν βέβαια μέχρι τότε θά ὑπάρχουν ἐκεί πού τά βρήκαμε. Γιατί, λίγο θράσος νά εἴχαμε, θά μποροῦσαμε νά τά βάλουμε στό αὐτοκίνητο καί νά εἴχαμε ἤδη γίνει ζάμπλουτοι ἀρχαιοκάπηλοι, ἀφού κανένας δέν θά μᾶς ἔπαιρνε χαμπάρι..

Ὑπεύθυνη γιά τή διατήρηση τοῦ Ἐθνικοῦ Πάρκου τοῦ Ἄσκελον εἶναι ἡ Israel Nature and Parks Authority καί ἡ ἐπίσημη ἱστοσελίδα της εἶναι ἐδῶ .
Ἡ ἱστοσελίδα τοῦ συγκεκριμένου πάρκου εἶναι ἐδῶ

Τό μόνο πού θά μποροῦσα νά κάνω ἦταν νά στείλω ἕνα email στούς ἁρμόδιους.
Τό ἔκανα:

Dear Sirs,

On Sunday August 9th 2009 I have visited the Ashkelon National Park and I would like to inform you about the following:
During my visit there, I saw that the archaeological site looks completely abandoned, with garbadge between the open-air exhibits.
The exhibits were not properly placed and there was no explanatory labels whatsoever about the exhibits for the visitors.
There was not any information written about the History of the site nor the archaeological excavation itself, thus the brochure given at the entrance was only about the musical concerts that are going to take place at the amphitheatre in these coming days.
Bars, restaurants and shops were all closed.
Except of the above, the building in which it could be possible to see the results of the excavations was closed as well, although the Park was open for the public with an entrance fee of 25NIS.

I am a tourist from Greece and I spend almost every year my summer vacation in your country. I am very glad that the israeli public and the media are appreciating the contemporary Greek cultural production (the well known singer Glykeria is going to perform at the Ashkelon Amphitheatre in these coming days), on the other hand I am unpleasantly surprised by the way that in this same site the ancient Greek and Hellenistic cultural heritage is not taken care of appropriately.
Please see the pictures I took during my visit from the Ashkelon National Park and its beach on my weblog's post of August 11th 2009 (http://alloukiallou.blogspot.com)
Unfortunately these pictures describe the current situation.

I hope that your Authority will do their best in order to ameliorate Ashkelon National Park's services.

Yours sincerely,
ὀνοματεπώνυμο κ.λ.π.

Τό email αὐτό ἐστάλη στόν Διευθυντή τὴς Ἰσραηλινῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Πάρκων, ἡ ἡλεκτρονική διεύθυνση τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἐξής :
u.lishka@npa.org.il

Ἄν πιστεύετε ὅ,τι διαβασατε καί εἴδατε στίς φωτογραφίες καί νομίζετε πώς ἀξίζει τόν κόπο νά γίνει κάτι γι'αὐτό, καλό θά ἦταν νά στείλετε καί ἐσείς δυό λέξεις στή διεύθυνση αὐτή, μήπως καί φτιάξει ἡ κατάσταση.
Πραγματικά, δέν ξέρω τἰ ἄλλο νά πῶ.

ἡ τουριστική Μαρίνα τοῦ Ἄσκελον -ψυχή!

