καί τοῦ χρόνου

Εἶναι τόσα πολλά πού ἔχω νά σᾶς γράψω, ἀλλά μέ πιέζει τόσο πολύ ὁ χρόνος καί τά δρομολόγια τῶν τραίνων, ὁπότε τό μόνο πού προλαβαίνω νά κάνω εἶναι νά σᾶς εὐχηθῶ Καλά Χριστούγεννα ἀπό τήν -ὄχι καί τόσο μακρυνή τελικά- Βαλλωνία καί (γιά νά μήν ξεχνιόμαστε) νά σᾶς δώσω ἰδέα ἀπό τίς καμπάνες τοῦ χριστουγεννιάτικου σημείου ἀναφορᾶς τῆς Ἀμβέρσας, τοῦ καθεδρικοῦ της ναοῦ πού βρίσκεται στἠν καρδιά τοῦ κέντρου της.

...καί τί νόημα ἔχουν οἱ ὄρκοι ἄν δέν τούς καταπατᾶς; έρωτῶ.

Ἄν δώσω βάση στά δελτία καιροῦ, ἀπό ἀπόψε ἡ Ἀμβέρσα θά γίνει κάτασπρη στό χιόνι. Ἀλλά ἐγώ δέν θά τό δῶ ἀπό κοντά.

Γιά λόγους...ἀνωτέρας βίας ἀπόψε θά καταπατήσω ἕναν ...ὄρκο πού εἴχα δώσει πρίν χρόόόόνια καί τελικά θά πατήσω τό ποδάρι μου ...νοτίως τῶν Βρυξελλῶν, σέ αὐτήν τήν ἄγνωστη καί μακρυνή χώρα πού ὀνομάζεται Βαλλωνία.

Καί γιατί θά γίνει αὐτό;
Λοιπόοοον, οἱ πιστοί ἀναγνώστες τοῦ μπλόγκ ἴσως θυμᾶστε τήν τελείως τυχαία γνωριμία μου στό Μπόντρουμ τῆς Τουρκίας μέ τήν Ἀσλί καί τόν Ἀτίλ.

(γιά νά μπεῖτε στό θέμα πατῆστε έδῶ).

Ὕστερα λοιπόν ἀπό τό περιπετειώδες -πλήν σωτήριο- διαζύγιό του Ἀτίλ, τό καλοκαίρι πού μᾶς πέρασε κάτι ψηνόταν μέ κάποια Καρίν, βελγίδα ξεναγό ἄν δέν κάνω λάθος. Μάλιστα ἡ Ἀσλί (συμβουλάτωρ παιδιόθεν τοῦ Ἀτίλ) μοῦ εἴχε εκμυστηρευτεῖ πώς ἡ βαλλώνη τύπισσα εἶναι ὅ,τι πρέπει γιά τήν τρελλάρα (τόν φίλο μας). Πληροφορούμενος ὁ Ἀτίλ ἀπό τό Facebook (ξανά, ἔλεος) πώς βρίσκομαι στό Βέλγιο, ἤρθε στό inbox μου ἡ ἀναπάντεχη εἴδηση τοῦ μέλλοντος νά γίνει γάμου του μέ τήν Καρίν καί μάλιστα στήν Κωνσταντινούπολη -ἀκριβῶς πότε , ἄγνωστο ἀκόμα.
Ὄμως, γιά νά γνωριστοῦν οἱ γονεῖς -ἔστω καί τήν ὕστατη στιγμή πρίν νά συμπεθεριάσουνε-, ἐδῶ καί μέρες διεξάγεται μία ...συνάντηση κορυφῆς ἀνάμεσα στά δύο (δοκιμαζόμενα ἴσως;;) σόγια.
Τόπος; Τό σπίτι τῆς νύφης, στήν πόλη Charleroi (μιλᾶμε γιά hard core Βαλλωνία).

Χθές χτυπάει τό κινητό μου καί -περιέργως-ἀκούω τήν Καρίν (πού σημειωτέον προσωπικά δέν ἔχω γνωρίσει). "Λοιπόν, τί θά γίνει θά ἔρθεις;; Γίνεται ἕνας χαμός ἔτσι κι ἀλλιῶς. χαχαχα, Χαρά μου νά ἔρθεις. Καί θά κοιμηθεῖς καί στό σπίτι μας ἐδῶ῾, στό Charleroi!"
Ἔ, μποροῦσα τώρα ἐγώ νά ἀρνηθῶ; (...ὄοοοχιιιι..)
Καί -ἐκτός τῆς ἀναμενόμενης σχετικῆς πλάκας (τά μυρίζομαι αὐτά), ἡ λέξη "Χαμός"μέ ἐξίταρε οὔτως ἠ ἄλλως..

Πρίν λοιπόν ξενιτευτῶ στά ...ξένα, ἐκεί πέρα, στά νότια τοῦ τσαντισμένου αύτοῦ Βασιλείου, ὀρίστε λίγες φωτογραφίες ἀπό τή χθεσινή Ἀμβέρσα τό βράδυ, πρίν ξασπρίσει ἀπόψε -ἐνόσω ἐγώ θἄ'μαι ἀλλοῦ-.

μύρισε Χριστούγεννα;

Καί ξαφνικά φαίνεται πώς ἐπετεύχθη ὁμόνοια στίς δύο κοινότητες τῆς χώρας! Καί πῶς φάνηκε αὐτό; Μά , ἀπό τίς μαζικές άναλήψεις μετρητῶν ἀπό τήν τράπεζα Fortis. Οἱ φλαμανδοί -γιά νά περισώσουν τά λεφτά τους ἀπό τούς γάλλους, οἱ βαλώνοι -γιατί τελικά ἡ ἀγοραπωλησία φαίνεται πώς δέ θά γίνει.. Κι ἔτσι ἡ ἀγορά γέμισε μετρητά καί, ὅπως γράφουν καί οἱ τοπικές ἐφημερίδες, ὁ τζίρος τῶν καταστημάτων στήν Ἀμβέρσα μόνο σημείωσε αὔξηση 3% ἀπό πέρσι -καί οἱ γιορτές δέν τελείωσαν ἀκόμα-.

Ἡ δεύτερη Κυριακή μέ ἀνοιχτά καταστήματα - 3% καλύτερα ἀπό πέρσι

Ὁ πεζόδρομος Μέηρ (ὅρα Ἑρμοῦ πρό 6ης Δεκεμβρίου) γεμάτος ἀπό κόσμο. Καταστήματα κατάμεστα, γεμάτες τσάντες παντού.
Ὄχι θά κάτσουν νά σκάσουν οἱ φλαμανδοί.

