ἀπ'ἄκρη σ'ἄκρη - backstage...

Ἴσως νά "ἐπαναλαμβάνομαι οἰκτρά", ὅπως θά ἔλεγε μιά ψυχή ἀπό τά φοιτητικά μου χρόνια, ἀλλά ὅσο μπαίνω πιό βαθιά σ'αὐτό τό παιχνίδι πού λέγεται "ἴντερνετ" δέν ἔχω πάψει νά έκπλήσσομαι εύχάριστα. Αὐτό τό συμπέρασμα τριγυρίζει στό μυαλό μου ὅσο θυμᾶμαι ἐκείνη τήν ἀπίστευτη είκόνα πού ἀντίκρυσα πρίν μερικές ἑβδομάδες στό κατάμεστο ἀπό κόσμο Δημοτικό Θέατρο τῆς Ρόδου στό ἀφιέρωμα γιά τήν Ἑλληνική Ὀπερέττα, διαπιστώνοντας ὅτι αὐτό τό κιτρινωπό blog συνέβαλε ἀποφασιστικά (πλάκα στήν πλάκα) μέ τά ἀλλεπάλληλα βίντεο καί τίς ἀναρτήσεις του στήν ἀπόλυτη ἐκείνη ἐπιτυχία. Αύτό τό συμπέρασμα τό κρατοῦσα γιά τόν ἑαυτό μου γιά ἀρκετό καιρό, ὥσπου μιά μέρα συνάντησα τήν Ἴριδα Μαυράκη στό δρόμο. Ἤθελε νά τῆς γυρίσουμε ἕνα τηλεοπτικό σποτάκι γιά τή συναυλία της πού θά πραγματοποιηθεῖ στόν ἴδιο χῶρο, δηλαδή στό Δημοτικό Θέατρο Ρόδου (ποῦ ἀλλοῦ ἄλλωστε...) σέ λίγες μέρες, τήν Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου, μέ "Τραγούδια ἀπό τήν Ἀκρη τοῦ Κόσμου῾". Ἐκείνη μάλιστα ἦταν πού μοῦ ἐπεσήμανε ὅτι στήν περίπτωση τῆς Ὀπερέτας ποτέ ἄλλοτε δέν εἴχε γίνει τόσο ἐκτεταμένη ἐνημέρωση τοῦ κοινοῦ σέ τοπικό ἐπίπεδο, στό διαδίκτυο, ἐκτός ἀπό τά "παραδοσιακά"μέσα τοῦ ραδιοφώνου, τῶν ἐφημερίδων καί τῆς τηλεόρασης.

Μεταξύ, λοιπόν, σοβαροῦ καί ἀστείου , ἐν μέσω συνεχιζόμενου ξέφρενου παλιμπαιδισμοῦ καί blogίστικων ἀναρτήσεων, ἀλλά καί λόγω αὐτῆς τῆς ἀσυνήθιστης ἑλληνοτουρκικῆς καλλιτεχνικῆς σύμπραξης, (καί γιά να εἶμαι ἀκριβής, τῆς καλλιτεχνικῆς σύμπραξης Ρόδου-Μαρμαρίς πού δέν νομίζω νά ἔχει ἀνάλογο προηγούμενο στήν πόλη μας!!), ὁ συνήθης ὕποπτος Νῖκος Τζεδάκης ἄρχισε νά φορτίζει τή βιντεοκάμερά του κι ἐγώ νά κόβω βόλτες στήν πόλη νά βρῶ πλάνα, νά σκέφτομαι τί θά ἐβαζα τήν Ἴριδα νά κάνει μπροστά στό φακό καί...ξανά πρός τή δόξα τραβήξαμε!

Περιμένοντας μέρες ἐπί ἡμερῶν νά βγεῖ ἐπιτέλους ὁ ἥλιος (σημαντικότατος γιά τίς σκιές καί γιά τά χρώματα, ἐλλείψει φίλτρων καί εἰδικῶν φακῶν) καί ὕστερα ἀπό κλικαρίσματα στά σχετικά websites μέ τίς προγνώσεις καιροῦ πού ὥς τότε νόμιζα πώς εἶναι χρήσιμα μόνο γιά τούς σκαφάτους, ντύσαμε τήν Ἴριδα στά μαῦρα γιά κοντράστ καί στηθήκαμε στή θάλασσα νά περιμένουμε νά σκάσει ἐπιτέλους αὐτό τό κῦμα στό μῶλο τῆς Ψαροπούλας (οἱ μή-Ροδίτες ἄς..κοπιάσουν νά δοῦν τί ἐννοῶ).
Καί δώσ'του ἡ Ἴριδα ν'ἀνεβοκατεβάζει τά χέρια, καί νά φυσάει ὁ ἀέρας δαιμωνισμένα καί νά αἰσθανόμαστε καί ὁλίγες τύψεις γιά τό κρύωμα πού ἴσως θά τήν περίμενε.. (εὐτυχῶς ἡ συναυλία θά γινόταν ἕνα μῆνα μετά)


Ἄν καί εἶμαι σχεδόν σίγουρος ὅτι ἡ Ἴριδα θά μᾶς ἔσουρνε τά ἐξ αμάξης ἀπό μέσα της γιά τό κακό πού τή βρῆκε στά καλά-καθούμενα, ἦταν κάτι παραπάνω ἀπό ὑπάκουη καί ἀφού "τραβήξαμε" καί τά βότσαλα -εὐτυχῶς ἀπό τέτοια ἔχουμε πολλά στό νησί- γκαζώσαμε γιά νά προλάβουμε τόν ἥλιο καί βρεθήκαμε στήν Τάφρο τῆς Παλιᾶς Πόλης, μέσα στό καταπράσινο γρασίδι.
Ἐκεί περάσαμε καί τήν περισσότερη ὥρα τοῦ γυρίσματος, κυνηγώντας τόν ἥλιο πού μᾶς λυπήθηκε καί δέν ἐξαφανίστηκε ξαφνικά.. Ἄλλωστε μᾶς ἦταν ἀπαραίτητος , γιατί πῶς ἀλλιῶς θά φαινόταν ἡ σκιά τῆς Ἴριδας ὅταν θά ξανασήκωνε τά χέρια.. Καί δώσ'του πάλι, ξανάρχισαν τά "γυμνάσια" καί βγάλαμε τόσο ἐγώ ὅσο καί ὁ Νῖκος ὅσο ...σαδισμό μᾶς εἴχε ἀπομείνει.
Καί γιά τό τοῦνελ πιά, τί νά πῶ..
Δέ θυμᾶμαι πόσες φορές περπάτησε αὐτό τό τοῦνελ γιά νά μή βγεῖ στραβό τό πλάνο, ἀφού τά χώματα ἔπαιρναν τόν τρίποδα ὅπου ἤθελαν (εεεεε, διαβάζει κανείς ἀπ'τό Δῆμο;; γιά κοπιᾶστε πρός τα'κεί..) .
Ἀλλά τό καλύτερο ἦταν ὅταν παίρναμε τά φύλλα τῶν δέντρων, ἀκριβῶς ἀπέναντι ἀπό τήν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος στό Μαντράκι. Συ-να-γερ-μός στούς securiτάδες, πού μᾶς παρακολουθοῦσαν σχεδόν διακριτικά, προφανῶς ρωτῶντας τόν ἑαυτό τους "Πόσες κάμερες μπορεῖ κανείς ν'ἀγοράσει μέ τό ὅλο τό εὐρωαποθεματικό τοῦ 'Υποκαταστήματος..;".