δύο νεκροί, ἕνας Πρόεδρος καί τό 10%

1/8/2009

Μόλις πρίν μιά ἑβδομάδα ἡ ἰσραηλινή κοινή γνώμη σοκαρίστηκε ἀπό τό μακελειό πού συνέβη στό κέντρο τοῦ Τέλ Ἀβίβ, ὅταν κάποιος μασκοφόρος ντυμένος στά μαύρα γάζωσε μιά εἰκοσαριά παιδιά 15-25 χρονῶν πού βρίσκονταν σέ ἕνα κέντρο ψυχολογικῆς ὑποστήριξης ὁμοφυλοφίλων ἐφήβων, σκοτώνοντας 2 ἀπό αὐτά καί τραυματίζοντας βαριά ἄλλα 12. Ὁ δράστης ἀκόμα δέν ἔχει βρεθεῖ καί ἡ ἀστυνομία δέν ἔχει προβεῖ ἀκόμα σέ καμμία ἐπίσημη ἀνακοίνωση, δεῖγμα ὅτι εἴτε βρίσκεται πολύ κοντά ἤ πολύ μακρυά ἀπ'αὐτόν. Οἱ φήμες πάμπολλες καί οἱ ἐκδοχές ἀκόμα περισσότερες. Εἶναι παλαιστίνιος καμικάζι; Μέ τίποτα. Θά εἴχαν ἤδη ἀνακοινώσει ὅτι ἀναλαμβάνουν τήν εὐθύνη. Εἶναι ἑβραῖος θρησκευόμενος; Πολύ πασιφανές γιά ἀληθινό, πλήν ὄμως ὄχι ἀπίθανο. Μήπως εἶναι πατέρας πού θέλει νά δῶσει ἕνα γερό μάθημα στίς κακές παρέες τοῦ παιδιοῦ του; Μήπως εἶναι κάποιος πληγωμένος ἐραστής; Ὅλα εἶναι πιθανά καί ὅλα ἀκούγονται ἀπίθανα.
Ἐδῶ καί μιά βδομάδα πάντως, τά ΜΜΕ, ὁ πρωθυπουργός Μπινιαμίν Νετανιάχου, ἀκόμα καί οἱ ἀρχηγοί τῶν συντηρητικῶν θρησκευτικῶν κομμάτων καταδίκασαν τή δολοφονία καί ἐξέφρασαν τήν συμπαράστασή τους στίς ὁμοφυλοφιλικές ὀργανώσεις τῆς χώρας. Ἡ ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης Τσίπι Λίβνι πρό ἡμερῶν κάλεσε τά παιδιά "Μήν μένετε στό σκοτάδι καί μή φοβᾶστε. Πεῖτε στούς γονεῖς σας ὅτι εἴστε ὁμοφυλόφιλοι. Κι ἐσεῖς, οἱ γονεῖς, δεχθεῖτε τά παιδιά σας ὅπως εἶναι καί μάθετε νά τά ἀγαπᾶτε χωρίς ὅρους καί προϋποθέσεις".

Τό πίκ τῆς συμπαράστασης πρός τούς γκέυ σημειώθηκε χθές στήν κεντρική πλατεία τοῦ Τελ Ἀβίβ, ὅπου αὐτοπροσώπως ὁ Πρόεδρος τῆς χώρας Σιμόν Πέρες ἐκφώνησε ἴσως τόν πιό γκέυ-ἀκτιβίστικο λόγο πού ἀκούστηκε ποτέ ἀπό Πρόεδρο Κράτους διεθνῶς. Καί ἀκολούθησαν ὁ Δήμαρχος τῆς πόλης, ὁ Ὑπουργός Παιδείας, ἡ Ὑπουργός Κοινωνικῆς Πρόνοιας καί πάρα πολλοί ἄλλοι ἀξιωματοῦχοι. Λέγεται πώς στή συγκέντρωση συμπαράστασης πρός τήν ὁμοφυλοφιλική κοινότητα βρίσκονταν 70.000-80.000 ἄτομα. Ὁ τηλεοπτικός φακός ζούμαρε στά παιδάκια πού τά ἔφεραν οἱ γονείς τους στή συγκέντρωση, σέ ἡλικιωμένους μέ τά ἐγγόνια τους, σέ ἀγκαλιασμένα ἐτεροφυλόφιλα νέα ζευγάρια μέ γκέυ σημαῖες. Καί ἡ συγκέντρωση (πού σημειωτέον τήν ἔδειχναν ὅλα τά κανάλια σέ ἐθνικό δίκτυο) τελείωσε μέ τό κοινό νά τραγουδάει σέ στάση προσοχῆς τόν ἰσραηλινό ἐθνικό ὕμνο, μέ τίς σημαίες τοῦ ὁμοφυλοφιλικοῦ κινήματος νά κυματίζουν ἀπ'ἄκρη σ'ἄκρη (σημειωτέον, ἐλάχιστες ἰσραηλινές).

Πλατεία Ραμπίν -8/8/2009

Σουρεαλιστικές εἰκόνες γιά ἔνα ἑλληνικό μάτι.
Καί ἄν δέν ἤξερα σέ ποιά χώρα βρίσκομαι, πραγματικά θά ἔμενα μέ τό στόμα ἀνοιχτό καί θά μέ τσιμποῦσα γιά νά ξυπνήσω κατ'ἀρχήν καί μετά θά κατέβαζα καί τρεῖς ἀπανωτούς ἐσπρέσσο νά συνέλθω ἀπ'αὐτά πού εἴδα.
Γιατί ὅση φαντασία καί νά διαθέτω, δέν θά μποροῦσα ποτέ νά συλλάβω τήν εἰκόνα τοῦ Προέδρου τῆς Ἐλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια νά μιλάει μέ τόση θέρμη γιά τά δικαιώματα τῶν ὁμοφυλοφίλων στήν Πλατεία Συντάγματος.
Αὐτή εἶναι ἡ άναλογία τῶν ὅσων συνέβησαν ἐδῶ,
χωρίς κανένα μά κανένα ἴχνος ὑπερβολῆς.