καί τό'ριξαν στά χριστουγεννιάτικα γκάτζετ στίς ἀντικαταθλιπτικές σοκολάτες στίς ἀμαρτωλές βάφλες -χρονιάρες μέρες-
τά φλαμανδάκια τά σπᾶνε στά καρουσέλ

ἄλλοι πάλι βούτηξαν στήν ντοματόσουπα..
καί ὅοοολοι μαζί βρέθηκαν τουλάχιστον μία φορά στό φοβερό καί τρομερό καινούργιο ἐμπορικό κέντρο τῆς Μέηρ, ὀνόματι StadsFeestZall, πού μόνο καί μόνο γιά τήν ἀρχιτεκτονική του ἄποψη ἀξίζει ὥρες ὁλόκληρες νά περάσει κανείς ἐκεί μέσα..
διά τοῦ λόγου τό ἀληθές...

Κι ὅσο γιά μένα...
Μέσω facebook ἐντοπίσθηκα ἀπό τήν Ἔφη, παιδική μου γειτόνισσα, καί τόν ἄνδρα της, τόν Μπένυ, ροδίτη τοῦ ἐξωτερικοῦ-ἑβραϊκῆς καταγωγῆς, πού εἴπαν νά ἔρθουν λίγο Εὐρώπη γιά νά ξεφύγουν ἀπό τήν (κυριολεκτικά ὄμως) Ζούγκλα (με Ζ κεφαλαῖο!) τοῦ Κονγκό/πρώην Ζαϊρ, ὅπου ἔλαχε νά τούς βγάλει μιά μαύρη -κατάμαυρη- μοίρα..
Καί μιά και δυό, βρέθηκα Βρυξέλλες (μόνο 35' μέ τό τραῖνο ἀπό ἐδῶ).
Καί ἐπιδοθήκαμε καί τά τρία μας σέ ἕνα ἀτέρμωνο ὄργιο κατανάλωσης θερμίδων, πού ὅμοιό του εἴχα πολύ πολύ καιρό νά κάνω.. Τί βάφλες, τί Κρῆκ (μπύρα ἀπό βατόμουρο και ἀγριοκέρασο - ρε παιδιά, εἶναι must καί τό λέω ἐγώ πού δέν εἴμαι σπουδαῖος πότης!), τί φοντύ -ἄσε νά μήν τά λέμε-..

Κρῆκ -μέ τ'ὄνομα..

βάφλες...χωρίς ὄνομα

Καί ἐνῶ συνεχίζαμε ἀμέρημνοι τή ζωή μας καί ζούσαμε ὅλες μας τίς ἀμαρτίες στήν Gallerie de la Reine , ἔπεσε τό μάτι μας σέ ἕνα καμμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο!!!
Καί σαφῶς ἀναστενάξαμε καί τά τρία μας ὅλο νοσταλγία "ἄχ, Πατρίδα μας γλυκιά..."

Καί ἰδού ὁ γνωστός ἄγνωστος πού τό'καψε μπροστά στά μάτια μας (ὁ παλιομπάσταρδος!)

καί σάν νά μήν ἔφτανε αὐτό, τό παλιοκάθαρμα ἔκανε καί τόν.. σοκαρισμένο ὅταν ἀντίκρυσε δήθεν τυχαίως τά κατορθώματά του. Νά τί σημαίνει Παρακράτος.. Καί μέσα στήν καρδιά τῆς ἑνωμένης Εὐρώπης...
Σάαααα δέ ντρέπεσαι λίγο..

τσαντισμένα Χριστούγεννα -2

Ὅταν τό 1990 βρέθηκα γιά πρώτη φορά στήν Ἀμβέρσα σέ περιοδεία μαζί μέ τήν Παιδική Νεανική Χορωδία τοῦ Δήμου Ροδίων ἔχοντας προσκληθεῖ ἀπό ἀντίστοιχη φλαμανδική, δέν πίστευα στ'αὐτιά μου ὅταν ὁ ντόπιος ξεναγός μᾶς ἔλεγε οὔτε λίγο οὔτε πολύ ὅτι...Βέλγιο δέν ὑπάρχει. Ἔκτοτε κάθε φορά πού βρίσκομαι στήν πλατεία Δημαρχείου στήν παλιά Ἀμβέρσα βλέποντας τό ἄγαλμα μέ τόν νεαρό ἄνδρα νά ρίχνει ἕνα..χέρι πρός τον νότο, αὐτόματα μοῦ ἔρχονται ἐκείνα τά λόγια στό μυαλό. Ἴσως ἐπειδή ὅσες φορές ἔχει τύχει νά εἶμαι ἐδῶ, πάντοτε τό Βέλγιο ἀντιμετωπίζει ἀκόμα μία κυβερνητική κρίση, ἀκόμα μία φορά οἱ Ἀμβερσιῶτες εἶναι μέσα στά νεύρα, ἀκόμα μία φορά κάτι δέν πάει καλά στό Βασίλειο...

Στά φλαμανδικά ἡ πόλη ὀνομάζεται Antwerpen. Μία λέξη μέ σημασία, ἀφοῦ προέρχεται ἀπό τή φράση "Ant Werpen", ὅπου "ant" σημαίνει "χέρι" καί "werpen" σημαίνει "ρίχνω". Αὐτήν ἀκριβῶς τήν κίνηση ἀναπαριστᾶ τό ἄγαλμα πού σᾶς ἔλεγα προηγουμένως. Καί δέν δίχνει τυχαία προς τόν νότο, πρός τις γαλλόφωνες δηλαδή περιοχές τοῦ Βελγίου, τήν Βαλλωνία. Αἰῶνες έπί αἰώνων διεξαγόταν ἕνας έξαιρετικά βίαιος πόλεμος ἀνάμεσα στούς Φλαμανδούς καί τούς Βαλλώνους, μέ βασικό λόγο...τή γραμματική. Ναί, ὅσο καί νά μή μας ξενίζει ἐμᾶς τούς Ἔλληνες ἡ ὕπαρξη αὐτοῦ πού λέμε "γλωσσικό ζήτημα", τουλάχιστον ἐμεῖς μακρᾶν ἀπείχαμε ἀπό τοῦ νά ξεκληρίζονται οἰκογένειες ἤ νά καίγονται ὁλόκληρες πόλεις στό ὄνομα τῆς σωστῆς γραμματικῆς καί γλώσσας. Ἐδῶ ὄμως συνέβησαν ὅλα αύτά καί ἔτσι -πῶς σέ μᾶς ὑπάρχει π.χ. Νέα Σμύρνη, Νέα Φώκαια κ.λ.π. - ἔτσι κι ἐδῶ ὑπάρχουν δύο πόλεις μέ τό ἴδιο ὄνομα πού μαρτυροῦν βίαιη προσφυγιά -ἡ φλαμανδική Leuven καί ἡ βαλλώνικη Louvain La Neuve (ἡ νέα Λουβαίν) πού προέκυψε ἀπό τούς ἠττημένους γαλλόφωνους πρόσφυγες κάποιες ἐκατοντάδες χρόνια πρίν..