"Νά τολμήσω νά ζητήσω νά δῶ τί γυρίσατε;" ψέλλισε ἡ ταλαιπωρημένη Ἴρις.
Ἐννοεῖται πώς "Ὄχι" - εἴπαμε ὁ Νῖκος κι ἐγώ , ἐξαντλῶντας καί τό τελευταῖο ἴχνος σκληρότητας πρός τό θῦμα μας..
"Θά πρέπει νά εἶμαι μιά ..τρελλή πού σᾶς πρότεινα νά τό γυρίσετε αὐτό τό πρᾶμα" , εἶπε σχεδόν γελῶντας - σχεδόν ἀπορῶντας ἡ ἄμοιρη Ἴρις..
Μετά ἀπό συνολικά.. 15 (δεκαπέντε) ὥρες μοντάζ (εἴμαστε ἀρχάριοι, τί νά κάνουμε..) καί ἀφού "σπάσαμε τά νεύρα" ἀλλήλων (ἐννοεῖται αὐτό), βγῆκε αὐτό τό ἀποτέλεσμα πού ἑλπίζουμε νά μή σᾶς ἀπογοητεύσει...

Πατῆστε Play..καί περιμένουμε σχόλια (καλά καί κακά)
σᾶς προτείνω ὄμως νά τό δεῖτε ἀπό τό YouTube πατῶντας ἐδῶ
καί ἐπιλέγοντας τή δυνατότητα "watch in high quality"

ἰδέα-κάμερα-μοντάζ: Γαβριήλ Χαρίτος-Νῖκος Τζεδάκης

ἡ σειρά τῶν ὀνομάτων εἷναι 100% τυχαία

Ἡ "Ἄκρη" εἶναι τό τοῦνελ.
Ὁ "Κόσμος" εἶναι.. μπλέ, πράσινο καί καφετί
-γῆ καί ἄνθρωπος μαζί-

Εὐχαριστῶ ἕναν-ἕναν ξεχωριστά τούς καλούς μου φίλους τῶν ροδιακῶν τηλεοπτικῶν καναλιῶν, πού προθυμοποιήθηκαν νά τό προβάλλουν, "θυσιάζοντας" ἔτσι πολύτιμο διαφημιστικό χρόνο.
RED, TVΚΟΣΜΟΣ, ΙΡΙΔΑ καί TV4 (ἡ σειρά τῶν ὀνομάτων εἶναι ΚΑΙ ἐδῶ ἐντελῶς τυχαία). Εἴστε ὅλοι σας καταπληκτικοί!
Εὐχαριστῶ ἰδιαίτερα τήν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ Δήμου Ροδίων, τίς ροδιακές ἱστοσελίδες RodosEvents.gr , Tranzistoraki.gr , τήν ἑλληνοτουρκική ἐνημερωτική διαδικτυακή πύλη GrTrNews.com καί βέβαια τόν συγχορηγό διαδικτυακῆς ἐπικοινωνίας ΡάδιοΛυχνάρι , πού μέ τήν εὐκαιρία τοῦ βίντεο ἔχουν συνδεθεῖ μέ αὐτό τό blog

ἀπ'ἄκρη σ'ἄκρη

Ἴρις Μαυράκη - Ender Sakpınar

Ἔχω πολύ καιρό νά λάβω ἕνα δελτίο τύπου γιά ἕνα καλλιτεχνικό γεγονός πού εἰλικρινά δέν χρειαζόταν νά δῶ ποιός καί γιατί τό ἔγραψε. Ὅ λόγος ἦταν ἁπλός : ἦταν ἐξομολογητικά εἰλικρινέστατο, ξεφεύγοντας ἔτσι ἀπό τά γνωστά τυπικά δεδομένα ἑνός κειμένου πού ἁπλά θά ἀνακοίνωνε μιά (ἀκόμα) συναυλία. Καί πῶς θά ἦταν δυνατό νά σταλεῖ ἕνα συνηθισμένο δελτίο τύπου γιά μία συναυλία πού ἀπό μόνη της ἀποτελεῖ ξεχωριστό γεγονός γιά τή "μικρή μας πόλη", πού ἀξίζει νά σημειώσω πώς τελευταία διαψεύδει τή βαρετή της χειμωνιάτικη φήμη.

Τή μεθεπόμενη Πέμπτη, στις 11 Δεκεμβρίου, μᾶς περιμένει στό Δημοτικό Θέατρο Ρόδου ἕνα πείραμα - ἕνας ἀσυνήθιστος συνδυασμός μελωδιῶν, χωρῶν καί ἀνθρώπων. Ἀσυνήθιστος γιά μᾶς, πλήν ὄμως γιά τή ροδίτισσα τραγουδίστρια Ἴριδα Μαυράκη αὐτό ἀκριβῶς τό ἀπρόσμενο μουσικό "συναπάντημα" εἶναι.. νόρμα. Καί ὁ τίτλος τῆς συναυλίας πολύ ταιριαστός γι'αὐτήν, γεννημένη σέ κάποια "ἄκρη τοῦ κόσμου" καί ριζωμένη στόν τόπο μας ἀπό μία σειρά συμπτώσεων καί συγκυριῶν. Ἔκτοτε ἡ Ἴριδα ταξίδεψε κι ἄλλο, συλλέγοντας ἤχους, ἐμπειρίες καί χρώματα -εἶναι ἄραγε τελικά σωστό ὅτι τό ὄνομά μας, ἰδιαίτερα μάλιστα ὅταν εἶναι σπάνιο, προσδίδει κάτι τό διαφορετικό στήν προσωπικότητά μας;- καί μέ ἐφόδιο τή φωνή της, τίμησε τήν τέχνη που ὑπηρετεῖ, καί ὄχι μόνο στή Ρόδο.
Μέ δεδομένο τό ἔντονο ἐνδιαφέρον της σέ νέα μέρη καί ἐμπειρίες, αὐτό πού θά δοῦμε σέ λίγες μέρες εἶναι ἕνα μικρό δεῖγμα ἀπό τά ὅσα ἔχει πραγματοποιήσει ἡ Ἴρις ἔως τώρα.