Γιά ὅλα ὄμως ὐπάρχει μία ἐξήγηση, ἤ πολλές μαζί..

Τό Ὁλοκαύτωμα ἀποτέλεσε γεγονός-σταθμός γιά τήν δημιουργία αὐτοῦ τοῦ κράτους. Στά ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης ἄφησαν τήν τελευταία τους πνοή ὄχι μόνο 6 ἐκατομμύρια ἑβραίοι ἀλλά καί τσιγγάνοι ὅπως καί "σεσημασμένοι" ὁμοφυλόφιλοι. Οἱ μνῆμες τῶν στρατοπέδων ἀκόμα συντηροῦνται (καί δικαίως) ἀπό τά τοπικά ΜΜΕ καί τήν λογοτεχνική παραγωγή, εἴτε πρόκειται γιά τούς ἑβραίους πού κατέληξαν στούς θαλάμους ἀερίων εἴτε γιά τούς ὁμοφυλόφιλους -ἀνεξαρτήτως θρησκείας- συγκρατουμένους τους. Ἡ συμπάθεια πρός τούς γκέυ λοιπόν εἶναι τόσο παλιά ὅσο καί τό ἴδιο τό ἰσραηλινό κράτος. Αὐτό ὄμως δέν σημαίνει πώς ἡ σεξουαλική αὐτή τάση δέν βρισκόταν καί ἐδῶ , ὅπως παντοῦ, στό περιθώριο. Ἡ ἑβραϊκή θρησκεία, ὅπως καί κάθε ἄλλη, καταδικάζει τήν ὁμοφυλοφιλία, καθιστῶντας τήν ἕνα ἀπό τά πιό εἰδεχθῆ ἠθικά ἁμαρτήματα καί ἕνα ἑβραϊκό κράτος δέν θά μποροῦσε ποτέ νά ἀγνοήσει κάτι τέτοιο.

Οἱ συνθῆκες ζωῆς στό Ἰσραήλ δέν εἶναι οἱ καλύτερες. Ἡ χώρα βρίσκεται σέ κατάσταση πολέμου, ἀπό τήν ἡμέρα τῆς δημιουργίας του κράτους μέχρι καί σήμερα. 'Υποχρεωτική στρατιωτική θητεῖα γιά ὅλους τούς πολίτες (3 χρόνια γιά τούς ἄνδρες καί 2 γιά τίς γυναίκες) καί σάν νά μή φτάνει αὐτό, κάθε ἄνδρας ὑπηρετεῖ στίς ἐφεδρείες 30 μέρες κάθε χρόνο ἕως ὅτου συμπληρώσει τά 50, καί μάλιστα πολύ συχνά σέ συνθῆκες πραγματικοῦ πολέμου. Ἡ φορολογία εἶναι ἀπό τίς πιό βαρειές διεθνῶς. Τό άνίσχυρο τοπικό νόμισμα δέν ἐγγυᾶται τή σταθερότητα τῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας τοῦ μέσου μισθοῦ. Ἡ ἀνεργία παραμονεύει καί ὁ μέσος πολίτης ἐδῶ -ἐκτός ἀπό τίς ἀντίξοες οἰκονομικές συνθῆκες πού καλεῖται νά άντιμετωπίσει- πρέπει νά ἔχει τά μάτια του δεκατέσσερα ἀκόμα καί γιά τά πιό ἁπλά πράγματα τῆς καθημερινότητας. Τό νά πηγαίνει κανείς στή δουλειά του μέ τό λεωφορεῖο κατά καιρούς ἀποτέλεσε "πολιτική πράξη" ἀλλά καί ρίσκο μέ ἐν δυνάμει μοιραία ἀποτελέσματα -στήν καλύτερη περίπτωση θάνατος, στή χειρότερη ἀναπηρία ἐφ'ὅρου ζωῆς-.
Μέσα σέ αὐτή τήν ἀπαιτητική καθημερινή πραγματικότητα, ἐάν ἡ κρατική μηχανή θά ἐξεδήλωνε περαιτέρω ἀπαιτήσεις ἠθικῆς συμπεριφορᾶς καί στό κρεβάτι τοῦ λαοῦ της, τότε πιά ἡ ζωή σέ αὐτή τή χώρα δέν θά διέφερε καί πάρα πολύ ἀπό αὐτήν πού ἀπαιτοῦσαν οἱ ναζιστές δεσμοφύλακές του. Καί τό ἑβραϊκό DNA εἶναι συνηθισμένο σέ ὥρα ἀνάγκης νά μαζεύει τά πράγματά του σέ μιά βαλίτσα, νά πουλάει ὅσο-ὅσο ὅ,τι δέν μπορεῖ νά μεταφέρει καί κοινῶς νά κόβει λάσπη πρός ἄγνωστη κατεύθυνση.
Σιγά σιγά λοιπόν, μέσα στά χρόνια, ἡ ἰσραηλινή κοινωνία -μαθημένη πώς ὅλα εἶναι γνωστά γιά ὅλους, λίγο ἕως πολύ- ἔγινε ὅλο καί πιό ἀδιάφορη γιά τή σεξουαλική ζωή τοῦ γείτονα, τῆς κόρης ἤ τοῦ ἀνηψιοῦ. Τό κοινωνικό πρότυπο τοῦ καλοῦ οἰκογενειάρχη καί τῆς καλῆς μαμᾶς ἔδωσε τή θέση του στό πρότυπο τοῦ καλοῦ στρατιώτη καί τῆς καλῆς στρατιωτίνας καί μετέπειτα, στό πόσο βαραίνει τό πορτοφόλι σου. Τό motto "Σημασία ἔχει νά εἴσαι συνεπής στήν Πατρίδα, ἐνώ τά ὑπόλοιπα εἶναι ..ἁπλῶς ὀδοντόκρεμες" ἔδειχνε νά ἐπικρατεῖ στό συλλογικό άσυνείδητο τῆς ἰσραηλινῆς κοινῆς γνώμης, μέ ἀποτέλεσμα νά ἀπενοχοποιεῖται ἡ κοινωνική μερίδα τῶν ὁμοφυλοφίλων κυρίως στά μεγάλα ἀστικά κέντρα.