Καί καλά, μετά άπό τόσα χρόνια τό μένος ἀκόμα κρατεῖ;
Δέν ξέρω ἀκριβῶς.
Εἶναι άκόμα ὄμως συζητήσιμο καί κατά καιρούς πάρα πολύ ἐπίκαιρο. Καί αὐτό ἐπειδή οἱ πολίτες αύτῆς τής χώρας άπό τή μιά λίγο δείχνουν νά νοιάζονται τόσο οἱ φλαμανδοί ὅσο καί οι βαλλώνοι γιά τήν τύχη τοῦ ἑνιαίου Βελγίου, άπό τήν ἄλλη ὄμως τόσο περισσότερο τούς νοιάζει νά ἀλλάξουν τό στάτους κβο πού ...κάποτε ἀπό κάποια προηγούμενη ἐνσάρκωση κάποιου ἄλλου Σχεδίου Ἀνάν a-la-Belge τούς ἐπιβλήθηκε. Τά περιθώρια ἐλιγμῶν ἀπό τή φλαμανδική πλευρά ἦταν πάντοτε πολύ περιορισμένα, ἀφού δέν εἴχαν τήν ὑποστήριξη τῆς ὑπερδύναμης Γαλλίας (σέ ἀντίθεση μέ τούς Βαλλώνους) , δέν ἤθελαν νά γίνουν ἁπλά μέρος τῆς Ὁλλανδίας (γιατί κατά τούς φλαμανδούς τά ὁλλανδικά ἤθη παραῆταν καί παραεἶναι ἀκόμα καί σήμερα χαλαρά..), δέν εἴχαν καμμία διάθεση ποτέ νά γίνουν μέρος τῆς Γερμανίας, ὁπότε ἁπλά ἔκαναν μόνοι τους ὅ,τι μποροῦσαν γιά νά διαλυθεῖ αὐτός ὁ γάμος μέ τούς γαλλόφωνους συντοπίτες τους. Ὅλος ὁ ντουνιᾶς ξέρει ὅτι αὐτό τό ζεῦγος δέν τα πάει καλά ἐδῶ καί πολύ καιρό καί μάλιστα μετά τό τέλος τοῦ Β'Παγκοσμίου Πολέμου συζητιόταν σοβαρά νά διαλυθεῖ τό Βασίλειο-Ψευδαίσθηση καί νά δημιουργηθοῦν δύο κράτη ἤ νά προσαρτηθεῖ ὁ νότος στή Γαλλία, νά τελειώνουμε. Ἔτσι ὄμως οἱ γαλλογερμανικές ἰσορροπίες καί ἡ "σοφά" μοιρασμένη Μπενελούξ δέν θά ἦταν πιά τό "μαξιλάρι" πού θά ἀπορροφοῦσε τούς κραδασμούς ἀνάμεσα στά δυό πρωτοπαλίκαρα τῆς Δύσης (Γαλλία/Δυτική Γερμανία).
Κι ἔτσι τό Βέλγιο παρέμεινε "ἀτυχῶς παντρεμένο". Καί σάν νά μήν ἔφταναν ὅλα αύτά, οἱ Βρυξέλλες γίνονται καί ἕδρα τοῦ ΝΑΤΟ , στή συνέχεια γίνονται καί πρωτεύουσα τῆς ΕΟΚ πού μετά ἔγινε Ἕνωση, καί ἄντε τώρα νά γίνει ἡ ἀπαρχή τῆς διάσπασης του Βελγίου ἀκριβῶς μέσα ἀπό τό κέντρο τοῦ Ἑνωτικοῦ Ἰδεώδους τῆς Δύσης.

Ἔκτοτε ἡ τσαντίλα τῶν φλαμανδῶν εἴναι διαρκής, μέ αἰχμή τοῦ δώρατος τίς ἴδιες τίς Βρυξέλλες, ἡ ὁποῖα ένῶ διοικητικά καί ἱστορικά ὑπήρξαν ἀνέκαθεν ἡ πρωτεύουσα τῶν Φλαμανδῶν καί ένῶ τό βελγικό Σύνταγμα αὐτό άκριβῶς ὁρίζει, μέ μία τροποποίηση του Συντάγματος δημιουργήθηκε μία τρίτη διοικητική νησίδα στή χώρα -περικυκλωμένη ἀπό τή Φλαμανδία- , ὀνόματι "Κοινότητα Βρυξελλῶν". Ἡ Κοινότητα λοιπόν αὐτή, ἄν καί ἔχει ἕδρα τή συνταγματικά ἀναγνωρισμένη πρωτεύουσα τῆς φλαμανδόφωνης κοινότητας, εἶναι ταυτόχρονα ἡ ἕδρα τῆς...δίγλωσσης "Κοινότητας τῶν Βρυξελλῶν", ἀποτρελλαίνοντας τά νεύρα τῶν Φλαμανδῶν.

Στό σύγχρονο Βέλγιο ἡ μόνιμη ἐρώτηση εἶναι "what's next", ἀφού εἶναι γεγονός ὅτι πέρασε ἀνεπιστρεπτί ἡ έποχή πού οἱ φλαμανδοί ἔριχναν πέτρες στόν νότο, ὅμως μετά τόν Β'Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα πετᾶνε τό γάντι στούς Βαλλώνους, ἔχοντας ἀναπτυχθεῖ οἰκονομικά καί βιομηχανικά καί ὅλο καί περισσότερο αἰσθάνονται τό βάρος τῆς φορολογίας που καλοῦνται νά πληρώοσυν γιά τούς "φτωχούς γάλλουςτούς νότου", ὅπως ὅλο καί περισσότερο τούς ἀποκαλοῦν. Καί οἱ κρίσεις διαδέχοντάι ἡ μία τήν ἄλλη. Τό 2007 ἡ χώρα εἴχε μείνει χωρίς κυβέρνηση γιά 6 μῆνες γιατί -πῶς νά τό κάνουμε- οἱ δύο κοινότητες δέ γουστάρανε νά κάνουνε χωριό!
Κι ὅταν τελικά κατάφερε νά σχηματισθεῖ κυβέρνηση μέ τον πολλά ὑποσχόμενο Leterme, τόν νεώτερο σέ ἡλικία εὐρωπαῖο πρωθυπουργό, νά'τό σκάνδαλο τῆς Τράπεζας Fortis... Καί τήν πρώτη μέρα πού ἔφτασα, νά'σου ἡ δραματική δήλωση τοῦ Βασιλιά , ὅτι δηλαδή "δέν θά ἀφήσει τό Βέλγιο νά κυλήσει στό χάος".. Καί μαθαίνοντας τίς λεπτομέρειες, πολύ καλά τά εἴπε ὁ ἄνθρωπος, γιατί...ἄλλο νά μιλᾶμε γιά γραμματική καί συντακτικό καί ἄλλο νά πουλᾶμε τή δυνατότερη βελγική Τράπεζα ἐν μία νυκτί , καί μάλιστα νά πουλιέται στήν γαλλική Banque Bationale de Paris χωρίς νά ρωτήσει κανείς τούς πολυπληθεῖς ψηφοφόρους και (κυρίως) φλαμανδούς μικρομετόχους. Καί τό χειρότερο - νά ἀποκαλύπτονται λεπτομέρειες γιά κρυφές ἐπαφές τοῦ πρωθυπουργοῦ μέ ἀνώτερους δικαστικούς, συστήνοντάς τους νά περάσουν ...στό ντούκου τίς προσφυγές τῶν φλαμανδῶν μικρομετόχων.
Τί νά λέμε τώρα...Ἕνας χαμός!