Τά τελευταία χρόνια οἱ καλλιτεχνικές της ἀναζητήσεις τήν ἔφεραν πιό κοντά στήν ἀντίπερα ὄχθη τού Αἰγαίου, μέ δεκάδες συναυλίες πού πραγματοποίησε στήν Τουρκία τήν τελευταία δεκαετία, μέ ἀποκορύφωμα κατά τή γνώμη μου τήν περσινή συναυλία της μέ τήν Προεδρική Συμφωνική Ὀρχήστρα τῆς Ἄγκυρας, καθιστῶντας την τήν πρώτη Ἑλληνίδα τραγουδίστρια πού ἐμφανίσθηκε ποτέ μέ τήν κατά κοινή ὁμολογία διασημότερη ὅλων κρατική συμφωνική ὀρχήστρα της γείτονος. Ἐκείνη ἡ συναυλία της μάλιστα ὑπήρξε τόσο ἐπιτυχής καί ἡ ἀνταπόκριση τοῦ κόσμου τόσο μεγάλη, ὥστε νά προβληθεῖ φέτος καί μάλιστα ἀνήμερα τῆς γιορτῆς τοῦ Μπαϋράμ (ἀνάλογης σημασίας μέρα μέ τή δική μας Κυριακή τοῦ Πάσχα) άπό τήν Κρατική Τουρκική Τηλεόραση.

Ἕνα ἀλλο σημαντικό στοιχεῖο πού κάνει τήν καλλιτεχνική πορεία τῆς Ἴριδας ξεχωριστή εἶναι ἡ ποικιλία τῶν μουσικῶν εἰδῶν μέ τά ὁποῖα καταπιάστηκε - ἀπό τήν ἔντεχνη ἑλληνική μουσική ἔως τή metal καί τήν φόλκ-. Αἴσθηση προκάλεσε ἡ κυκλοφορία τοῦ τελευταίου δίσκου μέ τίτλο "Reversing Time" τοῦ σχήματος Neverland , πού συναποτελεῖται ἀπό τήν Ἴριδα καί τό τουρκικό metal νεανικό συγκρότημα Dreamtone .
(πάρτε μιά γεύση ἀπό τά τραγούδια μέ ἕνα κλίκ ἐδῶ)

Κι ὅσο "ἀσύνδετες" σέ μοτίβα καί τόπους κι ἄν ἀκούγονται ὅλες αὐτές οἱ μουσικές περιπλανήσεις, γνωρίζοντας τήν Ἴριδα ἀπό κοντά διαπίστωσα ὅτι μόνο μιά τέτοια πορεία θά ἦταν ταιριαστή σέ αὐτήν.
Ἄλλωστε, ὅπως ἀκριβῶς ἡ ἴριδα τοῦ ματιοῦ ποτέ δέ χορταίνει νέες ἐμπειρίες, ἔτσι καί ἡ "δική μας" Ἴριδα ποτέ δέ σταματᾶ νά πειραματίζεται.

Ἡ συναυλία της μέ τίτλο "Τραγούδια ἀπό τήν Ἄκρη τοῦ Κόσμου" ἀρχικά θά μᾶς ξεναγήσει στό μακρινό Νησί τοῦ Μάνν στή Βόρεια Θάλασσα καί στή συνέχεια , ἀφού γίνει μιά στάση στήν Τρανσυλβανία, θά μᾶς περιπλανήσει στήν οἰκεία μας Μεσόγειο, οἱ ἤχοι θά διαπεράσουν τίς στέπες τῆς Κεντρικῆς Ἀνατολίας καί τέλος θά προσγειωθοῦμε γλυκά σέ κάποια βουνοκορφή τοῦ Καυκάσου.

Marmaris Chamber Orchestra

Συνταξιδιῶτες της δέν θά εἶναι ἄλλοι ἀπό 18 ἐκλεκτοί μουσικοί τῆς Ὀρχήστρας Δωματίου τῆς γειτονικῆς τουρκικῆς πόλης τοῦ Μαρμαρίς, πού φέτος συμπληρώνει δέκα χρόνια ζωῆς. Γι'αὐτήν ἀκριβῶς τή συναυλία καί μόνο θά διασχίσουν τά λιγοστά μίλια πού μᾶς χωρίζουν, γεγονός τό ὁποῖο γίνεται γιά πρώτη φορά στά καλλιτεχνικά χρονικά τῆς πόλης μας.

Ὁ μαέστρος τῆς ὀρχήστρας Ender Sakpınar εἶναι ἀπό τά γνωστότερα ὀνόματα τοῦ χώρου στήν πατρίδα του, μέ ἀνώτατες μουσικές σπουδές στή Γαλλία, ἔχοντας στό βιογραφικό του μία σειρά ἀπό ἐμφανίσεις καί συνεργασίες μέ διάσημες ὀρχήστρες καί σολίστ τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἀμερικῆς. Ἴδρυσε τό 1983 στή Γαλλία τό μουσικό σύνολο Ensemble International de Paris, τό ὁποῖο τελεῖ ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Γαλλικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, διηὐθυνε τήν ὀρχήστρα πού κάλυπτε μουσικά τήν τελετή ἔναρξης τοῦ Κινηματογραφικοῦ Φεστιβάλ Βενετίας καί κατά καιρούς ἔχει διευθύνει σέ συναυλίες πού πραγματοποιήθηκαν στίς σημαντικότερες εὐρωπαϊκές ὄπερες. Ἀπό τό 1987 ἔως καί σήμερα εἶναι ὁ Διευθύνων Μαέστρος τῆς Κρατικῆς Συμφωνικῆς Ὀρχήστρας τῆς Σμύρνης ἐνώ δέκα χρόνια μετά , τό 1997, ἴδρυσε καί διατελεῖ μέχρι σήμερα Καλλιτεχνικός Διευθυντής τῆς Aegean Symphonic Orchestra μέ πλῆθος ἐμφανίσεων καί διεθνῶν συνεργασιῶν.

Ἀπό τό ἀσυνήθιστο μουσικό αὐτό ἐγχείρημα δέ λείπουν καί οἱ ροδίτες μουσικοί. Τίς ἐνορχηστρώσεις καί τίς προσαρμογές τῶν τραγουδιῶν ἔκαναν δύο ταλαντοῦχοι μουσικοί : ὁ Λεωνίδας Σακελλαρίδης, προσωπικός μου φίλος ἀπό τότε πού εἴμασταν παιδιά τότε στήν Παιδική Νεανική Χορωδία τοῦ Δήμου Ροδίων (ἐντάξει... ἀπό τότε πού ἐκεῖνος ἤταν παιδί κι ἐγώ λιγότερο παιδί..) καί ὁ Στέφανος Εὐθυμίου, δύο νέοι ἄνθρωποι πού "ὑπογράφω" ὅτι ἔχουν μιά ὁλόκληρη ζωή μπροστά τους νά δώσουν στήν τέχνη πάρα πολλά ἀκόμη (..ἐδῶ θά'στε κι ἐδῶ θά'μαι..)
Τέλος, ίδιαίτερο ὕφος προσδίδουν στό ρεπερτόριο τῆς βραδιᾶς ὁ Ἐμίλ Πολιμένοφ μέ τίς κιθάρες του καί ὁ Νῖκος Χασάπης στά κρουστά, δύο ξεχωριστοί μουσικοί πού τελευταία ἔσμιξαν τό ταλέντο τους καί ἀποτελοῦν ἀμφότεροι τό... 50% τοῦ RHO-Jazz Quartet!