Παρ'ὅλ'αὐτά ὄμως, κύρια "ἠθική" ὑποχρέωση τοῦ μέσου πολίτη μιᾶς χώρας πού ἐκτός τῶν ἄλλων, καλεῖται νά ἀντιμετωπίσει τήν ἴδια της τή δημογραφία, εἶναι νά... κάνει παιδιά. Οἱ ψυχροί μαθηματικοί ὑπολογισμοί δείχνουν πώς ἐάν τό ἑβραϊκό στοιχεῖο συνεχίσει νά μήν "πολλαπλασιάζεται" ὅπως τό ἀντίστοιχο (καρπερότερο) παλαιστινιακό, τά ἑπόμενα 50 χρόνια τό Ἰσραήλ θά ἀποτελέσει ἀκόμα ἕνα ...ἀραβικό κράτος στή Μέση Ἀνατολή στό ὁποῖο θά ..φιλοξενεῖται μία συμπαγής ἑβραϊκή μειονότητα. Καί βέβαια οἱ ὁμοφυλόφιλοι καί οἱ ὁμοφυλόφιλες μποροῦν νά πληρώνουν ὅσους φόρους πρέπει καί νά ὑπηρετοῦν χρόνια καί χρόνια στό στρατό, ἀλλά -ὅ,τι καί νά λέμε- παιδιά νά κάνουν δέν μποροῦν. Ἀπό τήν ἄλλη, οἱ ἑβραίοι πού ζοῦν στό ἐξωτερικό κάποτε θά ..τελειώσουν καί κανένα πρόγραμμα παλινόστησης δέν θά στηρίξει δημογραφικά τή χώρα ἄν οἱ ὑπό παλινόστηση ὁμόθρησκοι γίνονται ὁλοένα καί λιγότεροι..

Καί ἐδῶ ὑπεισέρχεται ὁ παράγοντας "ἐπιστήμη".
Εἰδικά ἐπιδόματα, κίνητρα, συντάξεις, διαφημιστικές καμπάνιες, νόμοι, κοινωνική ὑποστήριξη σέ ὅλους (ὁμοφυλόφιλους καί μή) προκειμένου νά γεννηθοῦν παιδιά μέ ἐξωσωματική γονιμοποίηση.

Καί ποιές οἰκογένειες θά τά μεγαλώσουν;
Κατ'ἀρχήν ὁ μπαμπάς καί ἡ μαμά.