Yves Leterme - τά ἔκανε μαντάρα

Ὁ Leterme παραιτήθηκε, ἡ βρώμικη bon-marché τῆς BNP προφανῶς θά ἀκυρωθεῖ ἀπό τή Γενική Συνέλευση τῶν μικρομετόχων τόν ἐρχόμενο Φεβρουάριο, οἱ Ἀμβερσιῶτες στά καφενεἰα καί στά γκάλλοπ δηλώνουν "ἀγανακτισμένοι πολίτες" καί ἀκόμα καί οἱ μετριοπαθεῖς φλαμανδοί ἀρχίζουν νά μετρᾶνε τό κάθετί στό πολιτικό σύστημα τῆς χώρας.

Τσαντίλας συνέχεια ἐς αὔριον. Tot ziens!

τσαντισμένα Χριστούγεννα

Πάει, πέρασε καί τό σχετικό τζέτλαγκ ὕστερα ἀπό συνολικά ἕνα 10ωρο μέσα σέ ἀεροπλάνα, ἀναμονές στά ἀεροδρόμια, στομαχική ταλαιπωρία μέ ὅλα αὐτά τά γεμάτα "Ε" πού μᾶς ταϊζουν οἱ ἀεροπορικές ἐταιρίες καί βρίσκομαι στό Βέλγιο. Γιά νά ἀκριβολογήσω, στήν Ἀμβέρσα, τήν κυριότερη πόλη της Φλαμανδίας, τοῦ βόρειου δηλαδή τμήματος του Βασιλείου.. Καί ὅσοι δέν τό πρόσεξαν, ὁ τύπος πού κοιτάει στήν κεφαλίδα τοῦ μπλόγκ εἶναι ὁ Ρούμπενς, ἕνας ἀπό τούς κυριότερους φλαμανδούς ζωγράφους -ἡ ζωγραφική, μία ἀπό τίς σπεσιαλιτέ τῆς χώρας-. Γιατί Φλαμανδία; Φιλίες σχεδόν 2 δεκαετιῶν παραμένουν ἀναλλοίωτες έδῶ καί -Χριστούγεννα δέν ἔχουμε;- ἐ, ἄς χρησιμοποιήσουμε καί καμμιά κουκούλα ...γιά τό κρύο

Καί μιᾶς καί μιλᾶμε γιά "τσαντισμένα Χριστούγεννα" (κάτι ἄκουσα ἀπό τά μέρη μας, γιά κάτι σκουπίδια λέει στο διασημότερο Χριστουγεννιάτικο Δέντρο τῆς εὐρωπαϊκῆς ἡπείρου), μόνο στή Φλαμανδία θά ἔπρεπε νά βρίσκομαι. Στη χώρα τοῦ πιό...τσαντισμένου λαοῦ τῆς Εὐρώπης. Μόνο πού μᾶλλον φέτος ἀρχίζουμε ἑμεῖς νά παίρνουμε τά πρωτεία στήν σταντίλα, μέσα ἀπό τά χέρια τῶν Φλαμανδῶν.

Καλωσόρισα καί καλῶς σᾶς βρῆκα (δέν μπορῶ νά κάνω χωρίς ἐσᾶς)
Ὁσονούπω περισσότερα.

..βρέ οὔστ

Ἀγανακτισμένοι πολίτες βάλθηκαν νά τακτοποιήσουν τή βαλίτσα μου, ἀλλά τό αὐτί μου δέν πρόκειται νά ἰδρώσει αὐτή τή φορά..
Καί δέν ὑπόσχομαι οὔτε ἀναρτήσεις,
οὔτε τίποτα γιά ὅσο θά λείπω.

Λέω λοιπόν νά κατεβάσω τά ρολλά καλοῦ-κακοῦ
καί ἄν τύχει καί σᾶς θυμηθῶ ,
ἔχει καλῶς...

Ἄντε μπἀυ κι ἄντε γειά

μείνατε συντονισμένοι;

Ἄν καί τά ἐπεισόδια συνεχίζονται, τά τηλεοπτικά κανάλια σάν νά ἔγιναν -πῶς νά τό θέσω- πιό...cool. Πᾶνε οἱ ζωντανές συνδέσεις, οἱ ρεπόρτερ πού μεταδίδουν ἀλαφιασμένοι, οἱ ἀνήσυχες γκριμάτσες τῶν παρουσιαστῶν. Τά χαζοlifestyle προγράμματα καί οἱ γνωστές γκλαμουράτες personae ξανάπιασαν δουλειά καί γενικῶς, ὅλα πᾶν'καλά. Γιά τά προσχήματα καί μόνο, βαρύγδουπες ἀναλύσεις καί σεβάσμιες Φροϋδικές ἀτάκες διαδέχονται ἡ μιά τήν ἄλλη μέ σοβαροφανεῖς διανοούμενους νά ἀναμασοῦν τά ἴδια καί τά ἴδια. Ἕνα ἁπλό ζάπινγκ σήμερα στά κανάλια -μιά μέρα μετά τόν πυροβολισμό μαθητῆ στό Περιστέρι ἀπό ἄγνωστο(!!!) δράστη, ἐξέλιξη σοβαρότατη!- διαπιστώνει κανείς τή σιγή τῶν ΜΜΕ γιά τό τί συμβαίνει (ἤ μάλλον γιά τό τί φαντάζομαι ὅτι συμβαίνει στήν Ἀθήνα, μιᾶς καί εἴμαι μακρυά).