Κάτι ἐνδιαφέρον λοιπόν μᾶς περιμένει στις 11 Δεκεμβρίου στό Δημοτικό Θέατρο, στίς 9 καί μισή τό βράδυ

... καί σάν κάτι νά μοῦ λέει ὅτι τό πείραμα τελικῶς θά πετύχει.

σινεμά στά τυφλά

Δέν ξέρω ἄν προλαβαίνετε νά τή δεῖτε αὐτή τήν ταινία, γι'αὐτό τσεκάρετε τί παίζει στούς κινηματογράφους τῆς γειτονιᾶς σας καί ἁπλά τρέξτε νά τήν προλάβετε. Ἐγώ μόλις γύρισα ἀπό τό σινεμά καί πραγματικά τά ἔχω χαμένα..
Ἴσως ἐπειδή εἴχα τήν τύχη νά πάω νά τή δῶ στά...τυφλά , χωρίς νά ξέρω δηλαδή τί πάω νά δῶ.
Αὐτό ἀκριβῶς συνιστῶ καί σέ σᾶς:
Πρίν πᾶτε νά τή δεῖτε, ἀποφύγετε ἐπίτηδες νά διαβάσετε τήν ὑπόθεση, τίς κριτικές καί ὁ,τιδήποτε θά σᾶς ἔδινε μιά ἰδέα γιά τό τί μιλᾶμε.

Ἡ ταινία "Περί Τυφλότητος" νομίζω πώς θά μείνει στήν ἱστορία γιά ὅσα πραγματεύεται καί δέν θά πῶ κουβέντα παραπάνω!

ὁ σκηνοθέτης Fernando Meirelles
καί ἡ προετοιμασία τῶν ἠθοποιῶν
γιά τίς ἀνορθόδοξες συνθῆκες τῶν γυρισμάτων

Θά εἶναι κρίμα νά χάσετε μιά τέτοια ταινία!

τζάζ βροχή

Δέν ξέρω γιατί κάθε χρόνο πού μπαίνει ὁ χειμώνας, ξεχωνιάζω τά τζάζ cd μου.
Αὐτό ἔκανα καί χτές πού βαριόμουν νά ξεμυτίσω ἀπό τό κρεββάτι μου -εὐτυχῶς ἦταν Κυριακή...- καί ἄφησα τόν Τελόνιους Μόνκ νά παίζει ἀπό τό πρωί.
Ἦταν ἡ καταλληλότερη μουσική ὑπόκρουση στίς στάλες πού ἔπεφταν στό παράθυρο, ἐνώ ἐπιδεικτικά δέν σήκωνα τά τηλέφωνα, κινητά τε καί σταθερά!
(μά τί στό καλό θέλουν ἀπό μένα κυριακάτικο;;)

Thelonius Monk Quartet - Round Midnight

Ἀπίστευτο καί ὄμως ἀληθινό.
Ἔχουμε καί φέτος χειμώνα!

καλή ἑβδομάδα..

Koniec (!!)

Τελικά, ὅσο ἐξοικειωμένος καί νά εἶναι κανείς μέ τό ἴντερνετ, οἱ ἐκπλήξεις πάντα παραμονεύουν στή γωνία..
Σήμερα τρελλάθηκα μέ ἕνα σχόλιο πού ἤρθε στό "ὑπο-μπλόγκ" μου ὀνόματι Watch+Cut , τό "μικρό ἀδερφάκι" τοῦ ἈλλοῦΚιἈλλοῦ, ὅπου κάθε Τετάρτη στίς 4 τό απόγευμα ὥρα Ἑλλάδος ἀνεβάζω μία ταινία μικροῦ μήκους καί τήν ἀφήνω νά "παίζει" online γιά μία ἑβδομάδα καί καθένας μπορεῖ νά ἀφήσει ὅ,τι σχόλιο θέλει.

Στίς 12 Νοεμβρίου λοιπόν, εἴχα ἀναρτήσει ἕνα ταινιάκι μέ τίτλο "Postfactum" τῶν Πολωνῶν σκηνοθετῶν Mateusz Droba καί Pawel Dunia. Ἡ ἱστορία ῆταν ἁπλή. Στήν ἀρχή τῆς ταινίας μία κοπέλα ἔδινε στό χέρι τοῦ ἥρωα ἕνα κόκκινο χαρτάκι, πού γιά κάποιο λόγο ὁ ἥρωας δέν ἤθελε νά δεῖ τί ἤταν γραμμένο σέ αὐτό. Κατά τή διάρκεια τῆς ταινίας ὁ ἥρωας ἔδινε τήν ἐντύπωση ὅτι μᾶλλον δείλιαζε νά δεῖ τί ἔγραφε τό κόκκινο ραβασάκι, τό ὁποῖο καί τελικά δέν κατάφερε νά διαβάσει, ἀφού στό μεταξύ κάποιοι λήστεψαν τό πορτοφόλι του, ὅπου τό εἴχε κρύψει...

"Postfactum" - Mateusz Droba&Pawel Dunia - Πολωνία, 2004

Ἄν καί κατά τή γνώμη μου δέν εἴχε καμμία σημασία γιά τήν πλοκή τῆς ταινίας, κοινή ἀπορία ὅσων εἴχαν δεῖ τήν ταινία στό blog ἦταν τί τέλος πάντων εἴχε γράψει ἡ κοπέλα στό κόκκινο χαρτί, πού ποδοπατιέται καί τό παίρνει ὁ ἀέρας . Καί βεβαίως δέν εἴχα καμμία ἀπάντηση νά δώσω, ἀφού οὔτε ἐγώ δέν μποροῦσα νά διακρίνω τή λέξη πού φαινόταν λίγο πρίν τούς τίτλους τέλους.
Τό θέμα λοιπόν ἔμεινε ἐκεῖ , ὥσπου σήμερα τό πρωί ἤρθε ἕνα σχόλιο στήν ἀνάρτηση τοῦ Watch+Cut ἀπό....τόν ἴδιο τόν.. Mateusz Droba, τοῦ σκηνοθέτη τῆς ταινίας, ἀποκαλύπτοντας τελικά τή λέξη πού ἡ κοπελίτσα εἴχε γράψει στό κόκκινο χαρτάκι. (πατῆστε ἐδώ καί διαβάστε τό σχόλιό του, κάτω-κάτω!)
Δέν πίστευα στἀ μάτια μου.

Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ὁ ἴδιος ὁ δημιουργός τῆς ταινίας πού βρίσκω τυχαία ἀπό τό YouTube ἐντοπίζει τή δική του ταινία σ' ἕνα κάποιο blog πού ἀνεβαίνει ἀπό κάποιο βράχο στό Αίγαῖο καί στέλνει ἕνα εὐχαριστήριο μήνυμα (αὐτό συνέβη μέ τόν Ἰσπανό Vicente Navarro-Abad καί μέ τόν Ἰάπωνα Kosai Sekine) .
Εἶναι ὄμως ἡ πρώτη φορά πού ὁ σκηνοθέτης "λύνει ἀπορίες" τῶν διαδικτυακῶν θεατῶν τῆς ταινίας του!