Δέν ἀποκλείεται ὄμως νά τά μεγαλώσει ἡ μαμά μόνη της, ὁ μπαμπάς μόνος του, ὅπως ἐπίσης καί δύο μπαμπάδες, δύο μαμάδες, ἕνα ἑτεροφυλόφιλο ζευγάρι καί μία παρένθετη μητέρα, ἕνα ὁμοφυλόφιλο ζευγάρι καί μία παρένθετη μητέρα καί πάει λέγοντας (κάλυψα ὅλους τούς πιθανούς συνδυασμούς;). Οὔτε μία σταγόνα σπέρματος ἀνεκμετάλλευτη. Οὔτε μία μῆτρα ἄδεια. Καί ὅλοι κερδίζουν φοροαπαλλαγές, δάνεια καί ..πολλά πλούσια δώρα. Τό ἴδιο συμβαίνει καί γιά τά παιδιά πού γενιοῦνται χωρίς γάμο, γιά νά μήν κάτσω καί γράψω πόσο εὔκολα γίνονται στό Ἰσραήλ οἱ υἱοθεσίες ἀπό ἀνθρώπους κάθε σεξουαλικοῦ προσανατολισμοῦ.

Τό ὀνοματεπώνυμο τοῦ δράστη τοῦ μακελειοῦ τῆς περασμένης ἑβδομάδας λίγη σημασία ἔχει πιά. Ἐκτός ἀπό τούς ἀθώους νέους ἀνθρώπους πού ἔπεσαν δυστυχῶς θύματα τῶν γονιδίων τους, σημασία ἔχει πώς ἡ γενναιόδωρη πολιτική τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν ὁμοφυλοφίλων πολιτῶν του ἀποδοκιμάσθηκε ἔντονα καί βίαια ἀπό κάποια ἄλλη κοινωνική μερίδα πού νοιώθει ὅτι δέν προάγονται τά δικά της ἰδεώδη, εἴτε αὐτοί εἶναι οἱ συντηρητικότεροι ἐπίστρατοι καί φορολογούμενοί του, εἴτε οἱ ἐξ ἴσου συντηρητικοί "πιστοί ἑβραίοι" πού τηροῦν τίς Γραφές.
Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ἐάν τό ὁμοφυλοφιλικό κίνημα στό Ἰσραήλ δέν ἐξυπηρετοῦσε τήν κρατοῦσα ἰδεολογία, δέν ἐνίσχυε τήν οἰκονομία (εἰσοδημα χωρίς τά ἔξοδα μιᾶς οἰκογένειας, ἄρα καλοπληρωτές στήν Ἐφορία) καί δέν συνέβαλε στή δημογραφική ἐνίσχυση τοῦ ἑβραϊκοῦ στοιχείου τῆς χώρας (ὅρα: ἐξωσωματικές), τότε ὁ Πρόεδρος Πέρες χθές τό βράδυ θά κοιμόταν ἤσυχος στό Προεδρικό του Μέγαρο στά Ἰεροσόλυμα, δέν θά ἔκλειναν ὅλοι οἱ δρόμοι στό Τέλ Ἀβίβ, δέν θά πετοῦσε τό Ζέππελιν πάνω ἀπ'τά κεφάλια μας μία ὁλόκληρη μέρα, δέν θά πλήρωναν οἱ ἰσραηλινοί φορολογούμενοι τίς ὑπερωρίες τῶν ἀστυνομικῶν πού βρίσκονταν σέ κάθε γωνιά τοῦ δρόμου, οὔτε κἄν θά μαθαίναμε τί συνέβη τά ξημερώματα τῆς περασμένης Κυριακῆς , πόσοι, ποιοί καί γιατί χάθηκαν 2 νέοι ἄνθρωποι καί τραυματίσθηκαν σοβαρά ἄλλοι 12 , ἐπειδή ἀνῆκαν σέ κάποιο (ἀπό τά πολλά) 10%

Καί κάτι τελευταίο:
Δέν ξέρω πῶς μοῦ ἦρθε, ἀλλά νομίζω πώς ἔχει πολλάκις διαπιστωθεῖ ὅτι ὅταν μπλέκεται τό σέξ μέ τήν ἰδεολογία καί τήν πολιτική -ἀργά ἤ γρήγορα χάνουμε ὅλοι.. Καί τό σέξ γίνεται ξενέροτο ὅταν θεωρεῖται "πολιτική πράξη", καί ἡ ἰδεολογία μπασταρδεύει. Ὅσο γιά τήν πολιτική, ἐνώ βραχυπρόθεσμα φαίνεται νά "κερδίζει", ἐν τέλει ἀπογοητεύει (ὅπως πάντα).
Σᾶς λέει τίποτα ἡ λέξη "φεμινισμός";

"Zan Nadir" - ("Σπάνια Ράτσα")

μουσική-στίχοι-ἑρμηνεία: Κορίν Ἀλάλ