Καί τότε θυμήθηκα τή λακωνική ἀνακοίνωση/παραίνεση/ὀδηγία (πῶς νά τήν ἀποκαλέσω γιά νά ἀποδώσω τό νόημα πού προφανῶς εἴχε .."μοῦ διαφεύγουν οἱ λέξεις", ὅπως θά ἔλεγε ἕνας ἀγαπημένος ἀποδημῆσας κωμικός ἡθοποιός) τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, πού ἀνακοινώθηκε ἀσχολίαστη ἀπό ὅλα τά τηλεοπτικά κανάλια καί τα ραδιόφωνα στίς 13 Δεκεμβρίου.

Νά μᾶς τή θυμήσω;
Παααανεύκολο!

"Το ΕΣΡ, με υπόδειξή του που απέστειλε σήμερα τα ξημερώματα προς όλους τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας, συνιστά «να επιδείξουν ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο παρουσίασης των γεγονότων που σχετίζονται με τον τραγικό θάνατο του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, καθώς και την απαιτούμενη σύνεση, λαμβάνοντας υπόψη κυρίως την ανάγκη:
α) να αποφεύγεται η προβολή σκηνών ακραίας βίας και επεισοδίων με τρόπο που μπορεί να ερμηνευθεί ως ενθάρρυνση για επίδειξη ακραίας αντικοινωνικής συμπεριφοράς.
β) να αποφεύγεται η υποκατάσταση των αστυνομικών και ανακριτικών αρχών,
γ) να αποφεύγεται η δημοσιοποίηση εγγράφων και άλλων στοιχείων, που αποτελούν αντικείμενο ποινικής προδικασίας».
Το ΕΣΡ για την υπόδειξή του αυτή αναφέρει ειδικότερα τα άρθρα 8 παράγραφος 2 του Νόμου 3090/2002, άρθρο 11 παράγραφος 6 του Π.Δ. 77/2003, άρθρο 13 παράγραφος 3 του Π.Δ. 77/2003, το άρθρο 12 του Π.Δ. 77/2003, το άρθρο 5 παράγραφος 1 του Π.Δ. 77/2003 και το άρθρο 10 παράγραφος 4 του Κανονισμού 2/1991 και προσθέτει ότι «κατά τον τρόπο προβολής των τελευταίων γεγονότων από τα δελτία ειδήσεων και άλλες εκπομπές, παρατηρείται ότι υφίσταται κίνδυνος παράβασης της ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας».

Καί ἐν ὄψει τοῦ κινδύνου ..ἐπιβολῆς χοντρῶν προστίμων,
φᾶτε κι ἄλλο κουτόχορτο
ἠλίθιοι Ἕλληνες τηλεθεατές.

τί τίτλο νά κοτσάρω;

Σώνει καί καλά ἔχουμε Χριστούγεννα σέ λίγες μέρες.
Κάπως ἔτσι μοῦ φαίνεται φέτος.

Εἴχε προγραμματιστεῖ χθές τό βράδυ ἡ grande-ἔναρξη τῶν ἐορταστικῶν ἐκδηλώσεων τοῦ Δήμου γιά τά Χριστούγεννα. Ἅγιοι Βασίληδες μπροστά στό Δημαρχεῖο, φάτνες καί διάφορες ἱστορίες. Ποτέ δέν ἤμουν φάν τῶν Χριστουγέννων (προτιμῶ τό Πάσχα), ἀλλά φέτος -ἔστω καί ἐτεροχρονισμένα- πραγματικά θά ἤθελα κάποιος νά μέ πείσει νά γίνω.

Κι εκεῖ πού ἀκούγονταν τά ὅσα χαρούμενα εἴχαν διοργανωθεῖ, νά καί ἡ ντουντοῦκα τῆς διαδήλωσης πού ἔφτανε στό κέντρο τῆς πόλης, πολύ κοντά στό χριστουγεννιάτικο σκηνικό.
Αὐτά τά μπάμ-μπούμ πού ἀκούστηκαν τελικά δέν κατάλαβα τί ἦταν.
Βεγγαλικά ἤ ρίψεις δακρυγόνων;
Συνέπεσαν καί χρονικά..

Καί τί σόι Χριστούγεννα εἶναι αὐτά πού ὅταν πέφτει ἡ νύχτα ἀρχίζει ν' ἀκούγεται ὁ ...γρύλος; Μέ τά ..ἀντικουνουπικά στήν πρίζα,τί νά λέμε τώρα.. Μέχρι πού κάνει καί ζέστη ἀκόμα.

Λές κι εἶναι ..Πάσχα.
Μά τί λέω..

ἡ εἰκόνα τῆς χθεσινῆς ἡμέρας..

..καί ὅσα αὐτή ἀποδεικνύει.

στούντιο εἰδήσεων τῆς ΝΕΤ , 16.12.2008 , ὥρα 15:00

θά τό ξεχάσουμε;

Εἶναι ἀπίστευτα τά πράγματα πού ζήσαμε τήν ἑβδομάδα πού μᾶς πέρασε. Καί ὅσο περνοῦν οἱ μέρες, τόσο περισσότερο τά συνειδητοποιῶ ἐκ τῶν ὕστέρων. Τέτοια εἶναι ἡ χώρα πού ζῶ; Ποῦ μεγάλωσα; Ποῦ γεννήθηκα; Κρίμα! Πόσο πικρά τελειώνει αὐτή ἡ χρονιά! Ντροπή μας ὅλων μας.

Ἀγνοῆστε τό σπικάζ στά τηλεοπτικά ρεπορτάζ.

ΑΝΤ1 - δελτίο ειδήσεων 9.12.2008

ANT1 - δελτίο ειδήσεων 8.12.2008

Χανιά -OTEshop 9.12.2008

ἀντί ἐπικηδείου

Ὁ πιό σημαντικός Κύπριος πολιτικός μετά τήν εἰσβολή του'74 ἔφυγε ἀπό τή ζωή. Σημαντικός λόγω τῶν ἱστορικῶν συγκυριῶν ἔναντι τῶν ὁποίων κλήθηκε νά λάβει θέση, καθορίζοντας ἔτσι τή στάση τῶν Ἑλληνοκυπρίων τόσο ἔναντι στό πρόβλημα ὅσο καί ἔναντι τῆς ΕΕ. Ἐπί τῶν ἡμερῶν τῆς προεδρίας του, ἡ Κύπρος ἐντάχθηκε στήν ΕΕ, μπῆκε στήν Εὐρωζώνη καί ἀπορρίφθηκε τό σχέδιο Ἀννάν μέ ἕνα ἰσχυρότατο "Ὄχι" πού συντασσόταν μέ τή δική του πολιτική γραμμή.