Δέ μέ πειράζει πού ἴσως πεῖτε πώς αὐτή ἡ ἀνάρτηση εἶναι λίγο "κλισέ", άλλά θέλω νά σᾶς πῶ ὅτι κάθε μέρα ἐκπλήσσομαι μέ αὐτό τό "πράγμα" πού λέγεται ἴντερνετ. Ὅπως ἐξεπλἀγην ἀκόμα μιά φορά ὅταν καταχώρησα τό blog πού διαβάζετε στόν ἡλεκτρονικό κατάλογο VerveEarth , ὅπου μπορεῖ κανείς νά βρεῖ μέ ἀκρίβεια... ὀδοῦ(!) καί ἀριθμοῦ(!!!) κάθε blog πού ἔχει καταχωρηθεῖ.

Κᾶντε τόν κόπο νά ἔστιάσετε τόν κένσορα π.χ. στό νησί μας
καί τίποτε ἄλλο δέ λέω...

Καί ἄν ὅλ'αὐτά εἶναι γιά καλό...,
μεταξύ μας οὔτε κι αὐτό τό ξέρω

εὔρηκα,εὔρηκα!

Ἴσως εἶναι ἔνδειξη γήρατος , ἴσως πάλι καί ὄχι. Τόν τελευταίο καιρό αἰσθάνομαι ὅτι κάπως "συμπλήρωσα ἕναν κύκλο" καί μάλιστα χωρίς νά τό προγραμματίσω. Ἔτσι, τίς προάλλες θυμήθηκα ὅτι στό Δημοτικό ἔγραφα μία χειρόγραφη ἐφημερίδα (ἀρχικά ἔναντι 2 δραχμῶν καί μετέπειτα 5), στό Γυμνάσιο γυρνοῦσα ἐπί μονίμου βάσεως μέ μιά βιντεοκάμερα στό χέρι -γυρίζοντας σχεδόν ὅ,τι ἔβλεπα γύρω μου καί χρησιμοποιώντας τά ξαδέρφια μου γιά ἠθοποιούς- , στό Λύκειο καί στά μισά πανεπιστημιακά μου χρόνια μπῆκα στό πετσί τοῦ ρόλου του "Χορωδοῦ" -στήν ἀξέχαστη Παιδική Νεανική Χορωδία τοῦ Δήμου Ρόδου καί τοῦ Γιώργου Σακελλαρίδη, ἀπό τήν ὁποία ἀναδείχθηκαν 15 φωνές πού μετέπειτα ἔγιναν χορωδοί τῆς Χορωδίας της ΕΡΤ καί ἔκαναν τό τραγοῦδι καριέρα παρακαλῶ!-.
Καί κάπου μεταξύ δικογραφιῶν καί χαρτοσήμων βρέθηκα στά ...-άντα μου νά μπορῶ νά τά συνδυάζω ὅλα αὐτά μαζί.
Κύκλος ἤ Συνέχεια;

Σέ λίγους μῆνες συμπληρώνω ἕνα χρόνο ἀπό τότε πού ἀνέβασα τήν πρώτη μου ανάρτηση σ' αὐτό τό μπλόγκ, καί χωρίς νά τό εἴχα βάλει σκοπό βρέθηκα νά συνδυάζω τήν "ἐφημερίδα μου" τοῦ Δημοτικοῦ, τή βιντεομανία τῆς ἐφηβείας, τή χορωδιακή ἐμμονή τῆς μετεφηβείας (τί καλά πού ἦταν ὅταν ξαναβρέθηκα ἔστω καί ὡς μαθητευόμενος ..ὀπερατέρ στήν αἴθουσα πού γίνονται οἱ πρόβες, μέ τόν τότε συγχορωδό μου καί νῦν μαέστρο Μιχάλη Καλαεντζῆ , γιά μέρες σκεφτόμουν τήν ὅλη φάση και τί περίεργο πού μοῦ φαινόταν). Καί σιγά-σιγά , ἀσυναίσθητα ξανά, μᾶλλον ξεκαθαρίζονται μέσα μου οἱ λόγοι πού μέ ἔκαναν νά μπῶ τόσο "μέσα" σέ ὅλο αὐτό πού λέγεται blogging.
Ὅταν ἄρχισα νά "μπλογκάρω", βασική μου ἀπορία ἦταν τί ὠθεῖ τούς ἀνθρώπους νά θέλουν νά εκφραστοῦν μέ αὐτό τόν πρωτότυπο τρόπο. Γιά ἄλλους ἦταν τό πένθος, γιά ἄλλους ἡ ἀντιμετώπιση τῆς ἀρρώστιας, ἡ μοναξιά, ἡ διαμαρτυρία.. Ἔχω τελικά πεισθεῖ ὅτι κάθε blogger ἔχει ἕναν δικό του ξεχωριστό λόγο πού ἀναλίσκει χρόνο καί φαιᾶ οὐσία ἀνεβάζοντας άναρτήσεις καί ἐκ τῶν ὑστέρων διαπιστώνω πώς ἡ δική μου αἰτία νά ἀσχολοῦμαι τόσο πολύ μέ αὐτό τό κιτρινωπό μπλόγκ εἶναι μᾶλλον..νά παραμείνω νέος, να ξορκίσω τό χρόνο, ἴσως τελικά -καί γιατί ὄχι- νά...παλιμπαιδίσω! (γιατί; γιατί ἔτσι θέλω)
Καί ἀκόμα μιά φορά διαπιστώνω ὅτι τελικά ἡ παιδική ἠλικία δίνει πάντοτε τίς σωστές ἀφιλτράριστες ἀπαντήσεις σέ ἐρωτήσεις πού μᾶς τίθενται ἀρκετά χρόνια μετά. Ὅταν, ἐνήλικες ὄντες, καλούμεθα νά λύσουμε τεχνητούς "Γόρδιους Δεσμούς" , ἔχουμε ξεχάσει τίς ἁπλές ἐκείνες παιδικές μας φράσεις πού ἀβίαστα καί ὅλως ἐνστικτωδῶς ὅλοι μας συλλαβίζαμε. Γιά νά τό σκεφτοῦμε κι ἔτσι.
Εὐτυχῶς ποτέ δέν εἶναι ἀργά, ἀλλά -γιά νά'μαι είλικρινής- δέν περίμενα ποτέ νά πάρω ἕνα τέτοιο μάθημα ἀπό τό blogging.