Ὀ μέσος Ἐλλαδίτης θἀ θυμᾶται τόν Τάσσο Παπαδόπουλο ἀπό τήν τηλεοπτική του παρότρυνση προκειμένου νά καταψηφισθεῖ αὐτό το σχέδιο ἀπό τούς συμπατριώτες του. Ἡ φράση "Παρέλαβα Κράτος , δέν θά παραδώσω Κοινότητα" ἀπό ἄλλους θεωρήθηκε ἔνδειξη πατριωτισμοῦ ἐνώ ἀπό ἄλλους σύμπτωμα ἀρτηριοσκλήρωσης. Κανείς ὄμως δέν ξέρει γιά ποιά Κύπρο θά μιλούσαμε σήμερα ἐάν τά ἀποτελέσματα ἐκείνου τοῦ δημοψηφίσματος ἦταν διαφορετικά.

Ἀκούγοντας τό διάγγελμά του, με τό ὁποῖο ἀνακοίνωνε τό καλοκαίρι τοῦ 2007 τήν ὑποψηφιότητά του γιά τίς πρόσφατες προεδρικές εκλογές στό νησί, νομίζω πώς θά κουραστεῖ πολύ ὅποιος θελήσει νά γράψει γι'αὐτόν ἕναν καλύτερο ἐπικήδειο.

ξανά ρεκόρ

Καθώς πλησίαζαν οἱ μέρες τῆς συναυλίας τῆς Ἴριδας Μαυράκη δέ σᾶς κρύβω πώς ὑπό τή σκιά τῶν γεγονότων δέν ἀπέκλεια τήν πιθανότητα νά μήν ἀποφασίσουν οἱ Ροδίτες νά βγοῦν ἀπό τά σπίτια τους , γιά νά μήν πῶ ὅτι δέν θά ἦταν ἀπίθανο ἀκόμα καί νά ματαιωθεῖ. Εὐτυχῶς διαψεύσθηκα καί εἶδα τό Δημοτικό μας Θέατρο γιά δεύτερη φορά μετά τό ἀφιέρωμα στήν Ἐλληνική Ὀπερέττα νά εἶναι 100% γεμάτο, καί στήν πλατεία καί στόν ἐξώστη. Λέω, λοιπόν, νά ἐλαφρύνω λίγο τό κλίμα μετά τά ὅσα εἴδαμε καί ζήσαμε τή φοβερή αὐτή ἑβδομάδα πού πέρασε καί -γιά ὅσους (λίγους) δέ βρέθηκαν στή χθεσινή συναυλία ἤ γιά ὅσους (πολλούς) ἐκ τῶν πραγμάτων δέν ἦταν δυνατόν νά εἶναι μαζί μας- ἰδού μερικά μαγνητοσκοπημένα ἀποσπάσματα πού τρἀβηξα ἀπό τόν γεμάτο ἐξώστη. Ὁ ἤχος πού κατάφερε νά τραβήξει ἡ ψηφιακή φωτογραφική μου μηχανή σαφῶς ἀδικεῖ τόσο τήν ἐξαιρετικά πλούσια σέ ἠχόχρωμα φωνή τῆς Ἴριδας ὅσο καί τήν πραγματικά ἐντυπωσιακή ἐμφάνιση τῆς Ὀρχήστρας Δωματίου τοῦ Μαρμαρίς.
Πιστεύω ὄμως πώς πατῶντας play θά διαπιστώσετε πόσο ζεστά ἐξελίχθηκε ἡ χθεσινή βραδυά, καταφέρνοντας νά μᾶς ταξιδέψει μακρυά ἀπό τήν πολλαπλά θλιβερή μας πραγματικότητα.

Çırak Aranıyor
μουσική-Zülfü Livaneli στίχοι-Refik Durbaş

Ἦταν ἡ πρώτη φορά πού εἴδα τήν Ἴριδα νά τραγουδᾶ στή σκηνή καί μετά ἀπό τόσες ὥρες πού εἴχα περάσει μαζί τίς τελευταῖες ἑβδομάδες, διαπίστωσα χθές πόσο αὐθεντικά καί ἄμεσα ἐπικοινωνεῖ μέ τό κοινό της. Δέν εἴδα τίποτα ψεύτικο πάνω της. Εἴδα τήν Ἴριδα πού γνωρίζω καί ἐξετίμησα κάθε μέρα καί περισσότερο. Ἦταν σάν νά μέ ὑποδέχθηκε παρέα μέ τούς παλιούς της φίλους στό σαλόνι τοῦ σπιτιοῦ της. Μᾶς φίλεψε, μᾶς ρώτησε πῶς τά περνᾶμε καί μᾶς διηγήθηκε τά ταξίδια της. Ὅπως κάνει ἕνας ταξιδευτής που περιπλανήθηκε γιά πολύ καιρό καί τελικά ἀποφάσισε νά γυρίσει στό σπίτι πού πεθύμησε. Χωρίς βέβαια αὐτό νά σημαίνει ὅτι δέν ἐτοιμάζεται γιά τήν ἐπόμενη περιπλάνηση.

Ἐντυπωσιακή ἦταν ἡ ὀρχήστρα πού τή συνόδευσε, ἀποτελούμενη ἀπό διαλεγμένους μουσικούς-μέλη ἄλλων συμφωνικῶν συνόλων τῆς γείτονος, καί πού στελεχώνουν ἐξ ὁλοκλήρου τή συμφωνική ὀρχήστρα τοῦ Δήμου τοῦ Μαρμαρίς.
(μήπως θά'πρεπε νά παραδειγματισθοῦμε; δέν μοῦ ἀκούγεται ἀκατόρθωτο..)

Scarborough Fair
ἀγγλικό παραδοσιακό τραγούδι

Γιά πρώτη φορά λοιπόν, οἱ δύο παραθαλάσσιες πόλεις μας συναντήθηκαν μουσικά, ἀνοίγοντας νέους ὁρίζοντες στά καλλιτεχνικά τοπικά δρώμενα, πράγμα πολλαπλά σημαντικό. Το χθεσινό μουσικό συναπάντημα ἦταν ὄμως σημαντικό καί γιά ἀκόμα ἕνα λόγο:
Ὅσο καί νά ἀκούγεται περίεργο -ἀλλά ξέχασα, στήν Ἐλλάδα ζῶ- ἀπό χθές τό βράδυ ἡ Ρόδος στερεῖται ἀκόμα μία πρωτοτυπία πού χαρακτήριζε τήν πολιτιστική της ὑποδομή ἐδῶ καί ..28 ὁλόκληρα χρόνια :
Τό Δημοτικό Θέατρο τῆς Ρόδου, γιά ὅσους δέν τό ξέρουν, ὑπήρξε ἐπί 28 συναπτά ἔτη τό μοναδικό θέατρο τῆς χώρας πού ..δέν εἴχε καμαρίνια (!!!). Πεῖτε το ἀδιαφορία, πεῖτε το πρωτοτυπία, ἴσως ἔφταιξε ὁ...καλός καιρός ἤ ὁ καταγάλαζος οὐρανός (πού ἀστραπές σίγουρα δέ φοβᾶται..), φαίνεται πώς ἀπό τό 1980 καί μετά οἱ ἁρμόδιοι δέν εἴχαν θεωρήσει καί πολύ σημαντικό γιά ἕνα θέατρο νά λειτουργοῦν τά καμαρίνια του(!!) Αὐτή ἡ θλιβερή πρωτοτυπία λοιπόν, δέν θά μᾶς χαρακτηρίζει πιά, ἔστω καί μέ λίγη καθυστέρηση..
Εὐτυχῶς, διανύουμε τήν ἐποχή τῆς ἰδιωτικῆς χορηγείας καί εὐτυχῶς ἡ ροδιακή κατασκευαστική ἐταιρεία Κ&Δ Μαντικός δούλεψε μέρα-νύχτα γιά νά μή γίνουμε "θέμα" στίς στῆλες τῶν ἐφημερίδων "ἀπέναντι" -ὅπως μέ νόημα συνηθίζουμε νά ἀποκαλοῦμε ἐδῶ τά τουρκικά παράλια-.
Καί, ναί, νομίζω πώς ἄξιζε τόν κόπο αὐτή ἡ (ἔστω) γκρίζα διαφήμιση..

Ἴριδα μπράβο σου. Πολύ μοῦ ἄρεσες.

ἀποκλίνουσα κοινωνία

Αὐτή τήν ἀνάρτηση ἄρχισα νά τή γράφω μέ τό πού ἄρχισαν τά θλιβερά γεγονότα στή χώρα. Τήν ἔσβησα. Μετά τήν ξανάγραψα. Μετά τήν ἀποθήκευσα στά "πρόχειρα". Ὕστερα τήν ξανάσβησα καί τελικά ἀποφάσισα νά περιμένω γιά νά προλάβω νά φιλτράρω πρῶτα πρῶτα μέσα μου τίς σκληρές εἰκόνες καταστροφῆς καί χάους πού ποτέ δέν ξαναεῖδα νά συμβαίνουν ἐδῶ. Ποτέ δέν αἰσθάνθηκα τόσο ἀπροστάτευτος στήν ἴδια μου τήν πατρίδα. Ποτέ δέ μᾶς ξαναεῖδα νά ἔχουμε χάσει κάθε μέτρο. Ποτέ δέν ξαναεῖδα ἕνα Κράτος, τό δικό μας, νά εἶναι καί νά δηλώνει περισσότερο "ἀπῶν" ἀπό αὐτές τίς μέρες πού διανύουμε. Ποτέ δέν εἶδα αὐτή τή χώρα νά καίγεται, νά λεηλατεῖται, νά χάνεται ἡ ἔννοια τῆς "χώρας" σέ ἕνα βράδυ, πού τό ἀκολουθεῖ ἀκόμα ἕνα, καί τήν ἐπομένη ἀκόμα ἕνα, καί χθές, καί ἀπόψε, καί αὔριο, και πιθανότατα μεθαύριο. Καί κανείς δέν ξέρει μέχρι πότε δέν θά ἔχουμε αὐτό πού μάθαμε νά λέμε "χώρα". Μόνη ἀπόδειξη ὕπαρξης Κράτους ἦταν ἡ...ΕΡΤ πού, περιέργως πῶς, ἀκόμα ἐκπέμπει. Καί δέν ἔχω καταλάβει γιατί..

Δέν ἐπιθυμῶ νά προσωποποιήσω τήν κατάντια μας, παρά τή θλίψη πού προκαλεῖ ὁ χαμός ἑνός ἀθώου παιδιοῦ 15 χρονῶν πού ἔφυγε ἀπό αὐτόν τόν κόσμο πραγματικά ἄδικα καί ἡ μητέρα του δέν θά τον δεῖ νά γίνεται ἄνδρας. Δέν θά μπῶ στή διαδικασία νά στείλω στά τάρταρα ἕναν ἐξ ἴσου ἄτυχο ἤ/καί κακῶς ἐκπαιδευμένο ἀστυνομικό, πού δέ θά δεῖ ἀπό κοντά τά δικά του παιδιά νά μεγαλώνουν. Οὔτε πιστεύω ὅτι τό κοινωνικό μας ἀδιέξοδο καί ὁ γόρδιος δεσμός που καλούμαστε ὅλοι νά λύσουμε θά λυθεῖ μέ τήν παραίτηση τῆς κυβέρνησης ἤ μέ οἰκονομικά πακέτα ἐνίσχυσης, πού ἐν τέλει μόνο οἱ φτωχοί φορολογούμενοι θά κληθοῦν νά πληρώσουν.

Ὁ φόνος τοῦ ἀθώου αὐτοῦ παιδιοῦ ἦταν ὁ καταλύτης γιά τήν ἐδῶ καί χρόνια κοινωνική βόμβα μολότωφ πού ἔψαχνε τήν ἀφορμή νά πέσει στά κεφάλια μας. Καί, ὀρίστε, πραγματοποιήθηκε ἡ ἀπάντηση πού ὅλοι ἀφήναμε νά πλανᾶται στήν ἀτμόσφαιρα ἀναρωτώμενοι "μά, ποῦ θά πάει αὐτό..". Γιατί δέν εἶναι δυνατόν νά μήν εἴχαμε ψιλιαστεῖ τί περίμενε αὐτή τή χώρα. Μιά χώρα ἀπό πολίτες δεμένους χειροπόδαρα μέ ἀπλήρωτα δάνεια, μέ ἀκάλυπτες ἐπιταγές, μέ μισθούς-κοροϊδία, μέ συντάξεις-ἀνέκδοτο, μέ ἀσφάλιση-ψευδαίσθηση ἐνώ ἡ ἀνεργία, ἡ ἀνέχεια, ἡ ἀπουσία προοπτικῆς καί ἑλπίδας ἔγιναν οἱ ὁλοένα καί περισσότερο πιστοί σύντροφοι τοῦ μέσου νεοέλληνα. Καί ὅλα αὐτά ὑπό τή σκιά ἄδειων βουλευτικῶν ἑδράνων κάθε χρώματος, πού ὅμως ὅλοι ἐμεῖς πληρώνουμε πάρα μά πάρα πολύ ἀκριβά χωρίς κανένα ἀπολύτως άντίκρισμα, ὅπως ἀποδεικνύεται ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια. Ὑπό τή σκιά καμμένων δασῶν, χαμένων εὐκαιριῶν, κλεμένων χαρτιῶν, ἀπλησίαστων τιμῶν, γελοίων συνθημάτων, ἀφελῶν ὑποσχέσεων, κενῶν λόγων, ἀπουσίας πράξεων, ἀνυπαρξίας εὐθιξίας, ἀποψιλωμένων ἀπό ἠθική συνειδήσεων καί πολλῶν μά πολλῶν κενῶν περιεχομένου ψηφοδελτίων.