Μιᾶς λοιπόν πού μιλᾶμε γιά "παλιμπαιδισμό" καί γιά ἄλλα τέτοια Φροϋδοειδή, μετράω τίς μέρες πού θά ἀναρτήσω τό τηλεοπτικό σποτάκι πού γυρίσαμε μέ τόν (ἐξ ἴσου παλιμπαιδίζοντα) καλό φίλο καί συνάδελφο Νῖκο Τζεδάκη γιά τή συναυλία τῆς ροδίτισσας τραγουδίστριας Ἴριδας Μαυράκη πού θα γίνει τό Δεκέμβριο στό Δημοτικό Θέατρο Ρόδου , ὄχι μόνο γιά νά δεῖτε τί βγῆκε μέσα ἀπό συνολικά 19 ὁλόκληρες ὥρες ἐνασχόλησης μέ τήν κάμερα καί τό μοντάζ ἀλλά γιά νά σᾶς διηγηθῶ τά ὅσα τραγελαφικά συνέβησαν σέ κάθε πλάνο (Ἴριδα, ἔλεος! πάλι χαχανίζεις;;;).

Καί διαβάζοντας ξανά τό κείμενο ἀπό τήν ἀρχή, δέν ἔχω παρά νά παραδεχτῶ ὅτι ἁπλῶς δέν πάω καλά, ἀλλά ...μ'ἀρέσει!
Καί μ'ἀρέσει πού τό παραδέχομαι καί μάλιστα ..οἰονεί δημοσίως.

..ἄρα

Ὁ κλέψας τοῦ κλέψαντος λοιπόν. Αὐτή εἶναι ἡ κεντρική ἰδέα.
Εἴμαστε ἕνα μάτσο τηλεθεατές πού ἀποροῦμε ἀπό ποῦ ἄραγε μᾶς ἔχουν προκύψει τόσες χιλιάδες εὐρώ νά πετᾶνε πάνω ἀπό τά κεφάλια μας ἐνῶ μπροστά στή μύτη μας τά κέρματα ἀρχίζουν νά σπανίζουν.
Ἀποχαυνωμένοι στήν ὀθόνη ἀκοῦμε καί τρίβουμε τά μάτια μας βλέποντας τίς νυχτερινές εἰδήσεις. Διαφημίσεις μέ γεναιόδωρες προσφορές διακόπτουν τά σκάνδαλα καί τούς ἐκβιασμούς καί τό πρωί οἱ περισσότεροι ἀπό μᾶς μετρᾶμε τή μέρα πού θά πρέπει νά δώσουμε αὐτήν τήν ἔρμη τή δόση τοῦ δανείου τῶν 800 καί βάλε εὐρώ.

Ἀλήθεια, ἀπό ποῦ θά ἔρθουν αὐτά τά εὐρώ;

Ἀπό ποιούς θά ἔρθουν αὐτά τά εὐρώ;

Πόσους κάδους ἀπορριμάτων θά πρέπει νά βαρᾶμε γιά νά κυλήσει κάποιο κέρμα;

ὁμάδα χοροδράματος "Mayumana"

Τά λόγια μερικές φορές ἁπλῶς περιττεύουν.

Clair de Lune ἀπό τήν Suite Bergamasque τοῦ Claude Debussy
στό πιάνο ἡ Penne Sakura

καλή ἑβδομάδα

....καί σένα πῶς σέ λένε εἴπαμε;;

Ἦταν ἀπό τίς λίγες φορές πού ἔμεινα στά πάτρια τήν ἡμέρα τῆς ὀνομαστικῆς μου γιορτῆς καί δέν τό μετάνιωσα! "Κατάπια" βέβαια γερές δόσεις ἀκτινοβολίας ἀπό τίς ἀτέλειωτες συνομιλίες στό κινητό, λαμβάνοντας καί στέλνοντας sms, ἀλλά ἄμα δέν τά κάνεις αὐτά τότε τί νόημα ἔχει νά λές ὅτι γιορτάζεις.

Τά καλύτερα ἤρθαν τό βράδυ ὅταν βρέθηκε ξανά ὅλη μαζί ἡ ...sagrada familia, γιά τήν ὁποία εἴχα γράψει πρίν κάμποσες ἀναρτήσεις, χωρίς βέβαια νά λείπουν οἱ παλιοί καλοί φίλοι -πού ἁπλῶς μέ ἀνέχονται ὑπομονετικά ἀπό τό Νηπιαγωγεῖο ἕως σήμερα!!- καί πού χωρίς αὐτούς καμμία γιορτή δέν ἔχει καμμία σημασία.
Οἱ κουβέντες ἔδιναν κι ἔπαιρναν -πού ἄν καί μέρα γιορτῆς, τήν "ξανάκουσα" ἀκόμα μιά φορά γιά τήν ὀξεία blogίτιδα πού μέ ἔχει προσβάλει ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό-. Καί ἀφού σκάσαμε στό φαϊ, συνεχίσαμε σέ κάποιο ἀπό τά μπάρ τῆς Παλιᾶς Πόλης ὥσπου πλέον ἔφτασε ἡ ὥρα νά μᾶς διώξουν κατά τίς 5μιση τό πρωί... Γυρίσαμε τρικλίζοντας στά σπίτια μας , καί εἰδικά ἐγώ παράτησα τό ἡρωικό αὐτοκίνητό μου στό λιμάνι μήν τύχει καί μέ ξανατσακώσουν οἱ Τροχαίοι καί μοῦ ξαναρπάξουν τό ἄρτι ἀνακτηθέν δίπλωμά μου καί ξαναμείνω χωρίς μεταφορικό μέσο γιά ἄλλον ἕνα μῆνα..
Ὅσο γιά τή δίαιτα καί τό οὐρικό ὀξύ: ἡ μεν δέν τηρήθηκε, τό δε φαντάζομαι ἀνέβηκε στά ὕψη. Ὅλοι οἱ ἀπαρέγκλητοι κανόνες διατροφῆς πῆγαν στόν βρόντο καί μεταξύ μας πολύ τό χάρηκα.

Καί μιᾶς καί ἀποφάσισα λόγω γιορτῆς νά κάνω ἐπιτέλους κι ἐγώ τοῦ κεφαλιοῦ μου, λέω νά τό "χοντρύνω" ἀκόμα περισσότερο, ἄν καί ξέρω ὅτι κάποια ψυχή θά μοῦ σούρει τά χίλια-δυό μέ τό πού θά διαβάσει αὐτή τήν ἀνάρτηση.

Ἰδού λοιπόν τά δώρα μου γιά φέτος
κλασικά καί εἰκονογραφημένα!