Πολλοί, ἀπορημένοι παρακολουθούσαμε "ποιά εἶναι τέλος πάντων αὐτή ἡ νέα γενιά ἐφήβων" πού ἕνα ὡραῖο βράδυ σηκώνει μιά ὁλόκληρη χώρα στό πόδι. Μά ἦταν ἁπλῶς θέμα χρόνου ὅλοι αὐτοί οἱ ἔφηβοι δέκτες τῆς ἀπελπισίας τῶν γονιῶν τους νά γίνουν κι αὐτοί μέ τή σειρά τους "πομποί". Κι ἄς νομίζαμε ὅτι αὐτά τά μάτια, τά ἀποβλακωμένα ἀπό τά playstation καί τίς ὀθόνες τῶν κινητῶν, δέν ἔβλεπαν τί γίνεται γύρω τους. Μόνο πού ὅσο νεώτερος εἴσαι, τόσο λιγότερο φιλτράρεις αὐτά πού αἰσθάνεσαι, τόσο λιγότερο μπαίνεις στή διαδικασία νά βάλεις σέ τάξη ἐρεθίσματα, συναισθήματα, θυμό, θλίψη, ἀπελπισία.

Ἀφορμή καί εὐκαιρία ἐκδήλωσης συσσωρευμένου θυμοῦ στάθηκε ἕνας θάνατος γιά τόν ὁποῖο εὐθύνεται ἀστυνομικός, ὁ δημόσιος ὑπάλληλος δηλαδή πού προσωποποιεῖ τή δεδομένη στιγμή τό δεδομένο ἄχρηστο κράτος, ἕνα κράτος πού γιά δεκαετίες ἀποδεικνύεται ἀνεπαρκέστατο σέ κάθε τομέα.
Τό περασμένο καλοκαίρι χάσαμε 80 ἀνθρώπους μές στίς φλόγες -καί ὅλοι μας τό κατάπιαμε βουβοί. Αὐτά τά Χριστούγεννα ὅμως μέ ἕναν νεκρό κάηκε ἡ χώρα. Τόσον καιρό τό καζάνι ἔβραζε, ἀλλά κανείς ἀκριβοπληρωμένος βουλευτής κανενός χρώματος δέν φάνηκε νά τό πῆρε χαμπάρι.


Καί ὕστερα ἤρθαν οἱ κουκούλες.
Καί σπάσανε ὅ,τι ἔβρισκαν γύρω τους.
Καί ἔκαψαν.
Καί λεηλάτησαν.
Καί οἱ ἐξαθλιωμένοι ξένοι μετανάστες ἔκαναν τό ὄνειρό τους πραγματικότητα -νά ἀποκτήσουν ἐπιτέλους αὐτό τό super κινητό καί τά μαῦρα γυαλιά ἡλίου, μέσα στό καταχείμωνο, γιά νά βλέπουν πιό μαύρες τίς μέρες τους, κι ἄς διανύουμε ἐποχή μέ τή μικρότερη μέση ἡλιοφάνεια-.
Οἱ ἄνθρωποι τῆς διπλανῆς πόρτας ψιλάφησαν τό κρυφό τους πρόσωπο. Εἴτε τό ἔκρυψαν καί ἐπιτέθηκαν, εἴτε τό ἔδειξαν καί ἔδειραν, εἴτε ἔτρεξαν νά σωθοῦν, διαλέγοντας καθένας ἀπ'αὐτούς τό ρόλο πού τούς ταίριαζε μέσα σέ αὐτή τή ζούγκλα, τήν ἀνθρώπινη ζούγκλα, πού σέ ἀντίθεση μέ αύτή τῶν ζώων, δέν ἔχει κανόνες, δέν ἔχει φραγμούς, δέ γνωρίζει ὄρια.
Ὅλοι ἐναντίον ὅλων.
Ἕνα τρελλό ψηφιδωτό κοινωνικῶν ὀμάδων -πού οἱ ἐφησυχασμένοι ἀπό μᾶς νομίζαμε ὅτι χάζευε ἀποχαυνωμένο τά lifestyle περιοδικά τό ἕνα μετά τό ἄλλο- ἀποφάσισε ὅτι δέν θέλει νά ἀποτελεῖ μουσειακό κομμάτι, ὅτι δέν θέλει νά τό παρατηροῦν οἱ "εἰδικοί" ἀπό μακρυά.
Καί τό πάζλ διαλύθηκε -ἦταν τόσο εὔκολο πιά-
Καί μαζί με αὐτό, μιά χώρα.
Καί τό καράβι ἐδῶ καί μιά βδομάδα ταξιδεύει ἀκυβέρνητο. Οἱ σηματοδότες στούς δρόμους δείχνουν νά ἀναβοσβήνουν ἀπό μόνοι τους. Τά τηλέφωνα λειτουργοῦν ἀπό κεκτημένη ταχύτητα. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δέν ἔχουν ἀφεντικό. Χτυπᾶνε κάρτα γιατί ἔτσι συνήθισαν.

Ἡ μόνη ἀπόδειξη πώς ὑπάρχει αὐτό πού λέμε 'κράτος' εἶναι μόνο ἡ ..ΕΡΤ, ἡ ὁποῖα ὅπως ἀκριβῶς κάνουν καί τά ίδιωτικά ξαδέλφια της, ἀφού προβληθεῖ τό ἀνατριχιαστικά ἀξέχαστο ἐκεῖνο βίντεο μέ τό λιντσάρισμα σέ κατάστημα κινητῶν τηλεφώνων στήν πλατεία Βικτωρίας, σπεύδει νά γεμίσει τόν κουρβανά της μέ διαφημίσεις γιά "οἰκονομικά πακέτα κινητῆς τηλεφωνίας"- τί ἄλλο;

Εἴμαστε ἔτοιμοι νά δοῦμε τό τέλος τοῦ ἔργου;

ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπό χθές

Εἰκόνες ἀπό τό κέντρο τῆς κατ΄εὐφημισμόν Πρωτεύουσας

Οἱ φωτογραφίες ἀναρτήθηκαν στό facebook
ἀπό τόν Δημήτρη καί τή Ματρώνη.

Ἑλλάδα - Δεκέμβριος 2008

μαυρο παντου