ἕνας κοτζάμ τόμος γιά τό bauhaus
-ἔτσι, γιά νά ἔχω πλήρη θεωρητική ἐπίγνωση
τῶν γνωστῶν τοῖς πᾶσι ἀγαπημένων ἐμμονῶν μου-

ἕνα βιβλίο ψυχολογίας γιά κομπόδεμα,
σέ περίπτωση πού χάσω τό μπούσουλα,
τουλάχιστον νά ξέρω σέ ποιό κεφάλαιο νά ἀνατρέξω
μέ ἀπαραίτητη τή σχετική ἀφιέρωση (ὁρᾶτε κατωτέρω)

ἕνα ἀλέγκρο λεύκωμα μέ ὅλες τίς παλιές ἑλληνικές κωμωδίες,
πού μοῦ ἤρθε παρέα μέ μιά κάρτα μεγαλύτερη ἀπ'τό μπόι μου
ἡ ἐν λόγω κάρτα κλειστή

..καί ανοιχτή

μία πρα-κτι-κό-τα-τη ὑδρόγειος τσέπης γιά νά μή χανόμαστε,
συνοδευόμενη μέ τό ἀπαραίτητο ραβασάκι, ἔτοιμο νά μπεῖ στό μπουκάλι
πρίν βουλιάξει τό πλοῖο..


ἕνα σκηνοθετικό γκάτζετ,
λόγω τῆς ἐπικίνδυνα διαφαινόμενης βιντεοσκοπικῆς νεώτερης ἐμμονῆς μου
(γιατρέ μου, εἶναι σοβαρό;)

δύο κολώνιες, πού πραγματικά εἶναι ἀπό τά πράγματα πού
δέν θά πήγαινα νά ἀγοράσω γιά μένα ποτέ!
ἀλλά (καί) γι'αύτό δέν εἶναι οἱ γιορτές;
γιά νά ἀγοράζουν οἱ ἄλλοι αὐτά πού δέν αγοράζω ἀπό μόνος μου!

καί τέλος...
ἕνα Ὄσκαρ!
Τό Ὄσκαρ Καλύτερου SMS
πού "ἀπονεμήθηκε σέ μένα γιά τή φήμη μου
καί τήν ἀπίστευτη δράση μου στά πιό γρήγορα sms",
ἕνα βραβείο πού κατά κοινή ὁμολογία δέ μοῦ χαρίστηκε
καί τό κέρδισα μέ τήν ἀξία μου καί μόνο!

Ἄν καί γενικῶς παραμελημένο ὄνομα,
φέτος τουλάχιστον τιμήθηκε δεόντως...

Δέν ἔχω κανένα μά κανένα παράπονο!

δέν ξέρω τί νά πρωτογράψω
καί ἀπό ποῦ ν'ἀρχίσω!

καινοτόμα κλικαρίσματα

Χαμένος στήν κοσμάρα μου καί (ποῦ ἀλλοῦ) σ'αὐτήν τήν καταραμένη τή μπλογκόσφαιρα, τελευταία φαίνεται πώς ἔχασα πράματα καί θάματα. Ἕνα ἀπ'αὐτά (σᾶς ἔχω κι ἄλλα, ἀλλά νά μήν τά λέμε ὅλα μονομιᾶς) εἶναι ὁ νέος πρωτότυπος γιά τά ἑλληνικά δεδομένα ἱστότοπος τοῦ γνωστοῦ δημοσιογράφου Στέλιου Κούλογλου, ὀνόματι "ΤV Χωρίς Σύνορα" ἤ -ἠλεκτρονικά μιλῶντας- www.tvxs.gr

Μόλις τό ἐντόπισα, τό "ξεφύλλισα" καί οἱ ἐντυπώσεις πολύ καλές
(ἄν καί ὁ σχεδιασμός τῆς σελίδας λίγο κουράζει λόγω πολυμέρειας,
ἀλλά ἑλπίζω νά τό δουλέψουν τό θέμα).

Προσεγμένα βίντεο, ἐπίκαιρα θέματα, ἔξυπνα δοσμένα.
Συνιστᾶται.

Τίτλος ἱστοτόπου: tvxs.gr
Χώρα: Ἑλλάδα
Γλώσσα: ἑλληνικά (καλά, ἄν ἐξαιρέσουμε μερικά λαθάκια στούς ὑπότιτλους)
Φαινότυπος συντακτῶν : bloggers πού (ἐπιτέλους) πληρώνονται
καί μπράβο τους δηλαδή!

"παράλογα" βίντεο

Τόσες μέρες κρατιέμαι νά μήν τό κάνω , ἀλλά τελικά θά ὑποκύψω στόν πειρασμό νά διαπράξω αὐτήν τήν....blogολαθροθηρεία! Νά ἁρπάξω δηλαδή μιά ἀνάρτηση ἀπό ἕνα ἄλλο blog καί νά τήν κοτσάρω φαρδιά-πλατιά στό δικό μου, ἔτσι ἁπλά γιά νά "τή σπάσω" στόν τάδε blogger τοῦ Παράλογου Δάσους. Καί δέ μέ νοιάζει , ἄς μοῦ τήν κόψει αὐτήν τήν ἕρμη τήν καλημέρα. Στό κάτω-κάτω ἔχει καιρό πού τήν ἔχει κοπανήσει κανονικά ἀπό τά μέρη μας.

Τό "Παράλογο Δάσος" ζεῖ ἐδῶ καί κάμποσο καιρό, ἀπό τον Μάρτιο τοῦ 2007 κι ὁ "δασοφύλακάς" του κοντεύει νά θεωρηθεῖ κάτι σάν παλαίμαχος τοῦ blogging, ἀφοῦ γνώρισε αὐτό τό εἴδος ἐπικοινωνίας χρόοοοονια καί ζαμάνια πρίν ἀπό μένα, ἔχοντας στό ἔνεργητικό του μέχρι σήμερα ἄλλα τρία παλιότερα ἱστολόγια.
Ἄν καί πολυγραφότατος, τώρα τελευταία τό'χει ρίξει στά βίντεο. Τά περισσότερα ἀπό αὐτά μάλιστα τά γυρίζει μέ τό κινητό του (!!!!) καί -δέ σᾶς κάνω πλάκα- πολλά ἀπ'αὐτά εἶναι μικρά διαμαντάκια.

Τζάκο, ζη-λεύ-ω τά βίντεό σου.
Γιά νά γίνω καί πιό σαφής : ἔχω σκάσει ἀπ'τή ζήλεια μου μέ αὐτά πού γυρνᾶς, μοντάρεις καί ἀναρτᾶς! Αὐτό μόνο καί τέλος!
Καί ἐπειδή εἴσαι κι ἀπ'τούς blogger πού δέ σέ νοιάζουν τά στατιστικά τῶν κλικαρισμάτων σου (ἀκριβῶς τό ἀντίθετο μέ μένα δηλαδή...τουλάχιστον εἶμαι εἰλικρινής), λέω νά ἐπωφεληθῶ...ἐγώ ἀπό κάποια κλικ -ἀπό τά πολλά δηλαδή πού ἀξίζει νά ἔχεις στό δικό σου ἱστολόγιο-.

Ὀρίστε τί γύρισε τό παλιοκάθαρμα!
Ὄχι , δεῖτε το δηλαδή!!
Τό ἔχω κλικάρει πολλές πολλές φορές πρίν τοῦ το...κλέψω.

Ολα επρεπε να γινουν [to bas7Ard] from iacovos on Vimeo.

τό ὁμώνυμο ποίημα τοῦ Καρυωτάκη,
μελοποιημένο ἀπό τήν ἀγαπημένη (και σέ μένα) Λένα Πλάτωνος,
ὅπως τό τραγουδάει ἡ Σαββίνα Γιαννάτου
καί ὅπως τό ὀπτικοποίησε ὁ "Παράλογος" blogger Ιάκωβος Καμχῆς
ἀπό τό ἄλμπουμ "Καρυωτάκης" τῆς Λένας Πλάτωνος

Τίτλος blog: Παράλογο Δάσος
Χώρα: Ἑλλάδα
Γλώσσα: ἑλληνικά (λέμε τώρα..)
Φαινότυπος συντάκτου: αὑτοεξόριστος δωδεκανήσιος

Συμβουλή : δεῖτε τό βίντεο σέ πλήρη ὀθόνη.

309+1

Ἀκούγεται σάν...κατανομή βουλευτικῶν ἑδρῶν
ἤ σάν πλαφόν αὐτοδυναμίας
ἀλλά.. δέν εἶναι!

309 συνολικά θέσεις ἔχει τό Δημοτικό Θέατρο τῆς Ρόδου στήν πλατεία καί στόν ἐξώστη καί ἦταν ὅλες πιασμένες τό βράδυ τῆς 1ης Νοεμβρίου. "Σύν μία" ἦταν ἡ μία καί μοναδική περισσευούμενη καρέκλα πού βρέθηκε γιά ἕναν θεατή καί οἱ ὑπόλοιποι...ὄρθιοι

(15 στήν πλατεία και 15 στόν ἔξώστη, μετρημένοι ἕνας-ἕνας).
25 ἄλλοι (μετρημένοι κι αὐτοί) ἔφυγαν ἐπειδή δυστυχῶς δέν μποροῦσαν να βροῦν θέση.

Τέτοιο πρἀγμα δέν ἔχω ξαναδεῖ νά συμβαίνει στό Δημοτικό μας Θέατρο, πού τελικά ἀποδείχθηκε μικρό γιά τήν ἑλληνική ὀπερέτα, ἕνα εἴδος πού νομίζαμε ξεχασμένο.

Καί τό κοινό σιγοτραγούδησε, συγκινήθηκε, γέλασε, θυμήθηκε
καί καταχειροκρότησε!

Ἡ Ζωή, ὁ Γιῶργος, ἡ Ναταλί, ἡ Μεμνουνέ καί ἡ χορωδία ἔδωσαν πραγματικά ὅ,τι καλύτερο εἴχαν. Δέν ἔχω νά γράψω τίποτε ἄλλο. Ἄλλωστε οἱ εἰκόνες καί οἱ ἤχοι θά μιλήσουν ἀπό μόνοι τους, ἀφού ὅλα τά ροδιακά τηλεοπτικά κανάλια ἦταν ἐκεί.

Καί ἦταν ὅλα τά κανάλια πού φιλοξένησαν τά δύο βίντεο αὐτοῦ τοῦ μπλόγκ ὅλες αὐτές τίς μέρες (καί εἰδικά προχθές 31/10, πού τά πρόβαλαν ἀπό τίς συχνότητές τους συνολικά 15 φορές -μετρημένες κι αὐτές!- Παιδιά, σᾶς εὐχαριστῶ προσωπικά γι'αὐτό. Εἶστε φοβεροί !!)

Ὅσο γιά τό Σπίτι τῆς Εὐρώπης στή Ρόδο, κατάφερε καί.. "μᾶς σπίτωσε" ὅλους σαββατιάτικο, γεμίζοντας 100% τόν μοναδικό (δυστυχῶς) συναυλιακό χῶρο τῆς Ρόδου. Ρεκόρ προσέλευσης, πού λογικά εἶναι ἀδύνατον νά καταρριφθεῖ.

Τόν πρῶτο καί τελευταῖο λόγο στήν μαγνητοσκόπηση τῆς συναυλίας εἶχαν οἱ πραγματικοί ἐπαγγελματίες τῶν καναλιῶν (ἐ-πι-τέ-λους ὁ Νῖκος Τζεδάκης κι ἐγώ πήραμε..."ἄδεια ἀπ'τή σημαία"), ἀλλά ἐπειδή πλέον τυγχάνω πορρωμένος μπλόγκερ, ἐνέδωσα στόν πειρασμό νά βγάλω τήν ψηφιακή μου φωτογραφική μηχανή ἀπό τήν τσέπη καί να μαγνητοσκοπήσω τό "Τσιγγάνικο Τανγκό" τοῦ Θεόφραστου Σακελλαρίδη ἀπό τήν ὀπερέτα "Ὁ Βαπτιστικός" πού τό ἑρμήνευσε ἡ Ναταλί Ἐλευθερίου συνοδευόμενη στό πιάνο ἀπό τή φοβερή καί τρομερή Μεμνουνέ καί τήν αἰσθαντική Senza Intermezzo τοῦ Μιχάλη Καλαεντζῆ. Ἄλλωστε ἡ Ναταλί "ἀδικήθηκε" στό πολυπαιγμένο ἀπό τήν τηλεόραση βίντεο τῆς γενικῆς πρόβας (ἔλειπε ἀπό τή Ρόδο τήν ἡμέρα τοῦ γυρίσματος), ὁπότε τῆς ἀξίζει ἕνα κανάκεμα παραπάνω.
Στό συγκεκριμένο κομμάτι πλαισίωσαν τή χορωδία γιά τίς ανάγκες τοῦ τραγουδιοῦ οἱ μπάσοι Γιάννης Δαδήρας, Μηνᾶς Μαλλιαράκης, Διαμαντῆς Σωτηράκης, Εὐγένιος Χαρδαβέλας καί Πέτρος Τσιμπερόπουλος -ὁπότε πλέον εὐπειθῶς ἀναφέρω ὅτι ἀνέφερα ὅοοοολους τούς συντελεστές!-

Γιά τά μόνα πού θά πρέπει νά μέ συγχωρήσετε εἶναι ἡ ὄχι καί τόσο καλή ποιότητα είκόνας καί κυρίως ἤχου, ὅτι "ἔχασα" τή μισή πρώτη στροφή (ὥσπου νά τήν ἀνοίξω τή ρημάδα τή θήκη τῆς κάμερας...) καί ὅτι ὁ πιτσιρικάς ἀπό δίπλα μου ξαφνικά ἐμφανίστηκε μπροστά μου ὡσάν Φάντης-Μπαστοῦνι...ἄχχχ!
Γιά ὅσους ξέρουν, τό μόνο πού ἔχω νά πῶ: ἡ ψηφιακή μου εἶναι μία Pentax Optio50
...καί ἁμαρτίαν οὐκ ἔχω!

Δεῖτε μία ἀπό τίς πολλές ἐξίσου καλές στιγμές τῆς βραδιᾶς!
κι ἄς εἶναι κουτσουρεμένη, δέν πειράζει..

Δημοτικό Θέατρο Ρόδου -1/11/2008

Πάντα τέτοια!
Μπράβο σέ ὅλους!